Τεχνητή δροσιά!

Από το

Μαύρο Σκύλο

1/8/2013

Δοκιμάσαμε το πρωτοποριακό γιλέκο της Macna μέσα στην αποπνικτική Αθήνα για να δούμε αν μπορεί όντως να δημιουργήσει ένα μικροκλίμα δροσιάς, όπως υπόσχεται. Μπορεί το φετινό καλοκαίρι να μην είναι ιδιαίτερα θερμό σε σύγκριση με πέρσι, ευτυχώς, αλλά μέσα στο κέντρο που είναι πνιγμένο στο τσιμέντο, ισχύει άλλη πραγματικότητα.

Το γιλέκο αυτό γεμίζει με μισό λίτρο νερό το οποίο και απορροφάται από το ειδικό υλικό που έχει μέσα. Βασίζεται στην εξάτμιση και τη ροή του αέρα για να σε δροσίσει. Ο ζεστός αέρας το διαπερνά και ψύχεται από την υγρασία που διαφεύγει από τους πόρους του γιλέκου, καταλήγοντας έτσι με μερικούς βαθμούς διαφορά επάνω σου.

Μέσα στην κίνηση της πόλης, ακόμα και μικρή ταχύτητα, το ρεύμα αέρα που δημιουργείται είναι ικανό για να σε ψύξει. Καταρχήν για αρκετές ώρες το ίδιο το γιλέκο παραμένει παγωμένο αφού καταφέρνει να κρατήσει τη θερμοκρασία του νερού για μεγάλο διάστημα. Μια θετική παρενέργεια όταν το γεμίσεις με παγωμένο νερό, είναι ότι μπορείς να κατέβεις από τη μοτοσυκλέτα για να κάνεις κάποια δουλειά, χωρίς να χρειαστεί να βγάλεις το προστατευτικό μπουφάν αφού το γιλέκο σε δροσίζει επαρκώς. Εννοείται ότι φοριέται κάτω από καλοκαιρινό μπουφάν καθώς δεν προστατεύει σε περίπτωση πτώσης, ενώ χρειάζεται τον αέρα για να δροσίσει αποτελεσματικότερα.

Στο ταξίδι τα πράγματα είναι ακόμα πιο καλά με το γιλέκο να σε κρατά δροσερό, αν και μετά από πολύ ώρα αφήνει αυτή την αίσθηση της υγρασίας, που νομίζεις ότι τα πάντα είναι νωπά. Αυτό συνέβη βέβαια την πιο ζεστή μέρα του φετινό καλοκαιριού, μέχρι τώρα τουλάχιστον, με το θερμόμετρο να δείχνει τους 40ο. Χωρίς το γιλέκο θα ήταν πολύ χειρότερα τα πράγματα, από το να έχεις την αίσθηση της υγρασίας.

Για το δικό μας κλίμα, που τα καλοκαίρια είναι πολύ ζεστό, το γιλέκο αυτό είναι ένα πραγματικό βοήθημα, το δικό μας "air-condition" κάτι που μέχρι τώρα απολάμβανε κανείς μονάχα στο αυτοκίνητο. Σίγουρα δεν είναι το ίδιο, αλλά δουλεύει, και δουλεύει πολύ καλά. Καταφέρνει να σε δροσίσει και μάλιστα και πολλές ώρες και όχι μόνο για τα πρώτα χιλιόμετρα.

Η τάπα δεν ενοχλεί καθόλου γιατί είναι ψηλά, πάνω από το στήθος, οπότε στο τέλος δεν την καταλαβαίνεις. Απλά χρειάζεται μερικά λεπτά για να απορροφήσει το νερό από τη στιγμή που θα το γεμίσεις, διαφορετικά καταλήγει ολόκληρο κάτω και φαίνεσαι σαν να έχεις βάλει 1-2 κιλάκια. Εξαιρετικός εξοπλισμός αναβάτη!

Aprilia RSV1000 2026 - Αντίπαλος των Panigale V2, R9 και Street Triple RS 765

Κατοχύρωση εκ νέου του εμβληματικού ονόματος, με άρωμα νέου δικύλινδρου Sport μοντέλου
Aprilia RSV1000 - Κατοχύρωση ονόματος
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/3/2025

Δεκαπέντε χρόνια μετά το τέλος του δικύλινδρου RSV1000 Mille, το 2010 και την αντικατάστασή του από την RSV4 μοτοσυκλέτα της Aprilia, η μητρική Piaggio κατοχυρώνει ξανά το όνομα της δικύλινδρης Superbike της, με τις πρώτες σκέψεις να δείχνουν φυσικά έναν νέο αντίπαλο στις πιο οικονομικές δικύλινδρες και τρικύλινδρες προτάσεις που πλέον αγωνίζονται στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport.

Με τις επιδόσεις αλλά και τις τιμές των τετρακύλινδρων Superbike να βρίσκονται πλέον στα ύψη, αφορώντας ολοένα και μικρότερο κοινό, οι εταιρείες αναγεννούν την ιδέα της Sport οδήγησης με λιγότερους κυλίνδρους, πιο βατές ιπποδυνάμεις και χαμηλότερες τιμές, αποσκοπώντας στην προσέλκυση ευρύτερης βάσης αναβατών.

Η Ducati με το Panigale V2, η Triumph με το Street Triple RS 765 και η Yamaha με το R9, έχουν δείξει τα τελευταία χρόνια πως δικύλινδρα και τρικύλινδρα μοντέλα μπορούν να ανταγωνιστούν με επιτυχία τα τετρακύλινδρα στα WorldSSP, ενώ παράλληλα μοτοσυκλέτες όπως το Aprilia RS660, το Honda CBR500RR, το Yamaha R7, το Triumph Daytona 660, το Suzuki GSX-8R, κ.α. αποτελούν τίμιες sport προτάσεις, για καθημερινή οικονομική αλλά και διασκεδαστική μετακίνηση.

RSV1000

Έχοντας τα παραπάνω στο μυαλό, η κίνηση της Piaggio να κατοχυρώσει εκ νέου το όνομα RSV1000 Mille -αρχικά στις Η.Π.Α.-, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί προάγγελο για την επιστροφή ενός δικύλινδρου sport μοντέλου στην γκάμα της εταιρείας, το οποίο θα προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ του RS660 των 100 hp και του RSV4 των… 217 hp.

Εάν όντως το Noale σκέφτεται κάτι τέτοιο, θα μπορούσε να ακολουθήσει δυο δρόμους. Ο πρώτος είναι ο ακριβότερος, τον οποίο και συνήθως αποφεύγουν όποτε μπορούν τα εργοστάσια, και αφορά στην εξέλιξη μιας ολοκαίνουργιας πλατφόρμας. Ο δεύτερος και πιο οικονομικός θα ήταν να προσαρμόσουν στη νέα RSV1000 Mille τον ήδη εξελιγμένο -και πολύ πιο ταπεινό σε επιδόσεις- V2 που έχει φορεθεί προηγουμένως στα Shiver και Dorsoduro και είχε παραχθεί σε κυβισμούς 750, 900 και 1.200. Πλέον ο συγκεκριμένος V2 παράγεται στην Κίνα μέσω της συνεργασίας Piaggio-Zonsen, ενώ αρχικά είχε κυκλοφορήσει στα 896 κ.εκ. για το Shiver 900, τώρα ετοιμάζεται έκδοσή του στα 996 κ.εκ. για την επερχόμενη κινέζικη naked μοτοσυκλέτα Zonsen Cyclone SR1000 που είχαμε δει ως πρωτότυπο το 2021.

Η SR1000 μοιράζεται το πλαίσιο χωροδικτύωμα του Shiver, καθώς και τη βασική αρχιτεκτονική του κινητήρα, έχοντας μονόμπρατσο ψαλίδι και ένα τεράστιο πίσω ελαστικό 240.

Mille

Στα 996 κ.εκ. ο V2 αυτός αποδίδει 105 hp, ενώ πληροί τις κινέζικες προδιαγραφές ρύπων που πλησιάζουν εκείνες της Ευρώπης. Μια ιπποδύναμη χαμηλή για sport μοτοσυκλέτα του λίτρου, αλλά στα πρότυπα της νέας sport οικονομικής κατηγορίας, και συνοδευόμενη με τη σεβαστή ροπή των χιλίων κυβικών. Παρόλα αυτά, το Dorsoduro 1200 απέδιδε 130 hp από την έκδοση του κινητήρα στα 1.197 κ.εκ. δείχνοντας πως η Aprilia θα μπορούσε να βγάλει εύκολα περισσότερους ίππους αν το επιθυμεί. Θυμίζουμε πως το Aprilia RSV1000 Mille R στις τελευταίες του εκδόσεις παραγωγής απέδιδε κοντά ή και λίγο πάνω από τους 140 hp. 

Ένας ακόμη παράγοντας για την ιταλική εταιρεία με το έντονο αγωνιστικό προφίλ θα ήταν και η δυνατότητα αγωνιστικής εμπλοκής της νέας RSV1000 σε Πρωταθλήματα όπως το WorldSSP, ακόμα και μια νέα κατηγορία στο MotoGP που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τη Moto3.