Cal Crutchlow: H Honda είναι δύσκολη, αλλά μου αρέσει!

Εγώ πρέπει να προσαρμοστώ
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/4/2020

Σε πρόσφατη συνέντευξη του ο  Cal Crutchlow αναφέρθηκε λεπτομερώς για την νέα μοτοσυκλέτα που ετοίμασε το HRC για το 2020, χαρακτηρίζοντάς την ως δύσκολη και απαιτητική στην οδήγηση ακόμα και για τον Marc Marquez. Ο βρετανός αναβάτης αγωνίζεται μεν για την δορυφορική ομάδα LCR, όμως το συμβόλαιό του είναι απευθείας με το HRC και η μοτοσυκλέτα του έχει 100% εργοστασιακή υποστήριξη, δηλαδή είναι ίδια με εκείνες της Repsol Honda. Ως εκ τούτου, έχει ενεργή συμμετοχή στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας και καθώς τα δύο τελευταία χρόνια ο Marc Marquez είναι σε κατάσταση αποθεραπείας, λόγω των εγχειρήσεων στους ώμους του καθ΄όλη τη διάρκεια της δοκιμαστικής περιόδου, ο βρετανός αναβάτης έχει αναλάβει το μεγαλύτερο βάρος συλλογής δεδομένων για το HRC.

Παρ’ όλα αυτά, η Honda εξακολουθεί κάθε χρόνο να φέρνει μια νέα μοτοσυκλέτα που είναι κομμένη και ραμμένη για το ιδιαίτερο οδηγηκό στιλ του Marc Marquez. Τόσο ο Cal Crutchlow όσο και οι υπόλοιποι αναβάτες που την έχουν καβαλήσει, μιλάνε για μια πολύ απαιτητική μοτοσυκλέτα, που πρέπει να την πιέζεις διαρκώς για να αποδώσει τα μέγιστα. Τα παράπονα των υπόλοιπων αναβατών της Honda είναι διαρκή και κυρίως αφορούν το εμπρός σύστημα της μοτοσυκλέτας, που απαιτεί από τον αναβάτη να γίνει… Marquez αν θέλει να κάνει το εμπρός ελαστικό να συνεργαστεί σωστά. Ως γνωστόν, ο βρετανός δεν κρύβει εύκολα τις σκέψεις, ούτε βεβαίως και τα συναισθήματά του και πολλές φορές έχει πει πως το HRC εξελίσσει τα τελευταία χρόνια τη μοτοσυκλέτα αποκλειστικά για τον Marquez, αδιαφορώντας για τα παράπονα των υπόλοιπων αναβατών. Τώρα, μετά και από τα δοκιμαστικά του Qatar, όπου φάνηκε η RCV-213 του 2020 να δυσκολεύει ακόμα και τον ίδιο τον Marquez (αναφέρθηκε εμμέσως και ο Gigi Dall’ligna για προβλήματα φέτος στο HRC…) ο Crutchlow δείχνει να έχει συμβιβαστεί με την πραγματικότητα και να έχει πάρει απόφαση πως το HRC δεν πρόκειται να αλλάξει στρατηγική. “Η Honda ακούει όλους τους αναβάτες με προσοχή, αλλά από τη στιγμή που ο Marquez κερδίζει παγκόσμια πρωταθλήματα με αυτή τη μοτοσυκλέτα, για ποιον λόγο να αλλάξουν στρατηγική; Το τελικό αποτέλεσμα  δεν είναι το νόημα των αγώνων; .

Φέτος η μοτοσυκλέτα είναι βελτιωμένη σε κινητήρα και ηλεκτρονικά. Νομίζω πως έχουμε κάνει ένα βήμα εμπρός. Η πίστα του Qatar έχει ιδιαιτερότητες και πάντα βρίσκουμε δυσκολίες. Τις δύο πρώτες ημέρες είχαμε μπελάδες, αλλά την τελευταία μέρα δουλέψαμε μεθοδικά και βρήκαμε κάτι θετικό. Νομίζω πως η νέα μοτοσυκλέτα έχει ακόμα περισσότερες δυνατότητες και σε άλλες πίστες θα φανούν πιο εύκολα.” Ο βρετανός αναβάτης ρωτήθηκε και για την ιδέα που κυκλοφορεί, ώστε η Honda να φτιάξει δύο ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, δηλαδή μία για τον Marquez και μία πιο “συμβατική” που θα είναι εύκολη στην οδήγηση για όλους τους αναβάτες όπως η M1 της Yamaha. “Δεν πιστεύω πως θα δουλέψει αυτό. Είναι πολύ δύσκολο να εξελίσσεις παράλληλα δύο διαφορετικές μοτοσυκλέτες σε αυτό το επίπεδο αγώνων. Νομίζω πως είναι στο χέρι του αναβάτη να καταλάβει τη μοτοσυκλέτα του και να πάρει όσα περισσότερα μπορεί από αυτή.”        

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.