Dani Pedrosa: Ένας MotoGP Legend!

Η μέγιστη τιμή για τον Ισπανό αναβάτη
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/11/2018

Λίγο πριν τον τελευταίο του αγώνα ως αναβάτης των MotoGP και της Repsol Honda Team (αφού θα συνεχίσει την πορεία του ως αναβάτης εξέλιξης για την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ), ο Dani Pedrosa μπήκε στο MotoGP Legends Hall of Fame στην Valencia.

Η ανακήρυξή του ως Θρύλος των MotoGP έγινε λίγο πριν τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, για τον τρεις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή στα 125 το 2003 και στα 250 το 2004 και το 2005), ο οποίος είναι και ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες όλων των εποχών στην μεγάλη κατηγορία.
Ο βραχύσωμος Ισπανός ξεκίνησε την διεθνή αγωνιστική του καριέρα το 2001 στα 125GP, όπου σαν rookie ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και τερμάτισε στο πρωτάθλημα όγδοος. Την επόμενη χρονιά ήρθαν και οι νίκες στο ενεργητικό του τερματίζοντας στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, ενώ το 2003 κέρδισε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο παίρνοντας πέντε νίκες εκείνη την σεζόν. Στο τέλος μάλιστα εκείνης της χρονιάς είχε σπάσει και τους δύο αστραγάλους του σε μία πτώση, αλλά παρόλα αυτά μεταπήδησε το 2004 στα 250, όπου πήρε κι εκεί τον τίτλο στην πρώτη του χρονιά στην κατηγορία! Έγινε τότε και ο νεότερος αναβάτης που πήρε νίκη στα 250 (18 ετών και 202 ημερών), αλλά και ο νεότερος πρωταθλητής της κατηγορίας όντας 19 ετών και 18 ημερών όταν τελείωσε το πρωτάθλημα.


Το 2006, ο Pedrosa πέρασε στην μεγάλη κατηγορία και χρειάστηκε μόλις τέσσερις αγώνες για να φτάσει στην πρώτη του νίκη στην Shanghai, ενώ με τους τερματισμούς τους στο βάθρο και την δεύτερη νίκη που πήρε στο Donington, χρίστηκε ως ένας από τους πιο πετυχημένους αναβάτες της κατηγορίας, τερματίζοντας και στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά αναδείχθηκε δεύτερος πίσω από τον Casey Stoner, ενώ ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα στο πρωτάθλημα του 2008, παρά το γεγονός ότι είχε σπάσει το χέρι του στις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν, αλλά και το ότι είχε μείνει εκτός από δύο αγώνες λόγω τραυματισμών.
Οι τραυματισμοί γενικότερα ήταν κάτι που ταλαιπώρησε αρκετά τον Pedrosa όλα αυτά τα χρόνια, αλλά πάντοτε ήταν μέσα στους διεκδικητές του τίτλου, με αποκορύφωμα το 2012 που έχασε το πρωτάθλημα για λίγο έχοντας πάρει και τις περισσότερες νίκες του μέσα σε μια χρονιά. Το 2017 ήταν μια σημαδιακή χρονιά για τον Dani, καθώς σημείωσε την 300η συμμετοχή του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (στον αγώνα της πατρίδας του στη Jerez), ενώ έγινε και ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία που έχει κερδίσει τουλάχιστον έναν αγώνα σε κάθε σεζόν, για 16 συνεχόμενα έτη! Η απόσυρσή του από τους αγώνες φέτος, τον βρίσκει ως τον τρίτο αναβάτη με τα περισσότερα βάθρα, πίσω από τους Valentino Rossi και Giacomo Agostini.
Ο Πρόεδρος της FIM, Vito Ippolito, τόνισε στην ομιλία του κατά την βράβευση του Pedrosa, ότι αποτελεί ένα παράδειγμα προς όλους τους αναβάτες και ιδιαίτερα τους νεότερους, για τον τρόπο που έτρεχε και που κέρδιζε, με κύριο χαρακτηριστικό του πόσο "καθαρός" αναβάτης ήταν. Ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports, μίλησε για τα ανάμικτα συναισθήματά του, καθώς ήταν ευτυχής για την συμμετοχή του Pedrosa στο Hall of Fame, αλλά το γεγονός ότι ένας αναβάτης με τόση προϊστορία πίσω του φτάνει στο σημείο να αποσυρθεί του προκάλεσε ιδιαίτερη θλίψη.


Ο Pedrosa ήταν εμφανώς συγκινημένος, καθώς όπως είπε ο ίδιος, σε αυτό το ορόσημο της ζωής του εξακολουθεί να δέχεται την υποστήριξη του κόσμου, των διοργανωτών, αλλά και των αντιπάλων που αντιμετώπισε όλα αυτά τα χρόνια. Στην ερώτηση για το ποια στιγμή είναι αυτή που ξεχωρίζει στην πολυετή καριέρα του, ο Dani απάντησε ότι ήταν η κατάκτηση του πρώτου του πρωταθλήματος, το οποίο εκπλήρωνε ένα όνειρο ζωής. Πλέον, ο Pedrosa βάζει το όνομά του στην μακρά λίστα των Θρύλων των MotoGP μαζί με τους Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington και τον αείμνηστο Nicky Hayden.

Ετικέτες

MotoGP Βραζιλία: Θρίαμβος Aprilia με νίκη Bezzecchi και Martin Ν2!

Σε πίστα που διαλυόταν!
MotoGP Βραζιλία: Θρίαμβος Aprilia με νίκη Bezzecchi και Martin Ν2!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/3/2026

Το δράμα της πίστας στην Βραζιλία συνεχίστηκε και σήμερα, όταν την τελευταία στιγμή αποφασίστηκε να περικοπούν οι γύροι στους 23, οκτώ λιγότεροι από το προγραμματισμένο.

Η ανησυχία ήταν έντονη για το αν η πίστα θα αντέξει και δεν θα ξεφτίσει η άσφαλτος αυτή τη φορά στο χειρότερο σημείο, πάνω στην αγωνιστική γραμμή.

Ταυτόχρονα δεν μπορούσε κανείς να αποκλείσει πως δεν θα ανοίξει κάποια δεύτερη τρύπα, όπως έγινε εχθές, φυτεύοντας μία MotoGP μοτοσυκλέτα με ότι αυτό συνεπάγεται.

Θα έπρεπε τα MotoGP να επιστρέψουν στην Βραζιλία του χρόνου, ή τουλάχιστον στο τέλος της χρονιάς, όμως αυτό θα μεγάλωνε τα έξοδα μεταφοράς, πολλαπλασιάζοντας τις ώρες πτήσης, ενώ το σπουδαιότερο, οι νέοι ιδιοκτήτες ήθελαν το δυναμικό Λατινοαμερικάνικο κοινό, από τώρα, αντί να περιμένουν το 2027 με καινούρια στρώση ασφάλτου στην πίστα. Αποφάσεις για τους λάθος λόγους λοιπόν, που οριακά δεν γύρισαν μπούμερανγκ, έφτασαν πολύ κοντά όμως!

Ο Bezzecchi έκανε την κίνηση εχθές προς τις κάμερες, ότι θα απαντήσει αύριο, όταν έχασε από δικό του λάθος την θέση του βάθρου σε μάχη με τον Martin.

Είχε σταθερά ταχύτερο ρυθμό αλλά με σκαμπανευάσματα, περνώντας από την Q1, κάτι που όπως είπαμε αποδείχτηκε προτέρημα στην προκειμένη περίπτωση. Εκεί έκανε και το ρεκόρ γύρου ενώ με την λογική πως οι σεζόν είναι συνεχόμενες και η πορεία των MotoGP μία, τότε ο Bezzecchi είναι ο πέμπτος αναβάτης στην σύγχρονη εποχή των αγώνων που κερδίζει τέσσερις αγώνες στη σειρά.

Στην εκκίνηση σήμερα τα κατάφερε καλύτερα, πέρασε κατευθείαν εμπρός και μάλιστα έμεινε εκεί, όχι απλά δίχως μάχη, αλλά κάνοντας κατευθείαν διαφορά ασφαλείας!

Πίσω του είχε τον Di Giannantonio και τον Marquez ο οποίος χρειάστηκε να κρατήσει πίσω του τον Martin που έκανε κίνηση από την πρώτη στροφή.

Ο Quartararo δεν κατάφερε να αναστατώσει τους πρώτους δύο-τρεις γύρους, πριν περάσει όχι απλά πίσω, αλλά εκτός δεκάδας, όπως κατά επανάληψη συμβαίνει όταν ξεκινά από τις πρώτες θέσεις.

Ο Marquez έμεινε πίσω από τον Di Giannantonio μέχρι που εκείνος έκανε νωρίς, το αντίστοιχο λάθος που είχε κάνει και στον Sprint με τον Marquez να περνά εμπρός και να μην μπορεί να φτάσει τον ρυθμό του Bezzecchi, αλλά ούτε και τον πίσω.

Στην πράξη οι δύο Aprilia ήταν οι μόνες στο 1’18 και ο Martin δεδομένο πως μπορούσε να πάει πιο γρήγορα αλλά δεν πίεζε καθόλου για προσπέραση. Αντιθέτως πριν ανέβει στον ρυθμό του Bezzecchi δέχτηκε την επίθεση του Acosta ο οποίος πέρασε για λίγο εμπρός με επιθετική κίνηση η οποία και απαντήθηκε.

Με τον Di Giannantonio κολλημένο πίσω του, ο Marc Marquez βλέπει πως η επίθεση δεν θα αργήσει, αλλά δεν πιέζεται και για το λάθος.

Στον 6ο γύρο ο Martin έχει τελειώσει εδώ και δύο γύρους με τον Acosta, έχει ρυθμό που είναι πιο κοντά στον Bezzecchi και όχι στους δύο μπροστά του και ο Di Giannantonio κάνει μία επιθετική κίνηση μπαίνοντας στην εσωτερική και έπειτα ανοίγει γραμμή για να κρατήσει τον Marc Marquez εκτός. Μία αγωνιστική κίνηση που όμως επιτρέπει στον Martin να μείνει εκεί που πρέπει και να τους περάσει ταυτόχρονα και τους δύο!

Ήταν ένα δώρο στον Martin, μία διπλή προσπέραση που την σκεφτόταν και τελικά δεν χρειάστηκε να παλέψει για αυτή.

Αμέσως άνοιξε την διαφορά με την VR 46 και οι τέσσερις πρώτες θέσεις κλείδωσαν για πολλούς γύρους, οι δύο πρώτες για το σύνολο του αγώνα.

Κανείς δεν θα μπορούσε να πιάσει τον Bezzecchi, ακόμη και αν γινόταν το σύνολο του αγώνα με τους 8 παραπάνω γύρους.

Πίσω ο άρχοντας του DNF, ο Mir θα πέσει αυτή τη φορά μόνος του, όπως επίσης και ο Bagnaia αλλά και ο Miller.

Στον 12ο γύρο είχαμε την πιο ωραία προσπέραση από τους υπόλοιπους εκτός πεντάδας, όταν ο Alex Marquez πέρασε τον Acosta με ελαφριά επαφή σε μία επιθετική αλλά καθαρή κίνηση.

Πέντε γύρους πριν το τέλος ο Marc Marquez απάντησε στον Di Giannantonio με αντίστοιχη κίνηση που είχε δεχτεί και εκείνος νωρίτερα, με επιθετική κίνηση κλειδώνοντας την εσωτερική. Στον επόμενο γύρο όμως έκανε ένα λάθος όπως αυτό της VR 46 νωρίτερα ή εχθές με τον Di Giannantonio να περνά εμπρός και τελικά να μένει εκεί, ανεβαίνοντας στο βάθρο.

Πολύ καλή επίδοση από τον Ai Ogura στην 5η θέση όπως επίσης και του Moreira που τερμάτησε εμπρός από τις εργοστασιακές Yamaha με την μεγαλύτερη εμπειρία. Για ακόμη μία φορά καλύτερη Honda ήταν του Zarco.

Όπως είπαμε, υπάρχει «παντρειά» στις πτήσεις του εξοπλισμού, οπότε τώρα πάμε στην αγαπημένη πίστα του Marc Marquez, στις ΗΠΑ.

 

 

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

Διαφ.

Βαθμοί

1

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

30:19.760

25

2

89J. Martin

Aprilia Racing

+3.231

20

3

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+3.780

16

4

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+4.089

13

5

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+8.403

11

6

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+8.918

10

7

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+10.687

9

8

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+11.359

8

9

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

+12.907

7

10

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+16.370

6

11

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+18.529

5

12

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+19.980

4

13

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+21.322

3

14

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+22.699

2

15

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+23.840

1

16

20F. Quartararo

Monster Energy Yamah MotoGP Team

+26.403

 

17

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+30.287

 

18

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+36.397

 

Πτώσεις

 

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

10 Laps

 
 

36J. Mir

Honda HRC Castrol

10 Laps

 
 

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

3 Laps

 
 

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

1 Laps

 

 

 

Ετικέτες