VIDEO της νέας Ducati Panigale V4R 2019 από την EICMA 2018!

Ο Domenicali και ο Villia μας μιλάνε για την δυνατότερη Ducati παραγωγής
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/11/2018

Είμαστε στο Μιλάνο, όπου ήδη έχουν ξεκινήσει οι παρουσιάσεις των νέων μοντέλων για το 2019, πριν καν γίνουν τα εγκαίνια της EΙCMA 2018. Όπως είδατε χθες με τις πρώτες εικόνες των νέων Ducati. Για άλλη μία χρόνια την αυλαία των παρουσιάσεων άνοιξε η Ducati με μια ξεχωριστή εκδήλωση, παρουσιάζοντας την δυνατότερη μοτοσυκλέτα παραγωγής που έχει φτιάξει έως σήμερα. Μιλάμε φυσικά για την έκδοση R της Panigale V4 των 221 ίππων από “μόλις” 998 που την κάνουν ταυτόχρονα και την δυνατότερη μοτοσυκλέτα παραγωγής με ατμοσφαιρικό κινητήρα που έχει φτιαχτεί ποτέ.

Μάλιστα αν λάβουμε υπόψη μας ότι βγάζει κανονικά πινακίδα και είναι προδιαγραφών Euro 4, τότε είναι και η δυνατότερη μοτοσυκλέτα στην ιστορία που μπορεί να κυκλοφορεί νόμιμα στο δρόμο.

Δείτε την σε video που ετοιμάσαμε από την πρώτη της επίσημη παρουσίαση, μόλις λίγες ώρες πριν:

Βέβαια η Panigale V4R δεν προορίζεται για βόλτες στην παραλιακή, έστω κι αν έχει τον απαραίτητο εξοπλισμό για καλύπτει την νομοθεσία και να βγάλει πινακίδα.  

Όπως μας είπε ο ίδιο ς ο Claudio Domenicali, η Panigale V4R πρεσβεύει την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Ducati μέσα από τους αγώνες των MotoGP και ο λόγος που την κατασκεύασαν είναι σαφώς η συμμετοχή τους στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK το 2019.

Γι΄αυτό και οι διαφορές που έχει από την Panigale V4/V4S των 1103 κυβικών δεν περιορίζονται μόνο στο μέγεθος του θαλάμου καύσης. Η αεροδυναμική της έκδοσης R, καθώς και η εργονομία της θέσης οδήγησης έχουν διαφοροποιηθεί, με στόχο την μέγιστη απόδοση καθ΄όλη την διάρκεια ενός αγώνα. Τι εννοούν όμως λέγοντας μέγιστη απόδοση; Σίγουρα όχι μόνο την δύναμη του κινητήρα… Όπως είχαμε γράψει στο τεστ που είχαμε κάνει στις Σέρρες της V4S, η εργονομία της θέσης οδήγησης είναι πολύ διαφορετική από εκείνη που είχαν μέχρι σήμερα οι V2 superbike της Ducati. Κάθεσαι πιο “μέσα” στη μοτοσυκλέτα και έχεις καλύτερη αεροδυναμική κάλυψη από τον αέρα, κάτι που το νοιώθεις στις υψηλές ταχύτητες. Ταυτόχρονα, οι αποστάσεις μεταξύ τιμονιού, μαρσπιέ και σέλας, έχουν διαφοροποιηθεί ώστε να δημιουργείται μια άνετη θέση οδήγησης για αναβάτη με ύψος 1,80μ σε αντίθεση με το παρελθόν που η εργονομία ήταν φτιαγμένη με γνώμονα αναβάτες 1,70μ.

Σύμφωνα με τον δοκιμαστή Alessandro Vilia, το σχήμα του ρεζερβουάρ στην έκδοση R είναι ειδικά μελετημένο για να βοηθάει το σώμα του αναβάτη στα δυνατά φρεναρίσματα, αλλά και μέσα στη στροφή όταν έχει βγάλει το σώμα του από το κέντρο της σέλας. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Vilia και στην σταθερότητα τις μοτοσυκλέτας, που… του θύμισε την 998! Λογικό αν σκεφτείς ότι οι αναρτήσεις της Ohlins (συμβατικές και όχι ημι-ενεργητικές που έχει το S) είναι ρυθμισμένες από τους μηχανικούς του αγωνιστικού τμήματος της Ducati.

Τα δύο αεροδυναμικά φτερά προσθέτουν το απαραίτητο down force και στόχος τους είναι να κρατήσουν όσο πιο κοντά στο έδαφος γίνεται τον εμπρός τροχό, όταν το γκάζι ανοίγει τέρμα στις εξόδους των στροφών. Φυσικά έχουν σχεδιαστεί για να συνεργάζονται αρμονικά με τα ηλεκτρονικά της Bosch και την κεντρική μονάδα IMU 6D, που ενσωματώνει το wheelie control και το traction control.

Τα 221 άλογα (που γίνονται 234 με την αγωνιστική εξάτμιση…) βγάζουν βεβαίως και ΠΟΛΥ ζέστη. Ο Domenicali λέει ότι ναι μεν μέσα στην κίνηση της πολύς είναι λογικό να ζεσταίνεται μια τέτοιου είδους μοτοσυκλέτα, όμως με τις Panigale V4 έχουν πολύ λιγότερα παράπονα για την ζέστη σε σχέση με τις V2 Panigale από τους πελάτες τους. Παρ’ όλα αυτά, το θηρίο πρέπει να μένει δροσερό έως τον τελευταίο γύρο του αγώνα για να διατηρήσει την μέγιστη απόδοσή του ο κινητήρας, και έτσι έχει δύο μεγαλύτερους αεραγωγούς στο πλάι.

Η εξέλιξη της έκδοσης R διήρκησε δύο ολόκληρα χρόνια και ξεκίνησε αμέσως μετά την ολοκλήρωση της Panigale V4/V4S. Σύμφωνα με τον Vilia, το μεγαλύτερο μέρος της εξέλιξης έγινε στην πίστα της Valencia στην Ισπανία.

Όμως το καλύτερο σας το κρατήσαμε για το τέλος. Ο Domenicali μας υποσχέθηκε ότι στην επόμενη EICMA στο τέλος του 2019 θα μας δείξουν και μια φτηνότερη έκδοση της Panigale V4 με τον κινητήρα των 998 κυβικών. Κι όταν λέμε φτηνότερη εννοούμε στο εύρος τιμής των ιαπωνικών superbike. Προφανώς όχι με αυτόν τον κινητήρα που έχει η R με τις μπιέλες τιτανίου και τον κόφτη στις 16.500 στροφές, αλλά μια πιο φτηνή έκδοσή του με ατσάλινες μπιέλες και μικρότερο εύρος στροφών, πιθανότητα στις 14.000-15.000 όπως έχουν τα υπόλοιπα superbike των ανταγωνιστών από την Ιαπωνία και την Γερμανία. Ουσιαστικά θα είναι μια μοτοσυκλέτα όπως η δικύλινδρη 959, κάτι που ίσως σημαίνει και το τέλος των V2 superbike για την Ducati…  

Δείτε εδώ το video της παρουσίασης που έχει γυριστεί στην πίστα του Mugello και πολλές-πολλές φωτογραφίες στο photo gallery που έχουμε φτιάξει για εσάς

Honda: Νέοι χρωματισμοί για τα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125

Συντηρητική ανανέωση από την Honda για τα τρία μικρά της μοντέλα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

 

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.