Αλλάζει (ξανά!!!) το ποινολόγιο στα MotoGP!

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/3/2016

Διορθώσεις της τελευταίας στιγμής έγιναν στον τρόπο που θα τιμωρούνται οι συμμετέχοντες στα MotoGP και δεν εννοούμε μόνο τους αναβάτες. Τα περσινά γεγονότα μεταξύ Rossi και Marquez, έδειξαν ότι ο μηχανισμός απόδοσης δικαιοσύνης των MotoGP έμπαζε από παντού, κυρίως όμως δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη  για διευθέτηση αντιδικιών μεταξύ αναβατών. Το αποτέλεσμα ήταν να ξεφύγει η κατάσταση από τον έλεγχο της FIM και της Dorna, αφού δεν υπήρχε ένας γρήγορος και δίκαιος για όλους τρόπος να λυθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν. Η φιλοσοφία των νέων κανονισμών έχει ως σκεπτικό να υπάρχει μεγαλύτερη διαβάθμιση στις ποινές και ταυτόχρονα τα μέλη της νέας επιτροπής απονομής αυτών των ποινών (υπό την σκέπη της FIM) να έχει στα χέρια της μεγαλύτερη ευχέρεια επιλογών.  Έτσι, το πρώτο που αλλάζει είναι το μέγιστο όριο βαθμών ποινής που από τέσσερεις μόλις βαθμούς πέρσι, ανεβαίνει φέτος στους δέκα. Μέχρι στιγμής κανένας αναβάτης δεν έχει ποτέ μαζέψει τόσους πολλούς βαθμούς ποινής, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι δεν θα ξαναδούμε κάποιον να τιμωρείται με βαριές ποινές λόγω συγκέντρωσης βαθμών όπως ο Rossi πέρσι. Αυτό, αναβαθμίζει την ισχύ της νέας επιτροπής των αγωνοδικών της FIM, η οποία θα έχει το δικαίωμα να επιβάλει απευθείας ποινές, χωρίς να είναι απαραίτητο ένας αναβάτης να έχει συμπληρώσει δέκα βαθμούς στο ποινολόγιό του. Μόνο που τώρα υπάρχει ένας μεγαλύτερος κατάλογος από ποινές, που τους δίνει την ευχέρεια να διαλέξουν την κατάλληλη ανά περίπτωση. Έτσι, μπορούν να τιμωρήσουν έναν αναβάτη με χρηματικό πρόστιμο, να του δώσουν βαθμούς ποινής, να τον αναγκάσουν να κάνει υποχρεωτική διέλευση μέσα από τα πιτς στην διάρκεια του αγώνα ή να ξεκινήσει από αυτά, να εκκινήσει από μία ή περισσότερες θέσεις πίσω από εκείνη που πέτυχε στα χρονομετρημένα, να του αφαιρεθούν ένας ή όλοι οι βαθμοί του, να ξεκινήσει από την τελευταία θέση, να μην ξεκινήσει καν τον επόμενο αγώνα ή ακόμα και να αποβληθεί από το πρωτάθλημα. Όπως καταλαβαίνουμε, αυτές οι ποινές θα γίνουν πλέον πιο συχνές απ΄ότι στο παρελθόν. Η ύπαρξη της επιτροπής σημαίνει ότι όσοι τιμωρούνται θα μπορούν να αμφισβητήσουν την ποινή τους σε δεύτερο βαθμό (η εκδίκαση θα γίνεται εντώς τεσσάρων ημερών), χωρίς να καταφύγουν απευθείας στο CAS, όπου οι χρόνοι απονομής δικαιοσύνης και το κόστος της διαδικασίας δεν ταιριάζει με την ταχύτητα που συμβαίνουν τα γεγονότα στο MotoGP και φυσικά το CAS δεν έχει τις τεχνικές γνώσεις για να διαπιστώσει αν το μέγεθος της ποινής είναι αντίστοιχο του παραπτώματος.  

Το δεύτερο σημείο που αλλάζει στους κανονισμούς του νέου ποινολογίου, είναι η προσθήκη μιας παραγράφου που ορίζει ως παράπτωμα κάθε δήλωση/δραστηριότητα η οποία πλήττει το κύρος του πρωταθλήματος. Εδώ τα πράγματα είναι λίγο ασαφή, καθώς δεν καθορίζεται ποιου είδους δηλώσεις θεωρούν ότι πλήττουν το πρωτάθλημα.

 Προφανώς αν ανατρέξουμε ξανά στην περσινή χρονιά θα καταλάβουμε ότι δεν θέλουν να δουν στην δημοσιότητα δηλώσεις αναβατών και ομάδων που να υπονοούν ότι το πρωτάθλημα δεν είναι δίκαιο ή κοκορομαχίες που προκαλούν την αποστροφή των θεατών. Βέβαια, αντίστοιχη παράγραφος υπάρχει ήδη στο συμβόλαιο που υπογράφουν οι ομάδες με την διοργανώτρια αρχή και οι αναβάτες με τις ομάδες τους, οπότε από τυπικής άποψης δεν προσθέτει κάτι. Όμως η δυνατότητα του νέου ποινικού δικαστηρίου της FIM να επιβάλει ποινές για τέτοια παραπτώματα είναι περισσότερο συμβολική και θέλει να δώσει ένα μήνυμα προς τα έξω, ότι από εδώ και πέρα θα δείξουν μεγαλύτερη αυστηρότητα σε τέτοιες περιπτώσεις.       

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες