Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Βαρκελώνη: Pole position Acosta – Πτώση Bezzecchi

Σε άψογες καιρικές συνθήκες συγκριτικά με εχθές
motogp_katataksi
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/5/2026

Βρισκόμαστε στην Βαρκελώνη, σε μία από τις πίστες με το καλύτερο κλίμα μεταξύ θεατών και κερκίδων, όπου η BSBattery μας φιλοξενεί στο box της Aprilia, θέλοντας να δείξει σε όλο και περισσότερο κόσμο πως οι δικές της λύσεις είναι αυτές που δοκιμάζονται στο υψηλότερο επίπεδο.

Η Aprilia είχε και δεύτερη ατυχία σήμερα, παρόλο που ήρθε ο καλύτερος καιρός που περίμεναν όλοι, με τον Martin να μην είναι στην καλύτερη φόρμα που θα μπορούσε μετά την χθεσινή πτώση, αλλά αρκετά καλύτερα από εκείνο που αρχικά περίμενε εχθές η ομάδα.

Με την πτώση και του Bezzecchi στην δεύτερη στροφή σήμερα και με την απουσία του Marc Marquez οι δοκιμές κατάταξης έπαψαν να κρύβουν εκπλήξεις και ο Pedro Acosta έθεσε τον ρυθμό στην πίστα της Catalunya από νωρίς.

Ο αναβάτης της KTM ξεκίνησε το Q2 με έναν ταχύτατο γύρο και στη συνέχεια έκλεισε τη διαδικασία ακόμα πιο γρήγορα για να εξασφαλίσει μια σπάνια, δεύτερη pole position στη μεγάλη κατηγορία.

Μία μόνο έκπληξη υπήρξε στην Q2 στο τέλος της διαδικασίας από τον Franco Morbidelli, ο οποίος κυριάρχησε σε ένα δύσκολο λόγω ανταγωνισμού Q1 και στη συνέχεια αξιοποίησε την επιπλέον εμπειρία του στην πίστα για να εξασφαλίσει τη δεύτερη θέση στην εκκίνηση.

Πρόκειται για την πρώτη του εκκίνηση φέτος από την πρώτη σειρά.

Ο Alex Marquez έδειχνε να είναι ο βασικός αντίπαλος του Acosta καθ' όλη τη διάρκεια, αλλά ο αναβάτης της Gresini έχανε χρόνο σε δύο σημεία της πίστας και τελικά έμεινε σε απόσταση μικρότερη του ενός τετάρτου του δευτερολέπτου από τον poleman, μένοντας στην τρίτη θέση της εκκίνησης.

Σήμερα ήταν η σειρά του Raul Fernandez να ηγηθεί της προσπάθειας της Aprilia από την 4η θέση, με τον Johann Zarco σε μια εντυπωσιακή 5η θέση και τον Fabio Di Giannantonio να συμπληρώνει τη δεύτερη σειρά του grid. Ο Fabio Quartararo παραμένει στο προσκήνιο στην 7η θέση, μπροστά από τους Brad Binder και Jorge Martin – με τον τελευταίο να γλιτώνει οριακά από το Q1 μετά από πτώση στη στροφή 5, πέντε λεπτά πριν το τέλος της διαδικασίας.

Ο πρωτοπόρος του FP2, Joan Mir, συμπλήρωσε την πρώτη δεκάδα και θα ανοίξει την τέταρτη σειρά του grid, μαζί με τον Jack Miller και τον πρωτοπόρο του πρωταθλήματος Marco Bezzecchi, ο οποίος είχε μια γρήγορη πτώση στα τελευταία τέσσερα λεπτά του Q1, αφού έχασε το μπροστινό μέρος στη στροφή 2. Ο Ιταλός βρισκόταν ήδη στην 8η θέση και στη συνέχεια υποχώρησε στη 12η μετά την τελική μάχη.

Το Q1 αποδείχθηκε καταστροφικό για τον Pecco Bagnaia, ο οποίος έχασε το Q2 για πέντε εκατοστά του δευτερολέπτου και θα εκκινήσει από την πέμπτη σειρά, μπροστά από τους Enea Bastianini και Fermin Aldeguer. Ωστόσο, η διαδικασία ήταν ένας πραγματικός εφιάλτης για τον Ai Ogura, ο οποίος δυσκολεύτηκε να πετύχει κάτι καλύτερο από τη 18η θέση – πίσω από τον Luca Marini και τον Maverick Viñales που επιστρέφει στην έκτη σειρά.

 

Αποτελέσματα Q2:

ΘΕΣΗ

No.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

37

Pedro Acosta

KTM

1:38.068

 

 

2

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:38.301

0.233

0.233

3

73

Alex Marquez

Ducati

1:38.342

0.274

0.041

4

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:38.453

0.385

0.111

5

5

Johann Zarco

Honda

1:38.474

0.406

0.021

6

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:38.477

0.409

0.003

7

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:38.511

0.443

0.034

8

33

Brad Binder

KTM

1:38.597

0.529

0.086

9

89

Jorge Martin

Aprilia

1:38.652

0.584

0.055

10

36

Joan Mir

Honda

1:38.686

0.618

0.034

11

43

Jack Miller

Yamaha

1:38.773

0.705

0.087

12

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:38.785

0.717

0.012

Αποτελέσματα Q1:

Q2

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:38.550

 

 

Q2

89

Jorge Martin

Aprilia

1:38.701

0.151

0.151

13

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:38.752

0.202

0.051

14

23

Enea Bastianini

KTM

1:38.797

0.247

0.045

15

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:38.851

0.301

0.054

16

10

Luca Marini

Honda

1:39.011

0.461

0.160

17

12

Maverick Viñales

KTM

1:39.071

0.521

0.060

18

79

Ai Ogura

Aprilia

1:39.212

0.662

0.141

19

42

Alex Rins

Yamaha

1:39.280

0.730

0.068

20

11

Diogo Moreira

Honda

1:39.324

0.774

0.044

21

47

Augusto Fernandez

Yamaha

1:39.876

1.326

0.552

22

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:42.945

4.395

3.069