Triumph TE-1 - Ολοκλήρωση των δοκιμών, αποκάλυψη επίσημων στοιχείων
Στοχεύοντας να ανταγωνιστεί απευθείας τα αντίστοιχα βενζινοκίνητα μοντέλα
Από τον
Κώστα Γκαζή
12/7/2022
H Triumph ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της εξέλιξης της ηλεκτρικής Streeftighter μοτοσυκλέτας TE-1, δίνοντας στη δημοσιότητα φωτογραφίες και βίντεο μαζί με τα άκρως εντυπωσιακά τεχνικά χαρακτηριστικά του μοντέλου.
Όπως σας έχουμε γράψει και στο παρελθόν, η TE-1 είναι καρπός συνεργασίας της Triumph Motorcycles με κορυφαίες εταιρείες στον τομέα της ηλεκτροκίνησης, και συγκεκριμένα τις Williams Advanced Engineering, Integral Powertrain Ltd, και του τμήματος WMG του Πανεπιστημίου του Warwick, ενώ έχει χρηματοδοτηθεί από τη βρετανική κρατική υπηρεσία για τα οχήματα μηδενικών ρύπων, μέσω του προγράμματος Innovate UK.
Για την ολοκλήρωση του σταδίου δοκιμών της ΤΕ-1, η Triumph διενήργησε εξαντλητικές δοκιμές σε δρόμο, πίστα και δυναμόμετρο, με τα τελικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας να δημιουργούν νέα δεδομένα στον χώρο.
Παρόλο τώρα που μιλάμε για “ολοκλήρωση της εξέλιξης”, σημειώστε πως σε αυτό το στάδιο η ΤΕ-1 που παρουσιάστηκε ΔΕΝ είναι η τελική έκδοση παραγωγής της μοτοσυκλέτας, με την Triumph να μην κάνει για την ώρα δηλώσεις ούτε για το πότε θα τη δούμε στην τελική της μορφή, ούτε σε τι τιμές να την περιμένουμε.
Εν τάχει, στο στάδιο που βρίσκεται σήμερα η ΤΕ-1, μιλάμε για μια μοτοσυκλέτα 175 ίππων και 220 κιλών, με επίσημη αυτονομία 161 χιλιομέτρων και δυνατότητα φόρτισης 0-80% σε μόλις 20 λεπτά με τη βοήθεια ταχυφορτιστή!
Ας εξετάσουμε τώρα τη μοτοσυκλέτα πιο λεπτομερώς.
Αυτονομία 161 χλμ., μεγαλύτερη από κάποια βενζινοκίνητα μοντέλα
Η Triumph αναφέρει πως η αυτονομία της ΤΕ-1 ξεπερνά την αυτονομία αρκετών βενζινοκίνητων Streetfighter μοντέλων, με τους Βρετανούς να κάνουν λόγο για 161 χιλιόμετρα, αν και το δεύτερο μέρος της φράσης “based on official testing and projections”, σύμφωνα δηλαδή με τις δοκιμές αλλά ”και τις προβλέψεις”, αφήνει περιθώριο για μικρότερα νούμερα κατανάλωσης σε πραγματικές συνθήκες. Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι νέο στα ηλεκτρικά δίκυκλα, όπου πάντα τα νούμερα της αυτονομίας αφορούν σε ιδανικές συνθήκες, με συγκεκριμένες ταχύτητες, δίχως τον αναβάτη να ψάχνει τα όρια της μοτοσυκλέτας.
Η TE-1 διαθέτει και σύστημα ανάκτησης ενέργειας όταν ο αναβάτης κλείνει το γκάζι, με την Triumph να αναφέρει πως στον συγκεκριμένο τομέα υπάρχει χώρος για βελτίωση μελλοντικά, μαζί με τη συνεχή βελτίωση των ηλεκτροκινητήρων και της μετάδοσης, κάτι που θα βελτιώσει (πάντα μελλοντικά) ακόμα περισσότερο την αυτονομία των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών της εταιρείας.
Επιδόσεις παρόμοιες με της Speed Triple 1200, με ακόμα ταχύτερη επιτάχυνση
Το επίπεδο των επιδόσεων της TE-1 μας λένε οι Βρετανοί, είναι παρόμοιο με της βενζινοκίνητης Speed Triple 1200, με 175 hp και 11,1 κιλά ροπής, με άμεση απόκριση και ομαλή απόδοση σε όλη την κλίμακα στροφών.
Την ίδια στιγμή, η TE-1 πετυχαίνει χρόνους 3,6 δευτερολέπτων στην επιτάχυνση 0-100 χλμ/ώρα και 6,2 δευτερολέπτων στα 0-160 χλμ/ώρα.
Όσον αφορά στα ηλεκτρονικά βοηθήματα, η TE-1 διαθέτει Traction Control και Wheelie Control, με τον αναβάτη να μπορεί να τα ρυθμίσει και να τα απενεργοποιήσει αν θέλει.
Στο τελικό στάδιο δοκιμών της μοτοσυκλέτας βοήθησε και ο νικητής της Daytona 200, αγωνιζόμενος Brandon Paasch, που μεταξύ άλλων δήλωσε τα εξής: “Η απόκριση του γκαζιού της TE-1 είναι απίστευτη, είναι πολύ ροπάτη και μόλις γυρίσεις το γκριπ έχεις άμεση παροχή δύναμης, κάτι το οποίο λατρεύω ως αγωνιζόμενος –η μοτοσυκλέτα να είναι σούπερ-ροπάτη και να ‘ακούει’ στο γκάζι αμέσως, οπότε η εξέλιξη της ΤΕ-1 ήταν μια σπουδαία εμπειρία για μένα. Ανοίγοντας το γκάζι τέρμα, η μοτοσυκλέτα είναι απίστευτα γρήγορη, με τρελό ‘τράβηγμα’.”
Φόρτιση 20 λεπτών που αλλάζει τα δεδομένα
Οι εξελίξεις στις τεχνολογίες μπαταριών και φόρτισης ήταν αναπόσπαστο μέρος του Triumph TE-1 Project, όπου σε συνεργασία με την Williams Advanced Engineering (WAE), φέρνουν χρόνο φόρτισης 20 λεπτών μόλις για το 0-80%!
Βάρος 220kg
Με βάρος 220 κιλών, η TE-1 είναι εξαιρετικά ελαφριά, με την Triumph να υποστηρίζει πως είναι ελαφρύτερη από τις ανταγωνιστικές ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες έως και 25%, χαρίζοντας ιδανικό λόγο κιλών ανά ίππο (1,257 παρακαλώ).
Ας δούμε πώς συγκρίνεται με τον ανταγωνισμό η ΤΕ-1:
Μοντέλο
Ιπποδύναμη
Βάρος
Αυτονομία
Energica EsseEsse9
107,3 hp
260 kg
200 χλμ. (η βασική έκδοση)
Livewire One
100 hp
255 kg
153 χλμ.
Zero SR/F
110 hp
226,8 kg
190-206 χλμ. (η βασική έκδοση)
Triumph TE-1
175 hp
220 kg
160 χλμ.
Το μέγεθος της ΤΕ-1 είναι παρόμοιο με εκείνο της Street Triple, όμως η εργονομία, η γεωμετρία και η κατανομή μαζών συγκρίνεται με της Speed Triple, με την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Triumph να είναι παράλληλα πολύ δυνατή, ευέλικτη και μαζεμένη σε διαστάσεις.
“Εύχομαι να την είχα στη Daytona, αυτή η επιτάχυνση, το πλαίσιο και οι αναρτήσεις, το πώς στρίβει, wow! Πιστεύω πως αυτή θα είναι μια πραγματικά ωραία μοτοσυκλέτα για οδήγηση στον δρόμο, είναι πολύ ευέλικτη, και την αισθάνεσαι πολύ ελαφριά, ” αναφέρει ο Paasch.
Η Triumph υποστηρίζει πως ακόμα κι ο ήχος της ΤΕ-1 είναι πιο συναρπαστικός από των ανταγωνιστών, χάρη στη μοναδική πρωτεύουσα μετάδοση με ελικοειδή ζεύγη γραναζιών.
Με χαρακτηριστικό design της Triumph
Παρά τον ηλεκτροκινητήρα, η ΤΕ-1 είναι άμεσα αναγνωρίσιμη σχεδιαστικά και κατασκευαστικά ως μοτοσυκλέτα της Triumph (κοστούμι, προβολείς, κ.α.), ενώ την ίδια στιγμή κάνει το επόμενο βήμα στο design, όπως αρμόζει σε ένα μοντέλο νέας γενιάς. Το κοστούμι της μοτοσυκλέτας μας λέει η Triumph είναι πλέον το τελικό της, όπως είναι και ο χρωματισμός της.
Στα όργανα βρίσκουμε μια TFT έγχρωμη οθόνη, ενώ για την ώρα η Triumph δεν μας δίνει αναλυτικές πληροφορίες για αναρτήσεις (της Ohlins όπως βλέπουμε, τουλάχιστον πίσω), φρένα (της Brembo), ηλεκτρονικό οπλοστάσιο, και λοιπές τεχνικές πληροφορίες.
Μεταξύ άλλων ο Steve Sargent, Chief Product Officer της Triumph Motorcycles δήλωσε τα εξής: “Οι αντιδράσεις στην ΤΕ-1 είναι ιδιαίτερα θετικές σε παγκόσμια κλίμακα, με πολλούς φίλους της εταιρείας να δηλώνουν πως για πρώτη φορά βλέπουν μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα ως ποθητή και ως ένα δίκυκλο που πραγματικά θα ήθελαν να αγοράσουν. Αυτό είναι το πρώτο βήμα για τη μελλοντική ηλεκτρική μας γκάμα, και θα αποτελέσει οδηγό στις επόμενες εξελίξεις μας. Η τελική μοτοσυκλέτα παραγωγής δεν θα είναι ακριβώς η μοτοσυκλέτα που βλέπετε σήμερα, όμως τα μοντέλα που θα εξελίξουμε θα εμπεριέχουν όλα όσα μάθαμε από την εξέλιξη της ΤΕ-1.”
Νέο entry-level μοντέλο με δικύλινδρο σε σειρά, βασισμένο στην Aprilia RS457
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
1/8/2025
Η Moto Guzzi ετοιμάζει το μεγαλύτερο τεχνολογικό άλμα εκτός παράδοσης εδώ και δεκαετίες. Αντί για τον κλασικό εγκάρσια τοποθετημένο V2, η νέα της μικρή μοτοσυκλέτα θα χρησιμοποιεί δικύλινδρο σε σειρά 457 κ.εκ., προερχόμενο από την Aprilia, με στόχο την παγκόσμια αγορά και ιδιαίτερα την Ασιατική
Το καλοκαίρι του 2023 η Aprilia παρουσίασε την RS457, εξοπλισμένη με νέο δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα. Το μοτέρ αυτό γρήγορα έγινε η βάση για ολόκληρη οικογένεια μοντέλων, την RS457, την Tuono 457 και σύντομα την Tuareg 457. Όλα παράγονται στο εργοστάσιο της Piaggio στην Ινδία, διασφαλίζοντας χαμηλότερο κόστος και άμεση πρόσβαση σε αναδυόμενες αγορές.
Η Moto Guzzi, μέλος του ίδιου ομίλου (Piaggio) από το 2004, αποφάσισε να υιοθετήσει τον κινητήρα, φέρνοντας για πρώτη φορά εδώ και σχεδόν έναν αιώνα έναν δικύλινδρο σε σειρά σε μοντέλο παραγωγής της. Αν και η Guzzi είχε φτιάξει εν σειρά κινητήρες τη δεκαετία του ’30, αυτοί περιορίζονταν σε αγωνιστικές εφαρμογές. Από το 1967 και μετά, η εταιρική ταυτότητα της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον εγκάρσιο αερόψυκτο V2. Η εισαγωγή της υδρόψυξης με το V100 Mandello ήταν ήδη μεγάλο βήμα αλλά η εγκατάλειψη του V2 αποτελεί πραγματική επανάσταση.
Η νέα naked της Guzzi θα μοιράζεται τον κινητήρα και ορισμένα περιφερειακά με την Tuono 457, αλλά θα έχει ολοκληρωτικά δική της αρχιτεκτονική στηριζόμενη σε σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο αντί για αλουμινίου, με στόχο να προσδώσει διαφορετική γεωμετρία αναβάτη για μια πιο άνετη θέση οδήγησης αλλά και μια μια πιο παραδοσιακή σχεδίαση ρεζερβουάρ και φωτιστικών σωμάτων.
Η κατηγορία 350-500 κ.εκ. αναπτύσσεται ραγδαία, ιδιαίτερα στην Ασία. Για μικρές εταιρείες όπως η Guzzi (15.000 μονάδες ετησίως), η διείσδυση σε αυτές τις αγορές είναι ζήτημα επιβίωσης. Η παραγωγή στην Ινδία, όπως ήδη γίνεται με την Aprilia, ανοίγει τον δρόμο για οικονομικά προσιτά μοντέλα που θα μπορούν να πωλούνται τόσο σε Ασία όσο και σε Ευρώπη.
Παράλληλα, η Moto Guzzi ακολουθεί το παράδειγμα άλλων κατασκευαστών: KTM- Bajaj, Triumph-Bajaj και εργοστάσια στην Ταϊλάνδη, BMW-TVS. Όλοι προσαρμόζουν την παραγωγή τους σε μικρότερες και πιο οικονομικές μοτοσυκλέτες για να κερδίσουν μερίδιο αγοράς σε χώρες με εκρηκτική ζήτηση.
Αν και είχε ακουστεί ότι η Guzzi θα επαναφέρει το όνομα “Eldorado”, αυτό φαίνεται απίθανο, καθώς ιστορικά αφορούσε μεγάλες cruiser. Μια πιο ταιριαστή επιλογή θα ήταν ίσως το “Airone”, το πρώτο μεταπολεμικό Guzzi μαζικής παραγωγής που έφερε την ελευθερία ταξιδιού σε χιλιάδες αναβάτες, ακριβώς όπως στοχεύει να κάνει και η νέα, μικρή Moto Guzzi.