Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

Zero DS: Νέο ρεκόρ Guinness αυτονομίας - Ξεπέρασε το προηγούμενο κατά 126 χιλιόμετρα! [VIDEO]

Κορυφαία επίδοση διανυθείσας απόστασης με μία φόρτιση με εργοστασιακή DS και έξτρα μπαταρία
Zero Motorcycles
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/10/2026

Η Zero Motorcycles κατέγραψε 436,5 χιλιόμετρα με μία φόρτιση, καταρρίπτοντας κατά 126 χιλιόμετρα το προηγούμενο ρεκόρ Guinness για τη μεγαλύτερη απόσταση που έχει διανύσει ηλεκτρική μοτοσυκλέτα χωρίς επαναφόρτιση.

Η Zero Motorcycles κατέρριψε το ρεκόρ Guinness για τη μεγαλύτερη απόσταση που έχει καλύψει ηλεκτρική μοτοσυκλέτα με μία φόρτιση, διανύοντας 436,5 χιλιόμετρα με μια DS σε δημόσιους δρόμους από τις Άλπεις μέχρι τις ακτές της Μεσογείου.

Ο Βέλγος αναβάτης Jelle Verstaen χρησιμοποίησε μια εργοστασιακή Zero DS, χωρίς μετατροπές, εξοπλισμένη με την προαιρετική μπαταρία Power Tank. Η επίδοση ξεπέρασε κατά 126 χιλιόμετρα, ή περίπου 40%, το προηγούμενο ρεκόρ των 310,689 χιλιομέτρων, το οποίο είχε σημειωθεί τον Μάρτιο του 2025 από τη Verge Motorcycles με την TS Pro στην ευρύτερη περιοχή του Λονδίνου.

Zero Motorcycles

Η Zero DS διαθέτει μπαταρία χωρητικότητας 15,6 kWh, με την εταιρεία να ανακοινώνει αυτονομία έως 249 χιλιομέτρων στην πόλη. Η πρόσθετη μπαταρία Power Tank χωρητικότητας 3,6 kWh ανεβάζει τη συνολική χωρητικότητα στα 19,2 kWh. Έτσι, η απόσταση που κάλυψε ο Verstaen ξεπέρασε σημαντικά την επίσημα ανακοινωμένη αστική αυτονομία της μοτοσυκλέτας.

Zero Motorcycles

Η διαδρομή καταγράφηκε μέσω GPS και η επίδοση επαληθεύτηκε ανεξάρτητα από τον οργανισμό Παγκοσμίων Ρεκόρ Guinness.

Χωρίς αυτοκινητόδρομους και μετατροπές

Η προσπάθεια πραγματοποιήθηκε εξ ολοκλήρου σε ανοιχτούς δημόσιους δρόμους, αποφεύγοντας τους αυτοκινητοδρόμους. Η διαδρομή περιλάμβανε ορεινά περάσματα, επαρχιακούς δρόμους, πόλεις και χωριά, με τις συνθήκες να προσεγγίζουν περισσότερο στην πραγματική χρήση μιας μοτοσυκλέτας παρά σε μια ελεγχόμενη δοκιμή.

Zero Motorcycles

Το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής πραγματοποιήθηκε με στεγνό οδόστρωμα, όμως στην περιοχή της Camargue το εγχείρημα συνάντησε καταιγίδα, με τα τελευταία περίπου 97 χιλιόμετρα να διανύονται υπό δυνατή βροχή.

Η χάραξη είχε σχεδιαστεί ώστε να περιοριστούν οι συχνές στάσεις και οι επανεκκινήσεις, που αυξάνουν την κατανάλωση ενέργειας. Στα ορεινά τμήματα ο Verstaen αξιοποίησε την αναγεννητική πέδηση για την ανάκτηση ενέργειας, ενώ στους πιο ανοιχτούς παραθαλάσσιους δρόμους διατήρησε σταθερή ταχύτητα.

Τρεις μοτοσυκλέτες, τρία νέα ρεκόρ

Η προσπάθεια ξεκίνησε με τρεις αναβάτες της Zero Motorcycles, οι οποίοι κατάφεραν και οι τρεις να ξεπεράσουν το προηγούμενο ρεκόρ.

Zero Motorcycles

Ο πελάτης της εταιρείας, Louis Renaud, συμμετείχε αρχικά ως ανεξάρτητος μάρτυρας, αλλά τελικά συνέχισε με τη δική του εργοστασιακή SR/S, καλύπτοντας 349 χιλιόμετρα και τερματίζοντας με υπόλοιπο φόρτισης 4%.

Zero Motorcycles

Η Jenny Brookes, Senior Global Brand Manager της Zero, οδήγησε μια εργοστασιακή DSR/X για 385 χιλιόμετρα, μέχρι να εξαντληθεί η φόρτιση της μπαταρίας. Ο Verstaen και η DS με την πρόσθετη Power Tank κάλυψαν τη μεγαλύτερη απόσταση, φτάνοντας τα 436,5 χιλιόμετρα.

Σύμφωνα με την εταιρεία, η μέση ταχύτητα της προηγούμενης προσπάθειας ήταν μόλις 19,3 χλμ./ώρα, ενώ στη νέα διαδρομή οι αναβάτες διατήρησαν μέση ταχύτητα κίνησης περίπου 51,5 χλμ./ώρα, όπου το επέτρεπαν οι συνθήκες και τα όρια ταχύτητας.

Zero Motorcycles

Ο διευθύνων σύμβουλος της Zero Motorcycles, Pierre-Martin Bos, υπογράμμισε ότι και οι τρεις μοτοσυκλέτες ήταν μοντέλα παραγωγής χωρίς μετατροπές, ενώ ένας από τους συμμετέχοντες ήταν πελάτης της εταιρείας. Η Zero χρησιμοποιεί την επίδοση ως απόδειξη των δυνατοτήτων της τεχνολογίας της, με τον στόχο της αύξησης της αυτονομίας να παραμένει βασικό ζήτημα για την ευρύτερη αποδοχή των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών.

Zero Motorcycles

Το ρεκόρ συμπίπτει με τη συμπλήρωση 20 ετών από την ίδρυση της Zero Motorcycles στην Καλιφόρνια, το 2006. Η συγκεκριμένη προσπάθεια δείχνει τι μπορεί να επιτευχθεί με μια ηλεκτρική μοτοσυκλέτα παραγωγής σε πραγματικές συνθήκες, χωρίς όμως να αποτελεί εγγύηση αντίστοιχης αυτονομίας σε κάθε χρήση, καθώς η ταχύτητα, το υψομετρικό προφίλ, ο καιρός και οι στάσεις επηρεάζουν σημαντικά την κατανάλωση ενέργειας.

Zero Motorcycles