Yamaha Tracer 300: «Αν ο κόσμος το ζητήσει θα το φτιάξουμε»

Επιβεβαίωση στον Ιταλικό τύπο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/8/2020

Μιλώντας στο νούμερο ένα ιταλικό περιοδικό, ο κ.Fabrizio Corsi, διευθυντής επικοινωνίας της Yamaha Ιταλίας, σχολίασε μεταξύ άλλων και την πρόθεση της Yamaha να παρουσιάσει μικρότερες εκδόσεις του Tenere ή του Tracer, λέγοντας χαρακτηριστικά πως κατασκευαστές όπως η BMW και η KTM έχουν δώσει νέα ώθηση στην κατηγορία με τα δικά τους μοντέλα και πως αν ο κόσμος ζητήσει κάτι τέτοιο από την Yamaha, τότε εκείνη θα το κάνει.

Ας ξεκαθαρίσουμε εδώ κάτι σημαντικό. Όταν ο διευθυντής επικοινωνίας της Yamaha Ιταλίας, μίας χώρας δηλαδή που από μόνη της μπορεί να αντλήσει δύο – τρεις ή τέσσερις χιλιάδες Tracer/Tenere 300 μόλις αυτά εμφανιστούν, κάνει τέτοιες δηλώσεις σε ένα μέσο με κύρος, τότε αυτό γίνεται για να μετρήσει τις αντιδράσεις. Δεν είναι μία κουβέντα που ειπώθηκε κάπου στα πεταχτά ή πέρασε σε κάποιο τρίτο site και έφυγε. Πρόκειται για απάντηση σε ευθεία ερώτηση στο νούμερο ένα περιοδικό της Ιταλίας, απόσπασμα της οποίας υπάρχει και στο site τους, με όλη την συνέντευξη να είναι επικεντρωμένη σε περισσότερα μοντέλα μικρότερου κυβισμού.

Αυτό σημαίνει πως ο κ.Corsi μίλησε για Tenere 300 ή Tracer 300 θέλοντας να μετρήσει ακριβώς αυτές τις αντιδράσεις για τις οποίες έκανε λόγο.

Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε πως η φωτογραφία που βλέπουμε είναι ένα -αρκετά όμορφο- Tracer 250 που αποτελεί δημιουργία του ασιάτη Huzni8. Πρόκειται για ένα Yamaha YZF-R3 (στην ασιατική έκδοση προφανώς) στο οποίο ο ιδιοκτήτης έβαλε αναρτήσεις με μεγαλύτερη διαδρομή, τοποθέτησε φαρδύ τιμόνι και έκοψε το φαίριγνκ βάζοντας και ψηλότερη ζελατίνα. Κοιτώντας το υπό-συγκεκριμένες γωνίες, πράγματι έφτιαξε μία πολύ καλή εκδοχή ενός Tracer 250. Κι αυτό εμπνευσμένος από την φημολογία που υπάρχει στις ασιατικές αγορές για την έλευση ενός MT-25 Tracer έχοντας μάλιστα ξεκινήσει από το 2019 να μιλούν για Tracer 155.

Η ασιατική αγορά κινείται -εδώ και χρόνια- με φρενήρεις ρυθμούς, πολύ πιο γρήγορα από αυτό που θα ήθελαν οι κατασκευαστές καθώς ανατρέπεται ο προγραμματισμός τους ή πρέπει να προτρέχουν πολλά χρόνια μπροστά, καθώς τα νέα μοντέλα απαιτούν εξέλιξη ακόμη κι όταν βασίζονται σε υπάρχοντες κινητήρες και πλαίσια. Μέχρι και πριν από τέσσερα χρόνια η Ευρώπη δεν είχε την ζήτηση που απαιτούνταν για να καλύψει από μόνη της την δημιουργία ενός νέου μοντέλου, αυτό όμως αλλάζει. Ή καλύτερα έχει ήδη αλλάξει γενικά στην Ευρώπη και ακόμη περισσότερο στην χώρα μας που εδώ και καιρό οι μικρές Adventure έχουν τεράστια ζήτηση με τις κινέζικης κατασκευής μοτοσυκλέτες, να κάνουν την διαφορά στα νούμερα της αγοράς.

Αυτό επισημαίνει και ο Fabrizio Corsi, πως δεν υπάρχει ένας βασικός αντίπαλος σε αυτή την κατηγορία, ούτε δύο και τρεις, αλλά τόσο για τα 125 όσο και για τα 300 ο ανταγωνισμός περιλαμβάνει πλέον τους πάντες.

Η Yamaha έχει μία πολύ δυνατή παρουσία στα 125 και 300 στην σειρά MT και ήδη έχει παρουσιάσει και retro έκδοση στο Tokyo Motor Show στα πλαίσια της σειράς XSR. Οπότε έτσι κι αλλιώς μεγαλώνει την γκάμα της στις μικρές κατηγορίες. Το θέμα είναι αν έπρεπε ήδη να έχει ένα τέτοιο μοντέλο, έχοντας χάσει το τρένο της εξέλιξης, μπαίνοντας τελευταία στην μάχη της κατηγορίας. Σε άλλο σημείο ο διευθυντής επικοινωνίας της Yamaha εξηγεί πως αυτό είναι ένα ζήτημα, διότι αφήνεις να εδραιωθούν ανταγωνιστές και να έχεις μετά πρόσθετο βάρος στην επικράτηση ενός νέου μοντέλου.

Είναι επίσης ζήτημα για την Yamaha αν πρέπει να μιλάμε για Tenere ή Tracer 300. Επικοινωνιακά και ως μέτρηση αντιδράσεων στον ψηφιακό κόσμο, ένα Tenere 300 δείχνει να έχει περισσότερη απήχηση, στην πράξη όμως ο κόσμος θα αγόραζε πιο εύκολα ένα Tracer 300. Η αγορά δεν επηρεάζεται πρακτικά από τα σχόλια που βλέπει ψηφιακά. Επίσης ένα Tracer 300 είναι πολύ πιο εύκολο να βγει στην παραγωγή με δεδομένο πως ταιριάζει και περισσότερο στις ασιατικές αγορές και είναι πιο προσιτό στους νέους που έχουν μικρή εμπειρία στο χώμα και θέλουν μία Α2 μοτοσυκλέτα με όρθια θέση οδήγησης και ίσως περισσότερο όγκο.

Ο κ.Corsi έκανε λόγο και για τα ηλεκτρονικά βοηθήματα ή καλύτερα για την έλλειψη αυτών και κατά πόσο είναι σωστό να μην έχουν τα μικρότερα MT, ιδιαίτερα από την στιγμή που απευθύνονται σε νεαρούς αναβάτες. Ο κ.Corsi υπενθύμισε τότε πως ούτε και η μεσαία σειρά έχει, ούτε και το Tenere έχει traction control και επανέλαβε κάτι που έχουμε που λέμε συχνά στο περιοδικό, πως ο νέος οδηγός θα πρέπει να μάθει να οδηγεί χωρίς αυτά και μετά να ξεκινήσει να τα βάζει στην ζωή του. Αυτό είναι σωστό, αλλά όταν μιλάμε για κλειστό κι ασφαλές περιβάλλον, στους δίχως πρόσφυση ελληνικούς δρόμους και με οδηγούς που παραβιάζουν φανάρια, STOP, διασταυρώσεις και διπλές γραμμές, τα δεδομένα αλλάζουν… σε κάθε περίπτωση βέβαια, το ABS είναι εκεί και πλέον δουλεύει σωστά και στις μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτες.

Μετρώντας τις αντιδράσεις του κόσμου μέσα από συγκεκριμένα κανάλια επικοινωνίας με κύρος, σε σημαντικές αγορές όπως η Ιταλία, η Yamaha υπολογίζει τις δυνατότητες και καθορίζει τις μελλοντικές κινήσεις. Ανάμεσα στους Ιάπωνες κατασκευαστές, η Yamaha είναι η μόνη εταιρεία που αφουγκράζεται την Ευρωπαϊκή αγορά σε τέτοιο βαθμό δίνοντας βαρύτητα στην άποψη του κόσμου. Η Suzuki για παράδειγμα δεν ακούει τίποτα, δεν την νοιάζει τίποτα πέρα από τα νούμερα πωλήσεων που κάνει στην Ασία. Μιλώντας πολλά χρόνια πριν με σημαντικό στέλεχος της Honda στην Ιαπωνία, μου είπε πως η Honda δεν θα σταματήσει να δίνει βαρύτητα στην εξέλιξη νέων μοντέλων για την Ευρώπη, έναντι των πολλών περισσότερων αριθμών πωλήσεων που σημειώνει στις ασιατικές αγορές. Στην πράξη όμως υπάρχουν φορές που κι αυτοί δεν ακούν ακούν κανένα αλλά ακολουθούν μία άλλη πολιτική κάνοντας εκείνο που πιστεύουν πως θα αρέσει μόνο όταν το δουν και μερικές από αυτές τις φορές τους βγαίνει σε καλό, όπως με το X-Adv. Άλλες είναι αποτυχία, όπως με τα Vultus και DN-01. Η εξέλιξη ενός μοντέλου που πουλά περισσότερο στην Ευρώπη παρά στην Ασία αποφέρει πολύ μικρότερο κέρδος από το αντίστροφο και ο δικός μας φόβος είναι πάντα να μην κλείσει η ποιοτική ψαλίδα, όσο ανοίγει διάπλατα η αριθμητική. Η Kawasaki επίσης κοιτά τα νούμερα αλλά ταυτόχρονα ακολουθεί την δική της πορεία στην εξέλιξη της γκάμας και δυστυχώς κοιτά περισσότερο τι κάνει η Suzuki, παρά οι υπόλοιποι… Και η Suzuki δεν κάνει τίποτα σημαντικό για την γκάμα της στην Ευρώπη. Η Yamaha από την άλλη έχει δείξει έμπρακτα και με το Tenere 700 πως ακούει τον κόσμο, όταν πήρε πίσω το πρώτο σχέδιο και το έφτιαξε από την αρχή! Κι αυτή είναι άλλη μία φορά που ετοιμάζεται να το κάνει πράξη: «Αν υπάρξει ζήτηση, είμαστε έτοιμοι να την καλύψουμε».

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…