Andrea Dovizioso - Ανακηρύχθηκε MotoGP Legend

Στο πάνθεον των θρύλων του Πρωταθλήματος
Andrea Dovizioso MotoGP Legend
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

9/6/2023

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής 125 του 2004 και τρεις φορές δεύτερος στην τελική βαθμολογία σεζόν του MotoGP, Andrea Dovizioso, μπήκε επίσημα στο πάνθεον των θρύλων του αθλήματος, με την Dorna να τον ανακηρύσσει MotoGP Legend.

Η ένταξη του Dovizioso στο Hall of Fame έγινε λίγο πριν την έναρξη του GP του Mugello 2023, στις εγκαταστάσεις της πίστας, με τον CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta να παρουσιάζει στον DesmoDovi το MotoGP Legend μετάλλιο του.

Ο Dovizioso κέρδισε το Παγκόσμιοο Πρωτάθλημα 125 το 2004, για να συνεχίσει κατόπιν στα 250, και τέλος στα MotoGP, όπου έκανε το ντεμπούτο του το 2008. Όπως και ο Dani Pedrosa, έτσι κι αυτός, δεν κατάφερε ποτέ να ανακηρυχθεί Πρωταθλητής στη μεγάλη κατηγορία, μην μπορώντας να ξεφύγει από την “κατάρα” της δεύτερης θέσης.

Η πρώτη του νίκη στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP ήρθε το 2009, ενώ μέχρι και την αποχώρηση του από τη Honda στα τέλη του 2011 ήταν πάντα απειλή για την πρώτη θέση, φτάνοντας στη… βρύση, δίχως όμως να καταφέρνει να πιει νερό.

Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με τη Yamaha Tech3, όπου και ανέβηκε αρκετές φορές στο βάθρο, πριν πάρει μεταγραφή για την εργοστασιακή Ducati το 2013. Το 2014 ο DesmoDovi -όπως θα γινόταν γνωστός αργότερα- πήρε δυο βάθρα, ενώ το 2015 και το 2016 ανέβηκε συνολικά δέκα φορές στο βάθρο, παίρνοντας και μια ιστορική νίκη στο GP της Μαλαισίας, την πρώτη του από το 2009.

Andrea Dovizioso MotoGP Legend

Έκτοτε, ο Ιταλός αναβάτης έζησε τα καλύτερα του χρόνια μετά τον τίτλο του 2004, κατακτώντας τη δεύτερη θέση το 2017, το 2018 και το 2019, με 12 νίκες σε αυτές τις 3 σεζόν, πίσω από τον Marc Marquez. Η τελευταία του νίκη ήρθε στο Αυστριακό GP του 2020, στην τελευταία του σεζόν με τη Ducati.

Andrea Dovizioso MotoGP Legend

Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα από την αγωνιστική δράση, ο Dovizioso επέστρεψε στο δεύτερο μισό του 2021 ως περιφερειακός αναβάτης με τη Yamaha, πριν αποσυρθεί από τους αγώνες μετά το GP του Misano το 2022.

Θυμίζουμε πως στα τέλη του 2022, ο Dovi -ανέκαθεν λάτρης του Motocross- ανέλαβε τη διαχείριση της πίστας MX 04 Park - Monte Coralli για τα επόμενα 22 χρόνια.    

Τώρα το όνομα του Andrea Dovizioso θα κάνει παρέα στους υπόλοιπους MotoGP Legends, με τη λίστα να περιλαμβάνει αναβάτες όπως οι Valentino Rossi, Giacomo Agostini, Hugh Anderson, Kork Ballington, Max Biaggi, Alex Crivillé, Mick Doohan, Stefan Dörflinger, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Nicky Hayden, Jorge Lorenzo, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Anton Mang, Jorge ‘Aspar’ Martinez, Angel Nieto, Dani Pedrosa, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Luigi Taveri, Carlo Ubbiali και Franco Uncini.

Ετικέτες

Πιο αργά τα δίχρονα V4 GP 500 από τα μονοκύλινδρα τετράχρονα της Moto3

Ούτε ο Valentino Rossi δεν θα μπορούσε να τα περάσει!
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/3/2024

Δύσκολο να το πιστέψεις, αλλά τα χρονόμετρα δεν ενδιαφέρονται για το τί πιστεύουμε εμείς. Τα χρονόμετρα ενδιαφέρονται μόνο για το ποιος θα περάσει πρώτος τη γραμμή τερματισμού και με ψυχρούς αριθμούς αποτυπώνουν την μία και μοναδική αλήθεια. Ακριβώς αυτό έκαναν και στις τελευταίες επίσημες δοκιμές της Moto3 στην πίστα της Jerez, όπου ο νεαρός αναβάτης David Alonso, γύρισε στο 1:43,315 διαλύοντας στην κυριολεξία το 1:43,674 που ήταν ο χρόνος της Pole Position που είχε πετύχει ο Alex Crivillé με την δίχρονη Honda NSR 500 το 2001 στην ίδια πίστα! Κι αν ο Alex Crivillé δεν σας φαίνεται για πολύ γρήγορος αναβάτης, τί θα λέγατε αν μαθαίνατε πως ο 9 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Valentino Rossi με την NSR 500 είχε πετύχει καλύτερο χρόνο αγώνα στο 1:43,739!

2

Μιλάμε για την τελευταία γενιά των δίχρονων V4 500 μοτοσυκλετών του MotoGP  με βάρος κάτω από 135 κιλά και ιπποδύναμη πάνω από 200 ίππους. Μαζί με έναν αναβάτη 68-75 κιλών έχουμε συνολικό βάρος 210 κιλά το πολύ και αναλογία κιλών ανά ίππο στο 1,05 το πολύ. Κι όμως ένα μονοκύλινδρο, τετράχρονο 250 των 55-60 ίππων με ελάχιστο επιτρεπόμενο από τους κανονισμούς συνολικό βάρος 152 κιλών (μοτοσυκλέυα+αναβάτης), που μας δίνει αναλογία κιλών/ίππο στην καλύτερη των περιπτώσεων 2,55, κατάφερε στην πίστα της Jerez να είναι πάνω από 3 δέκατα πιο γρήγορη.

4

Και μην ξεχνάμε πως η αναλογία κιλών ανά ίππο παίζει ρόλο στις επιταχύνσεις μόνο. Για να επιτύχεις υψηλή τελική ταχύτητα χρειάζεσαι μεγάλες ποσότητες  ιπποδύναμης για να υπερνικήσεις την αεροδυναμική αντίσταση. Το χαμηλό βάρος δεν παίζει κανένα ρόλο στην τελική, οπότε πέρα από το μειονέκτημα της αναλογίας κιλών ανά ίππο που έχει μια μοτοσυκλέτα της Moto3 έναντι ενός δίχρονου V4 500, έχει και ελάχιστη ιπποδύναμη για να σημειώσει υψηλή τελική ταχύτητα στις ευθείες.

7

Βέβαια η πίστα της Jerez δεν έχει μεγάλες ευθείες και στα MotoGP σημειώνονται από τις μικρότερες τελικές ταχύτητες του πρωταθλήματος. Όμως ακόμα κι έτσι, το γεγονός πως μια μονοκύλινδρη τετράχρονη των 250 κυβικών, στα χέρια ενός πιτσιρικά 18 ετών, μπορεί να ξεφτιλίσει μια δίχρονη V4 500, ακόμα κι αν την οδηγεί ο Valentino Rossi στα καλύτερά του, δείχνει πόσο έχει προχωρήσει το άθλημα στο σύνολό του (τεχνολογικά και οδηγηκά) και πόσο απαιτητικό είναι σε κάθε λεπτομέρεια, για τους αναβάτες, τις μοτοσυκλέτες και τις ομάδες. Όσοι λοιπόν νοσταλγούν την δίχρονη εποχή  και νομίζουν πως τα GP 500 ήταν γρήγορες μοτοσυκλετες, ας αναθεωρήσουν…

8