Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP, Alex Marquez: «Θα αποφασίσω για το μέλλον μου πριν την Ταϊλάνδη»”

Ενδιαφέρουσες δηλώσεις για το επόμενο συμβόλαιό του από τον ταχύτερο του τεστ της Sepang
alex
Από τον

Παύλο Καρατζά

6/2/2026

Ο Alex Marquez ήταν ο ταχύτερος αναβάτης της χτεσινής και τελευταίας ημέρας του τεστ στην Sepang, αλλά και ο ταχύτερος στους συγκεντρωτικούς χρόνους. Μάλιστα “έγραψε” 1:56:402 και ήταν πολύ κοντά στο απόλυτο ρεκόρ πίστας που κατέχει ο Pecco Bagnaia με 1:56:337.

Πολύ θετικό λοιπόν ήταν το τεστ για τον Ισπανό αναβάτη που θα συμμετέχει στο πρωτάθλημα φέτος με Ducati Desmosedici GP26, ενώ αποτελεί και μεγάλο μέρος των μεταγραφικών συζητήσεων για την επόμενη χρονιά. Ο Alex διανύει φέτος την τέταρτη σεζόν του με τα χρώματα της Gresini και αναφέρει πως θα αποφασίσει για το μέλλον του, πριν τον πρώτο γύρο της χρονιάς που είναι σε 3 εβδομάδες.

Ας δούμε τι δήλωσε ο Ισπανός: “Ήμουν πολύ γρήγορος στην προσομοίωση Sprint. Αν και έκανα μερικά λάθη, η αίσθηση ήταν τέλεια. Βασικά έκανα μερικά μικρά λάθη και ένα σημαντικό κι έχασα ένα δευτερόλεπτο ή και περισσότερο, αλλά τελικά είμαι ευχαριστημένος με την ημέρα. Σήμερα (χτες) δοκιμάσαμε νέα πράγματα που δούλεψαν και δεν είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε τις πρώτες δύο ημέρες. Πιστεύω πως είμαστε σε καλύτερο σημείο από την περσινή χρονιά, πιο ανταγωνιστικοί, ακόμα κι αν δεν μιλάμε για ένα μεγάλο βήμα μπροστά. Έχουμε ακόμα μερικά πράγματα να δοκιμάσουμε στην Ταϊλάνδη. Τα τεστ στην αρχή της χρονιάς είναι λίγο περίεργα.

"Είδα ότι οι χρόνοι μου ήταν αντίστοιχοι με εκείνων του Bagnaia και του Marc, είμαστε πολύ κοντά. Είναι ωραίο να βλέπεις πως με αντίστοιχη μοτοσυκλέτα μπορούμε να κάνουμε αντίστοιχους χρόνους, με ελάχιστες διαφορές. Σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν έχω βελτιωθεί λίγο, αλλά πρέπει να δούμε πόσο γρήγοροι μπορούμε να είμαστε σε ένα Σαββατοκύριακο και πόσο κοντά είμαστε με τους αντιπάλους μας. Ωστόσο, έχουμε κάνει ένα βήμα μπροστά.

"Όταν φράσουμε στην Ταϊλάνδη, θα δούμε αν ακόμα έχουμε το πλεονέκτημα. Πρέπει να μείνουμε ήρεμοι, καθώς στο τεστ κάποιοι αναβάτες δεν τα δίνουν όλα. Εγώ δοκίμασα τα αεροδυναμικά πακέτα του 2024 και 2025 και ένιωσα πιο άνετα με το πρώτο που ξέρω τι να περιμένω. Με το ένα έχεις καλύτερο φρενάρισμα, το άλλο σε βοηθά στις στροφές, είναι βέβαια πολύ κοντά μεταξύ τους και πρέπει να αποφασίσουμε βασιζόμενοι σε πολλούς παράγοντες. Έχουμε να δοκιμάσουμε κι άλλα πράγματα, αλλά δεν ξέρουμε αν είναι για καλό ή όχι.

"Θα αποφασίσω για το μέλλον μου πριν την Ταϊλάνδη, αλλά προς το παρόν είμαι ήρεμος και ξέρω τι επιλογές έχω στο τραπέζι. Αν μπορώ να αποφασίσω πριν τις δοκιμές, θα το κάνω. Πριν από τον πρώτο αγώνα, θα ήθελα να ξέρω τι με περιμένει στο μέλλον.

"Θα συμμετάσχω φέτος σαν εργοστασιακός αναβάτης και η σχέση μου με τον Dall'Igna δεν έχει αλλάξει και έρχεται στο γκαράζ να με δει, όπως και ο Tardozzi για πληροφορίες, αλλά το να το βλέπεις εκεί, σε κάνει να νιώθεις σημαντικός.

"Η πιο σταθερή πρόταση αυτή τη στιγμή είναι από την Gresini. Γνωρίζω πως είναι και το συναισθηματικό κομμάτι στην μέση, αλλά αν μία χρονιά πρέπει να πάρει κανείς ρίσκο, είναι η επόμενη, γιατί κανείς δεν γνωρίζει ποια μοτοσυκλέτα θα είναι η καλύτερη και η αγορά αναβατών έχει τρελαθεί. Όλοι θέλουν τους καλύτερους αναβάτες και παίρνουν ρίσκα.”