Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP ΗΠΑ SPRINT: Νίκη Martin στο παρά πέντε με τραγικά λάθη πιο πίσω

Μέχρι και ο Mir έπεσε στο τέλος αντί της αρχής
MotoGP ΗΠΑ SPRINT: Νίκη Martin στο παρά πέντε με τραγικά λάθη πιο πίσω
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/3/2026

Τα πάνω κάτω στον αγώνα Sprint όπου όπως ήταν αναμενόμενο είχαμε δυναμικούς πρώτους γύρους και δυναμιτισμένη εκκίνηση. Από εκεί και πέρα όλα πήγαν εκτός κάθε προσδοκίας, μέχρι και ο Mir άντεξε και έπεσε απλά στον τελευταίο γύρο. Ο άρχοντας της πτώσης και του DNF, παραλίγο να κάνει την απόλυτη ανατροπή και να βρεθεί και στο βάθρο, πριν τελικά πέσει όπως κάθε ένας περίμενε πως θα συμβεί.

Η εκκίνηση έδωσε το θέαμα που περιμέναμε με τον Di Gianannantonio να κάνει εξαιρετική δουλειά με επιθετική αλλά καθαρή κίνηση στον Marquez την ώρα που οι δύο εργοστασιακές Ducati είχαν κάνει καταπληκτική εκκίνηση, μηδενίζοντας το προβάδισμα των πρώτων στην εκκίνηση και με τον Bezzecchi να έχει τιμωρηθεί με δύο θέσεις.

Ο Bagnaia βρέθηκε πρώτος και έμεινε εκεί δείχνοντας μία εικόνα του παλιού καλού εαυτού του, οδηγώντας τον αγώνα μέχρι και λίγες στροφές πριν το τέλος.

Ο Marc Marquez κυνήγησε έναν Di Giannantonio που σήμερα έδειξε πως δεν διεκδικεί τυχαία μία εργοστασιακή μοτοσυκλέτα, καταφέρνοντας να κρατήσει τον Ισπανό πίσω του.

Τραγικό λάθος του Marc Marquez που θα πρέπει να τιμωρηθεί για την κίνηση αυτή, έφερε την πτώση και των δύο. Στην χαρακτηριστική κλειστή στροφή προσπάθησε να κάνει το block pass αλλά μπήκε με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα πέφτοντας ενώ είχε την εσωτερική του Di Giannantonio, παρασύροντάς τον εκτός, ευτυχώς χωρίς τραυματισμό. Μπήκαν και οι δύο ξανά στον αγώνα με τον Di Giannantonio να εγκαταλείπει λίγο αργότερα.

Τραγική ειρωνεία πως την κίνηση του Marc Marquez την έκανε πολύ καλύτερα και εντελώς καθαρά, ο Martin στον Bagnaia κερδίζοντας σε αυτή ακριβώς την στροφή και με ακριβώς αυτό το block pass, τον αγώνα για πρώτη φορά από το 2024! Απόδειξη πως μπορεί να γίνει σωστά και καθαρά.

Ο Acosta ήταν ο δύσκολος αντίπαλος για τις Aprilia καθώς η KTM είχε την δύναμη, αυτή που πλέον έχει βρει η Aprilia με το παραπάνω, με τον Martin να βρίσκει τον τρόπο. Λίγο αργότερα θα ακολουθούσε και ο Bezzecchi, αφού πρώτα έπρεπε να περάσει τον Mir που είχε ξεπεράσει τις προσδοκίες και του ίδιου του εαυτού, βρισκόμενος ακόμη εντός αγώνα, χωρίς να τον έχει ρίξει κάποιος ή να έχει πέσει μόνος του.

Ο Bezzecchi χρειαζόταν το δυνατόν καλύτερη θέση στον Sprint για να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία του στο πρωτάθλημα, ειδικά έναντι του Martin που είναι πλέον στην δεύτερη θέση. Γυρνούσε ταχύτερα από εκείνον στο μεγαλύτερο συμείο της πίστας και έδειχνε πως δεν θα αργήσει να κάνει την κίνησή του, όπως και έγινε.

Σχεδόν έναν γύρο αργότερα ο Bezzecchi έκανε το λάθος και σημείωσε πτώση από την δεύτερη θέση!

Με τρεις γύρους να απομένουν, φαινόταν πως δεν θα υπάρχει άλλη αλλαγή στην κορυφή, κι όμως, ο Martin άρχισε να μειώνει την απόσταση από τον Bagnaia. Τελικά κατάφερε να τον περάσει με τον καλύτερο τρόπο, δείχνοντας πώς θα μπορούσε να το είχε κάνει και ο Marc Marquez. Λίγο πριν, στην ίδια στροφή πτώση σημείωσε και ο Rins ενώ στο τέλος έπεσε και ο Mir όπως είπαμε, ενώ κυνηγούσε τον Acosta για την θέση του βάθρου. Ωραία μάχη έδωσαν Alex Marquez και Bastianini.

Στο τέλος, για να μπορεί κανείς να πει ότι τα έχει δει όλα, ο Martin έπεσε κάνοντας την σούζα του πανηγυρισμού. Δεν θέλει και πολύ για να τραυματιστεί, ευτυχώς όμως γλίτωσε τα χειρότερα και του έμεινε μόνο το γέλιο και η χαρά της νίκης, μαζί και η πρώτη θέση στο πρωτάθλημα, όπως θα περίμενε κανείς από την προηγούμενη σεζόν, αν δεν του είχαν πάει όλα τόσο στραβά και η Aprilia είχε βγει την λύση που ήθελε, ακόμη πιο νωρίς.

 

ΘΕΣΗ

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

Βαθμοί

1

89J. Martin

Aprilia Racing

20:19.546

12

2

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+0.755

9

3

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+2.484

7

4

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+3.199

6

5

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+3.638

5

6

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+5.521

4

7

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+7.183

3

8

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+8.634

2

9

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

+10.574

1

10

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+12.860

 

11

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+13.757

 

12

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+14.567

 

13

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+16.019

 

14

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+17.006

 

15

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+18.785

 

16

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+51.120

 

17

 

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+0.000

 

Πτώσεις / Εγκαταλείψεις

 

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

7 Laps

 
 

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

4 Laps

 
 

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

4 Laps

 
 

11D. Moreira

Pro Honda LCR

3 Laps

 

 

Ετικέτες