Dani Pedrosa: Ένας MotoGP Legend!

Η μέγιστη τιμή για τον Ισπανό αναβάτη
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/11/2018

Λίγο πριν τον τελευταίο του αγώνα ως αναβάτης των MotoGP και της Repsol Honda Team (αφού θα συνεχίσει την πορεία του ως αναβάτης εξέλιξης για την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ), ο Dani Pedrosa μπήκε στο MotoGP Legends Hall of Fame στην Valencia.

Η ανακήρυξή του ως Θρύλος των MotoGP έγινε λίγο πριν τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, για τον τρεις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή στα 125 το 2003 και στα 250 το 2004 και το 2005), ο οποίος είναι και ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες όλων των εποχών στην μεγάλη κατηγορία.
Ο βραχύσωμος Ισπανός ξεκίνησε την διεθνή αγωνιστική του καριέρα το 2001 στα 125GP, όπου σαν rookie ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και τερμάτισε στο πρωτάθλημα όγδοος. Την επόμενη χρονιά ήρθαν και οι νίκες στο ενεργητικό του τερματίζοντας στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, ενώ το 2003 κέρδισε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο παίρνοντας πέντε νίκες εκείνη την σεζόν. Στο τέλος μάλιστα εκείνης της χρονιάς είχε σπάσει και τους δύο αστραγάλους του σε μία πτώση, αλλά παρόλα αυτά μεταπήδησε το 2004 στα 250, όπου πήρε κι εκεί τον τίτλο στην πρώτη του χρονιά στην κατηγορία! Έγινε τότε και ο νεότερος αναβάτης που πήρε νίκη στα 250 (18 ετών και 202 ημερών), αλλά και ο νεότερος πρωταθλητής της κατηγορίας όντας 19 ετών και 18 ημερών όταν τελείωσε το πρωτάθλημα.


Το 2006, ο Pedrosa πέρασε στην μεγάλη κατηγορία και χρειάστηκε μόλις τέσσερις αγώνες για να φτάσει στην πρώτη του νίκη στην Shanghai, ενώ με τους τερματισμούς τους στο βάθρο και την δεύτερη νίκη που πήρε στο Donington, χρίστηκε ως ένας από τους πιο πετυχημένους αναβάτες της κατηγορίας, τερματίζοντας και στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά αναδείχθηκε δεύτερος πίσω από τον Casey Stoner, ενώ ήταν μέσα στην πρώτη τριάδα στο πρωτάθλημα του 2008, παρά το γεγονός ότι είχε σπάσει το χέρι του στις δοκιμές πριν την έναρξη της σεζόν, αλλά και το ότι είχε μείνει εκτός από δύο αγώνες λόγω τραυματισμών.
Οι τραυματισμοί γενικότερα ήταν κάτι που ταλαιπώρησε αρκετά τον Pedrosa όλα αυτά τα χρόνια, αλλά πάντοτε ήταν μέσα στους διεκδικητές του τίτλου, με αποκορύφωμα το 2012 που έχασε το πρωτάθλημα για λίγο έχοντας πάρει και τις περισσότερες νίκες του μέσα σε μια χρονιά. Το 2017 ήταν μια σημαδιακή χρονιά για τον Dani, καθώς σημείωσε την 300η συμμετοχή του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα (στον αγώνα της πατρίδας του στη Jerez), ενώ έγινε και ο πρώτος αναβάτης στην ιστορία που έχει κερδίσει τουλάχιστον έναν αγώνα σε κάθε σεζόν, για 16 συνεχόμενα έτη! Η απόσυρσή του από τους αγώνες φέτος, τον βρίσκει ως τον τρίτο αναβάτη με τα περισσότερα βάθρα, πίσω από τους Valentino Rossi και Giacomo Agostini.
Ο Πρόεδρος της FIM, Vito Ippolito, τόνισε στην ομιλία του κατά την βράβευση του Pedrosa, ότι αποτελεί ένα παράδειγμα προς όλους τους αναβάτες και ιδιαίτερα τους νεότερους, για τον τρόπο που έτρεχε και που κέρδιζε, με κύριο χαρακτηριστικό του πόσο "καθαρός" αναβάτης ήταν. Ο Carmelo Ezpeleta, CEO της Dorna Sports, μίλησε για τα ανάμικτα συναισθήματά του, καθώς ήταν ευτυχής για την συμμετοχή του Pedrosa στο Hall of Fame, αλλά το γεγονός ότι ένας αναβάτης με τόση προϊστορία πίσω του φτάνει στο σημείο να αποσυρθεί του προκάλεσε ιδιαίτερη θλίψη.


Ο Pedrosa ήταν εμφανώς συγκινημένος, καθώς όπως είπε ο ίδιος, σε αυτό το ορόσημο της ζωής του εξακολουθεί να δέχεται την υποστήριξη του κόσμου, των διοργανωτών, αλλά και των αντιπάλων που αντιμετώπισε όλα αυτά τα χρόνια. Στην ερώτηση για το ποια στιγμή είναι αυτή που ξεχωρίζει στην πολυετή καριέρα του, ο Dani απάντησε ότι ήταν η κατάκτηση του πρώτου του πρωταθλήματος, το οποίο εκπλήρωνε ένα όνειρο ζωής. Πλέον, ο Pedrosa βάζει το όνομά του στην μακρά λίστα των Θρύλων των MotoGP μαζί με τους Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington και τον αείμνηστο Nicky Hayden.

Ετικέτες

MotoGP: "Πριν δύο μήνες δεν μπορούσα ούτε να φάω" - Απίστευτη 4η θέση του Jorge Martin στην Ταϊλάνδη

Ο Ισπανός μιλά για τον τρελό αγώνα στο Buriram μετά τον δύσκολο χειμώνα και τις επεμβάσεις
Martin 4th Place
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

2/3/2026

Από το να μην μπορεί να ταΐσει τον εαυτό του ως τη μάχη με Marquez και Acosta για το βάθρο, ο Jorge Martin έγραψε μια από τις πιο δυνατές ιστορίες του φετινού ξεκινήματος.

Ο πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής του MotoGP χαρακτήρισε "απίστευτη" και "τρελή" την τέταρτη θέση που κατέκτησε στο Grand Prix Ταϊλάνδης, αποκαλύπτοντας πως μόλις δύο μήνες πριν δεν μπορούσε ούτε να φάει μόνος του, μετά από τις τελευταίες του χειρουργικές επεμβάσεις.

Ο χειμώνας ήταν ξανά δύσκολος για τον Martin, καθώς υποβλήθηκε σε συμπληρωματική επέμβαση στον καρπό και στην κλείδα, τραυματισμοί που τον ταλαιπώρησαν από την περσινή σεζόν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάσει τις δοκιμές στη Sepang, με την πρώτη του ουσιαστική επαφή με τη νέα Aprilia Racing RS-GP να γίνεται μόλις μία εβδομάδα πριν την πρεμιέρα στο Buriram.

Στο τεστ της Ταϊλάνδης ήταν όγδοος, στις κατατακτήριες ανέβηκε πέμπτος, επανέλαβε το αποτέλεσμα στο Sprint και την Κυριακή έκανε ακόμη ένα βήμα μπροστά, τερματίζοντας τέταρτος, το καλύτερο έως τώρα αγωνιστικό του Σαββατοκύριακο με την ιταλική ομάδα.

"Έκανα έναν πολύ καλό αγώνα. Είμαι χαρούμενος και περήφανος για τον χειμώνα μου. Πριν δύο μήνες δεν μπορούσα ούτε να φάω! Και τώρα είμαι εδώ, τέταρτος στο πρωτάθλημα. Είναι τρελό, απίστευτο!"

Ο Ισπανός τόνισε πως προσέγγισε το τεστ με "ανοιχτό μυαλό" προσπαθώντας να προσαρμοστεί στη μοτοσυκλέτα, κάτι που, όπως είπε, απέδωσε καρπούς. Κατά τη διάρκεια του αγώνα βρέθηκε να δίνει σκληρές μάχες με τους Marc Marquez και Pedro Acosta, χάνοντας πιθανότατα πολύτιμο χρόνο στη διεκδίκηση μιας θέσης στο βάθρο.

"Σήμερα έκανα ακόμη ένα μεγάλο βήμα στο στυλ οδήγησής μου. Σίγουρα έχασα λίγο χρόνο παλεύοντας με τον Marc και τον Pedro, αλλά το απόλαυσα. Αν δεν συνέβαινε αυτό, ίσως να ήμουν στο βάθρο ή πολύ κοντά στον Raul. Αλλά έτσι είναι οι αγώνες," ανέφερε.

Παραδέχτηκε επίσης πως ο αγώνας ήταν κυρίως διαχείριση φυσικής κατάστασης, ελαστικών και καυσίμου, με τα τελευταία περάσματα να είναι ιδιαίτερα απαιτητικά: "Στους τελευταίους γύρους ήταν δύσκολα. Δεν μπορούσα καν να ανοίξω πλήρως το γκάζι στις ευθείες λόγω σπιναρίσματος, ήταν πραγματικά περίπλοκο."

Την ώρα που ο Martin πανηγύριζε μια προσωπική νίκη-επιστροφή, ο ομόσταυλος Marco Bezzecchi κυριάρχησε από την εκκίνηση έως την καρό σημαία, ενώ ο Acosta αποχώρησε από την Ταϊλάνδη ως πρωτοπόρος της βαθμολογίας.

Για τον Martin όμως η τέταρτη θέση είχε γεύση θριάμβου. Από το χειρουργείο και την αδυναμία αυτοεξυπηρέτησης, το να βρεθεί στην καρδιά της μάχης του MotoGP ήταν ένα αποτέλεσμα που, όπως είπε και ο ίδιος, μοιάζει απλώς απίστευτο.