Jorge Martinez “Aspar” - Θέλει να μετατρέψει την πίστα του σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς του μηχανοκίνητου αθλητισμού

Ένας μοναδικός χώρος με πίστες που καλύπτουν διαφορετικά είδη οδήγησης, αναρρωτήριο, μουσείο μοτοσυκλέτας, κ.α., λειτουργώντας ως φυτώριο για τους αυριανούς πρωταθλητές
motomagJorge Martinez “Aspar” – Θέλει να μετατρέψει την πίστα του σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς του μηχανοκίνητου αθλητισμού
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

22/11/2023

Ο θρυλικός πρώην αγωνιζόμενος και νυν ιδιοκτήτης αγωνιστικής ομάδας σε Moto2 και Moto3, Jorge Martinez “Aspar”, ο οποίος το 2022 έκλεισε 40 συναπτά έτη εμπλοκής του με τα MotoGP, θέλει να αναβαθμίσει την ιδιόκτητη πίστα του, μετατρέποντάς την σε έναν πολυχώρο που θα λειτουργήσει ως παγκόσμιο σημείο αναφοράς του μηχανοκίνητου αθλητισμού, αλλά και ως φυτώριο για τους επόμενους Πρωταθλητές.

Στις αρχές του 2023 ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 80 και 125 κυβικά, Jorge Martinez, απέκτησε με τη βοήθεια μετόχων, μία τεράστια έκταση 350.000 τ.μ. Η “Circuito de la Ribera”, όπως ήταν τότε το όνομά της πριν μετονομαστεί σε “Circuit Aspar” βρίσκεται στην περιοχή Guadassuar, 40 χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της Valencia. Στην απέραντη έκταση αυτή περιλαμβάνονται μία ασφάλτινη πίστα μήκους 2,2 χιλιομέτρων, μία πίστα καρτ 850 μέτρων και μία MX μήκους 1,1 χιλιομέτρων. Στον ίδιο χώρο υπάρχει ένας χώρος 18.000 τ.μ. που μπορεί να φιλοξενήσει αγώνες drift, αλλά και σχολές ασφαλούς οδήγησης.

Jorge Martinez “Aspar” – Θέλει να μετατρέψει την πίστα του σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς του μηχανοκίνητου αθλητισμού

Τώρα, ο “Aspar” θέλει να επιστρέψει πίσω ό,τι του έχει προσφέρει ο μηχανοκίνητος αθλητισμός τα τελευταία σαράντα χρόνια. Μετά το τέλος της καριέρας του ως αναβάτης, το 1997, δεν έφυγε από τα paddock, καθώς είχε ήδη από το 1992 δημιουργήσει την δική του ομάδα στα 250GP και 125GP και αργότερα, όταν ήρθε η τετράχρονη εποχή, στις Moto2 και Moto3 κατηγορίες, μέχρι και το 2018. Η στενή συνεργασία που έχει αναπτύξει τα τελευταία χρόνια με το Pierer Group, έδωσε στον Martinez την δυνατότητα από το 2021 να δημιουργήσει την εργοστασιακή ομάδα της GASGAS στις Moto2 και Moto3, κατακτώντας πολλά GP. Και το 2022, ο Izan Guevara με την GASGAS Aspar Team στέφθηκε Παγκόσμιος πρωταθλητής Moto3, ενώ συνεχίζει με την ίδια ομάδα στη Moto2 το 2023.

Jorge Martinez “Aspar” – Θέλει να μετατρέψει την πίστα του σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς του μηχανοκίνητου αθλητισμού

Αυτό που θέλει να κάνει ο Martinez είναι να αξιοποιήσει στο έπακρο τον χώρο αυτό, που θα λειτουργεί και ως τα κεντρικά της εταιρείας του. Ακόμη, θα υπάρχει μία ακαδημία-φυτώριο νέων Πρωταθλητών, την οποία στην ανακοίνωση της η “Circuit Aspar” ονομάζει “παγκόσμια ακαδημία μοτοσυκλέτας” και ένα θεματικό πάρκο για την μηχανοκίνηση. Ο Martinez δεν στοχεύει μόνο τους αναβάτες του αύριο, αλλά και τους μηχανικούς, καθώς μέσα στις εγκαταστάσεις της πίστας θα υπάρχει η δυνατότητα να εκπαιδευτούν οι νεαροί μηχανικοί μέσω της τεχνικής σχολής Aspar KSB. Υπεύθυνη για την επίβλεψη και την καθοδήγηση των μαθητών, αναβατών και μηχανικών, θα είναι η αγωνιστική ομάδα GASGAS Aspar.

Jorge Martinez “Aspar” – Θέλει να μετατρέψει την πίστα του σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς του μηχανοκίνητου αθλητισμού

Στις ήδη υπάρχουσες δομές θέλει να προσθέσει ακόμα paddock έκτασης 15.000 τ.μ. με 128 box ομάδων, περιοχή πρασίνου 80.000 τ.μ., εστιατόριο, χώρους αναψυχής, πολυμορφικά δωμάτια, ελικοδρόμιο, μέχρι και δικό του… ιατρείο! Το κόσμημα της Circuit Aspar θα αποτελέσει το μουσείο μοτοσυκλέτας, Aspar Museum.

Η πίστα θα είναι ανοιχτή για όλους όσους θέλουν να δοκιμάσουν τα όριά τους με ασφάλεια, είτε με το δικό τους όχημα, είτε νοικιάζοντας από τον στόλο οχημάτων (καρτ, μοτοσυκλέτες κ.α.) της πίστας. Ταυτόχρονα, οι εγκαταστάσεις θα μπορούν να υποστηρίξουν αγώνες drift, μαθήματα οδικής ασφάλειας αλλά και εκθέσεις.

Jorge Martinez “Aspar” – Θέλει να μετατρέψει την πίστα του σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς του μηχανοκίνητου αθλητισμού

Τέλος, η πίστα Aspar ενδιαφέρεται και για τον τομέα της επιχειρηματικότητας. Οι εγκαταστάσεις της και οι υποδομές της είναι ικανές να φιλοξενήσουν παρουσιάσεις νέων μοντέλων και προϊόντων, βιντεοσκόπηση και φωτογράφηση για διαφημιστικούς σκοπούς, ακόμα και συναυλίες.

Jorge Martinez “Aspar” – Θέλει να μετατρέψει την πίστα του σε παγκόσμιο σημείο αναφοράς του μηχανοκίνητου αθλητισμού

Αυτή την στιγμή η Ισπανία είναι η χώρα με την πιο δυνατή παρουσία στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ειδικά στους αγώνες μοτοσυκλέτας. Επομένως, η επιλογή του σημείου για να δημιουργήσει κάτι τόσο ξεχωριστό ο Martinez, 50 χιλιόμετρα μακριά από την πίστα Ricardo Tormo της Valencia, όπου τρέχουν τα MotoGP, αποτελεί λογική απόφαση. Το υψηλό επίπεδο που βρίσκεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στην Ισπανία, την καθιστά μία από τις λίγες χώρες που έχει την δυνατότητα να υποστηρίξει ένα τόσο μεγάλο έργο. Εάν ο Martinez καταφέρει να ολοκληρώσει το μεγαλεπήβολο σχέδιό του, τότε η πίστα Aspar θα αποτελέσει ένα παγκόσμιο σημείο αναφοράς  για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ ταυτόχρονα θα προσφέρει τόσο θέσεις εργασίας όσο και έσοδα στην περιοχή, βοηθώντας στην περεταίρω ανάπτυξη της χώρας ως ‘πρωτεύουσα’ του μηχανοκίνητου αθλητισμού.  

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.