Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

Αφοί Marquez: Έκαναν το MotoGP υπόθεση οικογενειακή ! - Οι μόνοι αδερφοί που το κατάφεραν

Οι πιο επιτυχημένοι συγγενείς στην ιστορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ταχύτητας
afoi marquez
Από τον

Παύλο Καρατζά

27/10/2025

Τα αδέρφια Marquez πρωταγωνιστούν στο φετινό πρωτάθλημα του MotoGP, με τον Marc να στέφεται Παγκόσμιος Πρωταθλητής και τον Alex να έχει καπαρώσει τη δεύτερη στην γενική κατάταξη της κορυφαίας κατηγορίας. Έτσι, με αυτήν την κυριαρχία τους έγραψαν τα ονόματά τους στην ιστορία ως τα πιο επιτυχημένα αδέρφια στο κορυφαίο πρωτάθλημα των δύο τροχών και μόνο οι ίδιοι μπορούν να το αλλάξουν αυτό προς το ακόμη καλύτερο.

Την κυριαρχία του Marc Marquez που κατέκτησε το φετινό πρωτάθλημα πολύ άνετα και στέφθηκε πρωταθλητής πέντε αγώνες πριν την αυλαία, έρχεται να επισφραγίσει η απόδοση του αδερφού του Alex που έκανε δική του τη δεύτερη θέση επίσης πριν τελειώσει το πρωτάθλημα. Αναμφίβολα αυτό είναι και το πιο επιτυχημένο αδερφικό δίδυμο στην ιστορία του MotoGP, με την φετινή του επίδοση να αποτελεί απλά το κερασάκι στην τούρτα αφού ακόμη και αν "ξεχάσει" κάποιος όλα όσα έγιναν φέτος υπάρχουν άλλα 10 παγκόσμια πρωταθλήματα να μας θυμίζουν τα κατορθώματα των αδερφών Marquez: 8 από τον Marc και δύο από τον Alex!

Για το 2025 οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους: ο Marc συγκέντρωσε 545 βαθμούς φέτος και αυτή θα είναι και η τελική του συγκομιδή, καθώς δεν θα αγωνιστεί ξανά φέτος. Ο Alex έχει συγκεντρώσει 413 βαθμούς και έχει και δύο αγώνες ακόμα για να κερδίσει ακόμη περισσότερους, με το 1-2 των Marquez στη κορυφαία κατηγορία να μην έχει προηγούμενο.

marq

Στο παρελθόν είχαμε φυσικά και άλλα αδέρφια που που έχουν γράψει το όνομά τους στους αγώνες ταχύτητας με τους Rossi/Marini να είναι οι πιο γνωστοί, με την επιτυχία ωστόσο να προέρχεται μέχρι στιγμής από τη μία πλευρά, αυτή του Γιατρού και όχι παράλληλα, αν και ο Marini έχει θεωρητικά ακόμη τις πιθανότητες να το αλλάξει αυτό στο μέλλον.

Οι Pol και Aleix Espargaro είναι επίσης άλλο ένα παράδειγμα αδερφών που έχουν αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας με τον Pol να έχει και έναν τίτλο στη Moto2 κατηγορία το 2013.

Τέσσερεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής έχει στεφθεί ο Ιταλός Walter Villa στα 70s (τρεις στην κλάση των 250 και μία στην 350) με τον αδερφό του Freancesco -ίδρυσε την Moto Villa- να αγωνίζεται χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία στο Παγκόσμιο στα 50 και 125 κ.εκ., ενώ δεν γίνεται να ξεχάσουμε τους αδερφούς Nobuatsu,Takuma, και Haruchika Aoki. Ο μεγαλύτερος των τριών Nobuatsu έχει ως "παράσημο" την τρίτη θέση στην κατάταξη στα GP 500 το 1997, πίσω από τον 2ο και επίσης Ιάπωνα Tadayuki Okada και τον πρωταθλητή εκείνη τη χρονιά Mick Doohan, ενώ κατετάγη 3ος χωρίς να πάρει ούτε μια νίκη. Την ίδια χρονιά ο Takuma πήρε την 5η θέση στη μεγάλη κατηγορία, επίσης χωρίς νίκη, ενώ ο Haruchika είναι ο μόνος που στέφθηκε πρωταθλητής και μάλιστα δύο φορές στα 125 κ.εκ., το 1995 και το 1996.

Με διαφορά οι πιο επιτυχημένοι αδερφοί στην ιστορία προς το παρόν τουλάχιστον παραμένουν και αγαπημένοι και στηρίζουν ο ένας τον άλλον όσο μπορούν. Μάλιστα ο Marc έχει δηλώσει: “Νομίζω ότι τώρα η σχέση μας είναι ακόμα πιο στενή, επειδή "μιλάμε την ίδια γλώσσα". Μερικές φορές, όταν κερδίζεις και ο αδερφός σου τερματίζει δέκατος και είναι 0,8 δευτερόλεπτα ή ένα δευτερόλεπτο πίσω ανά γύρο, τότε είναι δύσκολο να μιλάς για τα ίδια πράγματα. Επειδή οδηγείς με διαφορετικό τρόπο. Είμαστε πολύ κοντά τώρα, οπότε είμαι πολύ χαρούμενος για αυτόν, γιατί το αξίζει. Είμαι πολύ περήφανος για τον Alex, για το πώς έχει διαχειριστεί τα πράγματα. Οι συγκρίσεις δεν είναι ωραίες, όπως και να σε ρωτάνε σε κάθε συνέντευξη για τον αδερφό σου. Πάντως πάντα στην αθλητική μας καριέρα βοηθούσαμε ο ένας τον άλλον”.

Από την μεριά του ο Alex έχει πει “Νομίζω ότι, από έξω, κάποιοι προσπαθούν να δημιουργήσουν έναν πόλεμο ή μια μάχη μεταξύ εμένα και του Marc. Είναι αυτό που θέλει ο κόσμος, να δει κάποιο ανταγωνισμό. Εμείς το έχουμε ήδη αυτό - είμαστε αδέλφια. Έτσι έχουμε αγωνιστεί όλη μας τη ζωή. Θέλεις να νικήσεις τον αδελφό σου και θέλεις να είσαι μπροστά και θέλεις να είσαι καλύτερος στη ζωή από τον αδελφό σου. Είμαι περήφανος για το γεγονός πως όταν ο Marc σταματήσει να αγωνίζεται, θα με θυμάται σαν αντίπαλό του και όχι μόνο ως αδερφό του”.