Triumph Tiger 1200 2022 – Η μεγάλη αλλαγή: Θα γίνει T-plane! Νέο VIDEO

Συνεχίζονται τα teaser από την Triumph
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/9/2021

Το νέο Tiger 1200 θα αποκτήσει φαίνεται την σειρά ανάφλεξης που υιοθέτησε και το Tiger 900 στην τελευταία του αλλαγή, προσομοιάζοντας ως ένα βαθμό την δικύλινδρη απόκριση του γκαζιού.

Η διάταξη T-Plane για τον στρόφαλο του Tiger 900 ήταν η μεγαλύτερη αλλαγή σύμφωνα με την Triumph, δηλώνοντας μάλιστα χαρακτηριστικά στο MOTO, πως «είμασταν χαζοί που δεν το κάναμε νωρίτερα». Με βάση αυτή την δήλωση θα έπρεπε να το περιμένει κανείς πως και το μεγαλύτερο της σειράς Tiger θα ακολουθούσε κι αυτό με την σειρά του την T-plane διάταξη.

Ταυτόχρονα η Triumph έχει δώσει μερικά ακόμη πλάνα λίγων δευτερολέπτων από την φωτογράφιση του καμουφλαρισμένου μοντέλου εστιάζοντας ξεκάθαρα στην σπορ οδήγηση στο χώμα, τουλάχιστον για την συγκεκριμένη έκδοση με τον τροχό των ’21 ιντσών.

Περιμένουμε να υπάρχουν διαφορετικές εκδόσεις εξοπλισμού και τεχνικών χαρακτηριστικών στα πλαίσια του Tiger 900, στοχεύοντας και σε διαφορετικό τελείως κοινό. Ανέκαθεν η Triumph δήλωνε πως στόχος είναι η άλλη μεγάλη On-Off με άξονα, το GS δηλαδή με το Tiger Explorer να το έχει ξεπεράσει σε ιπποδύναμη και να ταξιδεύει και καλύτερα σε εθνική οδό, δεν ήταν όμως το ίδιο ευέλικτο και ως σύνολο έχανε πόντους.

Το νέο Tiger 1200 φαίνεται πως έρχεται να τα αλλάξει όλα αυτά, ενώ αν κρατήσει την ήδη πολύ υψηλή απόδοση του νέου κινητήρα, θα έρχεται αντιμέτωπο και με τους παραδοσιακούς αντιπάλους στην μάχη της ιπποδύναμης σε αυτή την κατηγορία, με πρώτο το Super Adventure R και ίσως και το Multistrada που όμως με την V4 έκδοση έχει ξεφύγει αρκετά σε ιπποδύναμη.

Με τον T-plane στρόφαλο η Triumph στοχεύει σε μία απόκριση που θα δίνει στο Tiger 1200 ξέσπασμα από χαμηλά, χωρίς να χάνεται η χαρακτηριστική ευστροφία του τρικύλινδρου και η διάρκειά του.

Κάθε τρικύλινδρος κινητήρας είναι εξ ορισμού crossplane, μιας και τα κομβία βρίσκονται σε κάθε ανάφλεξη σε διαφορετικό άξονα ως προς την διαμήκη περιστροφή του στροφάλου. Με την T-plane διάταξη αλλάζει η σειρά ανάφλεξης ώστε δύο «πιστονιές» να έρχονται κοντά μεταξύ τους ακολουθούμενες από μία τρίτη σε ίση απόσταση, μοιάζοντας έτσι σε απόκριση με δικύλινδρο. Σε καμία περίπτωση δεν σε μπερδεύει νομίζοντας πως οδηγείς δικύλινδρο όπως είδαμε να διατείνονται για το Tiger 900, αλλά ωστόσο η απόκριση αλλάζει αρκετά: Στις δύο περιστροφές του στροφάλου που απαιτεί ο τετράχρονος κύκλος για να ολοκληρωθεί, συμπληρώνοντας 720 μοίρες περιστροφής, η σειρά ανάφλεξης των κυλίνδρων μπορεί να γίνει με περισσότερους από έναν τρόπους, με τον βασικό να είναι απόλυτα μοιρασμένος ο κύκλος σε τρείς διαδοχικές εκρήξεις με ίσα διαστήματα πηγαίνοντας από τον 1ο στον 2ο και από εκεί στον 3ο κύλινδρο, σε μία crossplane διάταξη, από εξηγούμε και πιο πάνω για τους τρικύλινδρους. Αυτό που αλλάζει με τον T-plane είναι πως τώρα μετά τον 1ο ακολουθεί ο 3ος κύλινδρος και έπειτα ο 2ος. Αν αποτυπώσουμε την περιστροφή αυτή στις δύο διαστάσεις, τότε παίρνουμε ένα κεφαλαίο Τ. Ο ένα και ο τρία είναι διαμετρικά απέναντι ο ένας από τον άλλο, στις 180 μοίρες, στην οριζόντια δηλαδή γραμμή του Ταυ και ο δύο στην άλλη άκρη της κάθετης, στις 90 μοίρες συγκριτικά με τους άλλους δύο. Έτσι παίρνουμε 180, 270 και 270 μοίρες περιστροφής ανάμεσα στις αναφλέξεις με την πρώτη και την δεύτερη ανάφλεξη να είναι κοντά και την τρίτη να έρχεται σε μία ίση απόσταση από τις άλλες δύο κάνοντας την απόκριση στο γκάζι να προσομοιάζει έναν δικύλινδρο κινητήρα. Η Triumph έδωσε το όνομα “T-plane” στον νέο της κινητήρα με βάση την θέση των κομβίων του στροφάλου - από το Ταυ που σχηματίζεται όταν βάλεις την περιστροφή σε δύο διαστάσεις. Και ο λόγος που γίνονται όλα αυτά, είναι γιατί υπάρχει η αέναη αναζήτηση στους τρικύλινδρους και στους τετρακύλινδρους για περισσότερη ζωντάνια στην απόκριση. Για αυτό και η Yamaha έφερε την crossplane διάταξη στην R1, γιατί καλή η γραμμικότητα στην απόδοση, αλλά η ζωντάνια στην απόκριση είναι εξίσου σημαντική. Ένας αναβάτης αντιλαμβάνεται τον κινητήρα δυνατότερο, αν του δώσεις πιο ζωντανή απόκριση και σίγουρα είναι συνυφασμένη η λειτουργία των δικύλινδρων με τις Adventure μοτοσυκλέτες καθώς στο χώμα χρειάζεσαι αμεσότητα στον έλεγχο. Να λοιπόν ο τρόπος που η Triumph κάνει τον δικό της κινητήρα, να είναι λιγότερο street, συγκριτικά με άλλα μοντέλα που τον χρησιμοποιεί! Στο Tiger 900 που έγινε T-plane χρειαζόταν και επανασχεδιασμός του αντικραδασμικού άξονα ενώ η Triumph τον χρησιμοποίησε για να αυξήσει την αδράνεια, καθώς το φρένο του κινητήρα παίζει σημαντικό ρόλο στον έλεγχο των Adventure μοτοσυκλετών. Για τον ίδιο λόγο που είχαμε εξηγήσει και την αλλαγή κατά 20% στην αύξηση της αδράνειας που έκανε η KTM στο 890, συγκριτικά με το 790 Adventure! Μάλιστα αυτή η απώλεια της street συμπεριφοράς ήταν κάτι που είχε ζητήσει η πλειοψηφία ιδιοκτητών Tiger 800 στην Triumph, και φαίνεται πως θα ακολουθήσει και το μεγαλύτερο στον ίδιο δρόμο!

 

 

 

 

Sanrivatti: Hypercar με θέση οδήγησης superbike

Υπόσχεται αίσθηση και επιδόσεις μοτοσυκλέτας με την ασφάλεια και την άνεση ενός hypercar
Sanrivatti
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Μπορεί άραγε ένα αυτοκίνητο να προσφέρει την αίσθηση μιας superbike; Η ολλανδική Sanrivatti υποστηρίζει πως ναι και παρουσιάζει ένα hypercar με θέση οδήγησης εμπνευσμένη από τις μοτοσυκλέτες, φιλοδοξώντας να γεφυρώσει δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους.

Για τους περισσότερους μοτοσυκλετιστές, η εμπειρία μιας superbike είναι αλληλένδετη με τα στοιχεία του καιρού, την αμεσότητα και την έκθεση. Ωστόσο, υπάρχει και ένα κοινό που γοητεύεται από τη θέση οδήγησης, την αίσθηση και την επαφή με το όχημα, χωρίς όμως να θέλει να αποχωριστεί την προστασία που προσφέρουν τέσσερις τροχοί, η οροφή, οι αερόσακοι και ο κλιματισμός.

Αυτό ακριβώς το ιδιαιτέρως συγκεκριμένο κοινό στοχεύει η Sanrivatti, μια νεοσύστατη εταιρεία από την Ολλανδία, η οποία αποκάλυψε τα πρώτα σχέδια ενός hypercar με εξαιρετικά ασυνήθιστη διάταξη. Αντί για τη συμβατική θέση οδήγησης, ο οδηγός τοποθετείται στο κέντρο του αυτοκινήτου (μη βιαστείτε να αναπολήσετε την F1 της McLaren), σε στάση που θυμίζει έντονα superbike, με τα πόδια προς τα πίσω και το σώμα σκυμμένο πάνω από το τιμόνι.

Sanrivatti

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι σχεδιάζει το αυτοκίνητο "από τον άνθρωπο προς τα έξω", επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση οδηγού και μηχανής. Στόχος δεν είναι να αντιγράψει μια μοτοσυκλέτα, αλλά να μεταφέρει ένα μέρος της εμπειρίας της σε ένα τετράτροχο όχημα.

Βέβαια, η πραγματικότητα απέχει αρκετά από τη θεωρία. Η εμπειρία οδήγησης μιας μοτοσυκλέτας δεν καθορίζεται μόνο από τη στάση του σώματος. Ο αναβάτης αγκαλιάζει το ρεζερβουάρ με τα γόνατα, πλαγιάζει, μεταφέρει συνεχώς το βάρος του στις στροφές, αντιστέκεται στον αέρα και γίνεται ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μοτοσυκλέτας. Όλα αυτά δύσκολα μπορούν να αναπαραχθούν απλώς αλλάζοντας τη θέση του οδηγού μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Sanrivatti

Παράλληλα, η Sanrivatti δεν έχει ακόμη παρουσιάσει λειτουργικό πρωτότυπο. Μέχρι στιγμής υπάρχουν μόνο ψηφιακά προσχέδια και υποσχέσεις, γεγονός που αφήνει πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Πώς θα εξασφαλίζεται η παθητική ασφάλεια σε μια τόσο ασυνήθιστη θέση οδήγησης; Πώς θα είναι η ορατότητα; Θα είναι εργονομικό σε πολύωρη χρήση; Και κυρίως, μπορεί όλο αυτό να περάσει ποτέ στην παραγωγή;

Από την άλλη, η αυτοκινητοβιομηχανία ανέκαθεν αποτελούσε πεδίο δοκιμών για τολμηρές ιδέες. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου ένα παράξενο concept εξελίχθηκε σε εμπορικό προϊόν ή έστω επηρέασε τον σχεδιασμό μελλοντικών μοντέλων.

Sanrivatti

Στην περίπτωση της Sanrivatti, πάντως, δύσκολα μπορεί κανείς να μιλήσει για εναλλακτική απέναντι σε μια μοτοσυκλέτα. Περισσότερο μοιάζει με μια προσπάθεια να προσφέρει ένα μικρό κομμάτι της εμπειρίας της οδήγησης δικύκλου σε ανθρώπους που δεν πρόκειται ποτέ να φορέσουν κράνος ή να αποδεχθούν τους συμβιβασμούς που έρχονται μαζί με μια superbike.

Αν τελικά το εγχείρημα φτάσει ποτέ μέχρι την παραγωγή, θα πρόκειται σίγουρα για ένα από τα πιο ιδιαίτερα hypercars που έχουμε δει. Αν όχι, θα παραμείνει μία ακόμη ενδιαφέρουσα άσκηση επί χάρτου με έμπνευση από τον κόσμο των μοτοσυκλετών.

 

Ετικέτες