Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP Παραχωρήσεις: Βελτιώθηκε και ανεβαίνει βαθμίδα η Honda - Τι χάνει το 2026

Πώς αλλάζουν οι ισορροπίες για εργοστάσια και μοτοσυκλέτες
Concessions
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/12/2025

Το νέο σύστημα παραχωρήσεων του MotoGP, που εφαρμόζεται από το τέλος του 2023, έχει φέρει μικρές αλλά εμφανείς αλλαγές στην απόδοση των εργοστασιακών ομάδων. Η Ducati παραμένει κυρίαρχη, η Aprilia και η KTM δείχνουν ανοδική τάση, η Honda κατάφερε να ανέβει οριακά γκρουπ στον τελευταίο μόλις γύρο και την Yamaha να προχωρά σε ριζικές επιλογές ενόψει 2026.

Η νέα μορφή του συστήματος παραχωρήσεων μπήκε σε ισχύ στο τέλος του 2023, κατατάσσοντας τα εργοστάσια ανάλογα με το ποσοστό των πόντων που συγκεντρώνουν, σε σχέση με το σύνολο των διαθέσιμων πόντων. Από τότε μέχρι σήμερα έχει σημειωθεί μόνο μία αλλαγή βαθμίδας, με την Honda να ανεβαίνει από το γκρουπ D στο γκρουπ C. Όμως, πίσω από τις βαθμίδες υπάρχουν αριθμοί που έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Ας δούμε αναλυτικά πού βρίσκεται κάθε εργοστάσιο στο κλείσιμο του 2025.

Βαθμίδα

% διαθέσιμων βαθμών κατασκευαστών

Ελαστικά δοκιμών

Αναβάτες δοκιμών

Πίστες δοκιμών

Wildcard συμμετοχές

Κινητήρες / σεζόν

Εξέλιξη κινητήρα

Αναβαθμίσεις 
αεροδυναμικού πακέτου

A

≥ 85%

170

Μόνο δοκιμαστές

3 προκαθορισμένες πίστες

0

7–8

Παγωμένη (freeze)

1

B

60% – <85%

190

Μόνο δοκιμαστές

3 προκαθορισμένες πίστες

3

7–8

Παγωμένη (freeze)

1

C

35% – <60%

220

Μόνο δοκιμαστές

3 προκαθορισμένες πίστες

6

7–8

Παγωμένη (freeze)

1

D

<35%

260

Ελεύθερα (και με αναβάτες ομάδων)

Οποιαδήποτε πίστα MotoGP

6

9–10

Ελεύθερη εξέλιξη

2*

Concessions

DUCATI

Η Ducati παραμένει μόνη της στο γκρουπ A. Ωστόσο, ολοκληρώνει το 2025 με το 94% των μέγιστων δυνατών βαθμών, πέφτοντας από το 98% που είχε στην θερινή διακοπή των MotoGP αλλά και στο τελείωμα του 2024.

Αξιοσημείωτο, λαμβάνοντας υπόψιν ότι η κυριαρχία του Marc Marquez διακόπηκε, λόγω τραυματισμού, πέντε γύρους πριν το τέλος της σεζόν.

Concessions

APRILIA

Προς το τέλος της χρονιάς, η Aprilia φάνηκε να πλησιάζει το γκρουπ B, αλλά απέχει ακόμα.

 Παρότι υπάρχει ανοδική πορεία, η απόσταση παραμένει, με το 2025 ήταν η καλύτερη χρονιά της Aprilia στον θεσμό, τέσσερις νίκες σε Grands Prix, περισσότερες από κάθε άλλη σεζόν στην ιστορία της. Από το 49% του καλοκαιριού του 2024 έπεσε στο 41% στο τέλος εκείνης της χρονιάς. Στο πρώτο μισό του 2025, με δύο νέους αναβάτες και τον Πρωταθλητή Jorge Martin εκτός για μεγάλο διάστημα, κατέβηκε στο 37%. Η εντυπωσιακή αντεπίθεση του Marco Bezzecchi με δύο συνεχόμενες νίκες στο τέλος της χρονιάς και η νίκη του Raul Fernandez με την Trackhouse στην Αυστραλία, ανέβασαν το ποσοστό στο ιστορικό υψηλό 51%.

Concessions

KTM

Η KTM κλείνει το 2025 με 46%, ανεβαίνοντας από το 40% της θερινής διακοπής. Δεν είναι το υψηλότερο ποσοστό που έχει πετύχει ποτέ, αλλά είναι ξεκάθαρη ανάκαμψη μετά από ένα βαρύ ξεκίνημα στη σεζόν.

Στο τέλος του 2024 ήταν στο 44%, οπότε συνολικά υπάρχει ένα μικρό βήμα προόδου, με στόχο ένα μεγαλύτερο για το 2026.

Concessions

HONDA

Η Honda είναι η μόνη που αλλάζει οριακά βαθμίδα το 2025. Μετά τη χειρότερη περίοδό της στο δεύτερο μισό του 2024, είχε πέσει στο απίστευτα χαμηλό 10% των δυνατών βαθμών, το χαμηλότερο για οποιοδήποτε εργοστάσιο εδώ και 20 χρόνια (εξαιρώντας πρώτες εμφανίσεις). Αλλά η Honda είναι Honda και το 2025 άρχισε να το δείχνει ξανά.

Από το 10% στο τέλος του 2024, ανέβηκε στο 23% το καλοκαίρι του 2025 και βρίσκεται στο 35% στο κλείσιμο της χρονιάς. Ακριβώς όσο χρειαζόταν για να ανέβει στο γκρουπ C, άνοδος που κρίθηκε στον τελευταίο αγώνα, όταν ο Luca Marini πήρε την ακριβώς την έβδομη θέση που απαιτούνταν.

Concessions

YAMAHA

Η Yamaha περνάει μια δύσκολη περίοδο, αλλά προχωράει σε μεγάλες αλλαγές που δεν αποτυπώνονται πλήρως σε αριθμούς. Στον τελευταίο αγώνα στη Βαλένθια αποχαιρέτησαν τη μέχρι τώρα ,εν σειρά, διάταξη κινητήρα τους. Στις δοκιμές εμφανίστηκαν μόνο με YZR-M1 σε διάταξη V4. Έναν μόλις χρόνο πριν τις τεράστιες αλλαγές κανονισμών που έρχονται.

Από το 17% στο τέλος του 2024ανέβηκαν ξανά στο 25% το καλοκαίρι του 2025, ενώ στο τέλος της φετινής σεζόν βρίσκονται στο 30%. Σημαντική πρόοδος μέσα σε δώδεκα μήνες. Το ερώτημα που παραμένει, είναι πού θα οδηγήσει η νέα V4 M1.