Ducati για Lorenzo: Πρέπει να ανταποδώσουμε

«Έχει κάνει μεγάλη προσπάθεια να προσαρμοστεί»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/1/2018

Ο race team manager της Ducati κ. Davide Tardozzi σε μία συνολική αποτίμηση της χρονιάς, αναγνώρισε την προσπάθεια του Lorenzo να προσαρμόσει το οδηγικό του στιλ στα δεδομένα της Ducati και να αρχίσει να αποδίδει αποτέλεσμα.

Σε μία ακριβή και πολυσυζητημένη μεταγραφή που οι άσχημες επιδόσεις του Lorenzo στην αρχή της σεζόν έσπειραν την θύελλα των επικρίσεων, ακόμα και μέσα στην ίδια την Ducati, η δουλειά που χρειαζόταν να γίνει περνούσε πάντα από ένα γκρίζο φίλτρο, καθώς άπαντες εστίαζαν στο αποτέλεσμα.

Είναι επίσης ξεκάθαρο, κι έχει ειπωθεί κατά διαστήματα, πως περίμεναν γρηγορότερη προσαρμογή, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Dovizioso έφτασε να διεκδικεί το πρωτάθλημα. Από την μία ο Lorenzo είναι μία πολύ μεγάλη επένδυση που πρέπει να προστατευτεί, από την άλλη ο Tardozzi πραγματικά πιστεύει πως έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια από τον Lorenzo, και τώρα είναι η σειρά της Ducati να κάνει το αντίστοιχο, να προσαρμόσει την μοτοσυκλέτα της στον ίδιο:

«Ο Lorenzo κατέβαλε μία τεράστια προσπάθεια να αλλάξει το στιλ οδήγησης και να το προσαρμόσει στην Ducati, φέρνοντας τελικά αποτελέσματα. Ακόμα δεν είναι τόσο γρήγορος για έναν τίτλο, αλλά είναι τώρα η σειρά μας να προσαρμόσουμε την μοτοσυκλέτα. Χρειαζόμαστε μεγαλύτερη ταχύτητα μέσα στην στροφή, και τώρα έχουμε επικεντρωθεί σε αυτό καθώς είναι κάτι που θα βοηθήσει όλους μας τους αναβάτες».

Ο Tardozzi είναι παλιός αγωνιζόμενος σε GP και Superbike, εφτά φορές πρωταθλητής Ιταλίας στα Superbike και πρωταθλητής Ευρώπης στα Superbike. Αγωνίστηκε στα MotoGP το ’84 και ’85 στην κατηγορία των 250, πριν περάσει στα Superbike όπου έφτασε να διεκδικεί τον τίτλο το ’88 αλλά τον έχασε από σκαμπανεβάσματα απόδοσης. Υπήρξε team manager της Ducati στην χρυσή εποχή Superbike με Carl Fogarty και Troy Corser και αποχώρησε το 2009 για να πάει στην BMW. Επέστρεψε το 2010 στην ομάδα της Ducati στα MotoGP. Ο ίδιος λοιπόν γνωρίζει πολύ καλά από προσαρμογή αγωνιζομένων, αλλά κι από σκαμπανεβάσματα απόδοσης, και πιστεύει πως πραγματοποιούν βήματα στην σωστή κατεύθυνση για μία άκρως ανταγωνιστική σεζόν

Ετικέτες

Isle of Man Classic TT: Σαρωτική νίκη Michael Dunlop με GSX-R750 SRAD και ιστορικό ρεκόρ γύρου

Ο Βασιλιάς του Νησιού δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του
classic tt 2026
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/8/2026

Μια αρμάδα Suzuki GSX-R750 και άλλη μια Kawasaki ZXR750 πρωταγωνίστησαν στη λίστα συμμετοχών του αγώνα Formula One Classic TT, που έγινε το απόγευμα της Κυριακής 23/8 στο Isle of Man. Μεταξύ αυτών ο Michael Dunlop με το ίδιο GSX-R750 SRAD της Team Classic Suzuki με το οποίο είχε ξανατρέξει στο Νησί στο παρελθόν, αλλά και ένα ρόστερ με έμπειρους αναβάτες και μερικές ιδιαίτερες και ξεχωριστές μοτοσυκλέτες, όπως δυο Yamaha YZF750, μια μοναχική Suzuki RG500 και μια σπανιότατη Norton Rotary WRS 588 στα χέρια του Peter Hickman, ο οποίος ωστόσο δεν τερμάτισε μετά από μηχανική βλάβη στον δεύτερο γύρο.

classic tt
O Michael Dunlop (#6, Suzuki GSX-R750) μπροστά από τον Jamie Coward (#4, Kawasaki ZXR750)

Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Mike Browne και την Kawasaki ZXR750 του να οδηγεί τη μάχη, ωστόσο στον δεύτερο γύρο του αγώνα ο Dunlop τον προσπέρασε και άρχισε να απομακρύνεται σταθερά.

classic tt
Mike Browne (Kawasaki ZXR750)

Ό,τι κι αν δοκίμασαν οι αντίπαλοί του δεν είχε κανένα αποτέλεσμα, καθώς ο πολυνίκης του ΤΤ γυρνούσε τη Mountain Course ταχύτερα από κάθε άλλον και στον τρίτο και τελευταίο γύρο κατάφερε ένα ιστορικό ρεκόρ. Με έναν γύρο μέσης ωριαίας ταχύτητας 129.078 mph (207,7 km/h) ο Dunlop πήρε τη νίκη με διαφορά άνω των 20 δευτερολέπτων από τον δεύτερο, Jamie Coward (Kawasaki ZXR750), ο οποίος στο μεταξύ είχε υποβιβάσει τον Browne στην τρίτη θέση.

classic tt
O Peter Hickman με τη Norton WSS 588 Rotary ατυχώς εγκατέλειψε από μηχανική βλάβη

Ο Dunlop ήταν ο μοναδικός αναβάτης της κατηγορίας που έγραψε γύρο άνω των 129 μιλίων ανά ώρα και διέλυσε έτσι ένα ρεκόρ για το Classic TT που κρατούσε εννιά χρόνια και είχε επιτευχθεί από τον Bruce Anstey. Για να αντιληφθούμε πόσο γρήγορα κινήθηκε ο Dunlop, ο τρίτος γύρος του ήταν 13 δευτερόλεπτα ταχύτερος από το ρεκόρ που κατέρριψε, ενώ ο συνολικός του χρόνος στους τρεις γύρους του αγώνα ήταν παραπάνω από ένα λεπτό ταχύτερος από αυτόν που είχε σημειώσει ο Anstey όταν έγραφε το δικό του ρεκόρ!