Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP: "Πριν δύο μήνες δεν μπορούσα ούτε να φάω" - Απίστευτη 4η θέση του Jorge Martin στην Ταϊλάνδη

Ο Ισπανός μιλά για τον τρελό αγώνα στο Buriram μετά τον δύσκολο χειμώνα και τις επεμβάσεις
Martin 4th Place
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/3/2026

Από το να μην μπορεί να ταΐσει τον εαυτό του ως τη μάχη με Marquez και Acosta για το βάθρο, ο Jorge Martin έγραψε μια από τις πιο δυνατές ιστορίες του φετινού ξεκινήματος.

Ο πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής του MotoGP χαρακτήρισε "απίστευτη" και "τρελή" την τέταρτη θέση που κατέκτησε στο Grand Prix Ταϊλάνδης, αποκαλύπτοντας πως μόλις δύο μήνες πριν δεν μπορούσε ούτε να φάει μόνος του, μετά από τις τελευταίες του χειρουργικές επεμβάσεις.

Ο χειμώνας ήταν ξανά δύσκολος για τον Martin, καθώς υποβλήθηκε σε συμπληρωματική επέμβαση στον καρπό και στην κλείδα, τραυματισμοί που τον ταλαιπώρησαν από την περσινή σεζόν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάσει τις δοκιμές στη Sepang, με την πρώτη του ουσιαστική επαφή με τη νέα Aprilia Racing RS-GP να γίνεται μόλις μία εβδομάδα πριν την πρεμιέρα στο Buriram.

Στο τεστ της Ταϊλάνδης ήταν όγδοος, στις κατατακτήριες ανέβηκε πέμπτος, επανέλαβε το αποτέλεσμα στο Sprint και την Κυριακή έκανε ακόμη ένα βήμα μπροστά, τερματίζοντας τέταρτος, το καλύτερο έως τώρα αγωνιστικό του Σαββατοκύριακο με την ιταλική ομάδα.

"Έκανα έναν πολύ καλό αγώνα. Είμαι χαρούμενος και περήφανος για τον χειμώνα μου. Πριν δύο μήνες δεν μπορούσα ούτε να φάω! Και τώρα είμαι εδώ, τέταρτος στο πρωτάθλημα. Είναι τρελό, απίστευτο!"

Ο Ισπανός τόνισε πως προσέγγισε το τεστ με "ανοιχτό μυαλό" προσπαθώντας να προσαρμοστεί στη μοτοσυκλέτα, κάτι που, όπως είπε, απέδωσε καρπούς. Κατά τη διάρκεια του αγώνα βρέθηκε να δίνει σκληρές μάχες με τους Marc Marquez και Pedro Acosta, χάνοντας πιθανότατα πολύτιμο χρόνο στη διεκδίκηση μιας θέσης στο βάθρο.

"Σήμερα έκανα ακόμη ένα μεγάλο βήμα στο στυλ οδήγησής μου. Σίγουρα έχασα λίγο χρόνο παλεύοντας με τον Marc και τον Pedro, αλλά το απόλαυσα. Αν δεν συνέβαινε αυτό, ίσως να ήμουν στο βάθρο ή πολύ κοντά στον Raul. Αλλά έτσι είναι οι αγώνες," ανέφερε.

Παραδέχτηκε επίσης πως ο αγώνας ήταν κυρίως διαχείριση φυσικής κατάστασης, ελαστικών και καυσίμου, με τα τελευταία περάσματα να είναι ιδιαίτερα απαιτητικά: "Στους τελευταίους γύρους ήταν δύσκολα. Δεν μπορούσα καν να ανοίξω πλήρως το γκάζι στις ευθείες λόγω σπιναρίσματος, ήταν πραγματικά περίπλοκο."

Την ώρα που ο Martin πανηγύριζε μια προσωπική νίκη-επιστροφή, ο ομόσταυλος Marco Bezzecchi κυριάρχησε από την εκκίνηση έως την καρό σημαία, ενώ ο Acosta αποχώρησε από την Ταϊλάνδη ως πρωτοπόρος της βαθμολογίας.

Για τον Martin όμως η τέταρτη θέση είχε γεύση θριάμβου. Από το χειρουργείο και την αδυναμία αυτοεξυπηρέτησης, το να βρεθεί στην καρδιά της μάχης του MotoGP ήταν ένα αποτέλεσμα που, όπως είπε και ο ίδιος, μοιάζει απλώς απίστευτο.