Ducati: Υποβάθμιση της Desmosedici GP23 - Μεγάλος χαμένος ο Marc Marquez

Οι Ιταλοί αφαίρεσαν εξαρτήματα που έφερναν τη μοτοσυκλέτα πιο κοντά στην GP24
Ducati Desmosedici GP23 υποβάθμιση 2024 Marq Marquez
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/10/2024

Η Ducati αποφάσισε να πάρει πίσω κάποια από τα τελευταία μηχανικά μέρη που είχε εξελίξει για το μοτέρ της Desmosedici GP23, με τον Marc Marquez να αποτελεί και τον μεγαλύτερο χαμένο από αυτή την κίνηση. 

Λίγο πολύ όσοι παρακολουθούν φέτος MotoGP, ακόμη και επιδερμικά, καταλαβαίνουν ότι το πρωτάθλημα θα είχε κατά πάσα πιθανότητα πάρει μια εντελώς διαφορετική τροπή αν άλλαζε μόνο ένα πράγμα και όλα τα άλλα έμεναν ίδια και αυτό δεν είναι άλλο από τη μοτοσυκλέτα του Marc Marquez.

Με το χαμόγελο να επιστρέφει από τις πρώτες κιόλας δοκιμές της Desmosedici GP23 ο αναβάτης με σήμα το εργατικό μυρμήγκι έδειξε το ταλέντο του, βρήκε την αυτοπεποίθηση και την όρεξη που είχα χάσει οδηγώντας την εργοστασιακή Honda RC213V, και πιέζοντας όπως ήξερε, κοντά και πάνω από το όριο, έβαλε μία σαφή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε αυτόν και τους υπόλοιπους αναβάτες με την ίδια μοτοσυκλέτα -που στη βαθμολογία τον ακολουθούν από πολύ μακριά.

Τα κατορθώματα του Marquez, που έφτασε να διεκδικεί τον τίτλο μέχρι και τον γύρο της Ινδονησίας, έφεραν σε δύσκολη θέση και τους εργοστασιακούς Francesco Bagnaia και Enea Bastianini, όπως και τους Franco Morbidelli και Jorge Martin που αγωνίζονται με την GP24. Ίσως και την ίδια την Ducati που τρίβει ωστόσο τα χέρια της για την φετινή κυριαρχία στο MotoGP, η οποία θα συνεχιστεί όπως δείχνουν όλα και την επόμενη σεζόν έχοντας τον οχτώ φορές παγκόσμιο πρωταθλητή ως ομόσταυλο του Bagnaia, πλέον με την τελευταία έκδοση της Desmosedici.

Στα χέρια του Marc Marquez ο κινητήρας της GP23 έχοντας δεχτεί το τελευταίο πακέτο βελτιώσεων από τη Ducati, παρέδωσε τελικά το πνεύμα στον αγώνα της Κυριακής στην Ινδονησία, με τον Καταλανό να βγαίνει αυτόματα εκτός διεκδίκησης του τίτλου.

Το άμεσο μέλλον για τον Marquez μοιάζει τώρα προδιαγεγραμμένο μέχρι και το τέλος της σεζόν, με την Ducati να παίρνει πίσω κάποια από τα νεότερα εξαρτήματα που εξέλιξε για την GP23 μετά την Ινδονησία, με αιτία το σπασμένο μοτέρ του Marc. Σπανίως ακούμε πισωγυρίσματα στους αγώνες αναφορικά στην εξέλιξη ενός κινητήρα, όπως αυτό της Ducati για την περσινή της μοτοσυκλέτα. Όμως δεν αποκλείεται αυτή η απόφαση να πάρθηκε για το καλύτερο και με στόχο να μην σπάσει ξανά το μοτέρ του Marquez που πιέζει τη μοτοσυκλέτα περισσότερο από τον αδερφό του αλλά και τους di Giannantonio και Bezzecchi της Pertamina Enduro VR46 Racing Team. 

Όλοι οι αναβάτες με GP23 έδειξαν να κλείνουν την ψαλίδα με τις GP24 χρησιμοποιώντας αυτά τα εξαρτήματα, με τους di Giannantonio και Bezzecchi να είναι εκείνοι που επηρεάζονται περισσότερο στο Motegi από την απόφαση της Ducati, μην καταφέρνοντας να διακριθούν.

Ducati Desmosedici GP23 υποβάθμιση 2024 Marq Marquez

Το site "The Race" επιβεβαιώνει ότι το εξάρτημα που έκανε τη διαφορά στους προηγούμενους αγώνες και αφαιρέθηκε από τον ιαπωνικό γύρο στο Motegi ήταν ο σφόνδυλος, ο οποίος οδήγησε σε υπερστροφία τον κινητήρα του Marquez στην Ινδονησία και στη συνέχεια στην καταστροφή του. Ο σφόνδυλος είναι ένα από τα στοιχεία που κάνει το μοτέρ της Ducati να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα αφού είναι τοποθετημένος εξωτερικά και μπορεί να αλλαχθεί χωρίς οι Ιταλοί να δεχτούν ποινή ανοίγοντας τον κινητήρα.

Ανάλογα με το βάρος και τη διάμετρό του ο σφόνδυλος μπορεί να μεταβάλλει τα χαρακτηριστικά απόδοσης ενός κινητήρα έχοντας ως κύριο ρόλο, τη διατήρηση της ορμής του στροφαλοφόρου άξονα στα νεκρά διαστήματα -εκτός δηλαδή από τη φάση της έναυσης του καύσιμου μίγματος- και την εξομάλυνση της περιστροφής του. 

Ο εν λόγω σφόνδυλος βελτίωνε τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας της Ducati μειώνοντας την υποστροφή για την οποία παραπονιούνται οι αναβάτες της GP23 -όχι όμως και ο Marquez που προσαρμόζεται-, αφού επέτρεπε στους αναβάτες της να σπάσουν πιο εύκολα την πρόσφυση πίσω και να μειώσουν την υποστροφή. Υποστροφή που προέρχεται από το νέο πίσω ελαστικό της Michelin, το οποίο προσφέρει περισσότερη πρόσφυση από το επιθυμητό και "σπρώχνει" επί της ουσίας το μπροστινό στις εξόδους. 

bezzecchi motegi

Χωρίς τον συγκεκριμένο σφόνδυλο ο Marquez, που έχει αποδεχτεί την κατάσταση και προσπαθεί να προσαρμόσει το οδηγικό του στιλ στα νέα (παλιά) δεδομένα, τερμάτισε τρίτος στο Motegi με 19+ δευτερόλεπτα διαφορά μπροστά από τους Bezzecchi και di Giannantonio. 

Οι δύο Ιταλοί φαίνεται να μην μπορούν να κάνουν το ίδιο (περισσότερο ο Bezzecchi) και είναι πεσμένοι ψυχολογικά μετά από αυτή την εξέλιξη. Ο di Giannantonio μάλιστα σκέφτεται ακόμη και να παρατήσει το υπόλοιπο της σεζόν για να κάνει το χειρουργείο που χρειάζεται για να σταθεροποιήσει τον ώμο του ώστε να είναι έτοιμος για την επόμενη χρονιά. 

Τα παραπάνω συμβαίνουν τη στιγμή που ο Marquez, έχοντας περάσει από τον εφιάλτη της Honda, ούτε καν "βλέπει" αυτές τις "λεπτομέρειες" και οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που παραμένει ανταγωνιστική στα χέρια του με την αυτοπεποίθηση που τον διέκρινε και στα χρόνια της κυριαρχίας του. 

Ο Καταλανός παραδέχεται ωστόσο ότι τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα και για αυτόν στους τέσσερεις τελευταίους αγώνες όπου η Ducati δεν αναμένεται να παρουσιάσει κάποια νέα βελτίωση για το μοτέρ της GP23.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.