Επέκταση συνεργασίας HRC με Repsol και Nakagami

Διατηρεί τις πετυχημένες "συνταγές" το HRC
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/10/2020

Η Honda και η Repsol αποτελούν έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους συνδυασμούς στα MotoGP και όπως ανακοινώθηκε πριν από λίγο, αυτός ο "γάμος" θα εξακολουθήσει να ισχύει για άλλα δύο χρόνια, μετά την ανακοίνωση για την επέκταση της συνεργασίας μεταξύ της ισπανικής εταιρείας και των Ιαπώνων της Honda.

Η συγκεκριμένη συνεργασία "γεννήθηκε" το 1995 και από τότε έχει διαγράψει μια επιτυχημένη πορεία 25 ετών, με 180 νίκες στην μεγάλη κατηγορία και 15 Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Ούτε λίγο ούτε πολύ δηλαδή, παραπάνω από τα μισά παγκόσμια πρωταθλήματα MotoGP που διοργανώθηκαν από το 1995 μέχρι σήμερα πήγαν στα χέρια της Repsol Honda. Το μέγεθος της επιτυχίας αυξάνεται περισσότερο, αν προσθέσουμε και τους 10 τίτλους σε επίπεδο ομάδων από το 2002 που καθιερώθηκε ο θεσμός, ενώ στα ρεκόρ της εκτός από τις 180 νίκες περιλαμβάνονται και οι 447 τερματισμοί στο βάθρο συνολικά στα 500cc και τα MotoGP.

Η συνεργασία του Repsol Technology Center με έδρα την Móstoles της Ισπανίας με το εργαστήριο του HRC στην Saitama της Ιαπωνίας, δημιούργησε μια επιτυχημένη φόρμουλα για τον συνδυασμό μοτοσυκλέτας, αναβάτη, καυσίμου και λιπαντικών. Ο Yoshishige Nomura, Πρόεδρος του HRC, δήλωσε ενθουσιασμένος για την συνέχιση της επιτυχημένης συνεργασίας, τονίζοντας ως παράγοντα κλειδί το ότι εργάζονται ως μία ομάδα.

Σε αντίστοιχο κλίμα ήταν και οι δηλώσεις της Begoña Elices García, Διευθύντρια επικοινωνίας της Repsol, η οποία χαρακτήρισε την συμφωνία πολύ σημαντική, ειδικά αυτή την δύσκολη εποχή που διανύουμε με τις αλλαγές που έχει επιφέρει η πανδημία του κορωνοϊού. Τόνισε επίσης το πόσο έχουν εξελιχθεί μέσα από την συνεργασία τους τα προϊόντα των δύο εταιρειών, κάτι που –όπως είπε- θα συνεχίσει να συμβαίνει και για τα επόμενα δύο χρόνια.

Πέρα όμως από την επέκταση της συνεργασίας με την Repsol, το HRC προχώρησε και στην ανακοίνωση της ανανέωσης συμβολαίου του Takaaki Nakagami με ισχύ για αρκετά ακόμη χρόνια, αρχής γενομένης το 2021. Ο Nakagami, ο οποίος αγωνίζεται αυτή την στιγμή με την ομάδα της LCR Honda Idemitsu στην κατηγορία των MotoGP, ξεκίνησε την καριέρα του από την Moto2 το 2012. Από το 2014 έτρεχε με τα χρώματα της Idemitsu Honda Team Asia και το 2018 μεταπήδησε στα MotoGP. Στην rookie χρονιά του τερμάτισε 20ος στο πρωτάθλημα, ενώ την επόμενη χρονιά κατέλαβε την 13η θέση. Μέχρι στιγμής την φετινή χρονιά βρίσκεται στην πέμπτη θέση του βαθμολογικού πίνακα, με τερματισμούς μέσα στην πρώτη δεκάδα σε κάθε αγώνα, ενώ ο καλύτερος τερματισμός του ήταν μία τέταρτη θέση. Από του χρόνου θα έχει ως team mate τον Alex Marquez, μετά την μετακίνηση του Pol Espargaro από την ΚΤΜ στην εργοστασιακή ομάδα της Repsol.

Ετικέτες

Pecco Bagnaia: “Δεν με αφήνουν να το κάνω!” – Η κουβέντα με τον Fabio Di Giannantonio που διέρρευσε κι άναψε φωτιές [Βίντεο]

Μια συζήτηση μεταξύ των δύο Ιταλών πιάστηκε από τον τηλεοπτικό φακό μετά τον αγώνα MotoGP του Misano
bagnaia
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

17/9/2026

Ο Pecco Bagnaia περνά μια ακόμη δύσκολη χρονιά με την εργοστασιακή ομάδα της Ducati, με φτωχά αποτελέσματα πολύ μακριά από τις δύο πρωταθληματικές του χρονιές με την ίδια ομάδα. Στο Misano, σε έναν αγώνα μέσα στην πατρίδα του, έζησε άλλη μια απογοήτευση πέφτοντας από μπροστινό χωρίς καν να μπορεί να καταλάβει γιατί.

Καθώς ο Bagnaia ετοιμαζόταν να δώσει συνέντευξη στο ισπανικό δίκτυο DAZN μετά τον αγώνα, ο Fabio Di Giannantonio στάθηκε για λίγο δίπλα του και ακολούθησε μια μικρή συζήτηση που οι δύο Ιταλοί νόμιζαν πως ήταν προσωπική. Μόνο που το μικρόφωνο έπιασε την κουβέντα και αυτή αποδείχθηκε πολύ ζουμερή.

“Μα γιατί χρησιμοποιείς αυτό το πράγμα στο πίσω μέρος,” ρώτησε ο Di Giannantonio, αναφερόμενος σε κάποιο εξάρτημα της Desmosedici GP26 του Bagnaia.

“Αυτό είναι το λιγότερο από τα προβλήματά μου. Χρησιμοποιώ ό,τι μου πουν. Έχω ήδη δοκιμάσει τα πάντα. Σου λέω, είτε μαλακή είτε μεσαία γόμα δεν κάνει καμιά διαφορά για μένα στο μπροστινό, είναι εντελώς ίδιες. Ακόμη και η μαλακή που χρησιμοποίησα το πρωί ή η καινούργια που έβαλα στο qualifying είναι ίδια. Λες και έχω τραβηγμένο τον συμπλέκτη μόλις ακουμπήσω το φρένο,” απάντησε ο Bagnaia.

“Καταλαβαίνω, αλλά κατά τη γνώμη μου αν χρησιμοποιήσεις ένα σχετικά στάνταρ στήσιμο όπως εγώ…” Ο Di Giannantonio μετά βίας πρόλαβε να τελειώσει την πρότασή του.

Ο Bagnaia απάντησε ακαριαία: “Δεν με αφήνουν να το κάνω”.

Do Giannantonio: “Οκ, το παρατάω”.

Η συζήτηση έκλεισε εκεί, αλλά οι λίγες αυτές κουβέντες έχουν κάνει τον γύρο του κόσμου, ανοίγοντας ένα μικρό παράθυρο στις εσωτερικές ισορροπίες της εργοστασιακής Ducati. Και δεν ακούγονται ιδιαίτερα τιμητικές για την ιταλική εταιρεία, καθώς αφήνουν την υπόνοια πως δεν επιτρέπει στον Bagnaia να στήσει τη μοτοσυκλέτα του όπως αυτός θέλει.

Συνέχεια δεν δόθηκε στο θέμα, με τον Bagnaia να κατακεραυνώνει τη διαρροή, λέγοντας πως οι κουβέντες του εξάχθηκαν από μια γενικότερη συζήτηση και πως το νόημα ήταν διαφορετικό.

"Αυτό το βίντεο δεν ήταν ολοκληρωμένο. Μιλούσαμε και για κάποιο άλλο θέμα. Μερικές φορές λες πράγματα με λάθος τρόπο. Πάντα όμως έλεγα πως η Ducati με στήριξε πολύ και αυτό που ήθελα να πω είναι πως δοκίμασα κάποια πράγματα πολλές φορές, έτσι η Ducati δεν με αφήνει να το κάνω πια. Μα αυτό συμβαίνει μόνο επειδή το έχω κάνει πολλές φορές. Αυτό που βγήκε από το στόμα μου ειπώθηκε με λάθος τρόπο. Αυτό όμως που συνέβη μετά είναι μια καταστροφή για μένα. Γιατί στερείται εντελώς σεβασμού και η σχέση μεταξύ δημοσιογράφων και αναβατών χρειάζεται σεβασμό.”

Εδώ ο Bagnaia μοιάζει σαν να προσπαθεί να τα μαζέψει, παρότι η αρχική συζήτηση μοιάζει αρκετά ξεκάθαρη. Η δε αντίδραση του Di Giannantonio στην τεράστια δημοσιότητα που πήρε το θέμα δεν μοιάζει καθόλου με διάψευση, ούτε δείχνει να ακολουθεί την ίδια γραμμή με τον Bagnaia, αλλά εστιάζει αποκλειστικά στη διαρροή ως δημοσιογραφική πράξη:

“Δεν θέλω να μπω στις λεπτομέρειες αυτής της ιστορίας, γιατί δεν είναι δική μου ιστορία. Μπορώ όμως να πω ένα πράγμα: εμείς οι αναβάτες, ειδικά οι Ιταλοί, γνωριζόμαστε πολλά χρόνια και πάντα μιλάμε για μοτοσυκλέτες. Είναι απολύτως φυσιολογικό για μας. Αυτό που έγινε ήταν κάτι που συνέβη εκτός κάμερας, ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε γιατί προφανώς υπήρχε εκεί μια κάμερα.

“Το πρόβλημα είναι πως τώρα έχουμε κάμερες παντού. Όλη την ώρα. Γι’ αυτό νομίζω πως οι δημοσιογράφοι θα έπρεπε να έχουν μια αίσθηση των ορίων τους, για το καλό του αθλήματος επίσης. Μπορεί να είμαι σε ένα μπαρ μιλώντας για μοτοσυκλέτες και δεν θα έπρεπε να ανησυχώ μήπως κάπου υπάρχει ένας δημοσιογράφος με μικρόφωνο να κρυφακούει. Γιατί αυτή μπορεί να είναι μια συζήτηση μεταξύ φίλων. Θα ήθελα να υπήρχε λίγος περισσότερος σεβασμός μεταξύ όλων μας.”

Δείτε το βίντεο στη συνέχεια και τα συμπεράσματα δικά σας.