Διώχνει τα MotoGP η Ταϊλάνδη! Δεν ανανέωσαν για 2027 – Ζητούν νέα διαπραγμάτευση

Θέλουν να συγκεντρώσουν τον προϋπολογισμό στην F1
Διώχνει τα MotoGP η Ταϊλάνδη! Δεν ανανέωσαν για 2027 – Ζητούν νέα διαπραγμάτευση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/3/2025

Από δύο ξεχωριστές πηγές μέσα στην Ταϊλάνδη και έπειτα με την επαλήθευση του ίδιου του προέδρου της πίστας Chang, κ. Newin Chidchob μας έρχεται η είδηση πως αμέσως μετά την επιτυχημένη διοργάνωση του πρώτου αγώνα της σεζόν που σημείωσε τεράστια προσέλευση, με 224.634 εισιτήρια, το υπουργείο αθλητισμού δεν ανανεώνει για την σεζόν του 2027.

Η συμφωνία που έχει το SAT (Sports Authority of Thailand) με την Dorna συνεχίζει να ισχύει και για την επόμενη σεζόν, όμως τώρα ήταν προγραμματισμένο να ολοκληρώσουν την συμφωνία τους για την επέκταση της συνεργασίας τους. Δυστυχώς αυτό το πλάνο ναυάγησε προς μεγάλη απογοήτευση του κ. Newin Chidchob καθώς τα MotoGP στήριζαν την ύπαρξη της πίστας ενώ παράλληλα η επέκταση του συμβολαίου θα ξεκινούσε να φέρνει ουσιαστικό κέρδος. Μέχρι σήμερα η επένδυση που είχε απαιτηθεί για να καλυφθούν οι προδιαγραφές των MotoGP αλλά και η έγκριση FIA grade 1 που έχει η πίστα για F1, ήταν τεράστια και έτρεχαν ακόμη οι μειώσεις της επένδυσης.

Τα οικονομικά μεγέθη που ο Newin λέει ότι αποφέρει ο αγώνας ζαλίζουν και ξεφεύγουν τόσο πολύ προς τα πάνω, που μοιάζει σαν μία προσπάθεια να πείσει τις αρχές για την συνέχιση του αγώνα, παρόλο που στην πράξη έχουν τον τρόπο να ελέγξουν την εγκυρότητα των αριθμών που δίνει στην δημοσιότητα. Από την στιγμή που τα νούμερα δεν διαψεύδονται, τότε μιλάμε για ένα αστρονομικό ποσό που από μόνο του καθιστά τεράστιο το λάθος να μην συνεχίσουν τα MotoGP στην Ταϊλάνδη.

Ο συνολικός τζίρος μαζί με τις δοκιμές για την πίστα Chang ξεπέρασε τα 5 δις Μπατ ή αλλιώς τα 141 εκατ. Ευρώ όταν η Dorna ζητά 14 εκατ. Ευρώ κάθε χρόνο από το υπουργείο τουρισμό για να φέρει τα MotoGP εκεί. Από αυτά τα 8,4 εκατ. Ευρώ εξασφαλίζονται από χορηγίες που σημαίνει ότι το κόστος για την κυβέρνηση της Ταϊλάνδης είναι εξαιρετικά μικρό, μπροστά στο συνολικό όφελος.

Πόσο μάλλον που τα στοιχεία που το ίδιο το SAT ανακοινώνει, κάνουν λόγο για 7.000 θέσεις εργασίας και μία πολύ σημαντική οικονομική επίδραση στην περιοχή που βρίσκεται σχεδόν έξι ώρες μακριά από την πρωτεύουσα.

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, ένας γύρος των MotoGP στην Ισπανία με τα μισά εισιτήρια που συνήθως κόβονται εκεί αποφέρει συνολικά έως και 50 εκατ. Ευρώ στην περιοχή με τον αγώνα από μόνο του να δημιουργεί τζίρο 12 εκατ. Ευρώ και άλλο τόσο, περίπου 11 εκατ. Ευρώ σε έμμεσα οικονομικά οφέλη για την περιοχή. Το ποσό αυτό διπλασιάζεται και αγγίζει τα 50 εκατ. Ευρώ όταν υπολογίσει κανείς τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται στον τομέα των υπηρεσιών. Την ίδια στιγμή το κόστος που ζητά η Dorna από μία ισπανική πίστα είναι πολύ μικρότερο, περίπου 8 εκατ. Ευρώ.

Αν τώρα συγκρίνετε το ποσό που ζητά η Dorna από Ισπανική πίστα και το ποσό που εξασφαλίζει το υπουργείο τουρισμού της Ταϊλάνδης από χορηγίες για να φέρει τον αγώνα στην χώρα, θα δείτε ότι ταυτίζονται.

Το SAT προσπάθησε λοιπόν να πείσει την Dorna να δεχτεί μία μείωση στο κόστος των δικαιωμάτων ώστε να μην χρειαστεί να καταβάλει κάτι για τα MotoGP, όχι όμως από απληστία αλλά επειδή θέλει αυτά τα χρήματα -και πολλά περισσότερα- να τα δώσει προς την πορεία των διεργασιών που χρειάζονται για να αποκτήσει η Ταϊλάνδη τον δικό της αγώνα F1. Ουσιαστικά επιστρέφοντας αυτό το ποσό προς την ίδια κατεύθυνση.

Προφανώς αυτό αφήνει παγερά αδιάφορο τον Newin αλλά και όλους στο Buriram γιατί αν η Ταϊλάνδη πάρει την F1 δεν θα δώσει τον αγώνα σε αυτή την πίστα, τόσο μακριά από την πρωτεύουσα.

Αυτή την στιγμή λοιπόν η Ταϊλάνδη έχει χάσει τον αγώνα MotoGP από το 2027 και μετά.

Είναι σε διαπραγματεύσεις να τον κερδίσει και πάλι ζητώντας να καταβάλει ένα πολύ πιο μικρό ποσό. Αντίστοιχα η Dorna ζητούσε να αυξηθεί κιόλας, γιατί η Dorna δεν έχει μία τιμή για όλους αλλά την προσαρμόζει αντίστοιχα με την δυναμική της κάθε διοργάνωσης και βλέποντας ότι υπάρχει μεγάλο περιθώριο κέρδους, δεν σκοπεύει να διαπραγματευτεί για λιγότερα, αλλά για περισσότερα.

Επειδή είναι μία πίστα μακριά από εκείνες που μπορούμε εύκολα να επισκεφτούμε, μπορεί ο Έλληνας αναγνώστης να μην αντιμετωπίζει αυτές τις εξελίξεις με το ίδιο ενδιαφέρον με τους Ασιάτες καθώς είτε γίνει στην Ταϊλάνδη ο αγώνας, είτε στην Ινδία, το ίδιο αποτέλεσμα θα υπάρχει. Ωστόσο είναι καλό να γνωρίζει πώς λειτουργούν τα πράγματα και πόσο πραγματικά τον κοροϊδεύουν όλοι οι πολιτικοί που φωτογραφίζονται με χειραψίες με την Dorna και κάνουν λόγο για «συζητήσεις» για ελληνικό αγώνα MotoGP όταν στην πράξη δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση και ούτε υπάρχει τρόπος να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα μίας τόσο μεγάλης επένδυσης που μόνο τα δικαιώματα για τον αγώνα, χωρίς την κατασκευή της πίστας, είναι ένα τεράστιο ποσό που η πρόβλεψη πώλησης εισιτηρίων μετά βίας το καλύπτει, πόσο μάλλον το διαχειριστικό κόστος των ημερών, πριν αρχίσει κανείς να υπολογίζει την απόσβεση της επένδυσης στην κατασκευή της ίδιας της πίστας. Κυρίως όμως ο Έλληνας αναγνώστης που θα γνωρίζει τις εξελίξεις, θα μπορεί να αντιληφθεί το ύψος των διαπραγματεύσεων αν όλα πάνε καλά και η Ταϊλάνδη κρατήσει τα MotoGP μετά το 2027. Τότε θα ξέρουμε αν το υπουργείο αθλητισμού της Ταϊλάνδης βάζει τα γυαλιά σε κάθε πολυφωτογραφημένο δικό μας μαϊντανό ή αν τελικά ανήκουν στην ίδια συνομοταξία.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.