Απολογισμός κινητήρων MotoGP

Ποιος έχει χρησιμοποιήσει πόσους!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/7/2019

Βρισκόμαστε στο μέσον της σεζόν και πιο συγκεκριμένα, έχουν ολοκληρωθεί οι εννέα από τους 19 αγώνες της φετινής χρονιάς. Ως γνωστόν, οι ομάδες και οι αναβάτες και οι ομάδες έχουν στην διάθεσή τους εφτά κινητήρες που μπορούν να χρησιμοποιήσουν (εννέα για τις νεοφερμένες ομάδες ή για τις ομάδες που δεν έχουν κερδίσει στεγνό αγώνα την προηγούμενη χρονιά), ενώ από εκεί και πάνω θα επιβάλλονται ποινές. Όπως καταλαβαίνετε, η σωστή διαχείριση και η τακτική για την χρήση των κινητήρων είναι ζωτικής σημασίας για το πρωτάθλημα που αποτελείται από τόσους πολλούς αγώνες, οπότε είναι ιδιαίτερα χρήσιμο να κάνουμε έναν… απολογισμό, έναν λογαριασμό αν θέλετε, για το πόσους κινητήρες έχουν χρησιμοποιήσει μέχρι τώρα οι αναβάτες και κατά συνέπεια να δούμε πόσους έχουν διαθέσιμους μέχρι τον τελευταίο αγώνα του Νοεμβρίου στην Valencia. Να υπενθυμίσουμε, για να γίνει πλήρως κατανοητός ο παρακάτω πίνακας, ότι ένας κινητήρας που αποσύρεται σημαίνει ότι δεν μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί σε αγώνα, είτε γιατί έφτασε το όριο της ζωής του, είτε γιατί έπαθε ζημιά από κάποια πτώση ή κάποιο τεχνικό πρόβλημα:

Ducati
Andrea Dovizioso (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Danilo Petrucci (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Jack Miller (Pramac Ducati): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Francesco Bagnaia (Pramac Ducati): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Karel Abraham (Avintia Ducati): Έχει χρησιμοποιήσει τρεις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Tito Rabat (Avintia Ducati): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και έχει αποσύρει έναν

 

Yamaha
Maverick Vinales (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Valentino Rosii (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Fabio Quartararo (Petronas Yamaha): Έχει χρησιμοποιήσει τρεις και δεν έχει αποσύρει κανέναν*
Franco Morbidelli (Petronas Yamaha): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
* Το χαμηλότερων προδιαγραφών Μ1 του Quartararo σημαίνει μάλλον πως έχει πέντε κινητήρες για όλη την χρονιά, αντί για το μέγιστο των εφτά που επιτρέπει ο κανονισμός

 

Honda
Marc Marquez: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Jorge Lorenzo: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τρεις και έχει αποσύρει έναν
Takaaki Nakagami (LCR Honda): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και έχει αποσύρει έναν
Cal Crutchlow LCR Honda): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν

 

Suzuki
Joan Mir: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Alex Rins: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν

Ακολουθούν ομάδες και αναβάτες της Aprilia και της ΚΤΜ, που έχουν το προνόμιο των εννέα κινητήρων βάσει των κανονισμών, ενώ μπορούν να κάνουν και βελτιώσεις κατά τη διάρκεια της χρονιάς

ΚΤΜ
Johann Zarco: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Pol Espargaro: (εργοστασιακός αναβάτης): Έχει χρησιμοποιήσει πέντε και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Hafizh Syahrin (Tech3 KTM): Έχει χρησιμοποιήσει πέντε και έχει αποσύρει έναν
Miguel Oliveira (Tech3 KTM): Έχει χρησιμοποιήσει πέντε και δεν έχει αποσύρει κανέναν

Aprilia
Andrea Iannone (Aprilia Gresini): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και δεν έχει αποσύρει κανέναν
Aleix Espargaro (Aprilia Gresini): Έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις και έχει αποσύρει έναν
 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.