Yamaha YZF-R1 2012: Με traction control

Από το

Μαύρο Σκύλο

6/10/2011

H Υamaha αναβάθμισε την superbike της για το 2012 προσφέροντάς την με σύστημα ελέγχου της πρόσφυσης. Έτσι έγινε η δεύτερη ιαπωνική superbike, μετά την ZX10R της Kawasaki, που προσφέρει τα πλεονεκτήματα του traction control σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το σύστημα της Yamaha χρησιμοποιεί τους γνωστούς αισθητήρες στους τροχούς που συγκρίνουν τη ταχύτητα περιστροφής τους και επεμβαίνει όταν ανιχνεύσει ότι ο πίσω σπινάρει. Η R1 δίνει στον αναβάτη της την επιλογή να απενεργοποιήσει το TCS (Traction Control System) και να επιλέξει την επέμβασή του σε έξι διαφορετικά επίπεδα (δηλαδή συνολικά 18 διαφορετικές ρυθμίσεις για το TCS αν συνυπολογίσουμε τα τρία modes χαρτογράφησης). Η μείωση της ισχύος γίνεται με επέμβαση της κεντρικής μονάδας διαχείρισης στην προπορεία της ανάφλεξης, στον όγκο της βενζίνης που ψεκάζεται και στο άνοιγμα των πεταλούδων, εκμεταλλευόμενη τις δυνατότητες της ride by wire τροφοδοσίας του κινητήρα. Στον τετρακύλινδρο με τα ασύμμετρα διαστήματα ανάφλεξης άλλαξαν μόνο τη χαρτογράφηση της κεντρικής μονάδας διαχείρισης με στόχο τη βελτίωση της απόδοσής του στις χαμηλές και μεσαίες στροφές. Οι τρεις επιλεγόμενοι χάρτες, που διαφοροποιούν την απόδοση του κινητήρα, το D- Mode όπως το έχει ονομάσει η Yamaha και έχει η υπάρχουσα R1, παραμένουν και στο μοντέλο του 2012. Η Yamaha έκανε μερικές ακόμη αλλαγές στην superbike της και συγκεκριμένα άλλαξαν τα μαρσπιέ, τα πίσω καλύμματα των εξατμίσεων και η σχεδίαση του μπροστινού μέρους του φαίρινγκ για να βελτιωθεί η αεροδυναμική. Άλλαξαν και τα φώτα θέσης με led τα οποία σχηματίζουν ένα φωτεινό περίγραμμα γύρω από τους δυο προβολείς. Καινούρια και εμπνευσμένη από την M1 των MotoGP είναι η πάνω πλάκα του πιρουνιού. Η R1 του 2012 θα παράγεται εκτός από μπλε και κόκκινο χρώμα και σε δυο νέες χρωματικές επιλογές. Την γκρί ματ και την πιο ξεχωριστή από όλες, την επετειακή λευκή έκδοση με την ευκαιρία της συμπλήρωσης πενήντα ετών αδιάλειπτης συμμετοχής της εταιρίας στα παγκόσμια πρωταθλήματα

Veloce Ethereal: Δίχρονη V4 café racer 500 κυβικών με 145 ίππους από τη Βρετανία

Με νέο τετρακύλινδρο κινητήρα "L4", μονόμπρατσο ψαλίδι και παραγωγή μόλις 48 μοτοσυκλετών
Veloce Ethereal
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/6/2026

Μετά την εντυπωσιακή Aperion των 1.000 κυβικών και των 276 ίππων, η βρετανική Veloce Motorcycles παρουσιάζει τη δεύτερη δημιουργία της. Η νέα Ethereal υιοθετεί έναν ολοκαίνουργιο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κ.εκ. με απόδοση έως 145 ίππους, διατηρώντας την ίδια ιδιαίτερη φιλοσοφία σχεδίασης και κατασκευής.

Η Veloce Motorcycles από την Οξφόρδη έγινε γνωστή πριν από λίγες εβδομάδες παρουσιάζοντας την εντυπωσιακή Aperion, μια περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα με δίχρονο οκτακύλινδρο κινητήρα 1.000 κ.εκ. και ισχύ 276 ίππων. Τώρα η βρετανική εταιρεία αποκαλύπτει το δεύτερο μοντέλο της, την Ethereal, μια κάπως πιο “προσιτή” πρόταση, χωρίς όμως να χάνει την τεχνολογική της ιδιαιτερότητα.

Αντί για τον οκτακύλινδρο κινητήρα της Aperion, η Ethereal χρησιμοποιεί έναν άλλο δίχρονο τετρακύλινδρο κινητήρα 500 κυβικών εκατοστών, ο οποίος αποδίδει έως 145 ίππους στις 12.000 στροφές ανά λεπτό. Πρόκειται για έναν V4 κινητήρα που η Veloce χαρακτηρίζει ως L4, καθώς οι τέσσερις κύλινδροι είναι τοποθετημένοι σε δύο ζεύγη υπό γωνία 90 μοιρών και χρησιμοποιούν δύο ξεχωριστούς στροφαλοφόρους άξονες, στην ίδια αρχιτεκτονική που συναντάται και στον μεγαλύτερο κινητήρα της Aperion.

Veloce Ethereal

Η εταιρεία συνεχίζει να επενδύει στις ιδιαίτερες μηχανολογικές λύσεις. Η έξοδος της μετάδοσης βρίσκεται ανάμεσα στους δύο στροφαλοφόρους και πάνω από το κιβώτιο ταχυτήτων, ενώ το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι εξ ολοκλήρου κατεργασμένο από μασίφ αλουμίνιο. Αντίστοιχα ξεχωριστή είναι και η εξάτμιση, με τέσσερις θαλάμους διαστολής, έναν για κάθε κύλινδρο, οι οποίοι κατασκευάζονται από αλουμίνιο με κοπή laser και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της αισθητικής της μοτοσυκλέτας.

Η Ethereal κατά τα άλλα, ακολουθεί τις γραμμές μιας κλασικής café racer, με λιτή σιλουέτα, μονόσελο και σωληνωτό ατσάλινο πλαίσιο. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο είναι η θέση του ψυγείου. Αντί να βρίσκεται μπροστά από τον κινητήρα, έχει τοποθετηθεί κάτω από την ουρά, θυμίζοντας τη λύση που είχε χρησιμοποιήσει η Benelli Tornado Tre 900 στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ο αέρας οδηγείται προς το ψυγείο μέσω αεραγωγών που βρίσκονται κάτω από το ρεζερβουάρ.

Veloce Ethereal

Για τις αναρτήσεις και τα φρένα, η Veloce επιλέγει σύγχρονα περιφερειακά, με ανεστραμμένο πιρούνι εμπρός, χωρίς όμως να έχει ανακοινώσει ακόμη τους προμηθευτές ή τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά.

Η εταιρεία δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη το βάρος της Ethereal ούτε τις πλήρεις επιδόσεις της, ωστόσο οι πρώτες εικόνες δείχνουν μια ιδιαίτερα συμπαγή κατασκευή, με στόχο να προσφέρει μια πιο "φιλική" εμπειρία σε σχέση με την ακραία Aperion.

Veloce Ethereal

Μισός κινητήρας, διπλή παραγωγή

Όπως και το πρώτο μοντέλο της εταιρείας, έτσι και η Ethereal θα παραχθεί σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό. Η παραγωγή προβλέπεται να περιοριστεί σε 48 μοτοσυκλέτες, με τις πρώτες παραδόσεις να προγραμματίζονται για το 2027. Η Veloce έχει ήδη ξεκινήσει να δέχεται κρατήσεις μέσω της ιστοσελίδας της, χωρίς όμως να ανακοινώνει επίσημη τιμή. Το μόνο που αναφέρει είναι ότι θα κοστίζει λιγότερο από την Aperion, η οποία τιμολογείται στις 78.000 λίρες, δηλαδή περίπου 90.000 ευρώ.

Όπως συμβαίνει και με την Aperion, η Ethereal προορίζεται να αποκτήσει άδεια κυκλοφορίας στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της διαδικασίας Motorcycle Single Vehicle Approval (MSVA), που επιτρέπει την ταξινόμηση οχημάτων μικρής παραγωγής. Αντίθετα, εάν οι προτάσεις της Veloce σας είχαν δελεάσει, μάλλον θα απογοητευτείτε να μάθετε ότι η έγκρισή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται πρακτικά αδύνατη, καθώς ο δίχρονος κινητήρας υψηλών επιδόσεων δεν πληροί τις ισχύουσες προδιαγραφές εκπομπών ρύπων Euro5+ και δεν διαθέτει υποχρεωτικά συστήματα ασφαλείας, όπως το ABS, για να λάβει τη σχετική έγκριση τύπου.

Veloce Ethereal

Με την Ethereal, η Veloce αποδεικνύει ότι η Aperion δεν ήταν μια μεμονωμένη τεχνολογική και κατασκευαστική άσκηση, αλλά η αρχή μιας σειράς ιδιαίτερων μοτοσυκλετών που επιχειρούν να επαναφέρουν τον δίχρονο κινητήρα στο προσκήνιο, μέσα από σύγχρονες και εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής κατασκευές.