Honda CB1000F Concept: 3 ξεχωριστά μοντέλα σε έκθεση της Ιαπωνίας!

Η Honda θυμάται το Boldor! – Ξανά!
Honda CB1000F Concept: 3 ξεχωριστά μοντέλα σε έκθεση της Ιαπωνίας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/3/2025

Άλλο ένα Concept της Honda για να μας δείξει πως δεν ξεχνά το Boldor την ίδια στιγμή που το ίδιο λέει και ο κόσμος που θέλει να βλέπει τις κλασσικές γραμμές να επιβιώνουν στο σήμερα, αλλά δεν τις αγοράζει ποτέ.

Το αποτέλεσμα είναι κάθε εμπορικό βήμα που έχει δοκιμάσει η Honda, να μην έχει ευδοκιμήσει, οπότε για άλλη μία φορά θα μείνουμε στο Concept και στο «τι όμορφες που ήταν αυτές οι μοτοσυκλέτες».

Εδώ τώρα έχουν κρατηθεί τα βασικά στοιχεία που έχουμε δει από το Concept του 2020 πάνω στο νέο σύνολο του Hornet 1000 με απώτερο σκοπό να προκαλέσει το συναίσθημα στο Ιαπωνικό κοινό που δεν αφήνει τέτοιες ευκαιρίες, στις 3 μεγάλες Εκθέσεις της Ιαπωνίας που θα γίνουν στο επόμενο διάστημα.

Τώρα οι μοτοσυκλέτες εμφανίστηκαν στην Οσάκα, όμως στο τέλος του μήνα θα είναι στο Tokyo Motor Show και έπειτα στην Nagoya και μακάρι η Honda να έχει και άλλα μοντέλα να δείξει, ιδιαίτερα στο Tokyo Motor Show που είναι το βασικότερο από τα τρία.

Έχουμε λοιπόν το CB1000F Concept της Honda και ταυτόχρονα το CB1000F Concept Moriwaki Engineering, ένας φόρος τιμής στον Moriwaki, ενώ εκείνοι που ακροβατούν ανάμεσα σε δύο κόσμους, τον παραδοσιακό και τον μοντέρνο, θα βρουν απάντηση με το 3ο Concept που έδειξε η Honda, το CB1000F meets GUCCIMAZE.

Honda CB1000F Concept: 3 ξεχωριστά μοντέλα σε έκθεση της Ιαπωνίας!
Θα ήταν και λάθος, να βγάλουν Concept CB χωρίς να συνοδεύεται και από ένα αντίστοιχο Moriwaki

Πρόκειται για μία συνεργασία με την επιχείρηση "BEAMS CULTUART" που προωθεί την τέχνη με τον σχεδιαστή γραφικών GUCCIMAZE να βάζει την υπογραφή του σε ένα CB1000F πλαισιώνοντάς το με μία σειρά από T-Shirt, καπέλα κτλ που μπορεί κανείς να αγοράσει επιτόπου.

Honda CB1000F Concept: 3 ξεχωριστά μοντέλα σε έκθεση της Ιαπωνίας!
To Honda CB1000F συναντά τον GUCCIMAZE (είναι φυσιολογικό να μην τον ξέρετε)

Στο βασικό τώρα Concept που ετοίμασε η Honda για το περίπτερό της, οι streetfighter καταβολές του νέου Hornet έχουν εξαφανιστεί και στη θέση του υπάρχει ένα καλοσχεδιασμένο κουστούμι που είναι βέβαιο πως πολλοί θα που ότι είναι πιο όμορφο από το Hornet που ήταν σαν αντιγραφή του Kawasaki… Βέβαια όσο η Honda είχε διώξει από τον κατάλογό της το Hornet έναντι του νεορετρό CB1000F οι πωλήσεις πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο, αποφασίζοντας πως το σωστό είναι να επαναφέρει τον μοντέρνο σχεδιασμό σε ένα νέο Hornet.

Ενδιαφέρουσες επιλογές έχουν γίνει για να καλυφθεί η σύγχρονη μοτοσυκλέτα με τον μανδύα του παλιού, όπως στο ψυγείο ενώ δεν υπάρχει καμία αλλαγή σε τεχνικά χαρακτηριστικά ή στον εξοπλισμό του Hornet 1000.

Honda CB1000F meets GUCCIMAZE

Η περισσότερη δουλειά έχει γίνει φυσικά εμπρός όπου υπάρχει ο διαφορετικός προβολέας αρκετά ψηλά τοποθετημένος που εκτός από αναγκαίο γιατί δεν υπάρχει εμπρός υποπλαίσιο, είναι ταυτόχρονα και πιστό στην εμφάνιση της εποχής εκείνης.

Honda CB1000F Concept: 3 ξεχωριστά μοντέλα σε έκθεση της Ιαπωνίας!

Αντίστοιχη δουλειά έχει γίνει πίσω στην ουρά με μία όμορφη σέλα και πιστή εμφάνιση από το παρελθόν. Το οποίο να μην ξεχνάμε πως είναι μόνο ένας μανδύας και παραμένει ακόμη και το ασύρματο κλειδί.

Εμπνευστής σε αυτό το έργο, είναι ο Ιάπωνας σχεδιαστής της Honda στη Βραζιλία ο κος. Suzuki Yuha, και καθώς το όνομα Suzuki είναι πολύ διαδεδομένο στην Ιαπωνία υπάρχουν πολλοί Suzuki που εργάζονται για την Honda, ο μέχρι πρότινος CEO, ήταν ένας από αυτούς.

Η φωτογραφία με την τελική έκδοση του CB1300SF που βλέπετε στο τέλος του άρθρου και η ίδια η Honda κυκλοφόρησε, δείχνει και την πιστότητα στον σχεδιασμό και ταυτόχρονα τις μεγάλες σχεδιαστικές αλλαγές στο μηχανικό σύνολο μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, ξεκινώντας με την κλίση των κυλίνδρων και έπειτα με την τοποθέτηση του κινητήρα στο πλαίσιο. Πριν φυσικά μεταφερθούμε πίσω στο ψαλίδι και στις αναρτήσεις όπου το SF έχει δύο αμορτισέρ της Ohlins έναντι της σύγχρονης λύσης με το μονό αμορτισέρ τώρα.

Δείτε την παρουσίαση του MOTO για το νέο Hornet 1000, την βάση του Concept, την μοναδική Ελληνική ολοκληρωμένη παρουσίαση που υπάρχει αυτή την στιγμή:

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.