Jeremy McWilliams - Η KTM διέκοψε πρόωρα την δεκαπενταετή συνεργασία μαζί του!

Περικοπές εξόδων από το R&D των Αυστριακών λόγω της κρίσης του Pierer Group
Jeremy McWilliams - Διαζύγιο με την KTM
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

17/12/2024

Ο McWilliams, γεννηθείς το 1964 στο Belfast έχει μακρά αγωνιστική καριέρα στους ασφάλτινους αγώνες μοτοσυκλέτας, ξεκινώντας με τα δίχρονα 250 και 500 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα GP (μετέπειτα MotoGP), έχοντας 118 εκκινήσεις, 2 βάθρα και 2 pole positions, ενώ ήταν ο τελευταίος αναβάτης που πήρε pole position καβάλα σε δίχρονη μοτοσυκλέτα στη μεγάλη κατηγορία, στην αυγή της τετράχρονης εποχής των MotoGP, καβάλα στην τρικύλινδρη μοτοσυκλέτα της Proton.

Ο Ιρλανδός αγωνίστηκε και στο BSB, χωρίς να διακριθεί, με έναν τραυματισμό στον ώμο να τον ταιλαιπωρεί,, στο γερμανικό IDM, σε αγώνες Road-Racing όπως στο North West 200, όπου έχει και μια δεύτερη θέση σε βάθρο στα Super Twin, ενώ επέστρεψε στα 50 του στη Moto2 ως Wildcard, τερματίζοντας 29ος!

Λόγω ηλικίας -απ' όταν πέρασε τα 50- δεν μπορεί να αγωνιστεί πλέον σε διοργανώσεις της FIM, αγωνίζεται όμως αλλού, όπως πρόσφατα στο King of the Baggers του MotoAmerica, ενώ το 2024 τερμάτισε 14ος στην κατηγορία Super Hooligan, επίσης στο MotoAmerica.

Jeremy McWilliams

Παράλληλα, ο McWilliams, γνωστός και για τις μηχανολογικές του γνώσεις αλλά και τις εξαιρετικές ικανότητές του ως αναβάτης εξέλιξης δούλεψε παλαιότερα με την BMW πάνω στην πρώτη Superbike της εταιρείας, S 1000 RR, ενώ κατόπιν ξεκίνησε μακρά συνεργασία με την KTM το 2009, αρχικά για το RC8 και κατόπιν και για άλλα μοντέλα.

Jeremy McWilliams

Μέσα στα άλλα, ο πολυτάλαντος McWilliams είναι συχνά πλοηγός σε παρουσιάσεις μοτοσυκλετών και ελαστικών, και τον έχουμε συναντήσει πολλές φορές σε πίστα και δρόμο τις τελευταίες δυο δεκαετίες αποστολών στο εξωτερικό!

Ο McWilliams εργάστηκε με τους πορτοκαλί και στα πρώτα στάδια εξέλιξης του RC16 για το MotoGP, αλλά και στο μοντέλο παραγωγής RC 990R.

Jeremy McWilliams

Τώρα, το site Speedweek αναφέρει πως η ΚΤΜ τερμάτισε τη συνεργασία της με τον βετεράνο αγωνιζόμενο και αναβάτη εξέλιξης, μετά από 15 χρόνια, και μάλιστα πριν ολοκληρωθεί το συμβόλαιό του!

Κανονικά το συμβόλαιο του McWilliams έληγε στα τέλη του 2025, όμως το Mattighofen, λόγω της κρίσης που περνά το Pierer Group, έκοψε τον Ιρλανδό νωρίς.

Jeremy McWilliams

Ευτυχώς, ο παρά τα 60 σχεδόν έτη του πάντα ταχύτατος McWilliams έχει το "μαξιλάρι" της Indian, στην οποία εργαζόταν παράλληλα, να τον βοηθήσει να συνεχίσει να κάνει αυτό που αγαπά περισσότερο από όλα -να οδηγεί γρήγορα μοτοσυκλέτες στην πίστα.

Ήδη την περασμένη εβδομάδα ο Jeremy μετέβη στις Η.Π.Α. για τεστ ενόψει της αγωνιστικής σεζόν του 2025 με την αμερικάνικη εταιρεία.

Σημάδια των καιρών, που δείχνουν την ΚΤΜ να ξεκινά να κόβει κόστη, με το R&D και το αγωνιστικό τμήμα να κινδυνεύουν ιδιαίτερα.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.