Dani Pedrosa: Ένας MotoGP Legend!

Η μέγιστη τιμή για τον Ισπανό αναβάτη
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/11/2018

Λίγο πριν τον τελευταίο του αγώνα ως αναβάτης των MotoGP και της Repsol Honda Team (αφού θα συνεχίσει την πορεία του ως αναβάτης εξέλιξης για την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ), ο Dani Pedrosa μπήκε στο MotoGP Legends Hall of Fame στην Valencia.

Η ανακήρυξή του ως Θρύλος των MotoGP έγινε λίγο πριν τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, για τον τρεις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή στα 125 το 2003 και στα 250 το 2004 και το 2005), ο οποίος είναι και ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες όλων των εποχών στην μεγάλη κατηγορία.
Ο βραχύσωμος Ισπανός ξεκίνησε την διεθνή αγωνιστική του καριέρα το 2001 στα 125GP, όπου σαν rookie ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και τερμάτισε στο πρωτάθλημα όγδοος. Την επόμενη χρονιά ήρθαν και οι νίκες στο ενεργητικό του τερματίζοντας στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, ενώ το 2003 κέρδισε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο παίρνοντας πέντε νίκες εκείνη την σεζόν. Στο τέλος μάλιστα εκείνης της χρονιάς είχε σπάσει και τους δύο αστραγάλους του σε μία πτώση, αλλά παρόλα αυτά μεταπήδησε το 2004 στα 250, όπου πήρε κι εκεί τον τίτλο στην πρώτη του χρονιά στην κατηγορία! Έγινε τότε και ο νεότερος αναβάτης που πήρε νίκη στα 250 (18 ετών και 202 ημερών), αλλά και ο νεότερος πρωταθλητής της κατηγορίας όντας 19 ετών και 18 ημερών όταν τελείωσε το πρωτάθλημα.


Το 2006, ο Pedrosa πέρασε στην μεγάλη κατηγορία και χρειάστηκε μόλις τέσσερις αγώνες για να φτάσει στην πρώτη του νίκη στην Shanghai, ενώ με τους τερματισμούς τους στο βάθρο και την δεύτερη νίκη που πήρε στο Donington, χρίστηκε ως ένας από τους πιο πετυχημένους αναβάτες της κατηγορίας, τερματίζοντας και στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά αναδείχθηκε δεύτερος πίσω από τον Casey Stoner, ενώ ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα στο πρωτάθλημα του 2008, παρά το γεγονός ότι είχε σπάσει το χέρι του στις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν, αλλά και το ότι είχε μείνει εκτός από δύο αγώνες λόγω τραυματισμών.
Οι τραυματισμοί γενικότερα ήταν κάτι που ταλαιπώρησε αρκετά τον Pedrosa όλα αυτά τα χρόνια, αλλά πάντοτε ήταν μέσα στους διεκδικητές του τίτλου, με αποκορύφωμα το 2012 που έχασε το πρωτάθλημα για λίγο έχοντας πάρει και τις περισσότερες νίκες του μέσα σε μια χρονιά. Το 2017 ήταν μια σημαδιακή χρονιά για τον Dani, καθώς σημείωσε την 300η συμμετοχή του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (στον αγώνα της πατρίδας του στη Jerez), ενώ έγινε και ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία που έχει κερδίσει τουλάχιστον έναν αγώνα σε κάθε σεζόν, για 16 συνεχόμενα έτη! Η απόσυρσή του από τους αγώνες φέτος, τον βρίσκει ως τον τρίτο αναβάτη με τα περισσότερα βάθρα, πίσω από τους Valentino Rossi και Giacomo Agostini.
Ο Πρόεδρος της FIM, Vito Ippolito, τόνισε στην ομιλία του κατά την βράβευση του Pedrosa, ότι αποτελεί ένα παράδειγμα προς όλους τους αναβάτες και ιδιαίτερα τους νεότερους, για τον τρόπο που έτρεχε και που κέρδιζε, με κύριο χαρακτηριστικό του πόσο "καθαρός" αναβάτης ήταν. Ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports, μίλησε για τα ανάμικτα συναισθήματά του, καθώς ήταν ευτυχής για την συμμετοχή του Pedrosa στο Hall of Fame, αλλά το γεγονός ότι ένας αναβάτης με τόση προϊστορία πίσω του φτάνει στο σημείο να αποσυρθεί του προκάλεσε ιδιαίτερη θλίψη.


Ο Pedrosa ήταν εμφανώς συγκινημένος, καθώς όπως είπε ο ίδιος, σε αυτό το ορόσημο της ζωής του εξακολουθεί να δέχεται την υποστήριξη του κόσμου, των διοργανωτών, αλλά και των αντιπάλων που αντιμετώπισε όλα αυτά τα χρόνια. Στην ερώτηση για το ποια στιγμή είναι αυτή που ξεχωρίζει στην πολυετή καριέρα του, ο Dani απάντησε ότι ήταν η κατάκτηση του πρώτου του πρωταθλήματος, το οποίο εκπλήρωνε ένα όνειρο ζωής. Πλέον, ο Pedrosa βάζει το όνομά του στην μακρά λίστα των Θρύλων των MotoGP μαζί με τους Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington και τον αείμνηστο Nicky Hayden.

Ετικέτες

MotoGP, Le Mans FP1 - Ταχύτερος ο Marini, Di Giannantonio και Acosta συμπληρώνουν την τριάδα

Πολύ μακριά από την κορυφή οι εργοστασιακές Aprilia και Ducati
MotoGP Le Mans
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/5/2026

Ο Luca Marini πρωταγωνίστησε στο ξεκίνημα του αγωνιστικού τριημέρου των MotoGP στο Le Mans, σημειώνοντας τον ταχύτερο χρόνο στο FP1 με 1:30.857 πάνω στην εργοστασιακή RC213V, επιβεβαιώνοντας τα οφέλη από τις αεροδυναμικές αναβαθμίσεις της Honda.

Κάτω από ιδανικές καιρικές συνθήκες ξεκίνησε η πρώτη περίοδος ελεύθερων δοκιμαστικών του γαλλικού Grand Prix, με έντονο ρυθμό και μικρές διαφορές.

Ο Marini πέτυχε την κορυφαία επίδοση στα τελευταία λεπτά, αξιοποιώντας φρέσκα ελαστικά και ολοκλήρωσε τη διαδικασία στην κορυφή.

Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Fabio Di Giannantonio της VR46 Ducati, με την επίδοσή του αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστεί κανείς πως ο Ιταλός δεν χρησιμοποίησε φρέσκο σετ ελαστικών στο τέλος της περιόδου, παραμένοντας στην πίστα με το ίδιο σετ για ολόκληρο το session, ενώ για μεγάλο μέρος του FP1 βρισκόταν στην κορυφή των χρόνων, μόλις λίγα δέκατα πίσω από τον συμπατριώτη του.

Τρίτος ο Pedro Acosta με την εργοστασιακή ΚΤΜ, ενώ την πρώτη τετράδα συμπλήρωσε  ο περσινός νικητής του γαλλικού GP, Johann Zarco με την LCR Honda.

Η διαφορά ανάμεσα στους τέσσερις πρώτους ήταν μόλις 0,252 δευτερόλεπτα, με τη Honda να τοποθετεί δύο μοτοσυκλέτες της στις πρώτες θέσεις και να δείχνει ιδιαίτερα ανταγωνιστική από το ξεκίνημα του τριημέρου.

Την πρώτη πεντάδα έκλεισε ο Raul Fernandez με την Trackhouse Aprilia.

Ο Alex Rins έφερε την καλύτερη Yamaha στην έκτη θέση, ενώ ο νικητής του ισπανικού GP, Alex Marquez, ήταν έβδομος και ο Ιάπωνας Ai Ogura ήρθε 8ος για την Trackhouse Aprilia.

Ο οκτώ φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Marc Marquez ολοκλήρωσε την περίοδο στην ένατη θέση με τη εργοστασιακή Ducati.

Αντίθετα, οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες της Aprilia Racing έμειναν εκτός πρώτης δεκάδας, με τον πρωτοπόρο του πρωταθλήματος Marco Bezzecchi να κατατάσσεται 14ος και τον ομόσταβλό του Jorge Martin ακριβώς πίσω του, στη 15η θέση.

Μένει να φανεί αν πρόκειται απλώς για μια περίοδο προσαρμογής στις ρυθμίσεις ή αν η Aprilia θα χρειαστεί να ανεβάσει σημαντικά τον ρυθμό ενόψει των απογευματινών χρονομετρημένων δοκιμαστικών που θα κρίνει την απευθείας είσοδο στον δεύτερο γύρο προκριματικών Q2.

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Διαφορά

Χρόνος

1

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:30.857

2

Fabio Di Giannantonio

VR46 Racing Team

+0.054

1:30.911

3

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+0.208

1:31.065

4

Johann Zarco

Castrol Honda LCR

+0.252

1:31.109

5

Raul Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+0.367

1:31.224

6

Alex Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP

+0.445

1:31.302

7

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.470

1:31.327

8

Ai Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+0.503

1:31.360

9

Marc Marquez

Ducati Lenovo Team

+0.531

1:31.388

10

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+0.537

1:31.394

11

Joan Mir

Honda HRC Castrol

+0.539

1:31.396

12

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+0.591

1:31.448

13

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.655

1:31.512

14

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

+0.675

1:31.532

15

Jorge Martin

Aprilia Racing

+0.676

1:31.533

16

Francesco Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+0.690

1:31.547

17

Jack Miller

Prima Pramac Yamaha

+0.729

1:31.586

18

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP

+0.731

1:31.588

19

Diogo Moreira

LCR Honda

+0.976

1:31.833

20

Franco Morbidelli

VR46 Racing Team

+1.035

1:31.892

21

Toprak Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha

+1.759

1:32.616

22

Jonas Folger

Red Bull KTM Tech3

+3.241

1:34.098