150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Από τον
Κώστα Γκαζή
1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση.
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας.
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας.
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
MotoGP: Pedro Acosta - Ερωτηματικά για τα 850cc και προειδοποίηση για την πίεση του προγράμματος
Ο Ισπανός βλέπει αυξημένο ρίσκο και σύντομες καριέρες από την ένταση του πρωταθλήματος
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/4/2026
Ο Pedro Acosta εμφανίζεται περίεργος για το πώς θα διαμορφωθεί το MotoGP της νέας εποχής των 850cc, όμως την ίδια στιγμή κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη βιωσιμότητα των καριερών των αναβατών.
Ο Pedro Acosta δήλωσε πως ανυπομονεί να δει στην πράξη τη συμπεριφορά των νέων μοτοσυκλετών των 850cc που θα κάνουν ντεμπούτο το 2027, τονίζοντας ωστόσο ότι η τελική ταχύτητα δεν αποτελεί τον βασικό παράγοντα κινδύνου.
Η μείωση του κυβισμού από 1000cc σε 850cc αναμένεται να περιορίσει τις τελικές ταχύτητες, αλλά θα συνοδευτεί και από μείωση του ελάχιστου βάρους από 157 στα 153 κιλά. Αυτό ενδέχεται να οδηγήσει σε υψηλότερες ταχύτητες μέσα στη στροφή, ενώ παραμένει άγνωστο το συνολικό αποτέλεσμα από τη μείωση των αεροδυναμικών βοηθημάτων, τη μετάβαση σε ελαστικά της Pirelli και την κατάργηση των συσκευών ρύθμισης ύψους.
Μιλώντας στο Circuit of the Americas, ο Acosta εξήγησε, "Δεν νομίζω ότι το επικίνδυνο στοιχείο είναι ότι φτάνουμε τα 360 χλμ./ώρα στις ευθείες. Το πρόβλημα είναι ότι είμαστε πολύ πιο γρήγοροι στις στροφές σε σχέση με πέρυσι και τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό είναι που κάνει το άθλημα πιο επικίνδυνο."
Παράλληλα, ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing στάθηκε ιδιαίτερα στην αυξανόμενη ένταση του πρωταθλήματος, εκφράζοντας ανησυχίες για τη διάρκεια των καριερών στο σύγχρονο MotoGP.
Με το ημερολόγιο να έχει φτάσει τους 22 αγώνες και την εισαγωγή των Sprint από το 2023 να διπλασιάζει ουσιαστικά την αγωνιστική δράση (44 εκκινήσεις ανά σεζόν), ο Acosta θεωρεί πως το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο αριθμός των γύρων, αλλά κυρίως η ένταση κάθε αγωνιστικού τριημέρου.
"Αυτό που βλέπω ως αρνητικό είναι ότι οι καριέρες των αναβατών θα μικρύνουν," τόνισε. "Δεν υπάρχει τρόπος να αντέξεις 22 αγωνιστικά Σαββατοκύριακα με σημαντικές διαδικασίες κάθε μέρα, από τις δοκιμές της Παρασκευής, στις κατατακτήριες και Sprint το Σάββατο και μετά αγώνα την Κυριακή."
Ο ίδιος εξήγησε ότι δεν υπάρχει πλέον χρόνος για σταδιακή προσέγγιση μέσα στο τριήμερο: "Κάθε μέρα πρέπει να πιέζεις στο όριο. Και όταν το ρίσκο αυξάνεται, αυξάνεται και η πιθανότητα τραυματισμού. Αυτό είναι το βασικό ζήτημα."
Παρά τις ενστάσεις του, ο Acosta αναγνώρισε πως οι Sprint αγώνες και οι πιο συμπυκνωμένες διαδικασίες έχουν θετικά στοιχεία, υπογραμμίζοντας όμως ότι δεν μπορούν να διατηρηθούν μακροπρόθεσμα με αυτόν τον βαθμό έντασης.
Αγωνιστικά, ο νεαρός Ισπανός έχει ξεκινήσει δυναμικά τη σεζόν, έχοντας ήδη πανηγυρίσει νίκη σε Sprint στην Ταϊλάνδη και επιστρέφοντας στην Ευρώπη τρίτος στη βαθμολογία, πίσω από τους εργοστασιακούς αναβάτες της Aprilia, Marco Bezzecchi και Jorge Martin.