Δοκιμές MotoGP Jerez: Yamaha και Suzuki τον πρώτο λόγο

Ταχύτερος όλων ο Vinales

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/5/2021

Αμέσως μετά τον αγώνα στην πίστα της Jerez, το Σαββατοκύριακο του Πάσχα, Οι ομάδες και οι αναβάτες παρέμειναν στην ισπανική πίστα για τις προγραμματισμένες επίσημες δοκιμές, με τον Vinales να γράφει τον ταχύτερο χρόνο παίρνοντας τα "ηνία" από τον εξίσου γρήγορο Rins με την Suzuki GSX-RR.

Ο Macerick Vinales ήταν ο μοναδικός εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha, καθώς ο Quartararo επέλεξε να κάνει επέμβαση στο χέρι προκειμένου να ξεπεράσει το πρόβλημα στον πήχυ (διαμερίσματος αντιβραχίου, γνωστό και ως arm pump) που τον ταλαιπώρησε κατά την διάρκεια του αγώνα.

Ο Ισπανός της Yamaha θα πάει με μια γερή ένεση αυτοπεποίθησης στον επόμενο αγώνα του Le Mans, μετά τα αποτελέσματα των δοκιμών, αφού επικεντρώθηκε και βελτίωσε τον τομέα στον οποίο έχανε από τον team mate του, που δεν ήταν άλλος από τα φρένα. Έγραψε συνολικά 101 γύρους, αλλά όπως δήλωσε ο ίδιος, έχει ακόμη πολλά περιθώρια βελτίωσης για να έχει καλύτερη αντίληψη στο πώς να φρενάρει πιο αργά.

Στο στρατόπεδο της Suzuki, οι δύο εργοστασιακοί αναβάτεςτης Suzuki, Alex Rins και Joan Mir, δοκίμασαν για δεύτερη φορά τον κινητήρα του 2022, δηλώντας ικανοποιημένοι από την εξέλιξη και από το χαρακτήρα του κινητήρα, με περιθώρια βελτίωσης σε ό,τι αφορά την τελική ταχύτητα, σε σύγκριση με την πρώτη έκδοση που είχαν δοκιμάσει στις επίσημες δοκιμές πριν τον αγώνα του Qatar. Ο Rins έγραψε τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο και ο Mir τον τρίτο, έχοντας όμως μεταξύ τους σχεδόν τέσσερα δέκατα διαφορά.

Πολύ καλό χρόνο έγραψε και ο Takaaki Nakagami, ο οποίος ήταν και ο πρώτος αναβάτης της Honda στον πίνακα των χρόνων, αφήνοντας τον εργοστασιακό Pol Espargaro στην έκτη θέση, μιας και ο Marquez αποσύρθηκε πολύ νωρίς από την διαδικασία, λέγοντας πως το σώμα του "κλείδωνε" και δεν ήταν σε καλή φυσική κατάσταση για να οδηγήσει. Είναι χαρακτηριστικό, ότι κατάφερε να κάνει μόλις εφτά γύρους… Ο Espargaro από την άλλη, συμπλήρωσε 89 γύρους, και παρά τις δύο πτώσεις που είχε, κατάφερε να βελτιώσει την αίσθηση που είχε συγκριτικά με τον αγώνα. Αν και δεν υπήρξε αναφορά για το αν συνέχισε να δουλεύει πάνω στο πλαίσιο του 2021 ή επέστρεψε σ' αυτό του 2020 (όπως είχε κάνει ο Nakagami), το σίγουρο είναι ότι δοκίμασε πολλά εξαρτήματα που είχαν να κάνουν με την αεροδυναμική, τα ηλεκτρονικά και την εργονομία πάνω στην μοτοσυκλέτα.

Εμβόλιμα στις δύο Honda στην κατάταξη, μπήκε ο Joann Zarco με την Ducati, ο οποίος ήταν αρκετά δυνατός και το τριήμερο του αγώνα, ενώ ευχάριστες εκπλήξεις αποτέλεσαν τόσο ο χρόνος του Miguel Oliveira με την ΚΤΜ στην έβδομη θέση, όσο και η όγδοη θέση του Luca Marini, με τον νεαρό αναβάτη της SKY Racing VR46 να απέχει μόλις έξι δέκατα από τον ταχύτερο χρόνο του Vinales.

Τα χαμόγελα δεν έλειψαν πάντως από την οικογένεια, μιας και ο Valentino Rossi (ετεροθαλής αδερφός του Marini), ο οποίος είχε ένα πολύ πεσμένο ηθικό μετά τα αποτελέσματα του αγώνα, κατάφερε να βελτιώσει πολύ τον ρυθμό του και να βρει έναν τρόπο να οδηγήσει πιο αποδοτικά την μοτοσυκλέτα του, απέχοντας οκτώ δέκατα από τον Vinales με την ίδια μοτοσυκλέτα. Τόσο ο Rossi όσο και ο ομόσταυλός του Franco Morbidelli, δοκίμασαν ένα νέο μπροστινό φτερό, το νέο ανθρακονημάτινο ψαλίδι, αλλά και μερικές αλλαγές στα ηλεκτρονικά της μοτοσυκλέτας τους.

Ο νικητής του αγώνα, ο Jack Miller, ήταν πολύ πίσω, μόλις στην 18^η θέση, και με μεγάλη διαφορά από τον χρόνο του Vinales (συν ενάμιση δευτερόλεπτο).

Αποτελέσματα δοκιμών Jerez

1	Maverick Viñales	Monster Yamaha (YZR-M1)	1m 36.879s
2	Alex Rins	Suzuki Ecstar (GSX-RR)	+0.034s
3	Joan Mir	Suzuki Ecstar (GSX-RR)	+0.431s
4	Takaaki Nakagami	LCR Honda (RC213V)	+0.469s
5	Johann Zarco	Pramac Ducati (GP21)	+0.556s
6	Pol Espargaro	Repsol Honda (RC213V)	+0.627s
7	Miguel Oliveira	Red Bull KTM (RC16)	+0.629s
8	Luca Marini	Sky VR46 Avintia Ducati (GP19)*	+0.680s
9	Franco Morbidelli	Petronas Yamaha (YZR-M1)	+0.748s
10	Francesco Bagnaia	Ducati Team (GP21)	+0.811s
11	Brad Binder	Red Bull KTM (RC16)	+0.819s
12	Valentino Rossi	Petronas Yamaha (YZR-M1)	+0.821s
13	Enea Bastianini	Avintia Ducati (GP19)*	+0.838s
14	Aleix Espargaro	Aprilia Gresini (RS-GP)	+1.006s
15	Alex Marquez	LCR Honda (RC213V)	+1.291s
16	Marc Marquez	Repsol Honda (RC213V)	+1.424s
17	Iker Lecuona	KTM Tech3 (RC16)	+1.495s
18	Jack Miller	Ducati Team (GP21)	+1.576s
19	Danilo Petrucci	KTM Tech3 (RC16)	+1.729s
20	Tito Rabat	Pramac Ducati (GP21)	+1.947s
21	Lorenzo Savadori	Aprilia Gresini (RS-GP)*	+2.145s

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.