«Έφυγαν” τον Abraham από τα MotoGP για να ανοίξει η πόρτα στον Zarco

Δεν ήθελε να σταματήσει να αγωνίζεται
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/11/2019

Σε συνάντηση με φίλους το βράδυ του Σαββάτου ο Karel Abraham ανακοίνωσε πως αποχωρεί από την ομάδα και κατά σειρά και από τα MotoGP. Δεν είχε καμία τέτοια διάθεση, κανένα σκοπό. Δεν το σκεφτόταν καιρό, δεν το είχε σκεφτεί γενικώς, μέχρι που είδε τις τριμελής συναντήσεις του Zarco με το αφεντικό της Reale Avintia και την Ducati.

Η Ducati αναβάθμισε την υποστήριξή της στην Avintia για να μπορεί να πάρει τον Zarco κι αυτό έφερνε αυτομάτως τον Abraham εκτός, από την στιγμή που ο Tito είναι πιο γρήγορος. Με λίγα λόγια η Ducati καλύπτει τα έξοδα και την αμοιβή του Zarco, καθώς η Avintia δεν πλήρωνε αναβάτες αλλά το αντίθετο, οι αναβάτες πλήρωναν την ίδια. Είτε με δυνατούς χορηγούς όπως ο Tito, είτε με γερές οικογενειακές τσέπες όπως ο Abraham, που ο πατέρας του είναι ο ιδιοκτήτης της πίστας του Brno.

Δεκαετίες πριν η συμμετοχή σε έναν αγώνα των MotoGP ήταν το ευκολότερο πράγμα του κόσμου, για έναν αγώνα ήταν πράγματι έτσι, ήταν κάτι που μπορούσε να γίνει. Και τώρα το να πάρεις μέρος στο πρωτάθλημα είναι κάτι που μπορεί να γίνει, χωρίς να σε προετοιμάζουν από τεσσάρων ετών σαν τον Marquez ή τον Rossi, και χωρίς οι γονείς σου να πουλήσουν όλα τους τα υπάρχοντα και να μένουν σε τροχόσπιτο, όπως έγινε με τον Stoner. Δηλαδή ακριβώς αυτό χρειάζεται, χρήματα και μάλιστα πολλά, τα οποία αυτός που δεν έχει προοπτική να γίνει ο επόμενος παγκόσμιος, τα δίνει γιατί του περισσεύουν. Σε κάθε αγώνισμα μοτοσυκλετιστικό, από το Dakar μέχρι τα MotoGP, υπάρχουν αυτές οι ομάδες που θα είναι εκεί για να τους πληρώσεις και να τρέξεις. Η Avintia ήταν μία από αυτές και ο Abraham ένας καλός πελάτης.

MotoGP: Karel Abraham για Zarco: Ας φέρει 5 εκατομμύρια να μιλήσουμε - Ο Abraham δεν θέλει να φύγει…

Ωστόσο ο Abraham δεν ήταν εκεί, στα MotoGP και το WSBK για να κάνει το κομμάτι του τρώγοντας τα λεφτά του πατέρα του. Είναι ο επόμενος ιδιοκτήτης του Brno και έχει χτίσει γύρω του ένα τεράστιο όνομα στην Τσεχία. Ό,τι κάνει είναι για να χτίσει το μέλλον του ως παράγοντας του μοτοσυκλετισμού στην Τσεχία που δεν είναι μικρή αγορά με τους γείτονες που έχει τριγύρω της. Φανταστείτε να είχαμε έναν Έλληνα που τρέχει τώρα στα MotoGP, δεν θα χρειαζόταν να τερματίζει περισσότερο από τελευταίος και δεν θα χρειαζόταν να είναι ούτε ο καλύτερος άνθρωπος στον κόσμο, ούτε ο πιο αγαπητός. Το γεγονός πως θα έκανε κάτι που δεν κάνουν οι άλλοι είναι αρκετό. Η διαφορά είναι πως ο Abraham δεν είναι ούτε φαντασμένος, ούτε υπερβολικός σε δηλώσεις, ούτε και επιδεικνύει τον πλούτο, όπως έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε να συμβαίνει. Και έχει χτίσει το δικό του κοινό, έχει επίσης αρκετές χορηγίες ώστε να μην πληρώνει τα πάντα η πίστα του Brno, και τα δικά του συμβόλαια υποστήριξης και επικοινωνίας τα οποία και τινάχθηκαν στον αέρα. Μέχρι το 2020 θα ήταν σίγουρα στα MotoGP και δεν είχε κανέναν λόγο να βρίσκεται εκτός και για αργότερα. Εκεί που οι υπόλοιποι παίζουν μουσικές καρέκλες κάθε δύο χρόνια, εκείνος απλά περιμένει να τον ρωτήσουν αν θα έρθει στην ομάδα τους, μαζί με τα ωραία του λεφτά… Φέτος όμως η Dorna τις μουσικές καρέκλες τις έπαιξε επιλεκτικά και με ακουστικά, ώστε η μουσική να κόβεται από συγκεκριμένα αυτιά και όχι από όλους.

Ο Abraham έβγαλε μία σειρά από ιστορίες στο Instagram εξηγώντας πως δεν ήθελε να φύγει και δεν είναι δική του απόφαση, πράγμα που δεν χρειαζόταν και να εξηγήσει, ξέραμε όλοι πως αισθανόταν με βάση αυτές εδώ τις δηλώσεις του.

Λιγο αργότερο το Αυτοκινητοδρόμιο του Brno επιβεβαίωσε πως ο Abrahma σταματά. Μέσα σε αυτά τα χρόνια -είχε ξεκινήσει το 2005- ο Abraham δεν είχε κάποια νίκη, είχε φτάσει έως και έβδομος.

Η Avintia δεν έχει ακόμη ανακοινώσει τα πλάνα της, προφανώς όμως είναι κάτι που θα κάνει άμεσα αν θέλει ο Zarco να οδηγήσει αύριο Δευτέρα, στην Jerez…

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.