Dani Pedrosa: Ένας MotoGP Legend!

Η μέγιστη τιμή για τον Ισπανό αναβάτη
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/11/2018

Λίγο πριν τον τελευταίο του αγώνα ως αναβάτης των MotoGP και της Repsol Honda Team (αφού θα συνεχίσει την πορεία του ως αναβάτης εξέλιξης για την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ), ο Dani Pedrosa μπήκε στο MotoGP Legends Hall of Fame στην Valencia.

Η ανακήρυξή του ως Θρύλος των MotoGP έγινε λίγο πριν τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, για τον τρεις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή στα 125 το 2003 και στα 250 το 2004 και το 2005), ο οποίος είναι και ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες όλων των εποχών στην μεγάλη κατηγορία.
Ο βραχύσωμος Ισπανός ξεκίνησε την διεθνή αγωνιστική του καριέρα το 2001 στα 125GP, όπου σαν rookie ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και τερμάτισε στο πρωτάθλημα όγδοος. Την επόμενη χρονιά ήρθαν και οι νίκες στο ενεργητικό του τερματίζοντας στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, ενώ το 2003 κέρδισε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο παίρνοντας πέντε νίκες εκείνη την σεζόν. Στο τέλος μάλιστα εκείνης της χρονιάς είχε σπάσει και τους δύο αστραγάλους του σε μία πτώση, αλλά παρόλα αυτά μεταπήδησε το 2004 στα 250, όπου πήρε κι εκεί τον τίτλο στην πρώτη του χρονιά στην κατηγορία! Έγινε τότε και ο νεότερος αναβάτης που πήρε νίκη στα 250 (18 ετών και 202 ημερών), αλλά και ο νεότερος πρωταθλητής της κατηγορίας όντας 19 ετών και 18 ημερών όταν τελείωσε το πρωτάθλημα.


Το 2006, ο Pedrosa πέρασε στην μεγάλη κατηγορία και χρειάστηκε μόλις τέσσερις αγώνες για να φτάσει στην πρώτη του νίκη στην Shanghai, ενώ με τους τερματισμούς τους στο βάθρο και την δεύτερη νίκη που πήρε στο Donington, χρίστηκε ως ένας από τους πιο πετυχημένους αναβάτες της κατηγορίας, τερματίζοντας και στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά αναδείχθηκε δεύτερος πίσω από τον Casey Stoner, ενώ ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα στο πρωτάθλημα του 2008, παρά το γεγονός ότι είχε σπάσει το χέρι του στις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν, αλλά και το ότι είχε μείνει εκτός από δύο αγώνες λόγω τραυματισμών.
Οι τραυματισμοί γενικότερα ήταν κάτι που ταλαιπώρησε αρκετά τον Pedrosa όλα αυτά τα χρόνια, αλλά πάντοτε ήταν μέσα στους διεκδικητές του τίτλου, με αποκορύφωμα το 2012 που έχασε το πρωτάθλημα για λίγο έχοντας πάρει και τις περισσότερες νίκες του μέσα σε μια χρονιά. Το 2017 ήταν μια σημαδιακή χρονιά για τον Dani, καθώς σημείωσε την 300η συμμετοχή του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (στον αγώνα της πατρίδας του στη Jerez), ενώ έγινε και ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία που έχει κερδίσει τουλάχιστον έναν αγώνα σε κάθε σεζόν, για 16 συνεχόμενα έτη! Η απόσυρσή του από τους αγώνες φέτος, τον βρίσκει ως τον τρίτο αναβάτη με τα περισσότερα βάθρα, πίσω από τους Valentino Rossi και Giacomo Agostini.
Ο Πρόεδρος της FIM, Vito Ippolito, τόνισε στην ομιλία του κατά την βράβευση του Pedrosa, ότι αποτελεί ένα παράδειγμα προς όλους τους αναβάτες και ιδιαίτερα τους νεότερους, για τον τρόπο που έτρεχε και που κέρδιζε, με κύριο χαρακτηριστικό του πόσο "καθαρός" αναβάτης ήταν. Ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports, μίλησε για τα ανάμικτα συναισθήματά του, καθώς ήταν ευτυχής για την συμμετοχή του Pedrosa στο Hall of Fame, αλλά το γεγονός ότι ένας αναβάτης με τόση προϊστορία πίσω του φτάνει στο σημείο να αποσυρθεί του προκάλεσε ιδιαίτερη θλίψη.


Ο Pedrosa ήταν εμφανώς συγκινημένος, καθώς όπως είπε ο ίδιος, σε αυτό το ορόσημο της ζωής του εξακολουθεί να δέχεται την υποστήριξη του κόσμου, των διοργανωτών, αλλά και των αντιπάλων που αντιμετώπισε όλα αυτά τα χρόνια. Στην ερώτηση για το ποια στιγμή είναι αυτή που ξεχωρίζει στην πολυετή καριέρα του, ο Dani απάντησε ότι ήταν η κατάκτηση του πρώτου του πρωταθλήματος, το οποίο εκπλήρωνε ένα όνειρο ζωής. Πλέον, ο Pedrosa βάζει το όνομά του στην μακρά λίστα των Θρύλων των MotoGP μαζί με τους Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington και τον αείμνηστο Nicky Hayden.

Ετικέτες

Suzuka 8 Hours: Νίκη Zarco και Honda HRC από εκεί έψαχναν ομάδα – 2η η Yamaha

Johann Zarco και Takumi Takahashi νικητές για δεύτερη χρονιά σερί
hrc
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/8/2025

Ο Johann Zarco και ο Takumi Takahashi κέρδισαν την 46η έκδοση του αγώνα αντοχής Suzuka 8 Hours για την εργοστασιακή ομάδα της Honda. Δεύτερη με μικρή διαφορά ήρθε η εργοστασιακή ομάδα της Yamaha.

Αυτή ήταν η τέταρτη συνεχόμενη νίκη στον θεσμό για την Honda. Οι Johann Zarco και Takumi Takahashi ήταν μέλη της ομάδας που κέρδισε και πέρυσι (με τρίτο αναβάτη τον Teppei Nagoe). Αυτή ήταν η δεύτερη νίκη του Zarco και η έβδομη του Takahashi – με την πρώτη του νίκη να έρχεται 15 χρόνια πριν!

Η Yamaha κατέκτησε τη δεύτερη θέση με την εργοστασιακή της ομάδα να χάνει τη νίκη για 34 δευτερόλεπτα. Οι Jack Miller, Andrea Locatelli και Katsuyuki Nakasuga πάλεψαν μέχρι το τέλος αλλά δεν κατάφεραν να πάρουν τη νίκη. Χαρακτηριστικό είναι πως η Yamaha χρειάστηκε οκτώ pit stop, ενώ η Honda HRC κατάφερε να τερματίσει τον αγώνα με ένα pit stop λιγότερο, παρά το γρήγορο ρυθμό της.

Πίσω από τη Honda και τη Yamaha εξελίχθηκε μια μάχη για την τρίτη θέση, με την ομάδα Yoshimura SERT Motul που αποτελούταν από Dan Linfoot, Gregg Black και Cocoro Atsumi να ανεβαίνει τελικά στο βάθρο. Τέταρτη ήταν η ομάδα SDG Team HARC-Pro. Honda (Nagoe, Abe, Kunii) και πέμπτη η εργοστασιακή ομάδα της BMW, BMW Motorrad World Endurance (Reiterberger, van der Mark, Odendaal). Η ομάδα της BMW εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι η YART Yamaha (Fritz, Hanika, O’Halloran) εγκατέλειψε τον αγώνα μετά από δύο πτώσεις στο ίδιο σημείο και πλέον βρίσκεται μόλις ένα βαθμό πίσω της στην γενική βαθμολογία.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε την πρώτη δεκάδα του αγώνα Suzuka 8 Hours

1. Honda HRC (Zarco, Takahashi), Honda CBR1000 RR-R, 217 γύροι

2. Yamaha Racing Team (Nakasuga, Miller, Locatelli), Yamaha YZF-R1, +34,243 sec

3. Yoshimura SERT Motul (Black, Linfoot, Atsumi), Suzuki GSX-R1000R, +1 

4. SDG Team HARC-Pro. Honda (Nagoe, Abe, Kunii), Honda CBR1000 RR-R, +1

5. BMW Motorrad World Endurance (Reiterberger, van der Mark, Odendaal), BMW M1000RR, +2

6. AutoRace Ube Racing (Uramoto, Baz, Todd), BMW M1000RR, +3

7. Team ATJ with Docomo Business (Iwata, Suzuki, Kunimine), Honda CBR1000 RR-R, +3

8. Kawasaki Webike Trickstar (di Meglio, Ramos, Leblanc), Kawasaki ZX10R, +4

9. ELF Marc VDS/KM99 (Marino, de Puniet, Guarnoni), Yamaha YZF-R1, +4

10. Honda Asia Dream Racing (Atiratphuvapat, Anuar, Zaidi), Honda CBR1000 RR-R, +4

11. ERC Endurance (Mikhalchik, Foray, Checa), BMW M1000RR, +5

 

Παρακάτω μπορείτε να δείτε την πρώτη δεκάδα στην βαθμολογία του πρωταθλήματος FIM Endurance World Championship

1. YART Yamaha, 88

2. BMW Motorrad World Endurance, 87

3. Kawasaki Webike Trickstar, 83

4. Yoshimura SERT Motul, 73

5. ERC Endurance, 68

6. F.C.C. TSR Honda, 58

7. Maxxess by BMRT, 40

8. ELF Marc VDS/KM99, 37

9. Honda HRC, 35

10. Team Bolliger Switzerland, 35