Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP Βραζιλία: Θρίαμβος Aprilia με νίκη Bezzecchi και Martin Ν2!

Σε πίστα που διαλυόταν!
MotoGP Βραζιλία: Θρίαμβος Aprilia με νίκη Bezzecchi και Martin Ν2!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/3/2026

Το δράμα της πίστας στην Βραζιλία συνεχίστηκε και σήμερα, όταν την τελευταία στιγμή αποφασίστηκε να περικοπούν οι γύροι στους 23, οκτώ λιγότεροι από το προγραμματισμένο.

Η ανησυχία ήταν έντονη για το αν η πίστα θα αντέξει και δεν θα ξεφτίσει η άσφαλτος αυτή τη φορά στο χειρότερο σημείο, πάνω στην αγωνιστική γραμμή.

Ταυτόχρονα δεν μπορούσε κανείς να αποκλείσει πως δεν θα ανοίξει κάποια δεύτερη τρύπα, όπως έγινε εχθές, φυτεύοντας μία MotoGP μοτοσυκλέτα με ότι αυτό συνεπάγεται.

Θα έπρεπε τα MotoGP να επιστρέψουν στην Βραζιλία του χρόνου, ή τουλάχιστον στο τέλος της χρονιάς, όμως αυτό θα μεγάλωνε τα έξοδα μεταφοράς, πολλαπλασιάζοντας τις ώρες πτήσης, ενώ το σπουδαιότερο, οι νέοι ιδιοκτήτες ήθελαν το δυναμικό Λατινοαμερικάνικο κοινό, από τώρα, αντί να περιμένουν το 2027 με καινούρια στρώση ασφάλτου στην πίστα. Αποφάσεις για τους λάθος λόγους λοιπόν, που οριακά δεν γύρισαν μπούμερανγκ, έφτασαν πολύ κοντά όμως!

Ο Bezzecchi έκανε την κίνηση εχθές προς τις κάμερες, ότι θα απαντήσει αύριο, όταν έχασε από δικό του λάθος την θέση του βάθρου σε μάχη με τον Martin.

Είχε σταθερά ταχύτερο ρυθμό αλλά με σκαμπανευάσματα, περνώντας από την Q1, κάτι που όπως είπαμε αποδείχτηκε προτέρημα στην προκειμένη περίπτωση. Εκεί έκανε και το ρεκόρ γύρου ενώ με την λογική πως οι σεζόν είναι συνεχόμενες και η πορεία των MotoGP μία, τότε ο Bezzecchi είναι ο πέμπτος αναβάτης στην σύγχρονη εποχή των αγώνων που κερδίζει τέσσερις αγώνες στη σειρά.

Στην εκκίνηση σήμερα τα κατάφερε καλύτερα, πέρασε κατευθείαν εμπρός και μάλιστα έμεινε εκεί, όχι απλά δίχως μάχη, αλλά κάνοντας κατευθείαν διαφορά ασφαλείας!

Πίσω του είχε τον Di Giannantonio και τον Marquez ο οποίος χρειάστηκε να κρατήσει πίσω του τον Martin που έκανε κίνηση από την πρώτη στροφή.

Ο Quartararo δεν κατάφερε να αναστατώσει τους πρώτους δύο-τρεις γύρους, πριν περάσει όχι απλά πίσω, αλλά εκτός δεκάδας, όπως κατά επανάληψη συμβαίνει όταν ξεκινά από τις πρώτες θέσεις.

Ο Marquez έμεινε πίσω από τον Di Giannantonio μέχρι που εκείνος έκανε νωρίς, το αντίστοιχο λάθος που είχε κάνει και στον Sprint με τον Marquez να περνά εμπρός και να μην μπορεί να φτάσει τον ρυθμό του Bezzecchi, αλλά ούτε και τον πίσω.

Στην πράξη οι δύο Aprilia ήταν οι μόνες στο 1’18 και ο Martin δεδομένο πως μπορούσε να πάει πιο γρήγορα αλλά δεν πίεζε καθόλου για προσπέραση. Αντιθέτως πριν ανέβει στον ρυθμό του Bezzecchi δέχτηκε την επίθεση του Acosta ο οποίος πέρασε για λίγο εμπρός με επιθετική κίνηση η οποία και απαντήθηκε.

Με τον Di Giannantonio κολλημένο πίσω του, ο Marc Marquez βλέπει πως η επίθεση δεν θα αργήσει, αλλά δεν πιέζεται και για το λάθος.

Στον 6ο γύρο ο Martin έχει τελειώσει εδώ και δύο γύρους με τον Acosta, έχει ρυθμό που είναι πιο κοντά στον Bezzecchi και όχι στους δύο μπροστά του και ο Di Giannantonio κάνει μία επιθετική κίνηση μπαίνοντας στην εσωτερική και έπειτα ανοίγει γραμμή για να κρατήσει τον Marc Marquez εκτός. Μία αγωνιστική κίνηση που όμως επιτρέπει στον Martin να μείνει εκεί που πρέπει και να τους περάσει ταυτόχρονα και τους δύο!

Ήταν ένα δώρο στον Martin, μία διπλή προσπέραση που την σκεφτόταν και τελικά δεν χρειάστηκε να παλέψει για αυτή.

Αμέσως άνοιξε την διαφορά με την VR 46 και οι τέσσερις πρώτες θέσεις κλείδωσαν για πολλούς γύρους, οι δύο πρώτες για το σύνολο του αγώνα.

Κανείς δεν θα μπορούσε να πιάσει τον Bezzecchi, ακόμη και αν γινόταν το σύνολο του αγώνα με τους 8 παραπάνω γύρους.

Πίσω ο άρχοντας του DNF, ο Mir θα πέσει αυτή τη φορά μόνος του, όπως επίσης και ο Bagnaia αλλά και ο Miller.

Στον 12ο γύρο είχαμε την πιο ωραία προσπέραση από τους υπόλοιπους εκτός πεντάδας, όταν ο Alex Marquez πέρασε τον Acosta με ελαφριά επαφή σε μία επιθετική αλλά καθαρή κίνηση.

Πέντε γύρους πριν το τέλος ο Marc Marquez απάντησε στον Di Giannantonio με αντίστοιχη κίνηση που είχε δεχτεί και εκείνος νωρίτερα, με επιθετική κίνηση κλειδώνοντας την εσωτερική. Στον επόμενο γύρο όμως έκανε ένα λάθος όπως αυτό της VR 46 νωρίτερα ή εχθές με τον Di Giannantonio να περνά εμπρός και τελικά να μένει εκεί, ανεβαίνοντας στο βάθρο.

Πολύ καλή επίδοση από τον Ai Ogura στην 5η θέση όπως επίσης και του Moreira που τερμάτησε εμπρός από τις εργοστασιακές Yamaha με την μεγαλύτερη εμπειρία. Για ακόμη μία φορά καλύτερη Honda ήταν του Zarco.

Όπως είπαμε, υπάρχει «παντρειά» στις πτήσεις του εξοπλισμού, οπότε τώρα πάμε στην αγαπημένη πίστα του Marc Marquez, στις ΗΠΑ.

 

 

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

Διαφ.

Βαθμοί

1

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

30:19.760

25

2

89J. Martin

Aprilia Racing

+3.231

20

3

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+3.780

16

4

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+4.089

13

5

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+8.403

11

6

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+8.918

10

7

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+10.687

9

8

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+11.359

8

9

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

+12.907

7

10

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+16.370

6

11

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+18.529

5

12

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+19.980

4

13

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+21.322

3

14

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+22.699

2

15

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+23.840

1

16

20F. Quartararo

Monster Energy Yamah MotoGP Team

+26.403

 

17

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+30.287

 

18

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+36.397

 

Πτώσεις

 

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

10 Laps

 
 

36J. Mir

Honda HRC Castrol

10 Laps

 
 

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

3 Laps

 
 

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1 Laps

 

 

 

Ετικέτες