Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Μαλαισίας: Μόνο σπασμένο χέρι ο Rueda – Πολύ σοβαρά ο Dettwiler – Πολλαπλές επεμβάσεις

Αφαίρεση σπλήνας, πολλαπλά εσωτερικά τραύματα και ανοικτό κάταγμα στο πόδι
MotoGP Μαλαισίας: Μόνο σπασμένο χέρι ο Rueda – Πολύ σοβαρά ο Dettwiler – Πολλαπλές επεμβάσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

26/10/2025

Με το σταγονόμετρο οι πληροφορίες για την κατάσταση της υγείας των δύο νεαρών αθλητών στο σοκαριστικό ατύχημα που έγινε το πρωί στην Sepang, κατά τον αναγνωριστικό γύρο της Moto3.

Θυμίζουμε πως ο Antonio Rueda που στο GP της Ινδονησίας κέρδισε τον παγκόσμιο τίτλο, έπεσε πάνω στον αναβάτη της CIP Racing, τον Noah Dettwiler που βρισκόταν τέρμα αριστερά και πήγαινε πιο σιγά.

Όπως λέμε στο ρεπορτάζ, νωρίς σήμερα το πρωί:

Ο Rueda κοιτούσε τα όργανα και έψαχνε κάτι στην μοτοσυκλέτα του χωρίς να προσέχει μπροστά και παρόλο που δεν είχε αναπτύξει υψηλή ταχύτητα, η διαφορά με τον Dettwiler ήταν μεγάλη και η σύγκρουση σφοδρή.

Στο video από την onboard κάμερα του Rueda φαίνεται να πέφτει στο πίσω μέρος αριστερά του Dettwiler απευθείας πάνω στο πόδι του. Το δεξί χέρι του Rueda και το αριστερό πόδι του Dettwiller απορροφούν μεγάλο μέρος της σύγκρουσης, δυστυχώς για τον Dettwiler ο τραυματισμός του δεν περιορίστηκε εκεί.

Η ομάδα του Dettwiller προέβη σε μία φειδωλή ανακοίνωση λέγοντας πως είναι σε καλά χέρια και θα χρειαστεί πολλαπλές επεμβάσεις, χωρίς να διευκρινίζει τίποτα άλλο εκτός από το ότι δεν θα μοιράσει άλλες πληροφορίες για την πορεία της υγείας του.

Η ανακοίνωση της πλευράς του Rueda αναφέρει πως έχει σπάσιμο στο χέρι.

Η συλλογή των πληροφοριών δεν είναι εύκολη ωστόσο αυτό που καταφέραμε να μάθουμε είναι πως ο Rueda ενδεχομένως να μην γλιτώσει το χειρουργείο το οποίο προσανατολίζεται να το κάνει στην επιστροφή.

Ο Dettwiler από την άλλη δεν μπορεί να φύγει ακόμη, ενώ πάλεψε μάλιστα και για την ζωή του. Ο πατέρας του ήταν λίγο πιο διαχυτικός σχετικά με τα τραύματα που φέρει, κι έτσι μαθαίνουμε πως υπάρχει ρήξη σπλήνας και πρόβλημα αιμορραγίας σε πολλά όργανα εσωτερικά. Έχει χάσει πολύ αίμα και παρότι η κατάσταση του είναι σταθερή, οι γιατροί έχουν προχωρήσει σε πολλές επεμβάσεις για να αντιμετωπίσουν κάθε σημείο αιμορραγίας.

Ανησυχητικό είναι και το κάταγμα στο πόδι γιατί είναι σε πολλά σημεία και ανοικτό, που σημαίνει πως χρειάζεται χειρουργείο και εκεί.

Τα πράγματα δεν ήταν εύκολα για τον Dettwiller καθώς οι γιατροί πάλεψαν να τον επαναφέρουν πολλές φορές, είχε πολλαπλές ανακοπές καρδιάς και παρότι σταθεροποιήθηκε, η κατάστασή του παραμένει σοβαρή χωρίς να έχει πλήρως προσπεράσει τον κίνδυνο.

Ευχόμαστε η επόμενη ημέρα που θα ξημερώσει σε λίγες ώρες στην Μαλαισία, να τον βρει πλήρως εκτός κινδύνου και να ξεκινήσει το μακρύ ταξίδι της αποκατάστασης.