Yamaha Tracer 300: «Αν ο κόσμος το ζητήσει θα το φτιάξουμε»

Επιβεβαίωση στον Ιταλικό τύπο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/8/2020

Μιλώντας στο νούμερο ένα ιταλικό περιοδικό, ο κ.Fabrizio Corsi, διευθυντής επικοινωνίας της Yamaha Ιταλίας, σχολίασε μεταξύ άλλων και την πρόθεση της Yamaha να παρουσιάσει μικρότερες εκδόσεις του Tenere ή του Tracer, λέγοντας χαρακτηριστικά πως κατασκευαστές όπως η BMW και η KTM έχουν δώσει νέα ώθηση στην κατηγορία με τα δικά τους μοντέλα και πως αν ο κόσμος ζητήσει κάτι τέτοιο από την Yamaha, τότε εκείνη θα το κάνει.

Ας ξεκαθαρίσουμε εδώ κάτι σημαντικό. Όταν ο διευθυντής επικοινωνίας της Yamaha Ιταλίας, μίας χώρας δηλαδή που από μόνη της μπορεί να αντλήσει δύο – τρεις ή τέσσερις χιλιάδες Tracer/Tenere 300 μόλις αυτά εμφανιστούν, κάνει τέτοιες δηλώσεις σε ένα μέσο με κύρος, τότε αυτό γίνεται για να μετρήσει τις αντιδράσεις. Δεν είναι μία κουβέντα που ειπώθηκε κάπου στα πεταχτά ή πέρασε σε κάποιο τρίτο site και έφυγε. Πρόκειται για απάντηση σε ευθεία ερώτηση στο νούμερο ένα περιοδικό της Ιταλίας, απόσπασμα της οποίας υπάρχει και στο site τους, με όλη την συνέντευξη να είναι επικεντρωμένη σε περισσότερα μοντέλα μικρότερου κυβισμού.

Αυτό σημαίνει πως ο κ.Corsi μίλησε για Tenere 300 ή Tracer 300 θέλοντας να μετρήσει ακριβώς αυτές τις αντιδράσεις για τις οποίες έκανε λόγο.

Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε πως η φωτογραφία που βλέπουμε είναι ένα -αρκετά όμορφο- Tracer 250 που αποτελεί δημιουργία του ασιάτη Huzni8. Πρόκειται για ένα Yamaha YZF-R3 (στην ασιατική έκδοση προφανώς) στο οποίο ο ιδιοκτήτης έβαλε αναρτήσεις με μεγαλύτερη διαδρομή, τοποθέτησε φαρδύ τιμόνι και έκοψε το φαίριγνκ βάζοντας και ψηλότερη ζελατίνα. Κοιτώντας το υπό-συγκεκριμένες γωνίες, πράγματι έφτιαξε μία πολύ καλή εκδοχή ενός Tracer 250. Κι αυτό εμπνευσμένος από την φημολογία που υπάρχει στις ασιατικές αγορές για την έλευση ενός MT-25 Tracer έχοντας μάλιστα ξεκινήσει από το 2019 να μιλούν για Tracer 155.

Η ασιατική αγορά κινείται -εδώ και χρόνια- με φρενήρεις ρυθμούς, πολύ πιο γρήγορα από αυτό που θα ήθελαν οι κατασκευαστές καθώς ανατρέπεται ο προγραμματισμός τους ή πρέπει να προτρέχουν πολλά χρόνια μπροστά, καθώς τα νέα μοντέλα απαιτούν εξέλιξη ακόμη κι όταν βασίζονται σε υπάρχοντες κινητήρες και πλαίσια. Μέχρι και πριν από τέσσερα χρόνια η Ευρώπη δεν είχε την ζήτηση που απαιτούνταν για να καλύψει από μόνη της την δημιουργία ενός νέου μοντέλου, αυτό όμως αλλάζει. Ή καλύτερα έχει ήδη αλλάξει γενικά στην Ευρώπη και ακόμη περισσότερο στην χώρα μας που εδώ και καιρό οι μικρές Adventure έχουν τεράστια ζήτηση με τις κινέζικης κατασκευής μοτοσυκλέτες, να κάνουν την διαφορά στα νούμερα της αγοράς.

Αυτό επισημαίνει και ο Fabrizio Corsi, πως δεν υπάρχει ένας βασικός αντίπαλος σε αυτή την κατηγορία, ούτε δύο και τρεις, αλλά τόσο για τα 125 όσο και για τα 300 ο ανταγωνισμός περιλαμβάνει πλέον τους πάντες.

Η Yamaha έχει μία πολύ δυνατή παρουσία στα 125 και 300 στην σειρά MT και ήδη έχει παρουσιάσει και retro έκδοση στο Tokyo Motor Show στα πλαίσια της σειράς XSR. Οπότε έτσι κι αλλιώς μεγαλώνει την γκάμα της στις μικρές κατηγορίες. Το θέμα είναι αν έπρεπε ήδη να έχει ένα τέτοιο μοντέλο, έχοντας χάσει το τρένο της εξέλιξης, μπαίνοντας τελευταία στην μάχη της κατηγορίας. Σε άλλο σημείο ο διευθυντής επικοινωνίας της Yamaha εξηγεί πως αυτό είναι ένα ζήτημα, διότι αφήνεις να εδραιωθούν ανταγωνιστές και να έχεις μετά πρόσθετο βάρος στην επικράτηση ενός νέου μοντέλου.

Είναι επίσης ζήτημα για την Yamaha αν πρέπει να μιλάμε για Tenere ή Tracer 300. Επικοινωνιακά και ως μέτρηση αντιδράσεων στον ψηφιακό κόσμο, ένα Tenere 300 δείχνει να έχει περισσότερη απήχηση, στην πράξη όμως ο κόσμος θα αγόραζε πιο εύκολα ένα Tracer 300. Η αγορά δεν επηρεάζεται πρακτικά από τα σχόλια που βλέπει ψηφιακά. Επίσης ένα Tracer 300 είναι πολύ πιο εύκολο να βγει στην παραγωγή με δεδομένο πως ταιριάζει και περισσότερο στις ασιατικές αγορές και είναι πιο προσιτό στους νέους που έχουν μικρή εμπειρία στο χώμα και θέλουν μία Α2 μοτοσυκλέτα με όρθια θέση οδήγησης και ίσως περισσότερο όγκο.

Ο κ.Corsi έκανε λόγο και για τα ηλεκτρονικά βοηθήματα ή καλύτερα για την έλλειψη αυτών και κατά πόσο είναι σωστό να μην έχουν τα μικρότερα MT, ιδιαίτερα από την στιγμή που απευθύνονται σε νεαρούς αναβάτες. Ο κ.Corsi υπενθύμισε τότε πως ούτε και η μεσαία σειρά έχει, ούτε και το Tenere έχει traction control και επανέλαβε κάτι που έχουμε που λέμε συχνά στο περιοδικό, πως ο νέος οδηγός θα πρέπει να μάθει να οδηγεί χωρίς αυτά και μετά να ξεκινήσει να τα βάζει στην ζωή του. Αυτό είναι σωστό, αλλά όταν μιλάμε για κλειστό κι ασφαλές περιβάλλον, στους δίχως πρόσφυση ελληνικούς δρόμους και με οδηγούς που παραβιάζουν φανάρια, STOP, διασταυρώσεις και διπλές γραμμές, τα δεδομένα αλλάζουν… σε κάθε περίπτωση βέβαια, το ABS είναι εκεί και πλέον δουλεύει σωστά και στις μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτες.

Μετρώντας τις αντιδράσεις του κόσμου μέσα από συγκεκριμένα κανάλια επικοινωνίας με κύρος, σε σημαντικές αγορές όπως η Ιταλία, η Yamaha υπολογίζει τις δυνατότητες και καθορίζει τις μελλοντικές κινήσεις. Ανάμεσα στους Ιάπωνες κατασκευαστές, η Yamaha είναι η μόνη εταιρεία που αφουγκράζεται την Ευρωπαϊκή αγορά σε τέτοιο βαθμό δίνοντας βαρύτητα στην άποψη του κόσμου. Η Suzuki για παράδειγμα δεν ακούει τίποτα, δεν την νοιάζει τίποτα πέρα από τα νούμερα πωλήσεων που κάνει στην Ασία. Μιλώντας πολλά χρόνια πριν με σημαντικό στέλεχος της Honda στην Ιαπωνία, μου είπε πως η Honda δεν θα σταματήσει να δίνει βαρύτητα στην εξέλιξη νέων μοντέλων για την Ευρώπη, έναντι των πολλών περισσότερων αριθμών πωλήσεων που σημειώνει στις ασιατικές αγορές. Στην πράξη όμως υπάρχουν φορές που κι αυτοί δεν ακούν ακούν κανένα αλλά ακολουθούν μία άλλη πολιτική κάνοντας εκείνο που πιστεύουν πως θα αρέσει μόνο όταν το δουν και μερικές από αυτές τις φορές τους βγαίνει σε καλό, όπως με το X-Adv. Άλλες είναι αποτυχία, όπως με τα Vultus και DN-01. Η εξέλιξη ενός μοντέλου που πουλά περισσότερο στην Ευρώπη παρά στην Ασία αποφέρει πολύ μικρότερο κέρδος από το αντίστροφο και ο δικός μας φόβος είναι πάντα να μην κλείσει η ποιοτική ψαλίδα, όσο ανοίγει διάπλατα η αριθμητική. Η Kawasaki επίσης κοιτά τα νούμερα αλλά ταυτόχρονα ακολουθεί την δική της πορεία στην εξέλιξη της γκάμας και δυστυχώς κοιτά περισσότερο τι κάνει η Suzuki, παρά οι υπόλοιποι… Και η Suzuki δεν κάνει τίποτα σημαντικό για την γκάμα της στην Ευρώπη. Η Yamaha από την άλλη έχει δείξει έμπρακτα και με το Tenere 700 πως ακούει τον κόσμο, όταν πήρε πίσω το πρώτο σχέδιο και το έφτιαξε από την αρχή! Κι αυτή είναι άλλη μία φορά που ετοιμάζεται να το κάνει πράξη: «Αν υπάρξει ζήτηση, είμαστε έτοιμοι να την καλύψουμε».

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.