Suzuki: 100 χρόνια ιστορίας με επετειακές εκδόσεις [VIDEO]

Τα GSX-R στα χρώματα του πολέμου
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/9/2020

Φέτος η Suzuki συμπλήρωσε 100 χρόνια ζωής, αν και η πραγματική της ιστορία ξεκινά από τον Οκτώβριο του 1909 με το κατάστημα αργαλειών κλωστοϋφαντουργίας του Michio Suzuki, ενώ τον πρώτο της κινητήρα τον έφτιαξε πολλά χρόνια αργότερα το 1952. Όμως ως σημείο εκκίνησης η ιαπωνική εταιρεία θεωρεί το 1020 όπου ξεκίνησε την κατασκευή μηχανών για τα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας. Το 1952 ο κόσμος είχε ανάγκη από ατομική μετακίνηση και η Suzuki ξεκίνησε να κατασκευάζει μικρούς δίχρονους κινητήρες 32cc που μπορούσες να τοποθετήσεις σε ποδήλατα (κάπως έτσι ξεκίνησαν πολλές γνωστές εταιρείες όπως η Honda και η Ducati για παράδειγμα). Την επόμενη χρονιά μεγάλωσε τον κυβισμό στα 60cc και πούλησε 6.000 κινητήρες μέσα σε μια χρονιά. Έτσι το 1954 αποφασίζει να μετονομαστεί σε Suzuki Motor Co, καθώς η παραγωγή οχημάτων έγινε η βασική της δραστηριότητα. Το 1955 φτιάχνει την πρώτη τετράχρονη μοτοσυκλέτα της στα 125cc και το πρώτο αυτοκίνητο με δίχρονο κινητήρα 360cc για την ιαπωνική αγορά. Το 1962 κατακτά την πρώτη της διεθνή νίκη, στην κατηγορία των 50cc στο θρυλικό Isle Of Man και το ίδιο κάνει την επόμενη χρονιά με τον Mitsuo Ito, ο οποίος γίνεται ο πρώτος Ιάπωνας αναβάτης που κερδίζει το Isle Of Man.

Μέσα σε εκείνη τη δεκαετία η Suzuki επεκτείνεται σε όλο τον κόσμο εμπορικά και ταυτόχρονα ιδρύει εργοστάσια παραγωγής σε διάφορες ασιατικές χώρες. Το 1971 φτιάχνει την πρώτη της μεγάλου κυβισμού μοτοσυκλέτα, την GT 750 με δίχρονο τρικύλινδρο κινητήρα εν σειρά. Ακολουθούν το 1976 τα τετράχρονα GS με 400, 500 και 750 κυβικά. Όμως το πιο γνωστό όνομα μοντέλου της Suzuki εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1980 και είναι η οικογένεια των GSX στα 250, 400 και 750 κυβικά. Οπότε είναι απόλυτα λογικό το γεγονός πως διάλεξε τα GSX-R για να τα βάψει με τα επετειακά χρώματα. Ουσιαστικά, οι επετειακές εκδόσεις των GSX-R 125, 150 και GSX-R 1000 RR είναι βαμμένες στα χρώματα των εργοστασιακών μοτοσυκλετών της Suzuki στα MotoGP και δεν έχουν μηχανικές αλλαγές.

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες