Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Sepang Test - Marc Marquez: Επικεντρωθήκαμε στην επιλογή αεροδυναμικού πακέτου

“Πρέπει να καταλήξουμε στο πακέτο και αύριο θα συνεχίσουμε τις δοκιμές”
Marquez
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/2/2026

Ο πολυπρωταθλητής κατέλαβε σήμερα μόλις την 15η θέση στην δεύτερη ημέρα του τεστ της Sepang, ενώ αντίθετα χτες ήταν ο ταχύτερος. Βέβαια, οι δηλώσεις που έκανε ο Ισπανός μετά το κλείσιμο της ημέρας δείχνουν πως εκείνος και η ομάδα του είχαν επικεντρωθεί σε άλλη κατεύθυνση.

Η δεύτερη ημέρα δοκιμών στο Sepang ήταν εντελώς διαφορετική από την προηγούμενη για τον Marc Marquez και τη Ducati. Όχι μόνο λόγω της βροχής που έπεσε το απόγευμα, αλλά και λόγω της θέσης του Ισπανού στους χρόνους. O ταχύτερος αναβάτης χτες, ήταν μόλις 15ος σήμερα, κάτι που δεν τον ανησυχεί, γιατί προτίμησε να επικεντρωθεί στο να δοκιμάσει νέα στοιχεία παρά στο να πετύχει χρόνο.

Marc

Ο Ισπανός δήλωσε: “Η απογευματινή καταιγίδα μας εμπόδισε λίγο. Ενώ χθες ήταν περισσότερο για εμένα, σήμερα ήμουν πλήρως εστιασμένος στο project, προσπαθώντας να δοκιμάσουμε διαφορετικά πράγματα.

Το απόγευμα πηγαίναμε πιο χαλαρά με την άφιξη της βροχής. Παρόλα αυτά, το απόγευμα ήταν πολύ σημαντικό για εμάς γιατί περιμέναμε να κάνουμε ένα βήμα μπροστά με την αεροδυναμική, που πιστεύω ότι είναι το πιο σημαντικό σε αυτές τις δοκιμές — δεδομένου ότι ξεκινάμε από μια καλή βάση και το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας μπορεί να αλλάξει κατά τη διάρκεια της σεζόν. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να κάνουμε αυτές τις δοκιμές για το αεροδυναμικό πακέτο αύριο το πρωί, επειδή το να έχουμε μια καθαρή και ακριβή κατεύθυνση για τη σεζόν είναι πιο σημαντικό από τους χρόνους γύρου ή άλλα πράγματα.

Θα προσπαθήσω να κάνω και προσομοίωση αγώνα, αν έχω χρόνο. Ξέρω ότι το να το κάνω θα με βοηθήσει να βελτιώσω τη φυσική μου κατάσταση, οπότε θα το κάνω αν έχω χρόνο. Αλλά αύριο δεν είναι η προτεραιότητα. Μόλις αποφασίσουμε την πορεία που θα ακολουθήσουμε, θεωρητικά θα πρέπει να είναι καλύτερα από κάθε άποψη. Έχω μια αρκετά καθαρή ιδέα στο μυαλό μου, αλλά πρέπει να το δοκιμάσουμε και να δούμε τους χρόνους γύρων και την αίσθηση της μοτοσυκλέτας. Όπως είπα, έχω ήδη μια αρκετά καθαρή ιδέα για το τι θα μπορούσε να είναι η βάση για τις δοκιμές στην Ταϊλάνδη, αλλά πρέπει να κάνουμε μερικούς γύρους για τους μηχανικούς.

Θα πρέπει να κάνουμε ένα βήμα μπροστά εδώ, στη συνέχεια θα πάρουμε την τελική απόφαση στο Buriram. Αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι οι μηχανικοί μας ζήτησαν να κάνουμε μια πρώτη επιλογή εδώ, πριν την τελική στο Buriram. Αυτό συμβαίνει επειδή η επόμενη δοκιμή είναι πολύ κοντά στον αγώνα και δεν έχουν αρκετό χρόνο”.

Όταν ρωτήθηκε για το αν είναι εύκολη η απόφαση για το αεροδυναμικό πακέτο που θα προτιμήσει, είπε: “ Όχι, αλλά δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Πρέπει να είσαι προσεκτικός γιατί υπάρχουν πολλοί τύποι στροφών σε αυτή την πίστα, οπότε πρέπει να προσπαθήσεις να φανταστείς με ποιον άλλο πίστα κάθε διαφορετική ενότητα της πίστας μοιάζει.

Για παράδειγμα: “αυτές οι στροφές είναι περισσότερο ή λιγότερο παρόμοιες με αυτές του Κατάρ, ενώ αυτές είναι παρόμοιες με του Jerez. Αυτό σου δίνει μια ιδέα για το πώς αυτή η αεροδυναμική θα μπορούσε να λειτουργήσει σε 22 αγώνες.

Το σημαντικό είναι η αεροδυναμική, που πρέπει να εγκριθεί για τον πρώτο αγώνα. Ειδικά επειδή τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει όσον αφορά τον κινητήρα, ενώ άλλες πτυχές της μοτοσυκλέτας μπορούν να τροποποιηθούν κατά τη διάρκεια της σεζόν.

Το να έχεις μια εξαιρετική βάση όπως πέρυσι σε κάνει χαρούμενο να δοκιμάζεις νέα πράγματα. Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσεται, να δοκιμάζει πράγματα, και αύριο θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, δοκιμάζοντας τις μαύρες καλύψεις που έχετε δει. Νομίζω ότι το υπέροχο είναι ότι δεν φοβόμαστε να επιλέξουμε το παλιό ή το νέο. Δεν σημαίνει ότι επειδή κάτι είναι νέο, πρέπει να λειτουργεί. Δοκιμάζεις, κάνεις λάθη, μετά δοκιμάζεις ξανά, και τελικά κάτι θα λειτουργήσει.

Ήδη νιώθουμε βελτίωση σε ορισμένους τομείς, που μας βοηθάει αυτή τη στιγμή. Ειδικά σε αυτή την πίστα. Παρόλα αυτά, πάντα υπάρχουν πτυχές που πρέπει να προσέξουμε πολύ, γιατί η μοτοσυκλέτα της περασμένης χρονιάς δούλευε πραγματικά καλά, οπότε πρέπει να καταλάβουμε ποιος είναι ο καλύτερος δρόμος προς τα εμπρός.”

Να υπενθυμίσουμε εδώ πως η Ducati παρουσίασε αυτή την εβδομάδα στην Sepang ένα ριζοσπαστικά νέο μπροστινό φέρινγκ, το οποίο πήρε ανάμικτα σχόλια από τους αναβάτες της. Σήμερα, οι αναβάτες της δοκίμασαν διαφορετικές παραλλαγές του αεροδυναμικού πακέτου, καθώς πρέπει να καταλήξουν σ’ αυτό που θα ομολογκαριστεί στον πρώτο γύρο της σεζόν.