Ducati MotoE - Επίσημη αποκάλυψη τεχνικών χαρακτηριστικών

150hp και 225 κιλά στο πρώτο στάδιο εξέλιξης του project
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

1/7/2022
H Ducati αποκάλυψε τα κυριότερα τεχνικά χαρακτηριστικά της πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της για το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE, χαρακτηριστικά που στο πρώτο στάδιο εξέλιξης είναι πανομοιότυπα με εκείνα της απερχόμενης Energica Ego Corsa MotoR.
 
Ο κωδικός εξέλιξης της πρώτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας της Ducati είναι ο V21L, ένα πρωτότυπο μοντέλο που από το 2023 θα αποτελέσει το αποκλειστικό αγωνιστικό όχημα των 18 αγωνιζομένων του Παγκοσμίου Κυπέλου MotoE, της ηλεκτρικής υποστηρικτικής κατηγορίας του MotoGP.
Το project έχει μεγάλη στρατηγική σημασία για το ηλεκτρικό μέλλον της Ducati, οδηγώντας στην ανάπτυξη πολύτιμης τεχνογνωσίας για τα επερχόμενα ηλεκτρικά μοντέλα παραγωγής της εταιρείας.
Για τη δημιουργία της μοτοσυκλέτας, το εργοστάσιο της Bologna ένωσε μηχανικούς, σχεδιαστές και τεχνικούς από τη Ducati και την Ducati Corse, το αγωνιστικό τμήμα της φίρμας, δημιουργώντας μια μοναδική ομάδα, ενώ η εταιρεία συμβουλεύτηκε και τους τεχνικούς του Volkswagen Group που ειδικεύονται στην ηλεκτροκίνηση. 
 
Επιπλέον για την περαιτέρω εξέλιξη του V21L, οι Ιταλοί βρίσκονται σε συνεχή επαφή με το Κέντρο Αριστείας του Salzgitter στη Γερμανία (κέντρο του Volkswagen Group που ειδικεύεται στην εξέλιξη και στην ανακύκλωση των μπαταριών) αλλά και με μάρκες του Group, όπως την Porsche και Lamborghini.
 
Το τμήμα R&D της Ducati ανέλαβε τη διοίκηση του project, μαζί με τον σχεδιασμό και τις εργαστηριακές δοκιμές του ηλεκτροκινητήρα, ενώ το Centro Stile Ducati είναι υπεύθυνο για το design και την τελική εμφάνιση της μοτοσυκλέτας. 
Το αγωνιστικό τμήμα Ducati Corse εξελίσσει τα ηλεκτρονικά, το λογισμικό, την αεροδυναμική και τελικά τη συναρμολόγηση της μοτοσυκλέτας, τις δοκιμές στην πίστα και την διαδικασία απόκτησης και ανάλυσης δεδομένων.
 
 
Το αποτέλεσμα σήμερα είναι ήδη ικανοποιητικό, αναφέρει η Ducati. Η MotoE πρωτότυπη μοτοσυκλέτα της εταιρείας ζυγίζει 225 κιλά (12 κιλά λιγότερα από το ελάχιστο βάρος των κανονισμών των Dorna & FIM για την κάλυψη της απόστασης του αγώνα), και μέγιστη ιπποδύναμη 110 Kw (150 hp) και 14,27 kgm ροπής, για μια τελική ταχύτητα 275 χλμ/ώρα στην πίστα του Mugello.
 
Η μπαταρία του V21L χαρακτηρίζεται από ένα σχήμα που ακολουθεί τις γραμμές της μοτοσυκλέτας στο μέσο της, ενώ ζυγίζει 110 κιλά και έχει χωρητικότητα 18 kWh με πρίζα φόρτισης 20 kW στην ουρά. H μπαταρία αποτελείται από 1.152 κυλινδρικές κυψέλες τύπου 21700.
 
Ο εναλλάκτης ζυγίζει 5 κιλά, ενώ το μοτέρ 21 κιλά με μέγιστη ταχύτητα περιστροφής τις 18.000 rpm σχεδιάστηκε από συνεργάτη της Ducati (για την ώρα δεν μας δίνουν το όνομα του), ενώ το όλο σύστημα βασίζεται σε τάση 800V.
Μια από τις πιο προηγμένες τεχνολογικές λύσεις της μοτοσυκλέτας αφορά στο σύστημα ψύξης. Το V21L διαθέτει αποδοτικό και εξελιγμένο σύστημα υγρόψυξης, με διπλό κύκλωμα σχεδιασμένο για τις διαφορετικές ανάγκες του μοτέρ / εναλλάκτη και της μπαταρίας. 
 
Έτσι επιτυγχάνεται σταθερή απόδοση κινητήρα και ταχύτητα φόρτισης, καθώς δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς τη μπαταρία να κρυώσει για να ξεκινήσει τη διαδικασία. Η MotoE μοτοσυκλέτα της Ducati μπορεί να ξεκινήσει τη φόρτιση αμέσως μόλις μπει στα pits, ενώ χρειάζονται περίπου 45 λεπτά για να φορτιστεί από το 0 στο 80%.
H θήκη της μπαταρίας κατασκευάζεται από carbon fibre, ζυγίζει 3,7 κιλά, ενώ αποτελεί φέρων τμήμα του πλαισίου, όπως με το αλουμινένιο μονοκόκ μπροστινό πλαίσιο του Panigale V4.
 
Το αλουμινένιο ψαλίδι ζυγίζει 4,8 κιλά ενώ έχει γεωμετρία παραπλήσια με της Desmosedici MotoGP μοτοσυκλέτας. Το υποπλαίσιο που φέρει τη σέλα και την ουρά είναι και αυτό κατασκευασμένο από carbon fibre.
Αξίζει να σημειωθεί εδώ η εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Ducati σε σχέση με την Energica, την προκάτοχο της στο MotoE, όσον αφορά στην αρχιτεκτονική της ηλεκτρικής της μοτοσυκλέτας. Συγκρίνετε την V21L με την Energica Ego Corsa MotoE (φωτό άνω), που διαθέτει πλαίσιο χωροδιοκτύωμα, διαφορετική θέση στο αμορτισέρ αλλά και στα ηλεκτρονικά, μπαταρία που δείχνει λες και μπήκε σαν... τελευταία σκέψη, κατόπιν σχεδιασμού της μοτοσυκλέτας, κ.α. Σαφώς πληρέστερη, πιο ολιστική και πιο λειτουργική είναι η μοτοσυκλέτα της Ducati, πολύ πιο κοντά στις βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες απ' ότι η προσπάθεια της Energica.
 
Στις αναρτήσεις η μοτοσυκλέτα φορά ανάποδο πιρούνι Ohlins NPX 25/30 με διάμετρο καλαμιών 43 mm, προερχόμενο από τη Superleggera V4, και ένα μονό αμορτισέρ TTX36 πίσω. Το σύστημα ολοκληρώνεται με σταμπιλιζατέρ της Ohlins, ενώ οι αναρτήσεις είναι πλήρως ρυθμιζόμενες.
 
Την πέδηση έχει αναλάβει η Brembo, που έχει προβλέψει για τις ειδικές ανάγκες της βαριάς για την ώρα κατηγορίας MotoE. Μπροστά το V21L φορά δυο ατσάλινους δίσκους 338.5 mm μεγάλου πάχους με φτεράκια εσωτερικά για καλύτερη απαγωγή της θερμότητας στην ακραία χρήση στην πίστα.
 
Τους δίσκους “δαγκώνουν” δυο ακτινικές δαγκάνες GP4RR M4 32/36, ενώ ακτινική είναι και η αντλία φρένου PR19/18. Πίσω η δαγκάνα P34 πιάνει σε δίσκο 220 mm, και πάχους 5 mm, με αντλία φρένου PS13. Οι αγωνιστικές ομάδες μπορούν να επιλέξουν να εφοδιάσουν τη μοτοσυκλέτα και με μανέτα ενεργοποίησης του πίσω φρένου στο αριστερό γκριπ.
Η Ducati συνεχίζει να εξελίσσει και να δοκιμάζει τη μοτοσυκλέτα σε πίστες Παγκοσμίου, με κορυφαίους αναβάτες εξέλιξης τους Michele Pirro, Alex De Angelis και Chaz Davies, υπό την επίβλεψη του Υπεύθυνου Εξέλιξης των MotoGP μοτοσυκλετών της εταιρείας, Marco Palmerini.
 
Εξελίσσοντας τα ηλεκτρονικά, στόχος της Ducati ήταν να αποκτήσει το V21L απόκριση γκαζιού ανάλογη με εκείνη ενός βενζινοκίνητου μοντέλου, με αντίστοιχα παραπλήσια αίσθηση στα ηλεκτρονικά βοηθήματα (Ducati Traction Control, Ducati Slide Control, Ducati Wheelie Control και Riding Modes).
Το project του V21L συνεχίζει να προχωρά με αμείωτο ρυθμό προς το 2023, το έτος όπου η Ducati θα αναλάβει ως “μονομάρκα” το Παγκόσμιο Κύπελο MotoE.
 
Το επόμενο στάδιο του σχεδίου της Ducati είναι να εξελίξει περαιτέρω τη μοτοσυκλέτα αλλά και την τεχνογνωσία της μέσω των αγώνων του MotoE, στοχεύοντας -μόλις το επιτρέψει η τεχνολογία όπως αναφέρουν και οι ίδιοι- στη δημιουργία μιας ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας παραγωγής που θα είναι σπορ, ελαφριά και συναρπαστική, ικανή να ικανοποιήσει όλους τους ενθουσιώδεις οπαδούς της φίρμας.
 

MotoGP 2025 Motegi, FP1-P1 - Bezzecchi και Aprilia ταχύτεροι στην Ιαπωνία

Σημάδια ανάκαμψης από Pecco Bagnaia - Στην 3η θέση η 1η Ducati με Μ.Marquez
Marco Bezzecchi Aprilia Motegi 2025 P1
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/9/2025

Η ολοκλήρωση και των χρονομετρημένων δοκιμαστικών στην πίστα του Motegi έφερε τον Marco Bezzechi και την Aprilia στην κορυφή, με τον Pedro Acosta και τον M.Marquez στο κατόπι του.

Τελικά το νέο και αντισυμβατικό, όπως χαρακτήρισε το νέο set up της Ducati του ο Pecco Bagnaia, δείχνει να δουλεύει υπέρ του Ιταλού που ήταν και ο ταχύτερος στο FP1 του ιαπωνικού γύρου (1:44.857). Όχι μόνο αυτό αλλά ο Bagnaia, που ήταν γρήγορος από την αρχή του session, κατάφερε να επιβληθεί τόσο του Jorge Martin (01:44.950) που βρέθηκε στη δεύτερη θέση όσο και του ομόσταυλού του M.Marquez (3ος) που μάλλον ήταν και πιο χαλαρός (01:44.959) ξεκινώντας σε αυτόν τον γύρο του πρωταθλήματος όπου εκτός απροόπτου θα στεφθεί και Παγκόσμιος Πρωταθλητής.

Τέταρτος το πρωί της Παρασκευής στην Ιαπωνία ο F. Di Giannantonio (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) με 1:45.128 και 5ος ο Luca Marini (1:45.159) της Honda HRC Castrol, ενώ ο Marco Bezzecchi είχε δύο πτώσεις, μία νωρίς στο session και δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από τον 11ο χρόνο 1:45.372.

Στο P1 ωστόσο ο Bezzecchi, που βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση έχοντας κερδίσει και τον Sprint στο Misano, έδειξε ότι οι πρωινές πτώσεις ήρθαν για κάποιο λόγο με τον Ιταλό να κινείται ταχύτερα από όλους για την πρώτη θέση με 1:43.193. Δύτερος ταχύτερος ήταν ο Pedro Acosta (Red Bull KTM Factory Racing), λίγο πάνω από ένα δέκατο πιο αργός από τον εργοστασιακό της Aprilia, ενώ ο M.Marquez ήταν και εδώ τρίτος με 1:43.360.

Στην 4η θέση ακολούθησε ο Joan Mir (Honda HRC Castrol) με 1:43.361, ενώ ο F. Di Giannantonio έκλεισε την πρώτη πεντάδα με 1:43.391.

Το πιο εντυπωσιακό ίσως σε αυτό το session ήταν η απόδοση του Pecco Bagnaia που έδειξε ότι η πρωινή του εμφάνιση δεν ήταν φωτοβολίδα και οι αλλαγές στην Ducati του, με τη συνεισφορά και του Casey Stoner, έχουν πιάσει όντως τόπο. Ο δις Παγκόσμιος Πρωταθλητής βρέθηκε στην 7η θέση με 1:43.539, με διαφορά 3,5 δεκάτων από τον Bezzecchi και μπροστά από τον 6ο Marini (1:43.503), ενώ τόσο αυτός όσο και ο M.Marquez είχαν την καλύτερη επίδοσή τους στα τελευταία 15 λεπτά του session και ήταν εκτός Top 10 μέχρι τότε.

Εντυπωσιακά χαμηλή ήταν επίσης η απόδοση του Alex Marquez, με τον δεύτερο αναβάτη του πρωταθλήματος να μην καταφέρνει κάτι καλύτερο από το 1:43.784. Ο αναβάτης της Gresini Racing είχε τον 15ο καλύτερο χρόνο και αυτό σημαίνει ότι για πρώτη φορά τη φετινή σεζόν θα πάει στο Q1!

Δύο θέσεις πιο πάνω βρέθηκε ο 13ος Jorge Martin. Με 1:43.784 ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής δείχνει ότι δεν έχει επιστρέψει ακόμη στο 100% της φυσικής του κατάστασης, αφού όταν ο ρυθμός ανεβαίνει από ένα συγκεκριμένο σημείο και πάνω δεν μπορεί ακόμη να ακολουθήσει, ενώ εξακολουθεί να εξοικειώνεται με τη μοτοσυκλέτα του. Δείτε τις επιδόσεις όλων των αναβατών από χρονομετρημένα στον ακόλουθο πίνακα.

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1'43.193

2

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1'43.329

3

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

1'43.360

4

Joan Mir

Honda HRC Castrol

1'43.361

5

Fabio Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing

1'43.391

6

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1'43.503

7

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

1'43.539

8

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP

1'43.594

9

Raul Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

1'43.666

10

Johann Zarco

Castrol Honda LCR

1'43.734

11

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'43.742

12

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1'43.743

13

Jorge Martin

Aprilia Racing

1'43.784

14

Ai Ogura

Trackhouse MotoGP Team

1'43.784

15

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

1'43.784

16

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing

1'43.828

17

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1'43.855

18

Somkiat Chantra

IDEMITSU Honda LCR

1'43.911

19

Alex Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP

1'44.013

20

Jack Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'44.113

21

Takaaki Nakagami

Honda HRC Test Team

1'44.202

22

Miguel Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1'44.654