Δοκιμές Qatar Moto2 & Moto3: Έσπασαν ρεκόρ

Στην τελική ευθεία για το πρωτάθλημα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/3/2019

Μια βδομάδα μετά τις επίσημες δοκιμές της MotoGP κατηγορίας, ήταν η σειρά των αναβατών της Moto2 και Moto3 να μπουν στην πίστα του Qatar και να δοκιμάσουν τις μοτοσυκλέτες τους. Οι άνεμοι την πρώτη μέρα ήταν αρκετά ισχυροί με ταχύτητες που ξεπερνούσαν τα 30km/h δυσκολεύοντας το έργο των αναβατών, όμως τις υπόλοιπες μέρες τα καιρικά φαινόμενα μειώθηκαν αισθητά.

Moto2

Οι ισχυροί άνεμοι δεν είχαν τόσο έντονη επίδραση στις μοτοσυκλέτες της μεσαίας κατηγορίας, αλλά παρ’ όλα αυτά εμπόδιζαν τους αναβάτες να επικεντρωθούν στις δοκιμές τους. Να σας θυμίσουμε πως από φέτος οι μοτοσυκλέτες της Moto2 χρησιμοποιούν τον νέο τρικύλινδρο κινητήρα της Triumph που βασίστηκε πάνω σ’ αυτόν του Street Triple 765, κι ως εκ τούτου το πρωτάθλημα είναι αρκετά ανανεωμένο! Ο Brad Binder κατάφερε να κυριαρχήσει την πρώτη μέρα, ενώ στην τελευταία έξοδο στην πίστα έσπασε και το φράγμα των δύο λεπτών, όντας ο μοναδικός αναβάτης που το κατάφερε εκίνη την μέρα. Τέσσερα δέκατα πίσω του στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Sam Lowes, κρατώντας οριακά στην ουρά του τον Iker Lecuona με διαφορά δύο εκατοστά του δευτερολέπτου! Ο Jorge Navarro που μέχρι εκείνη την ώρα βρισκόταν πίσω του, δεν κατάφερε να αυξήσει τους ρυθμούς του με αποτέλεσμα να ολοκληρώσει τη μέρα του στην τέταρτη θέση. Την πεντάδα ολοκλήρωσε ο Alex Marquez.

Με τις συνθήκες να καλυτερεύουν τη δεύτερη μέρα, οι χρόνοι των αναβατών δεν άργησαν να πέσουν. Απ’ την αρχή κιόλας οι εννέα πρώτοι είχαν ήδη σπάσει το φράγμα των δύο λεπτών, με τον Remy Gardner να βρίσκεται στην κορυφή και πολύ κοντά στο να πέσει και κάτω απ’ το 1:59. Στη συνέχεια κατάφερε να ολοκληρώσει το εγχείρημά του, όμως ο Sam Lowes κατόρθωσε να τεθεί επικεφαλής του πίνακα με ελάχιστη διαφορά, ενώ οι δυο τους ήταν οι μοναδικοί που γύρισαν στο 1:58 μέχρι το τέλος της ημέρας, σπάζοντας το ρεκόρ του καλύτερου γύρου που είχε πετύχει ο Jonas Folger πριν από τρία χρόνια. Μέχρι το τέλος, οι υπόλοιποι αναβάτες δεν κατάφεραν να πέσουν κάτω απ’ το 1:59, παρά το γεγονός ότι είχαν την ευκαιρία να το επιχειρήσουν ανενόχλητοι, αφού τόσο ο Lowes όσο κι ο Gardner δεν βγήκαν ξανά στην πίστα. Τρίτος στον πίνακα βρέθηκε ο Jorge Martin που μαζί με το ρεκόρ του Folger έσπασε και την κυριαρχία της Kalex στον πίνακα. O Xavi Vierge βρισκόταν πολύ κοντά του στην τέταρτη θέση, ενώ την πεντάδα συμπλήρωσε ο Alex Marquez.

Η τελευταία μέρα είχε τις πιο ήπιες καιρικές συνθήκες συγκριτικά με τις δύο προηγούμενες, με αποτέλεσμα περισσότεροι αναβάτες να γυρίζουν κάτω απ’ το 1:59, αποδεικνύοντας πως με τον κινητήρα της Triumph οι μοτοσυκλέτες της Moto2 είναι πιο γρήγορες απ’ ότι παλιότερα. Μέχρι το τέλος της ημέρας, πάνω από 20 αναβάτες γυρίζαν κάτω απ’ τα δυο λεπτά, ενώ οι 10 πρώτοι ήταν κάτω απ’ το 1:59 με τον Brad Binder να κλείνει οριακά τη δεκάδα, καθώς ο ταχύτερος χρόνος του ήταν στο 1:59,999. Στην ένατη θέση ήταν ο Luca Marini –ο ετεροθαλής αδερφός του Rossi- έχοντας μπροστά του Alex Marquez στην όγδοη θέση, θυμίζοντας την διαμάχη που έχουν μεταξύ τους οι μεγαλύτεροι αδερφοί τους. Ο Jorge Navarro ήταν ο μόνος που μπόρεσε να μπει εμβόλιμος μεταξύ της κυριαρχίας της Kalex στις κορυφαίες θέσεις, ολοκληρώνοντας τις δοκιμές του έβδομος. Μπροστά του ήταν ο Xavi Vierge, ενώ ο Marcel Schrotter έκλεισε την πεντάδα. Ο Augusto Fernandez για μόλις 2 χιλιοστά του δευτερολέπτου δεν κατάφερε να βρεθεί εντός της τριάδας, με τον Gardner να καταλαμβάνει τη τρίτη θέση. Ο Tom Luthi βρέθηκε δεύτερος, ενώ ο Sam Lowes ήταν ο πιο γρήγορος. Το φετινό πρωτάθλημα της Moto2 έρχεται άκρως ανανεωμένο τόσο λόγω του νέου κινητήρα όσο και με τους νέους αναβάτες που την πλαισιώνουν, προσδίδοντας έτσι επιπλέον ενδιαφέρον.

Moto3
Ο κυρίαρχος για τα δύο πρώτα σκέλη των δοκιμών της μικρότερης κατηγορίας ήταν ο αναβάτης που πέρσι έπαιξε κορόνα γράμματα την καριέρα του στους αγώνες, τραβώντας την μανέτα της μοτοσυκλέτας του Manzi στον αγώνα της Moto2 στο Misano, Romano Fenati. Η εμπειρία που απέκτησε απ’ την συμμετοχή του στην Moto2 του έδωσε ένα μικρό προβάδισμα για να βρεθεί στην κορυφή των χρονομετρήσεων, όμως δεν παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος, αφού ο team mate του Tony Arbolino κατάφερε να τον ξεπεράσει στο τελευταίο σκέλος των δοκιμών. Γενικότερα την πρώτη μέρα των δοκιμών κυριάρχηασαν οι αναβάτες της Honda, με τις οκτώ πρώτες θέσεις να συμπληρώνονται απ’ αυτούς. Ο Lorenzo Dalla Porta βρέθηκε στην τρίτη θέση του πίνακα, έχοντας μισό δευτερόλεπτο διαφορά απ’ τον Fenati και με τον Macros Ramirez να βρίσκεται σχεδόν κολλητά πίσω του. Ο Kazuki Masaki ήταν ο μοναδικός αναβάτης εντός δεκάδας που κατάφερε να σπάσει την κυριαρχία της Honda και ήταν ο πιο γρήγορος αναβάτης της KTM. Ο Can Ocnu που πέρσι είχε κάνει το ντεμπούτο του ως πρωτοεμφανιζόμενος στον τελευταίο αγώνα της Moto3 όντας και ο μικρότερος σε ηλικία αναβάτης με νίκη στην κατηγορία, βρέθηκε μόλις δύο θέσεις πριν το τέλος του πίνακα.

Με τα ισχυρούς ανέμους να κοπάζουν την δεύτερη μέρα, οι αναβάτες κατάφεραν να βελτιώσουν τους χρόνους τους και να βρουν το ρυθμό τους πιο εύκολα. Ως εκ τούτου, έθεσαν πιο γρήγορους χρόνους στον πίνακα και οι αναβάτες της KTM κατάφεραν να βρεθούν εντός της τριάδας στο τέλος της ημέρας, με τον Aron Canet να έχει από μικρή έως ελάχιστη διαφορά απ’ τους δύο πρώτους. Την έκτη θέση κατέλαβε ο Darryn Binder, ενώ όγδοος ήταν ο Kazuki Masaki ολοκληρώνοντας την παρουσία της KTM στις δέκα πρώτες θέσεις. Ο πιο γρήγορος αναβάτης ήταν για ακόμη μια φορά ο Romano Fenati που απ’ το πρώτο κιόλας σκέλος βρέθηκε στην κορυφή και δεν μετακινήθηκε απ’ αυτή. Στο πρώτο σκέλος τον πλησίασε ο Niccolo Antonelli, όμως οι χρόνοι του στο τέλος της ημέρας τον τοποθέτησαν στην τελευταία θέση της δεκάδας. Προς το τέλος ο Lorenzo Dalla Porta κατάφερε να γράψει τον πιο γρήγορο χρόνο του, ερχόμενος δεύτερος όπου και παρέμεινε μέχρι την έναρξη του τρίτου σκέλους. Ο Tony Arbolino ήρθε δεύτερος με αποτέλεσμα να ανταλλάζει ουσιαστικά θέσεις με τον team mate του, Fenati, συγκριτικά με την πρώτη μέρα.

Στην τελευταία μέρα των δοκιμών για την μικρότερη κατηγορία, οι αναβάτες είχαν βρει πλήρως τον ρυθμό τους και οι δύο πρώτοι απ’ αυτούς κατάφεραν να σπάσουν και το ρεκόρ του καλύτερου γύρου που είχε πετύχει πέρσι ο Jorge Martin. Η εικόνα των δοκιμών όμως ήταν διαφορετική συγκριτικά με τις προηγούμενες μέρες, καθώς στην αρχή ο Kazuki Masaki βρέθηκε στην κορυφή γράφοντας τον καλύτερο χρόνο του. Όμως δεν κατάφερε να αυξήσει τον ρυθμό του για το υπόλοιπο της ημέρας και εν τέλει βρέθηκε τρείς θέσεις κάτω απ’ τη δεκάδα. Από εκείνο το χρονικό σημείο και μετά, η δεκάδα του πίνακα των χρονομετρήσεων άρχισε να συμπληρώνεται με περισσότερους αναβάτες της Honda στις κορυφαίες θέσεις, κάτι που αποδεικνύει πως η ιαπωνική εταιρεία έχει εξελίξει αρκετά τους κινητήρες της ώστε να παρέχουν βελτιωμένους ρυθμούς επιτάχυνσης και ελαφρώς περισσότερη ιπποδύναμη, δίνοντας ένα μικρό πλεονέκτημα στους αναβάτες της. Μέχρι το τέλος των δοκιμών ο Fenati βρισκόταν στην κορυφή, αποτελώντας τον κυρίαρχο του τριήμερου από πλευράς επιδόσεων, με τον ομόσταβλό του να βρίσκεται πίσω του με ελάχιστη διαφορά. Ο Aron Canet βρέθηκε για άλλη μια φορά στην τρίτη θέση, διατηρώντας πίσω του τον Dalla Porta, ενώ ο Antonelli ολοκλήρωσε την πεντάδα.

Οι αναβάτες της Moto3 -όπως κι εμείς- μετράνε μέρες μέχρι την έναρξη του πρωταθλήματος κι όπως όλα δείχνουν η μάχη για τον τίτλο της μικρότερης κατηγορίας θα είναι γεμάτη θέαμα. Ο Romano Fenati με την περισσότερη εμπειρία που έχει συγκριτικά με τους υπόλοιπους αναβάτες, έχει όλα τα φόντα να βρεθεί στις κορυφαίες θέσεις της κατάταξης, όμως το θέμα είναι κατά πόσο θα καταφέρει να αξιοποιήσει την ευκαιρία που του δόθηκε ώστε να αφήσει πίσω του το παρελθόν. Με τους περσινούς κορυφαίους αναβάτες να έχουν πάρει τις μεταγραφές τους στις μεγαλύτερες κατηγορίες, το πεδίο για τον Dalla Porta στην κατάκτηση του τίτλου γίνεται πιο ξεκάθαρο και φέτος τ’ όνομά του θα έχει εντονότερη παρουσία στο βάθρο. Τόσο το ντεμπούτο όσο και η πορεία του Can Ocnu στο φετινό πρωτάθλημα αποτελούν άλλο ένα στοιχείο άξιο προσοχής, καθώς η εξέλιξή του νεαρού αναβάτη σ’ ένα ως, επί το πλείστον, ισπανοκρατούμενο άθλημα, είναι άκρως ενδιαφέρουσα. 

Επίσημες χρονομετρήσεις της Moto2 της τελευταίας μέρας.

1.     Sam Lowes GBR Federal Oil Gresini Moto2 (Kalex) 1m 58,439s

2.     Tom Luthi SWI Dynavolt Intact GP (Kalex) 1m 58,663s

3.     Remy Gardner AUS ONEXOX TKKR SAG Team (Kalex) 1m 58,755s

4.     Augusto Fernandez SPA FlexBox HP 40 (Kalex) 1m 58,757s

5.     Marcel Schrotter GER Dynavolt Intact GP (Kalex) 1m 58,787s

6.     Xavi Vierge SPA EG 0.0 Marc VDS (Kalex) 1m 58,880s

7.     Jorge Navarro SPA +Ego Speed Up (Speed Up) 1m 58,923s

8.     Alex Marquez SPA EG 0.0 Marc VDS (Kalex) 1m 58,948s

9.     Luca Marini ITA SKY Racing Team VR46 (Kalex) 1m 58,980s

10.    Brad Binder RSA Red Bull KTM Ajo (KTM) 1m 58,999s

11.    Jorge Martin SPA Red Bull KTM Ajo (KTM) 1m 59,042s

12.    Iker Lecuona SPA American Racing KTM (KTM) 1m 59,200s

13.    Nicolo Bulega ITA SKY Racing Team VR46 (Kalex) 1m 59,226s

14.    Tetsuta Nagashima JPN ONEXOX TKKR SAG Team (Kalex) 1m 59,306s

15.    Bo Bendsneyder NED NTS RW Racing GP (NTS) 1m 59,308s

16.    Lorenzo Baldassarri ITA FlexBox HP 40 (Kalex) 1m 59,325s

17.    Andrea Locatelli ITA Italtrans Racing Team (Kalex) 1m 59,335s

18.    Enea Bastianini ITA Italtrans Racing Team (Kalex) 1m 59,351s

19.    Fabio Di Giannantonio ITA +Ego Speed Up (Speed Up) 1m 59,491s

20.    Somkiat Chantra THA Idemitsu Honda Team Asia (Kalex) 1m 59,734s

21.    Simone Corsi ITA Tasca Racing Scuderia Moto2 (Kalex) 1m 59,829s

22.    Khairul Idham Pawi MAL Petronas Sprinta Racing (Kalex) 2m 0,148s

23.    Jesko Raffin SWI NTS RW Racing GP (NTS) 2m 0,334s

24.    Joe Roberts USA American Racing KTM (KTM) 2m 0,414s

25.    Jake Dixon GBR Angel Nieto Team (KTM) 2m 0,621s

26.    Lukas Tulovic GER Kiefer Racing (KTM) 2m 0,725s

27.    Dominique Aegerter SWI MV Agusta Idealavoro Forward (MV Agusta) 2m 0,896s

28.    Marco Bezzecchi ITA Red Bull KTM Tech 3 (KTM) 2m 0,921s

29.    Philipp Oettl GER Red Bull KTM Tech 3 (KTM) 2m 1,337s

30.    Stefano Manzi ITA MV Agusta Idealavoro Forward (MV Agusta) 2m 1,564s

31.    Xavier Cardelus AND Angel Nieto Team (KTM) 2m 1.656s

32.    Dimas Ekky Pratama INA Idemitsu Honda Team Asia (Kalex) 2m 1,824s

 

Επίσημες χρονομετρήσεις της Moto3 της τελευταίας μέρας.

 

Romano Fenati ITA Snipers Team (Honda) 2m 5,285s

Tony Arbolino ITA Snipers Team (Honda) 2m 5,515s

Aron Canet SPA Sterilgarda Max Racing Team (KTM) 2m 5,653s

Lorenzo Dalla Porta ITA Leopard Racing (Honda) 2m 5,771s

Niccolo Antonelli ITA SIC58 Squadra Corse (Honda) 2m 5,792s

John McPhee GBR Petronas Sprinta Racing (Honda) 2m 5,899s

Marcos Ramirez SPA Leopard Racing (Honda) 2m 6,030s

Tatsuki Suzuki JPN SIC58 Squadra Corse (Honda) 2m 6,090s

Dennis Foggia ITA SKY Racing Team VR46 (KTM) 2m 6,199s

Celestino Vietti ITA SKY Racing Team VR46 (KTM) 2m 6,200s

Kaito Toba JPN Honda Team Asia (Honda) 2m 6,206s

Alonso Lopez SPA Estrella Galicia 0.0 (Honda) 2m 6,243s

Kazuki Masaki JPN BOE Skull Rider Mugen Race (KTM) 2m 6,246s

Albert Arenas SPA Angel Nieto Team (KTM) 2m 6,312s

Ayumu Sasaki JPN Petronas Sprinta Racing (Honda) 2m 6,341s

Darryn Binder RSA CIP Green Power (KTM) 2m 6,503s

Raul Fernandez SPA Angel Nieto Team (KTM) 2m 6,558s

Jakub Kornfeil CZE Redox PruestelGP (KTM) 2m 6,590s

Ai Ogura JPN Honda Team Asia (Honda) 2m 6,671s

Vicente Perez SPA Reale Avintia Arizona 77 (KTM) 2m 6,787s

Sergio Garcia SPA Estrella Galicia 0.0 (Honda) 2m 6,975s

Can Oncu TUR Red Bull KTM Ajo (KTM) 2m 6,984s

Filip Salac CZE Redox PruestelGP (KTM) 2m 7,217s

Makar Yurchenko KAZ BOE Skull Rider Mugen Race (KTM) 2m 7,227s

Andrea Migno ITA Bester Capital Dubai (KTM) 2m 7,427s

Riccardo Rossi ITA Kömmerling Gresini Moto3 (Honda) 2m 7,992s

Tom Booth-Amos GBR CIP Green Power (KTM) 2m 8,084s

Ετικέτες

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!

Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ
Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/10/2025

Στις 23 Οκτωβρίου 2011 ο κόσμος του MotoGP πάγωσε. Ο Marco Simoncelli το όνομα που όλοι μας πιστεύαμε πως θα είναι ο επόμενος απόλυτος διεκδικητής των MotoGP, ο νεαρός αναβάτης που ο Rossi έβλεπε ως συνεχιστή του, έχοντας προλάβει να γίνει ήδη ένας από του πιο αναγνωρίσιμους αναβάτες της σύγχρονης εποχής, έχασε τη ζωή του στη διάρκεια του Grand Prix της Μαλαισίας, αφήνοντας πίσω του ένα κενό που παραμένει αισθητό ακόμη και σήμερα. Ο “Super Sic”, όπως τον γνώριζε όλος ο κόσμος, δεν υπήρξε απλώς ένας εξαιρετικός αναβάτης ήταν μια προσωπικότητα που οι αγώνες μοτοσυκλέτας χρειαζόντουσαν και μάλιστα χρειάζονται ακόμη. Είχε τεράστιο πάθος και ανεπιτήδευτη αγάπη για τους αγώνες, με μία πρέζα χιούμορ που έλκυε ακόμη και τους οπαδούς άλλων αναβατών!

Δεκατέσσερα χρόνια μετά, η μνήμη του συνεχίζει να ζει δυνατά χωρίς να έχει προλάβει να γεμίσει με ρεκόρ ή να φορτώσει τα στατιστικά, τέτοια ήταν η αγάπη του κόσμου και η καθολική του αποδοχή από όλους, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο όχι μόνο στα MotoGP αλλά και γενικά στον μηχανοκίνητο αθλητισμό!

Ο Simoncelli ήταν φτιαγμένος από υλικό που δεν μετριέται σε τίτλους και στατιστικά. Το ανέμελο μαλί κάτω από το κράνος, το σπινθηροβόλο βλέμμα και εκείνο το απίστευτο πάθος για μάχη, που έκανε κάθε γύρο του MotoGP να θυμίζει κάτι από άλλες εποχές. Ήταν αγνός αγωνιστής, με μια ιταλική τρέλα που δεν μπορούσε, ούτε ήθελε, να κρύψει.

Super Sic 58 – The Legacy
Ονοματεπώνυμο: Marco Simoncelli
Ημερομηνία γέννησης: 20 Ιανουαρίου 1987, Cattolica, Ιταλία
Θάνατος: 23 Οκτωβρίου 2011, Sepang, Μαλαισία
Αριθμός αγώνων GP: 151 (125cc, 250cc, MotoGP)
Νίκες: 14 (12 στο 250cc, 2 στο 125cc)
Παγκόσμιοι τίτλοι: 1 (250
cc, 2008 – Gilera)
Ομάδες:
Matteoni Racing, Metis Gilera, San Carlo Honda Gresini}
Νούμερο: 58 (αποσυρμένο επίσημα από το MotoGP το 2016)

Κληρονομιά:
• Το Misano World Circuit Marco Simoncelli φέρει το όνομά του από το 2012.
• Το Fondazione Marco Simoncelli στηρίζει νέους και οικογένειες σε ανάγκη, συνεχίζοντας το φιλανθρωπικό έργο της οικογένειας.
• Κάθε χρόνο, οι φίλοι του διοργανώνουν στο Misano το “Sic Day”, ένα φεστιβάλ χαράς και μοτοσυκλέτας, όπως το ήθελε εκείνος.
• Το #58 παραμένει σύμβολο πάθους και αυθεντικότητας, ένα νούμερο που θα θυμίζει για πάντα τι σημαίνει να ζεις ως αγωνιζόμενος στην κορυφή της μοτοσυκλέτας

Η καριέρα του εκτοξεύθηκε το 2008, όταν κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα 250cc με τη Gilera, χαρίζοντας στην παραπαίουσα τότε Ιταλική μάρκα το τελευταίο της σπουδαίο τρόπαιο. Από τότε, το όνομα “Simoncelli” έγινε συνώνυμο με τον επιθετικό και θεαματικό τρόπο οδήγησης. Ήταν ένα ιδιαίτερο επιθετικό στιλ, από εκείνα που ακόμη και οι αντίπαλοί του δεν χρησιμοποιούσαν αργότερα εναντίον του, ήταν όμως μοιραία και εκείνο που έδωσε το άδοξο τέλος. Όταν ανέβηκε στο MotoGP με τη Honda της ομάδας Gresini, όλοι ήξεραν πως μπροστά τους είχαν έναν από εκείνους τους αναβάτες που ή θα έγραφαν ιστορία ή θα την πλήρωναν ακριβά.

Γνώρισα προσωπικά τον Simoncelli με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο. Είχε μόλις κερδίσει τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο και βρισκόμασταν στην πίστα δοκιμών της Goodyear-Dunlop, μία μαγευτική τοποθεσία με μία εκπληκτική πίστα όπου φυσικά δεν υπάρχουν κερκίδες, ούτε μπορεί να μπει κανείς άλλος πέρα από τους αναβάτες δοκιμών και τους δημοσιογράφους, στις λίγες φορές που έχει φιλοξενήσει παρουσιάσεις ελαστικών.

Ήμουν για ακόμη μία φορά ο μόνος Έλληνας προσκεκλημένος και είχα μπει να οδηγήσω μαζί με τους Άγγλους δημοσιογράφους που τότε ήταν μία πολυπληθή ομάδα χωρίς Youtubers και Influencers, όλοι τους εξαιρετικά έμπειροι και επίσης όλοι τους, μηδενός εξαιρουμένου, με αγωνιστικές περγαμηνές που έφταναν για δύο από αυτούς μέχρι και το BSB! Μπήκαμε με superbike στο session εκείνο και ο Simoncelli με ένα Dorsoduro 750. Αυτό που περισσότερο το έχετε δει να κυκλοφορεί με την ομάδα ΔΙΑΣ, σπάνια δικάβαλο παρότι η ομάδα αυτή έτσι έχει στηθεί και αν θυμάστε από την δοκιμή στο MOTO, δεν ήταν και μία μοτοσυκλέτα που μπορούσε εύκολα να ξεχωρίσει.

Ο Simoncelli ξεκίνησε τελευταίος, πίσω μας και σε λίγους γύρους μας είχε μαζέψει. Εγώ βρισκόμουν τότε σχετικά μπροστά στο γκρουπ, τρίτος κατά σειρά όταν με πέτυχε στο πιο αργό κομμάτι της πίστας, αργό για εμάς. Ανηφορικό εσάκι με θετική κλίση στην μεσαία του στροφή. Ήξερα ότι ήταν πίσω μου και είχα υπολογίσει να κρατηθώ στην έξοδο για να μην τον κόψω και να ανοίξω το γκάζι του GSXR1000R μόλις με περάσει. Μόνος μου στόχος να μείνω πίσω του για λίγο καθώς αμέσως μετά είχαμε άλλες δύο στροφές που μας οδηγούσαν στην ευθεία, οπότε θα προλάβαινα να οδηγήσω τουλάχιστον μισό γύρο πίσω του. Ότι και να έκανε δεν θα μπορούσε να ξεφύγει στην ευθεία με το Dorsoduro 750 από το GSXR1000R!

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ!

Την ώρα που έστριβα την δεύτερη στροφή από το εσάκι, εκείνη την αριστερή με την θετική κλίση, είδα ένα Dorsoduro να πετάγεται πλαγιασμένο μέσα από κερμπ πέρνοντας μαζί του χώματα, πετραδάκια και χόρτα και να προσγειώνεται μπροστά μου με το γόνατο. Πίστεψα ότι απλά έπεφτε μπροστά μου, άφησα το γκάζι και προσευχήθηκα στην Dunlop να κρατήσει το εμπρός ελαστικό που εκείνη την στιγμή του ζητούσες να κάνει κάτι δύσκολο. Μόνο που ο Simoncelli δεν είχε πέσει, ντριφτάρισε στην προσγείωση μέχρι το εξωτερικό κερμπ, εκτός δηλαδή αγωνιστικής γραμμής και πάνω του ακριβώς άνοιξε το γκάζι και με τρόπο που δεν πίστευα πως μπορούσε να γίνει το Dorsoduro 750 σηκώθηκε με το γκάζι, πλάγιασε στην επόμενη δεξιά ξύνοντας τα πάντα και εξαφανίστηκε στα 150 μέτρα της ευθείας πριν τα φρένα της επόμενης αριστερής. Όταν βγήκα στην ευθεία ήταν ήδη περίπου στην μέση και δεν τον έφτασα ποτέ στα φρένα της σπαστής δεξιάς, μίας πολύ ύπουλης στροφής που όταν μάθαινες την πίστα μπορούσες να την πουλήσεις πηγαίνοντας διαγώνια προς την κατηφορική ευθεία πριν από μία απότομη δεξιά όπου είχαν σημειωθεί και αρκετές πτώσεις.

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
Έχουν περάσει 16 χρόνια από εκείνη την ημέρα, ήμουν τότε ένας νέος συντάκτης, συνομιλώντας με τον επόμενο Valentino Rossi (όπως τον λέγαμε με τον πατέρα του)

Δεν οδηγήσαμε ποτέ μαζί για μισή πίστα, ενώ αμέσως μετά ήμασταν μόνοι μας για τους λίγους γύρους που έμεναν για το υπόλοιπο session. ΌΛΟΙ οι Άγγλοι συνάδελφοι είχαν βγει έξω νωρίτερα ζητώντας από την Dunlop να βγάλει τον Simoncelli γιατί δεν ήθελαν να σκοτωθούν δοκιμάζοντας λάστιχα. Μέχρι εκείνη την στιγμή δεν το είχα δει ως απερισκεψία, ήμουν ακόμη εντυπωσιασμένος από το πώς κατάφερε να προσγειωθεί πλαγιασμένος και κυρίως με την λογική ακολουθία της σκέψης του. Πώς δηλαδή πήρε την απόφαση να βγει εκτός πίστας, μέσα από τα κέρμπ! Στο πλαίσιο της συνέντευξης που είχαμε μετά, ξεκίνησα από εκεί: «Πώς το σκέφτηκες αυτό και κυρίως γιατί; Ποιος ο λόγος;» - «Δεν το σκέφτηκα, μου είπε ο Simoncelli, δεν ήταν δηλαδή μία μελετημένη από πριν απόφαση, είχατε πολύ πιο γρήγορες μοτοσυκλέτες οπότε έπρεπε να μην φρενάρω πουθενά για να σας περάσω, ότι ήρθαν οι στροφές και είδα ότι θα έπρεπε να κόψω πολύ για να μείνω πίσω από το GSXR και μετά στην ευθεία να μην μπορώ να προσπεράσω, σκέφτηκα την προσπέραση στην επόμενη στροφή και μου ήρθε πολύ μακριά. Οπότε εκεί που έστριβα την πρώτη δεξιά, το σήκωσα και έκανα την αριστερή εκτός πίστας.

Στην συνέχεια εκείνης της συνέντευξης τον ρώτησα αν οδηγεί στον δρόμο και μου είπε πως όχι γιατί είναι επικίνδυνο και γελάσαμε έπειτα μαζί.

Μπορούσες να το δεις όπως οι Άγγλοι, ως επιθετικό και απερίσκεπτο ή να τον θαυμάσεις ως κάτι εξωπραγματικό και μοναδικό. Διότι αυτό ήταν. Απίστευτα πράος και μαζεμένος όλες τις στιγμές, εκτός από εκείνες που οδηγούσε. Ήμουν τυχερός που τον γνώρισα και μου για λίγο, πολύ λίγο, οδηγήσαμε και μαζί.

Το 2011, με τον αριθμό 58 πάνω στο λευκό fairing, ο Marco έδειχνε πως το μεγάλο του ξέσπασμα ήταν θέμα χρόνου. Πάλευε με τους καλύτερους τότε, με Lorenzo, Stoner, Pedrosa, Rossi κι αν κάποιες φορές οι κινήσεις του ήταν υπερβολικά τολμηρές, είχαν εκείνο το στοιχείο του “πραγματικού αγώνα” που σήμερα θα ξεσήκωνε αντιδράσεις. Δεν υπολόγιζε τίποτα. Οδήγησε πάντα σαν να μην υπήρχε αύριο, και ίσως τελικά γι’ αυτό να έγινε αθάνατος.

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
στιγμιότυπο από την ίδια εκείνη ημέρα

Η μοίρα στάθηκε άδικη στη Sepang. Μια πτώση στην πρώτη κιόλας στροφή, ένα ατυχές σημείο επαφής και το όνειρο σταμάτησε απότομα. Ο θάνατός του σε ζωντανή μετάδοση καθώς όλοι οι θεατές κατάλαβαν αμέσως τι είχε συμβεί βλέποντας το κράνος του να φεύγει, έμεινε για πάντα χαραγμένος στην ιστορία και κανείς, δεν θέλει να το αναπαράγει. Είχε έντονα στοιχεία αρχαιοελληνικής τραγωδίας μάλιστα από την στιγμή που πάνω του έπεσαν οι καλύτεροί του φίλοι εκτός πίστας και ταυτόχρονα ανταγωνιστές την ώρα του αγώνα. Ένας από τους καλύτερους θα σβήσει άδοξα. Όμως εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε κάτι άλλο, ένας θρύλος που κανένας χρόνος δεν μπορεί να σβήσει. Από τότε, το νούμερο 58 έγινε σύμβολο: όχι μόνο του Simoncelli, αλλά κάθε αναβάτη που τρέχει με την καρδιά του.

Η Honda Gresini διατήρησε τη μνήμη του, το Misano World Circuit φέρει πλέον το όνομά του, και κάθε φορά που βλέπεις εκείνη τη λευκοκόκκινη σημαία με τον αριθμό 58, νιώθεις ότι ο “Super Sic” δεν έφυγε ποτέ στ’ αλήθεια. Ζει σε κάθε νέο αναβάτη που ανεβαίνει με πάθος πάνω στη μοτοσυκλέτα, σε κάθε θεατή που ανατριχιάζει όταν ακούει τον κινητήρα να ανεβάζει στροφές.

Ο Simoncelli ήταν ένας από εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που δεν χρειάζονται χρόνο για να αφήσουν το αποτύπωμά τους. Αρκούσαν λίγες σεζόν για να αλλάξει την ψυχή των GP, για να θυμίσει σε όλους μας πως οι αγώνες δεν είναι μόνο νίκες, είναι άνθρωποι, πάθος, είναι συναίσθημα.

Και αν σήμερα κοιτάξεις τον ουρανό πάνω από το Misano, κάπου ανάμεσα στις στροφές της ιστορίας θα δεις τον Marco να γελά, με εκείνο το ανέμελο βλέμμα που λέει:

“Corri forte, ma divertiti – τρέξε δυνατά, αλλά απόλαυσέ το.”