Ανήσυχος ο Marquez για την Honda

Καμπανάκι από τις βελτιώσεις των αντιπάλων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/2/2020

Μετά το πέρας των δοκιμών στην Sepang, ο Marquez εμφανίστηκε ιδιαίτερα προβληματισμένος, όχι τόσο για την φυσική του κατάσταση και τον πρόσφατα εγχειρισμένο ώμο του όπως θα περίμενε κανείς, αλλά για την απόδοση της Honda RC213V. Ο καλύτερος χρόνος που πέτυχε τον κατέταξε στην 13η θέση, αλλά εδώ θα πρέπει να συνυπολογιστεί ότι βρίσκεται σε περίοδο ανάρρωσης, όπως και το ότι η διαφορά του από τον χρόνο του ταχύτερου όλων Quartararo, ήταν μόλις τέσσερα δέκατα του δευτερολέπτου.

Παρ' όλα αυτά, ο Ισπανός Παγκόσμιος Πρωταθλητής πρόλαβε να σημειώσει την πρώτη πτώση για το 2020, ενώ δεν δίστασε να εκφράσει και τις ανησυχίες του σχετικά με την κατεύθυνση που έχει πάρει η εξέλιξη της μοτοσυκλέτας του, σε σύγκριση με την σταθερή βελτίωση που επέδειξαν οι Maverick Vinales με τη Yamaha και ο Alex Rins με τη Suzuki. Σε συνέντευξή του μετά τις δοκιμές, είπε πως ανησυχεί περισσότερο για την τεχνική πλευρά του ζητήματος. "Τα πράγματα που δοκιμάσαμε, δεν έδωσαν ξεκάθαρο αποτέλεσμα. Κάποια ήταν λίγο καλύτερα, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε την προσπάθεια", δήλωσε ο Marquez. Το σημαντικότερο όμως που είπε, ήταν ότι η απάντηση βρίσκεται στους αντιπάλους του. Αν δηλαδή βελτιωθούν θεματικά, θα πρέπει να συνεχίσουν στην Honda την δουλειά και απ' ό,τι φαίνεται –σύμφωνα με τα όσα διαπίστωσε κι ο ίδιος- η Yamaha και η Suzuki έχουν πετύχει θεαματική βελτίωση.

Πάντως, παρά το γεγονός ότι ήταν ο Quartararo αυτός που έγραψε τον ταχύτερο χρόνο στο τριήμερο των δοκιμών, ο Marquez ξεχώρισε τους Vinales και Rins ως τους κύριους ανταγωνιστές του, καθώς αυτοί οι δύο παρουσίασαν εκπληκτική συνέπεια στους γύρους τους κατά την διάρκεια προσομοίωσης αγώνα. "Αν δείτε τους χρόνους, θα διαπιστώσετε ότι όλοι γυρίζουν στο 1:59', αλλά ο Rins Και ο Vinales έκαναν φανταστική δουλειά. Εγώ δεν είμαι πολύ μακριά στους 10 γύρους, αλλά δεν είμαι ακόμη έτοιμος να τερματίσω τους 20 γύρους ενός αγώνα." Σχετικά με την μοτοσυκλέτα του, είπε πως η αίσθηση από το μπροστινό είναι ίδια με πέρσι και δουλεύουν για να το βελτιώσουν αναλύοντας το πρόβλημα, για να δουν αν προέρχεται από το πλαίσιο ή τον κινητήρα, με τον ίδιο να πιστεύει ότι οφείλεται στον κινητήρα.

Το ότι οι δοκιμές στην Sepang θα ήταν μια δύσκολη κατάσταση για τον Marquez ήταν δεδομένο, καθώς ο τραυματισμός του σε κανονικές συνθήκες θα τον άφηνε εκτός δράσης μέχρι την αρχή της σεζόν. Όμως, με τους αντιπάλους του να γράφουν ώρες πάνω στις νέες μοτοσυκλέτες τους προκειμένου να τον εκθρονίσουν, δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι ο Ισπανός θα συμμετείχε στις δοκιμές της Μαλαισίας. Όπως όμως είδαμε στην πράξη- παρ' ότι οι μεμονωμένοι του χρόνοι δεν ήταν μακριά από την κορυφή- ο Marquez δεν είχε την φυσική κατάσταση να κοντράρει τους υπόλοιπους σε συνθήκες αγώνα. Στο Qatar πάντως αναμένεται να είναι πλήρως ετοιμοπόλεμος, αλλά το θέμα είναι σε τι επίπεδο θα βρίσκεται η Honda. Όπως αναφέραμε παραπάνω, οι Yamaha και Suzuki έχουν κάνει σημαντικά βήματα προόδου, ενώ η Honda δείχνει να υστερεί σε αυτόν τον τομέα. Προφανώς και δεν βοήθησε το γεγονός ότι ο Cal Crutchlow ήταν ο μοναδικός που επωμίστηκε το καθήκον της εξέλιξης, αφού ο Alex Marquez βρίσκεται ακόμη σε στάδιο προσαρμογής για την rookie χρονιά του στα MotoGP, ενώ ο Takaaki Nakagami –που οδήγησε την μοτοσυκλέτα του 2019- αναρρώνει κι αυτός από το τραυματισμό στον ώμο του.

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.