Yamaha FJR 1300A 2016 – Πρώτη γεύση

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/5/2016

Ευρωπαϊκός τουρισμός Made in Japan

Ως γνωστόν, η FJR 1300 είναι η πρόταση της Yamaha στην κατηγορία των μεγάλων μοτοσυκλετών τουρισμού. Το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της μοτοσυκλέτας όταν παρουσιάστηκε πρώτη φορά στις εκθέσεις το 2006, ήταν ότι είχε σχεδιαστεί έχοντας στο μυαλό τους ευρωπαϊκούς δρόμους και τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν σε αυτές και φυσικά τις αντίστοιχα ξεχωριστές ανάγκες των Ευρωπαίων μοτοσυκλετιστών. Με την γερμανική αγορά να έχει τις μεγαλύτερες πωλήσεις σε αυτή την κατηγορία, οι επιδόσεις και η υψηλές ταχύτητες ταξιδιού ήταν από τα βασικά ζητούμενα. Ο τετρακύλινδρος κινητήρας των 1300 κυβικών με τους 150 ίππους, φρόντιζε με επιτυχία να δώσει στην FJR τις απαραίτητες επιδόσεις για να αισθάνεται άνετα ο αναβάτης της στις ευθείες των Autobahn χωρίς τα όρια ταχύτητας. Σε αυτού του είδους τις μοτοσυκλέτες, το ζητούμενο δεν είναι η μέγιστη τελική ταχύτητα, αλλά η ευκολία να ταξιδεύουν για πολλές ώρες με πάνω από 200km/h φροντίζοντας ο αναβάτης και ο συνεπιβάτης να νοιώθουν άνετα και ασφαλείς. Χάρη στο φαρδύ φαίρινγκ και την ρυθμιζόμενη σε ύψος ηλεκτρική ζελατίνα, ο αναβάτης μπορούσε με το πάτημα ενός κουμπιού να βρει την ιδανική προστασία από τον αέρα και τα καιρικά φαινόμενα. Όμως εκεί που η FJR 1300 ξεχώριζε από όλους τους ανταγωνιστές της ήταν όταν τελείωναν οι ευθείες. Η ευελιξία και η ευκολία οδήγησης στους επαρχιακούς δρόμους ήταν πρωτόγνωρες ικανότητες για μια τόσο μεγάλη τουριστική μοτοσυκλέτα. Ακόμα και σήμερα βρίσκεται στην κορυφή της κατηγορίας σε αυτόν τον τομέα και η σπορ πλευρά της προσωπικότητάς της έχει δημιουργήσει πιστούς οπαδούς. Βγάζοντας τις βαλίτσες, η FJR 1300 μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε καθημερινή βάση, ακόμα κι αν αυτό απαιτεί πολλές ώρες μέσα στο κέντρο της πόλης. Ο συνολικός όγκος της (χωρίς τις βαλίτσες) δεν ξεπερνά εκείνον ενός μεγάλου on-off, ενώ το επαρκές κόψιμο του τιμονιού και η χαμηλή σέλα (ρυθμίζεται σε ύψος) διευκολύνουν αφάνταστα τους χειρισμούς. Με αυτά τα βασικά χαρακτηριστικά να μένουν αναλλοίωτα μέχρι σήμερα, η Yamaha προσπάθησε με μικρές επεμβάσεις στα σημεία να εκσυγχρονίσει και να βελτιώσει την μοτοσυκλέτα της στα χρόνια που ακολούθησαν. Το 2013 ήταν η χρονιά που η FJR 1300 δέχτηκε μια ολοκληρωμένη αναβάθμιση που περιελάμβανε από ηλεκτρικά ρυθμιζόμενες αναρτήσεις, ηλεκτρονικά συστήματα ενεργητικής ασφάλειας, μέχρι και αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Όμως αυτό που για πολλά χρόνια οι δημοσιογράφοι ζητούσαν, όπως και αρκετοί από τους ιδιοκτήτες, δεν έγινε. Μιλάμε φυσικά για το κιβώτιο ταχυτήτων που μέχρι σήμερα είχε μόνο πέντε σχέσεις αντί για έξι, κάτι που στοίχιζε σε επιδόσεις εν κινήσει και σε κατανάλωση καυσίμου. Το σκεπτικό της Yamaha όλα αυτά τα χρόνια που είχε πεντάρι κιβώτιο, ήταν ότι οι σχετικά κοντές τέσσερις πρώτες σχέσεις χάριζαν δυνατές επιταχύνσεις μέχρι τα 200km/h και η μακριά πέμπτη σχέση είχε ρόλο overdrive. Στην πραγματικότητα όμως οι περισσότεροι αναβάτες δεν οδηγούν με αυτόν τον τρόπο, τουλάχιστον όχι οι αναβάτες που επέλεγαν την FJR. Βασικά το παράπονό τους ήταν ότι οι επιταχύνσεις μετά τα 200km/h δεν ήταν ακριβώς αυτές που ήθελαν. Λόγω ροπής και των κοντών πρώτων τεσσάρων σχέσεων, ήταν φυσιολογικό με την FJR 1300 να έχεις βάλει την πέμπτη ήδη από τα 120km/h, οπότε ανοίγοντας απότομα το γκάζι για να προσπεράσεις (ειδικά αν είσαι φορτωμένος) η επιτάχυνση ήταν "μουδιασμένη". Φέτος το κιβώτιο άλλαξε αποκτώντας την πολυπόθητη έκτη σχέση και ως συνεπακόλουθο ήταν η διάταξη των σχέσεων να γίνει πιο ομοιογενής και να μην υπάρχουν διακριτές αποστάσεις μεταξύ τους. Το νέο κιβώτιο σαφώς ταιριάζει πολύ καλύτερα με τον σπορ χαρακτήρα της FJR 1300, κυρίως όμως ταιριάζει με τον τρόπο που θέλουν να την οδηγούν οι ιδιοκτήτες της. Μαζί άλλαξε ολόκληρος ο μηχανισμός του συμπλέκτη, όπου πλέον διαθέτει σύστημα που αυξάνει την πίεση στους δίσκους κατά την επιτάχυνση και τους αποφορτίζει κατά την επιβράδυνση. Έτσι μπόρεσαν να χρησιμοποιήσουν μαλακότερα ελατήρια και η μανέτα του συμπλέκτη να έχει ελαφρύτερη αίσθηση από πριν. Σε επίπεδο εξοπλισμού, η FJR 1300 του 2016 απέκτησε φώτα τεχνολογίας Led με λειτουργία cornering, όπου με την βοήθεια του αισθητήρα κλίσης ανάβει αυτόματα τον αντίστοιχο δεξή ή αριστερό προβολέα για να φωτίσει το εσωτερικό της στροφής.

Εμείς είχαμε την ευκαιρία για μια πολύ σύντομη γνωριμία με την νέα FJR 1300, στο πλαίσιο ενός διήμερου test ride που διοργάνωσε η ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ στην μαρίνα της Βουλιαγμένης. Οι μοτοσυκλέτες άνηκαν στην Yamaha Europe και βρέθηκαν στην Ελλάδα για μόλις μερικές μέρες, οπότε ο χαρακτήρας της εκδήλωσης που διοργάνωσε η ελληνική αντιπροσωπεία δεν μπορούσε να είναι διαφορετικός από μια σύντομη βόλτα στην γύρο περιοχή. Γι΄αυτό τον λόγω, επιλέξαμε να οδηγήσουμε την έκδοση με το αυτόματο κιβώτιο για να δούμε πως δουλεύει το σύστημα της Yamaha, αφού ήταν αδύνατον να σχηματίσουμε εικόνα για οτιδήποτε άλλο μέσα σε αυτά τα είκοσι χιλιόμετρα διαδρομής στην παραλιακή. Αυτό που εντυπωσιάζει στο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων της Yamaha είναι η αθόρυβη λειτουργία του σε σύγκριση με το DCT της Honda. Παρά το γεγονός ότι της Yamaha δεν είναι διπλού συμπλέκτη, αλλά πρόκειται για ένα συμβατικό σειριακό κιβώτιο με ηλεκτροκινητήρα που αλλάζει τις σχέσεις και η FJR έχει άξονα για τελική μετάδοση, εν τούτοις δεν ακούγονται καθόλου μεταλλικοί ήχοι κατά την διαδικασία των αλλαγών. Μόνο όταν είσαι σταματημένος και βάλεις από νεκρά σε πρώτη ακούς τον κλασσικό ήχο εμπλοκής του γραναζιού. Όμως κατά την κίνηση της μοτοσυκλέτας οι αλλαγές πραγματοποιούνται εντελώς αθόρυβα, θυμίζοντας αυτόματο κιβώτιο λιμουζίνας τελευταίας τεχνολογίας. Αντίστοιχου επιπέδου είναι και η ποιότητα λειτουργίας του αυτόματου συμπλέκτη κατά το πατινάρισμα στις εκκινήσεις. Βασικά σου δίνει την εντύπωση ότι οι δίσκοι του συμπλέκτη δεν πατινάρουν καθόλου και η αίσθηση της αρχικής επιτάχυνσης ξεκινώντας από το φανάρι θυμίζει περισσότερο ηλεκτρικό όχημα! Επιλέγοντας την manual λειτουργία σου επιτρέπει να αλλάζεις μόνος σου ταχύτητες με το αριστερό χέρι με δύο διακόπτες +/- στο τιμόνι ή με το πόδι από τον κλασσικό λεβιέ. Στα ανεβάσματα υπάρχει μια αισθητή καθυστέρηση ανάμεσα στις αλλαγές, ειδικά αν αυτές γίνονται με τέρμα γκάζι όπου η βίαιη επιτάχυνση κόβεται απότομα. Αντίθετα στα κατεβάσματα οι αλλαγές γίνονται εντυπωσιακά γραμμικά και αντίστοιχα εντυπωσιακά άμεσα, σε σημείο που να μπορούμε να πούμε ότι για οδήγηση στο δρόμο είναι πολύ καλύτερο κι από τα συστήματα quickshifter up/down που έχουν οι καινούριες superbike. Δυστυχώς ο χρόνος που είχαμε στη διάθεσή μας την μοτοσυκλέτα δεν επαρκούσε για να εμβαθύνουμε περισσότερο. Άλλωστε κάθε λεπτό που περνούσαμε πάνω στην σέλα της το στερούσαμε από τους υπόλοιπους αναβάτες που περίμεναν υπομονετικά να έρθει η σειρά τους να την οδηγήσουν.

Σαν γενικό συμπέρασμα μπορούμε να πούμε ότι η Yamaha, έστω και καθυστερημένα, έκανε όλες τις αλλαγές που χρειαζόταν η FJR 1300 και είχαμε επισημάνει ήδη από την παρουσίαση του πρώτου μοντέλου. Ταυτόχρονα εκσυγχρόνισε την εμφάνιση και τον εξοπλισμό άνεσης και ασφάλειας. Το αυτόματο κιβώτιο έχει ορισμένα πολύ δυνατά σημεία, που ταιριάζουν με τον σπορ χαρακτήρα αυτής της τουριστικής μοτοσυκλέτας. Το μόνο που συνεχίζει να μας δίνει λαβή για κριτική είναι το… κλειδί της μοτοσυκλέτας! Όταν χρησιμοποιείς το κλειδί του κεντρικού διακόπτη για να ανοίγεις και για να αποσυνδέεις τις βαλίτσες, αυτό το κλειδί πρέπει να είναι αρκετά χοντρό και κοντό σε μήκος. Στην FJR 1300 η Yamaha εξακολουθεί να έχει ένα λεπτό και μακρύ κλειδί, που ειδικά το καλοκαίρι που μαλακώνει από την ζέστη, είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα στραβώσει ή θα κοπεί. Πάντως το γεγονός ότι κατεβαίνοντας από την σέλα της FJR 1300 μας είχε δημιουργηθεί η όρεξη να κάνουμε ένα μακρινό ταξίδι, δείχνει την ικανότητα αυτής της μοτοσυκλέτας να δημιουργεί ευχάριστες συνθήκες για να απολαύσεις την πολύωρη οδήγηση. Αυτή άλλωστε δεν είναι η αποστολή των τουριστικών μοτοσυκλετών;      

 

Ducati DesertX 2026 - Όλα αλλάζουν, η φιλοσοφία παραμένει [VIDEO]

Νέος κινητήρας, νέο πλαίσιο, βελτιωμένες αναρτήσεις, ηλεκτρονικά, εμφάνιση, κ.α.
Ducati DesertX 2026
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Η δεύτερη γενιά του DesertX αλλάζει όλα τα βασικά συστατικά της συνταγής, χρησιμοποιώντας τον νέο “πασπαρτού” κινητήρα της εταιρείας, νέο πλαίσιο, νέες αναρτήσεις και νέα ηλεκτρονικά, διορθώνει ατοπήματα του παρελθόντος (ευκολία πρόσβασης στο φίλτρο αέρα) ενώ την ίδια ώρα κρατάει ατόφια τη φιλοσοφία των εξαιρετικών επιδόσεων στο χώμα, βελτιώνοντάς τη μάλιστα.

Πριν πιάσουμε τις μεγάλες αλλαγές οδηγικής ουσίας, να πούμε πως η Ducati δούλεψε πολύ στην εμφάνιση του νέου DesertX, και αυτό φαίνεται παντού. Αν το προηγούμενο μοντέλο έμοιαζε σκαλισμένο σε… μενίρ, μονολιθικό και ημιτελές σε κάποια σημεία, το νέο έχει πολύ πιο εκλεπτυσμένο design που κάνει πολύ καλή εντύπωση. Ένας μαύρος αεραγωγός σπάει την πολλή ασπρίλα του ρεζερβουάρ μπροστά και στη μέση, ενώ η κόκκινη κάθετη γραμμή δεν είναι ευθεία όπως πριν αλλά τεθλασμένη βοηθώντας πολύ να μειωθεί οπτικά ο όγκος. Οι κυψέλες στη ζελατίνα μας αποχαιρέτισαν για χάρη απεικόνισης ενός κύματος -λάσπης το πιθανότερο-, η ποδιά του κινητήρα μίκρυνε αρκετά, ενώ επιτέλους αποχαιρετίσαμε το πλαστικό κάλυμμα του μοτέρ με το μέταλλο να μένει εκτεθειμένο στα βλέμματα, όπως πρέπει.

DesertX 2025-2026

Πολύ ομορφότερη και σύγχρονη είναι η ουρά, αν και έχασε την πρακτική χειρολαβή για τις μανούβρες, ομορφότερο και το τελείωμα στο κοντύτερο τελικό της εξάτμισης. Το υποπλαίσιο παραμένει ακάλυπτο, αλλά τα πλαϊνά πλαστικά επεκτάθηκαν προς τα πίσω κρύβοντας το κίτρινο αμορτισέρ για πιο ομοιογενή χρωματική εμφάνιση. Χρυσό αντί για μαύρο είναι το πιρούνι, λευκά αντί κόκκινα τα λογότυπα Brembo στα φρένα, ενώ χάσαμε το εντυπωσιακό ψαλίδι με την τρύπα στη μέση, για χάρη ενός πολύ πιο συμβατικού σε εμφάνιση. Τέλος, σε μια κίνηση που σε κάποιον παλαιότερο θυμίζει τη μετάβαση από τα GSX-R του 90 σε εκείνα του 91, η Ducati πρόσθεσε ενιαίο κάλυμμα στους δυο στρογγυλούς προβολείς του DesertX.

Ducati DesertX 2026

Πρώτη μεγάλη, και αναμενόμενη αλλαγή ουσίας ο κινητήρας, που είναι ο νέος V2 890 που τοποθετείται πλέον σε όλες τις μεσαίου κυβισμού μοτοσυκλέτες του Borgo Panigale. Αποδίδει 110 ίππους στις 9.000 rpm και 9,38 kgm στις 7.000 rpm, με το 70% της ροπής διαθέσιμο ήδη από τις 3.000 rpm. Διαθέτει σύστημα μεταβλητού χρονισμού εισαγωγής (IVT), κάτι που δεν υπήρχε στο προηγούμενο μοντέλο me ton Testastretta 937 των . Τα διαστήματα συντήρησης είναι μεγάλα: έλεγχος βαλβίδων στα 45.000 km και αλλαγή λαδιών κάθε 15.000 km ή δύο χρόνια. Το κιβώτιο έχει πιο κοντές τις πρώτες τέσσερις σχέσεις για off-road χρήση και μακρύτερη έκτη για ταξίδι. Το Quick Shift 2.0 είναι νέας σχεδίασης και δεν χρησιμοποιεί εξωτερικό αισθητήρα.

Ducati DesertX 2026

Συνεχίζουμε με το monocoque πλαίσιο νέας σχεδίασης, με τον κινητήρα να λειτουργεί ως φέρον στοιχείο και το φιλτροκούτι ενσωματωμένο στη δομή. Η θέση στο φιλτροκούτι έχει αλλάξει ώστε το φίλτρο να αφαιρείται σε λίγα δευτερόλεπτα, αντίθετα με το προηγούμενο μοντέλο που έπρεπε να αφαιρεθεί το ρεζερβουάρ. Το πίσω υποπλαίσιο παραμένει χωροδικτύωμα, ενώ το αλουμινένιο ψαλίδι είναι ειδικά εξελιγμένο για το μοντέλο και συνεργάζεται με σύστημα προοδευτικού μοχλικού, κάτι που διαφοροποιεί σημαντικά τη λειτουργία της πίσω ανάρτησης σε σχέση με πριν.

Ducati DesertX 2026

Περνάμε στις αναρτήσεις, όπου μπροστά βρίσκουμε ένα πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι της KYB στα 46 mm, με διαδρομή 230 mm και ανεξάρτητες ρυθμίσεις στα δύο καλάμια, με την Ducati να κάνει λόγο για καλύτερη off-road συμπεριφορά και βελτιωμένη απορρόφηση των ανωμαλιών του δρόμου. Πίσω υπάρχει πλήρως ρυθμιζόμενο μονό αμορτισέρ της KYB με 220 mm διαδρομή και εύκολη ρύθμιση προφόρτισης με το χέρι. Η προσθήκη προοδευτικού μοχλικού χαρίζει πιο μαλακή αρχική βύθιση με ταυτόχρονα μεγαλύτερη αντίσταση υπό πίεση.

Ducati DesertX 2026

Στα φρένα μπροστά βρίσκουμε δυο ακτινικές τετραπίστονες δαγκάνες Brembo M4.32 με δύο νέους δίσκους 305 mm. Υπάρχει Cornering ABS τεσσάρων επιπέδων, με δυνατότητα απενεργοποίησης στα Riding Modes Enduro και Rally. Η μπροστινή διάταξη επιτρέπει τοποθέτηση ψηλού φτερού χωρίς πρόσθετα κιτ.

Ducati DesertX 2026

Οι τροχοί παραμένουν 21 ίντσες μπροστά και 18 πίσω, ακτινωτοί tubeless, με ελαστικά Pirelli Scorpion Rally Street σε διαστάσεις 90/90-21 και 150/70-18.
Το ρεζερβουάρ είναι νέο, πολυμερές, 18 λίτρων, στενότερο και ελαφρύτερο, με τη μάζα του καυσίμου τοποθετημένη χαμηλότερα για αυξημένη ευελιξία και καλύτερο έλεγχο. Το ύψος σέλας είναι 880 mm και μπορεί να πέσει στα 840 mm με κιτ, ενώ το βάρος της μοτοσυκλέτας ανακοινώνεται στα 209 κιλά (211 προηγουμένως) χωρίς καύσιμο.

Ούτε όμως η εργονομία έμεινε χωρίς αλλαγές: τα μαρσπιέ μετακινήθηκαν πιο πίσω, η σέλα και το τιμόνι πιο μπροστά, το μπροστινό φτερό είναι ψηλότερα τοποθετημένο και το μπροστινό μέρος της μοτοσυκλέτας είναι 20 mm χαμηλότερο σε σχέση με πριν.

Ducati DesertX 2026

Στα ηλεκτρονικά υπάρχει νέα IMU 6 αξόνων που διαχειρίζεται Traction Control, Wheelie Control, Engine Brake Control και Cornering ABS, ενώ υπάρχουν έξι Riding Modes (Sport, Touring, Urban, Wet, Enduro, Rally). Η οθόνη είναι νέα TFT 5 ιντσών ανάλυσης 800x480, με δύο θύρες USB και νέο joystick χειρισμού. Διαθέτει cruise control και είναι έτοιμη για Ducati Multimedia System και πλοήγηση turn-by-turn.

Περιμένουμε να δούμε αν η Ducati παρουσιάσει αργότερα κάποια ακόμα πιο “πολεμική” έκδοση της μοτοσυκλέτας σε Rally ύφος.

Ετικέτες