Yamaha: Με αγωνιστικό κιβώτιο Seamless το επόμενο R1

Νέα σχέδια με λεπτομέρειες από την πατέντα της Yamaha
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/6/2022

Το Σεπτέμβρη του 2018 ήρθαν στο φως της δημοσιότητας οι πρώτες πληροφορίες για την πατέντα που είχε καταθέσει η Yamaha, η οποία αφορούσε ένα κιβώτιο ταχυτήτων seamless σε κινητήρα R1. Στα τέλη του 2020 μια αντίστοιχη πατέντα για κιβώτιο seamless σε μοτοσυκλέτα παραγωγής είχε καταθέσει και η Ducati, δείχνοντας πως τα επόμενα χρόνια στην κατηγορία των superbike θα αντικατασταθούν τα συστήματα quick-shifter Up/Down με κιβώτια seamless, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις κορυφαίες εκδόσεις τους που έχουν “homologation” για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motul-SBK, δηλαδή τα Yamaha R1-M και Ducati Panigale V4R.

Ο λόγος που –στην αρχή τουλάχιστον – τα κιβώτια seamless θα τα δούμε μόνο σε συγκεκριμένα μοντέλα παραγωγής, δεν είναι μόνο το υψηλό κόστος κατασκευής και εξέλιξής τους, αλλά και ο εξαιρετικά περίπλοκος σχεδιασμός τους που αποτελείται από πολλά μικρού μεγέθους εξαρτήματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αντοχή τους στο χρόνο και το κόστος συντήρησης από τα δίκτυα των συνεργείων της κάθε χώρας και όχι από εξειδικευμένους μηχανικούς των εργοστασιακών ομάδων, όπως συμβαίνει έως τώρα. Θυμίζουμε πως τα seamless κιβώτια ταχυτήτων έκαναν πρώτη φορά την εμφάνισή τους στα MotoGP από την Honda και έκτοτε χρησιμοποιούνται απ’ όλες τις εταιρείες, όμως τα πρώτα χρόνια μόνο της Honda δούλευε ως seamless και στα κατεβάσματα ταχυτήτων. Οι πατέντες για τα seamless κιβώτια παραγωγής της Yamaha και της Ducati ακολουθούν την ίδια φιλοσοφία με τα αγωνιστικά, όμως έχουν διαφορετικό σχεδιασμό και λιγότερα μηχανικά μέρη. Αναλυτικά για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των seamless  κιβωτίων, αλλά και τις διαφορές που έχουν με τα συμβατικά και DCT κιβώτια, μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

Το βέβαιο είναι, πως οι νέοι αυστηρότεροι κανονισμοί του WSBK που περιορίζουν τη δυνατότητα μεγάλης κλίμακας αλλαγών σε σχέση με τα μοντέλα παραγωγής, έχουν κάνει πράξη την φράση: “Οι αγώνες βελτιώνουν το είδος”.

Χάρη σε αυτούς τους αυστηρότερους κανονισμούς η Kawasaki στο ZX10-RR, η BMW στο M1000RR και η Yamaha στα νέα R1 χρησιμοποιούν πολύ υψηλής ποιότητας και τεχνολογίας συστήματα κίνησης των βαλβίδων (σκλήρυνση μετάλλων DLC (diamond like coating) σε εκκεντροφόρους και ενδιάμεσα κοκοράκια για , κούφιες βαλβίδες τιτανίου, προηγμένα συστήματα λίπανσης κ.τ.λ. ώστε σε αγωνιστική χρήση να δουλεύουν αξιόπιστα σε πολύ υψηλότερες στροφές.

Οπότε αν θέλουν οι μοτοσυκλέτες τους στο Motul-WSBK να έχουν seamless κιβώτιο, τότε αναγκαστικά θα πρέπει να έχει seamless και έκδοση παραγωγής που θα βασίζεται η εργοστασιακή μοτοσυκλέτα.

 

Honda: Στην ιαπωνική αγορά τα CB400 Super Four και CBR400RR Four με E-Clutch - Tιμές και διαθεσιμότητα - Τι ξέρουμε για Ευρώπη

Παραμένει το μυστήριο σχετικά με τί και αν θα εξαχθεί προς δυσμάς
Honda 400
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/7/2026

Η Honda ανακοίνωσε στην Ιαπωνία πως σύντομα θα ξεκινήσει η εμπορική διάθεση των νέων CB400 Super Four και CBR400RR Four στη χώρα, αμφότερα με E-Clutch και δίχως έκδοση με συμβατική μετάδοση ως τώρα.

Οι δύο μοτοσυκλέτες βασίζονται στα ανάλογα CB500 Super Four και CBR500RR Four που κατασκευάζονται στην Κίνα και έχουν ήδη έναν χρόνο στην εκεί αγορά, ενώ τα 400άρια ανάλογά τους φτιάχνονται (για την ακρίβεια, συναρμολογούνται) στην Ιαπωνία και ως τώρα είχαν παρουσιαστεί ως πρωτότυπα.

Πλέον με τη νέα ανακοίνωση που εξέδωσε πριν λίγες μέρες η Honda ουσιαστικά αποκαλύπτει τις ημερομηνίες που θα ξεκινήσουν να πωλούνται οι δύο 400άρες εκδόσεις: στις 21 Αυγούστου θα αρχίσει το CB400 Super Four E-Clutch και στις 18 Σεπτεμβρίου το CBR400RR Four E-Clutch.

Οι δε τιμές τους στην Ιαπωνία ανακοινώθηκαν ως εξής:

CB400 Super Four E-Clutch: 998.800 γιεν, ή περίπου 5.400 ευρώ (ισοτιμία 17/7/2026)

CBR400RR Four E-Clutch: 1.199.000 γιεν, ή περίπου 6.500 ευρώ.

Επειδή η τιμολόγηση αυτή δεν είναι εύκολο να αντιστοιχιστεί με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, για να σχηματίσουμε μια πιο καθαρή εικόνα τη συγκρίνουμε με ιαπωνικές τιμές άλλων μοντέλων της Honda που κυκλοφορούν και στη χώρα μας.

Έτσι το CB400 Super Four E-Clutch κοστολογείται περίπου στα ίδια λεφτά με το NC750X (997.700 γιεν) και το CB650R (1.034.000 γιεν), ενώ το CBR400RR Four E-Clutch παίζει στα ίδια περίπου επίπεδα με τα Rebel 1100 (1.204.500 γιεν), CB750 Hornet E-Clutch (1.149.500 γιεν) και CBR650R E-Clutch (1.155.000 γιεν).

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει ωστόσο: θα δούμε στην Ευρώπη τα νέα τετρακύλινδρα και, αν ναι, θα είναι τα ιαπωνικά 400άρια ή τα κινέζικα 500άρια; Απάντηση ακόμη δεν υπάρχει, καθώς η Honda δεν έχει ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της.

Έχουμε πάντως δύο ενδείξεις. Η πρώτη είναι η απουσία των μοντέλων αυτών από την πρόσφατη EICMA, ενώ η ερχόμενη έκθεση τον Νοέμβρη θα μπορούσε να μας προσφέρει την οριστική απάντηση εφόσον η Honda τα φέρει εκεί σε Euro 5+ μορφή.

Η δεύτερη πηγάζει από την ανακοίνωση της Honda στην Ιαπωνία για τα δύο 400άρια, σύμφωνα με την οποία ανακοινώνει ετήσια παραγωγή 4.600 CB400 Super Four E-Clutch και 2.500 CBR400RR Four E-Clutch, όλα προορισμένα αποκλειστικά για την ιαπωνική αγορά και χωρίς την παραμικρή αναφορά για εξαγωγές – κάτι που πάντα αναγράφεται στα ιαπωνικά δελτία Τύπου της μητρικής Honda όταν η μοτοσυκλέτα πρόκειται να εξαχθεί και σε άλλες αγορές.

Είμαστε λοιπόν ακόμη στο σημείο μηδέν πρακτικά όσον αφορά το ενδεχόμενο να δούμε αυτά τα δύο νέα τετρακύλινδρα στην Ευρώπη, με την ερχόμενη EICMA 2026 να αναδεικνύεται πιθανότατα ως το σημείο-κλειδί στη σχετική επικαιρότητα.