Dani Pedrosa: Ένας MotoGP Legend!

Η μέγιστη τιμή για τον Ισπανό αναβάτη
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/11/2018

Λίγο πριν τον τελευταίο του αγώνα ως αναβάτης των MotoGP και της Repsol Honda Team (αφού θα συνεχίσει την πορεία του ως αναβάτης εξέλιξης για την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ), ο Dani Pedrosa μπήκε στο MotoGP Legends Hall of Fame στην Valencia.

Η ανακήρυξή του ως Θρύλος των MotoGP έγινε λίγο πριν τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, για τον τρεις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή στα 125 το 2003 και στα 250 το 2004 και το 2005), ο οποίος είναι και ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες όλων των εποχών στην μεγάλη κατηγορία.
Ο βραχύσωμος Ισπανός ξεκίνησε την διεθνή αγωνιστική του καριέρα το 2001 στα 125GP, όπου σαν rookie ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και τερμάτισε στο πρωτάθλημα όγδοος. Την επόμενη χρονιά ήρθαν και οι νίκες στο ενεργητικό του τερματίζοντας στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, ενώ το 2003 κέρδισε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο παίρνοντας πέντε νίκες εκείνη την σεζόν. Στο τέλος μάλιστα εκείνης της χρονιάς είχε σπάσει και τους δύο αστραγάλους του σε μία πτώση, αλλά παρόλα αυτά μεταπήδησε το 2004 στα 250, όπου πήρε κι εκεί τον τίτλο στην πρώτη του χρονιά στην κατηγορία! Έγινε τότε και ο νεότερος αναβάτης που πήρε νίκη στα 250 (18 ετών και 202 ημερών), αλλά και ο νεότερος πρωταθλητής της κατηγορίας όντας 19 ετών και 18 ημερών όταν τελείωσε το πρωτάθλημα.


Το 2006, ο Pedrosa πέρασε στην μεγάλη κατηγορία και χρειάστηκε μόλις τέσσερις αγώνες για να φτάσει στην πρώτη του νίκη στην Shanghai, ενώ με τους τερματισμούς τους στο βάθρο και την δεύτερη νίκη που πήρε στο Donington, χρίστηκε ως ένας από τους πιο πετυχημένους αναβάτες της κατηγορίας, τερματίζοντας και στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά αναδείχθηκε δεύτερος πίσω από τον Casey Stoner, ενώ ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα στο πρωτάθλημα του 2008, παρά το γεγονός ότι είχε σπάσει το χέρι του στις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν, αλλά και το ότι είχε μείνει εκτός από δύο αγώνες λόγω τραυματισμών.
Οι τραυματισμοί γενικότερα ήταν κάτι που ταλαιπώρησε αρκετά τον Pedrosa όλα αυτά τα χρόνια, αλλά πάντοτε ήταν μέσα στους διεκδικητές του τίτλου, με αποκορύφωμα το 2012 που έχασε το πρωτάθλημα για λίγο έχοντας πάρει και τις περισσότερες νίκες του μέσα σε μια χρονιά. Το 2017 ήταν μια σημαδιακή χρονιά για τον Dani, καθώς σημείωσε την 300η συμμετοχή του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (στον αγώνα της πατρίδας του στη Jerez), ενώ έγινε και ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία που έχει κερδίσει τουλάχιστον έναν αγώνα σε κάθε σεζόν, για 16 συνεχόμενα έτη! Η απόσυρσή του από τους αγώνες φέτος, τον βρίσκει ως τον τρίτο αναβάτη με τα περισσότερα βάθρα, πίσω από τους Valentino Rossi και Giacomo Agostini.
Ο Πρόεδρος της FIM, Vito Ippolito, τόνισε στην ομιλία του κατά την βράβευση του Pedrosa, ότι αποτελεί ένα παράδειγμα προς όλους τους αναβάτες και ιδιαίτερα τους νεότερους, για τον τρόπο που έτρεχε και που κέρδιζε, με κύριο χαρακτηριστικό του πόσο "καθαρός" αναβάτης ήταν. Ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports, μίλησε για τα ανάμικτα συναισθήματά του, καθώς ήταν ευτυχής για την συμμετοχή του Pedrosa στο Hall of Fame, αλλά το γεγονός ότι ένας αναβάτης με τόση προϊστορία πίσω του φτάνει στο σημείο να αποσυρθεί του προκάλεσε ιδιαίτερη θλίψη.


Ο Pedrosa ήταν εμφανώς συγκινημένος, καθώς όπως είπε ο ίδιος, σε αυτό το ορόσημο της ζωής του εξακολουθεί να δέχεται την υποστήριξη του κόσμου, των διοργανωτών, αλλά και των αντιπάλων που αντιμετώπισε όλα αυτά τα χρόνια. Στην ερώτηση για το ποια στιγμή είναι αυτή που ξεχωρίζει στην πολυετή καριέρα του, ο Dani απάντησε ότι ήταν η κατάκτηση του πρώτου του πρωταθλήματος, το οποίο εκπλήρωνε ένα όνειρο ζωής. Πλέον, ο Pedrosa βάζει το όνομά του στην μακρά λίστα των Θρύλων των MotoGP μαζί με τους Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington και τον αείμνηστο Nicky Hayden.

Ετικέτες

MotoGP Βραζιλία: Pole Positon για τους Q1 και ρεκόρ πίστας από εκεί αντί της Q2!

Τα πάνω – κάτω στην Βραζιλία
MotoGP Βραζιλία: Pole Positon για τους Q1 και ρεκόρ πίστας από εκεί αντί της Q2!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/3/2026

Η στεγνή και ηλιόλουστη πίστα της Βραζιλίας δεν είχε καμία σχέση με την χθεσινή εικόνα και ακόμη περισσότερο με την ανησυχητική εικόνα των προηγούμενων ημέρων, όταν πλημμύρισε δημιουργώντας αμφιβολίες για την διεξαγωγή του αγώνα.

Σήμερα όμως ο καιρός και η ακόμη άγνωστη πίστα βοήθησαν να δώσουν άλλη μία περίοδος κατατακτήριων δοκιμών με θέαμα και αγωνία για το ποιος θα πάρει τελικά την πρώτη θέση, κάτι που μάλλον θα συμβαίνει συχνά στη μεγάλη κατηγορία αυτή τη σεζόν.

Για αρχή τα πάντα ήρθαν πάνω – κάτω και τελικά το πέρασμα από την Q1 αποδείχτηκε πλεονέκτημα, ίσως για πρώτη και τελευταία φορά.

Περισσότεροι γύροι στην άγνωστη πίστα, περισσότερη εμπειρία μαζί της και με τις κυμαινόμενες συνθήκες πρόσφυσης να επιτρέπουν σε όποιον έκανε το πέρασμα, να αποκτά αρκετά μεγάλο πλεονέκτημα.

Το αποτέλεσμα μιλά από μόνο του. Ο Fabio Di Giannantonio απέδειξε τέλεια τον παραπάνω ισχυρισμό με τον Ιταλό να ξεγλιστρά από το Q1, να σκαρφαλώνει στην προσωρινή pole position και στη συνέχεια να γίνεται ένα από τα πολλά θύματα της Κ4, κρατούσε όμως ήδη τον χρόνο με τον Bezzecchi να φτάνει πολύ κοντά, όχι όμως και να τον ανατρέπει.

Ο Di Giannantonio πανηγύρισε τη δεύτερη pole position της καριέρας του στη μεγάλη κατηγορία, ακολουθούμενος από τον Marco Bezzecchi, που επίσης είχε περάσει από την Q1. Δεν είχαν εύκολη δουλειά οι δυο τους, αλλά με τους πρόσθετους γύρους τα κατάφεραν. Ιδιαίτερα ο Bezzecchi είχε ένα αρκετά επεισοδιακό πρωινό μένοντας με μία μόνο μοτοσυκλέτα.

Άλλο παράδοξο εδώ, το γεγονός πως στην Q1 έγινε ο ταχύτερος γύρος και όχι στην Q2!

Απειροελάχιστη η διαφορά, αλλά παραμένει το γεγονός πως το ρεκόρ γύρου σημειώθηκε στην Q1. Η Κ4 τράβηξε στην δίνη της και τον Marc Marquez, ο οποίος είχε πτώση στα χαοτικά πρώτα πέντε λεπτά της Q2. Αν και δεν κατάφερε να βελτιώσει τον χρόνο του με την εφεδρική του μοτοσυκλέτα, ο αρχικός του χρόνος ήταν τόσο καλός που τον κράτησε στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης.

Η μεγάλη έκπληξη είναι ο Fabio Quartararo που μόνο στο τέλος της Q2 έκανε την διαφορά και έβαλε την Yamaha V4 σε μια πραγματικά απίστευτη P4. Παρότι πέρσι είχε καταφέρει να πάρει και την pole position περισσότερες φορές και από εκείνες που θα είχε στοιχηματίσει ο ίδιος, δικά του λόγια, η αλλαγή μοτοσυκλέτας, η νέα πίστα και το γεγονός πως εχθές δεν κατάφερε να ξεχωρίσει, δεν μπορούσαν να κάνουν κάποιον να περιμένει την 4η θέση στην εκκίνηση. Ακόμη και τον ίδιο!
Μένει να δούμε αν θα καταφέρει κάτι περισσότερο από το 1-2 καλούς πρώτους γύρους εμπρός.

Ο Jorge Martin έδειξε επίσης πως θα μπορούσε να βρεθεί στην πρώτη σειρά της εκκίνησης αλλά μια πτώση, επίσης στην Κ4 έβαλε τέλος στις φιλοδοξίες του τρία λεπτά πριν τη λήξη του χρόνου και τον ανάγκασε να αρκεστεί στην 5η θέση. Ο πρωτοπόρος των FP2, Ai Ogura, έκανε επίσης τη δική του προσπάθεια για την pole και παρόλο που ήταν ένας από τους λίγους που απέφυγαν το χαλίκι σε αυτή τη διαδικασία, το καλύτερο που μπορούσε να κάνει ήταν η 6η θέση.

Ο Fermin Aldeguer συνεχίζει να εντυπωσιάζει κατά την επιστροφή του από τον τραυματισμό, σκαρφαλώνοντας στην 7η θέση μπροστά από τον ομόσταβλό του, Alex Marquez - ο οποίος υποχώρησε στην 8η θέση προς το τέλος. Αν ο εν ενεργεία παγκόσμιος πρωταθλητής είχε μόνο μικρές απώλειες στην πρώιμη πτώση του, αυτό κόστισε πολύ περισσότερο στον τρέχοντα πρωτοπόρο του πρωταθλήματος - με τον Pedro Acosta να πέφτει επίσης στην περιβόητη Κ4 λίγο πριν τον Marquez, αλλά στη συνέχεια να δυσκολεύεται να βελτιώσει την 9η θέση του ανάμεσα στις κίτρινες σημαίες των τελευταίων λεπτών.

Ο Johann Zarco ήταν πολύ πιο συγκρατημένος αφότου πρωτοστάτησε την Παρασκευή, πράγμα περίεργο καθώς δεν έχει επιδείξει στο παρελθόν τέτοια συγκράτηση μετά από επιτυχία, σε κάθε περίπτωση όμως ήταν η κορυφαία και μοναδική Honda στην Q2, παίρνοντας την 10η θέση στις κατατακτήριες, μπροστά από έναν Pecco Bagnaia που δυσκολεύτηκε να ανασυνταχθεί μετά από μια πτώση στην Κ10 στον πρώτο του γρήγορο γύρο, ενώ ο Toprak Razgatlioglu δεν γινόταν παρά να πάρει την τελευταία θέση της διαδικασίας με ένα δευτερόλεπτο διαφοράς και χρόνο που δείχνει πως αύριο θα τον καταπιούν οι επόμενου -τουλάχιστον- πέντε αναβάτες.

Αποτελέσματα Q2:

ΘΕΣΗ

Ν#

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

ΧΡΟΝΟΣ

ΔΙΑΦ

ΠΡΟΗΓ

1

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:17.410

 

 

2

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:17.480

0.070

0.070

3

93

Marc Marquez

Ducati

1:17.491

0.081

0.011

4

20

Fabio Quartararo

Yamaha

1:17.561

0.151

0.070

5

89

Jorge Martin

Aprilia

1:17.630

0.220

0.069

6

79

Ai Ogura

Aprilia

1:17.702

0.292

0.072

7

54

Fermin Aldeguer

Ducati

1:17.715

0.305

0.013

8

73

Alex Marquez

Ducati

1:17.799

0.389

0.084

9

37

Pedro Acosta

KTM

1:18.034

0.624

0.235

10

5

Johann Zarco

Honda

1:18.065

0.655

0.031

11

63

Francesco Bagnaia

Ducati

1:18.122

0.712

0.057

12

7

Toprak Razgatlioglu

Yamaha

1:18.422

1.012

0.300

Αποτελέσματα Q1:

Q2

72

Marco Bezzecchi

Aprilia

1:17.408

 

 

Q2

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

1:17.531

0.123

0.123

13

36

Joan Mir

Honda

1:17.710

0.302

0.179

14

11

Diogo Moreira

Honda

1:17.812

0.404

0.102

15

21

Franco Morbidelli

Ducati

1:17.815

0.407

0.003

16

25

Raul Fernandez

Aprilia

1:17.964

0.556

0.149

17

42

Alex Rins

Yamaha

1:17.975

0.567

0.011

18

43

Jack Miller

Yamaha

1:18.022

0.614

0.047

19

10

Luca Marini

Honda

1:18.169

0.761

0.147

20

12

Maverick Viñales

KTM

1:18.176

0.768

0.007

21

33

Brad Binder

KTM

1:18.237

0.829

0.061

22

23

Enea Bastianini

KTM

1:18.479

1.071

0.242

 

Ετικέτες