10 ορόσημα για τον Miguel Oliveira

Τα 10 πράγματα για τον Πορτογάλο που αξίζει να μάθεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

17/9/2020

Η ομάδα του Red Bull, που χορηγεί τον ταλαντούχο αναβάτη της ΚΤΜ στα MotoGP Miguel Oliveira, μετά την παρθενική του νίκη στην μεγάλη κατηγορία στο Styrian GP της Αυστρίας, έφτιαξε ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα για τον Πορτογάλο αναβάτη. Πιο συγκεκριμένα, συγκέντρωσε 10 σημαντικά στοιχεία από την ζωή και την καριέρα του, τα οποία αξίζει να μάθουμε για τον άνθρωπο που έφερε για πρώτη φορά την δορυφορική ομάδα Tech3 στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου των MotoGP! Σας μεταφέρουμε αυτούσια τα κείμενα από την επίσημη σελίδα του Red Bull:

 

Πρώτος Πορτογάλος στο MotoGP

Δεν είναι μόνο ο πρώτος αναβάτης από την χώρα του που πήρε νίκη σε αγώνα της κορυφαίας κατηγορίας αλλά και ο μοναδικός μέχρι στιγμής που έχει πάρει μέρος σε αυτό.

 

Πρώτη νίκη για την Tech 3

Έγινε ο αναβάτης που χάρισε την πρώτη νίκη στην ομάδα της Tech 3 κάτι που αποτελεί εξαιρετικό επίτευγμα αν αναλογιστούμε πως η γαλλική ομάδα μετράει πλέον 373 συμμετοχές από το 2001 (500cc) και ο Oliveira είναι ο 25ος αναβάτης που εντάχθηκε στο δυναμικό της ομάδας για να συμμετάσχει στη μεγάλη κατηγορία.

 

Εντυπωσίασε στο Red Bull Rookies Cup

To 2008, σε ηλικία 13 ετών, o Oliveira είχε την τύχη να λάβει μέρος στον αγώνα της πατρίδας του (Estoril) ως έκτακτη συμμετοχή. Παρά το γεγονός πως είχε άσχημη εκκίνηση και βρέθηκε στην τελευταία θέση κατάφερε να αναρριχηθεί μέχρι την όγδοη εντυπωσιάζοντας με το γυρολόγιο του. Στη συνέχεια της ίδιας χρονιάς πήρε μέρος σε δύο ακόμα αγώνες, στο Donington (Αγγλία) και στο Assen (Ολλανδία) κερδίζοντας και τους δύο.

Δημιούργησε το Oliveira Cup

Θέλοντας να βοηθήσει νέα παιδιά της Πορτογαλίας να βρουν τον δρόμο τους προς τα παγκόσμια πρωταθλήματα δημιούργησε το 2017 σχολή εκπαίδευσης και θεσμοθέτησε κύπελλο αγώνων για αναβάτες από δέκα ετών. Ήδη αναβάτες που ξεχώρισαν από το πρώτο κιόλας κύπελλο βρήκαν ήδη θέση στην κατηγορία World SSP300 του παγκόσμιου πρωταθλήματος όπως ο Tomás Alonso και ο Pedro Fragoso. Ο τελευταίος μάλιστα συμμετείχε ως wild card με ομάδα που.

 

10 ετών ξεχώρισε ανάμεσα σε εκατοντάδες αναβάτες

Το 2005 έλαβε μέρος στο Metrakit MiniGp, ένα διήμερο φεστιβάλ στην πίστα της Valencia στην Ισπανία με συμμετοχές από όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία, πήραν μέρος σχεδόν 200 αναβάτες από 14 διαφορετικές χώρες και ο Oliveira ήταν αυτός που ξεχώρισε. Την ίδια χρονιά κέρδισε και την κατηγορία MiniGP του πορτογαλικού πρωταθλήματος.

 

Η βοήθεια του πατέρα του

Από τα πρώτα του βήματα ο Miguel είχε δίπλα τον πατέρα του, τον Paulo. Ως μηχανικός, οδηγός (χιλιάδες χιλιόμετρα ανά την Ευρώπη) ή μάνατζερ ήταν και είναι ακόμα πάντα δίπλα του.

 

Ήρωάς του ο Valentino Rossi

Όταν ο Oliveira άρχισε να παρακολουθεί τους αγώνες MotoGP ήταν η εποχή που ο Valentino Rossi με τη Honda κέρδιζαν συνεχώς. Λόγω της συνδρομητικής τηλεόρασης αναγκαζόταν να παίρνει κάθε αγώνα σε κασέτα από οικογενειακό φίλο και -όπως ο ίδιος λέει- δεν παρέλειπε να βλέπει κάθε session κάθε αγώνα.

 

Φοιτητής οδοντιατρικής

Του αρέσει η ιατρική και έχει γραφτεί σε πανεπιστήμιο οδοντιατρικής ενώ όποτε μπορεί βοηθάει τη μητέρα του που δουλεύει σε οδοντιατρική κλινική. Φυσικά έχει αναγκαστεί να παγώσει τις σπουδές του και όπως ο ίδιος λέει, θα χρειαστεί άλλα 20 χρόνια για να τις ολοκληρώσει, αν όλα πάνε καλά!

 

Πορτογάλος sportsman της χρονιάς

Κέρδισε αυτόν τον τίτλο στη χώρα του το 2015 και μαζί με τον Hélder Rodrigues (αναβάτης Rally) είναι οι μοναδικοί πορτογάλοι που το έχουν καταφέρει προερχόμενοι από τα motorsports. Φυσικά τον προηγούμενο χειμώνα ανακηρύχτηκε και αθλητής της χρονιάς από την Πορτογαλική Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας.

 

2x44=88

Αγαπημένος του αριθμός από τους πρώτους αγώνες της καριέρας του ήταν το 44. Τον διατηρούσε μέχρι και το 2018 ενώ το 2019 που ανέβηκε στο MotoGP™ αναγκάστηκε να αλλάξει καθώς τον ίδιο αριθμό χρησιμοποιούσε ο Pol Espargaro. Αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τον διπλάσιο καθώς όπως ο ίδιος λέει όλα στις μοτοσυκλέτες του MotoGP είναι σχεδόν διπλάσια (ιπποδύναμη, επιτάχυνση κλπ).

 

 

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες