Yamaha: Με αγωνιστικό κιβώτιο Seamless το επόμενο R1

Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/6/2022

Το Σεπτέμβρη του 2018 ήρθαν στο φως της δημοσιότητας οι πρώτες πληροφορίες για την πατέντα που είχε καταθέσει η Yamaha, η οποία αφορούσε ένα κιβώτιο ταχυτήτων seamless σε κινητήρα R1. Στα τέλη του 2020 μια αντίστοιχη πατέντα για κιβώτιο seamless σε μοτοσυκλέτα παραγωγής είχε καταθέσει και η Ducati, δείχνοντας πως τα επόμενα χρόνια στην κατηγορία των superbike θα αντικατασταθούν τα συστήματα quick-shifter Up/Down με κιβώτια seamless, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις κορυφαίες εκδόσεις τους που έχουν “homologation” για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motul-SBK, δηλαδή τα Yamaha R1-M και Ducati Panigale V4R.

Ο λόγος που –στην αρχή τουλάχιστον – τα κιβώτια seamless θα τα δούμε μόνο σε συγκεκριμένα μοντέλα παραγωγής, δεν είναι μόνο το υψηλό κόστος κατασκευής και εξέλιξής τους, αλλά και ο εξαιρετικά περίπλοκος σχεδιασμός τους που αποτελείται από πολλά μικρού μεγέθους εξαρτήματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αντοχή τους στο χρόνο και το κόστος συντήρησης από τα δίκτυα των συνεργείων της κάθε χώρας και όχι από εξειδικευμένους μηχανικούς των εργοστασιακών ομάδων, όπως συμβαίνει έως τώρα. Θυμίζουμε πως τα seamless κιβώτια ταχυτήτων έκαναν πρώτη φορά την εμφάνισή τους στα MotoGP από την Honda και έκτοτε χρησιμοποιούνται απ’ όλες τις εταιρείες, όμως τα πρώτα χρόνια μόνο της Honda δούλευε ως seamless και στα κατεβάσματα ταχυτήτων. Οι πατέντες για τα seamless κιβώτια παραγωγής της Yamaha και της Ducati ακολουθούν την ίδια φιλοσοφία με τα αγωνιστικά, όμως έχουν διαφορετικό σχεδιασμό και λιγότερα μηχανικά μέρη. Αναλυτικά για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των seamless κιβωτίων, αλλά και τις διαφορές που έχουν με τα συμβατικά και DCT κιβώτια, μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

Το βέβαιο είναι, πως οι νέοι αυστηρότεροι κανονισμοί του WSBK που περιορίζουν τη δυνατότητα μεγάλης κλίμακας αλλαγών σε σχέση με τα μοντέλα παραγωγής, έχουν κάνει πράξη την φράση: “Οι αγώνες βελτιώνουν το είδος”.

Χάρη σε αυτούς τους αυστηρότερους κανονισμούς η Kawasaki στο ZX10-RR, η BMW στο M1000RR και η Yamaha στα νέα R1 χρησιμοποιούν πολύ υψηλής ποιότητας και τεχνολογίας συστήματα κίνησης των βαλβίδων (σκλήρυνση μετάλλων DLC (diamond like coating) σε εκκεντροφόρους και ενδιάμεσα κοκοράκια για , κούφιες βαλβίδες τιτανίου, προηγμένα συστήματα λίπανσης κ.τ.λ. ώστε σε αγωνιστική χρήση να δουλεύουν αξιόπιστα σε πολύ υψηλότερες στροφές.

Οπότε αν θέλουν οι μοτοσυκλέτες τους στο Motul-WSBK να έχουν seamless κιβώτιο, τότε αναγκαστικά θα πρέπει να έχει seamless και έκδοση παραγωγής που θα βασίζεται η εργοστασιακή μοτοσυκλέτα.

https://bit.ly/MOTO_674

Από τον

Παύλο Καρατζά

23/1/2026

Η Honda προχωρά μόνο σε χρωματική ανανέωση για το 2026 όσον αφορά τα μικρά και εμβληματικά της μοντέλα Monkey 125, ST125 Dax και Super Cub C125.

Το ST125 Dax εκτός των Pearl Horizon White και Candy Energy Orange, θα διατίθεται πλέον και στον χρωματισμό Pearl Shining Black. Το Monkey 125 θα είναι πλέον διαθέσιμο σε τρεις νέους χρωματισμούς: Το Powder Black Metallic πάνω σε πλαίσιο Mat Gun Powder Black Metallic, το Knight Silver Metallic που συνδυάζεται με Millennium Red, ενώ το Pearl Himalayas White συνδυάζεται με Banana Yellow. Τέλος, το Super Cub C125 θα διατίθεται τη νέα χρονιά σε χρωματισμό Premium Silver Metallic και Pearl Sugarcane Beige.

Με την ευκαιρία της ανανέωσης των χρωμάτων των τριών μοντέλων, ας δούμε και μερικά ιστορικά στοιχεία γι’ αυτά:

Monkey

Το Monkey εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως Z100 το 1961, ένα μοντέλο ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε ιαπωνικά λούνα παρκ, χρησιμοποιώντας τον κινητήρα Super Cub C50 3,1kW OHV 49 κυβικών

Το πρώτο μοντέλο μαζικής παραγωγής για εξαγωγή κατασκευάστηκε από μόλις πέντε ανθρώπους, οι οποίοι μπορούσαν να παράγουν 20 μονάδες την ημέρα - η γραμμή παραγωγής του ήταν μόλις 7 μέτρα σε μήκος.

Το μοντέλο τρίτης γενιάς που έκανε το ντεμπούτο του το 1974 έγινε το πρότυπο για το σύγχρονη Monkey: ο σχεδιασμός του πλαισίου παρέμεινε αμετάβλητος για πάνω από τρεις δεκαετίες.

Το 2018, το Monkey υποβλήθηκε στην μεγαλύτερη αναβάθμιση μέχρι σήμερα. Ο εμβληματικός κινητήρας 50 κυβικών αναβαθμίστηκε σε 125 κυβικά, το στυλ ανανεώθηκε και οι προδιαγραφές εκσυγχρονίστηκαν.

Dax

Το ST125 Dax ξεκίνησε τη ζωή της το 1969 ως ST50 Dax, κατασκευασμένο για εξαγωγή στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ και βασισμένο στον ίδιο κινητήρα Super Cub C50 με το Monkey.

Το ST50 ήταν μια παραλλαγή του Monkey Z50M του 1967 – ένα δίκυκλο “ψυχαγωγικού χαρακτήρα” για την Αμερική και την Ευρώπη, σχεδιασμένο να προσφέρει μεγαλύτερη άνεση, διατηρώντας όμως το πνεύμα του Monkey.

Το Dax πήρε το όνομά της από το Dachshund, ή Sausage Dog, χάρη στο μακρύ και χαμηλό του προφίλ – κατασκευασμένο με βάση το πλαίσιο σε σχήμα Τ.

Το Nauty Dax Honda CY50 του 1973 ήταν μια ενισχυμένη έκδοση του Dax, η οποία ήταν εξοπλισμένη με φαρδύτερα ελαστικά.

Super Cub

Σε συνεχή παραγωγή από το 1958, το Super Cub είναι το πιο μηχανοκίνητο όχημα όλων των εποχών με τις περισσότερες παραγόμενες μονάδες

Το αρχικό Super Cub δεν σχεδιάστηκε αλλά σμιλεύτηκε ως μοντέλο από πηλό, βασισμένο στις ιδέες και το όραμα του ίδιου του Soichiro Honda.

Από την εισαγωγή του το 1958, το Super Cub έχει χρησιμοποιήσει μόνο τετράχρονο κινητήρα.

Το Super Cub έχει κατασκευαστεί σε 16 εργοστάσια σε 15 διαφορετικές χώρες και έχει πωληθεί σε 160 διαφορετικές χώρες.

Το Ιαπωνικό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας απένειμε στο Super Cub την καταχώριση τρισδιάστατου εμπορικού σήματος το 2014, αναγνωρίζοντας το σχήμα και το σχεδιασμό του ως εμβληματικό προϊόν της Honda και καθιστώντας το πρώτο όχημα που πέτυχε κάτι τέτοιο.