Έρευνα MotoGP: Οι υψηλές ταχύτητες βελτιώνουν τα μάτια!

Καλύτερη όραση οι αναβάτες των MotoGP από εκείνους της Moto2 και Moto3
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/1/2022

Πιθανόν για τους οφθαλμίατρους να μην αποτελεί κάποια έκπληξη το αποτέλεσμα της μακροχρόνιας έρευνας της ιταλικής ιατρικής ερευνητικής εταιρείας Sifi, όπου μετά από έξι χρόνια συλλογής στοιχείων και μελέτης σε αναβάτες των Grand Prix, κατέληξε στο γενικό συμπέρασμα πως το ανθρώπινο μάτι "εκπαιδεύεται" και "προπονείται" ώστε να ανταπεξέλθει στις εκάστοτε συνθήκες που βιώνει ο άνθρωπος.
Στη συγκεκριμένη έρευνα στόχος ήταν να δουν ποιες αλλαγές στη συμπεριφορά των ματιών προκαλεί η ταχύτητα και πώς το μάτι καταφέρνει να ανταποκριθεί. Προφανώς όταν μιλάμε για τις επιδόσεις των ματιών θα πρέπει πάντα να συμπεριλαμβάνουμε μέσα στην εξίσωση και την αντίστοιχη προσαρμογή και επεξεργασία των δεδομένων από τον εγκέφαλο, αφού είναι ήδη γνωστό πως ο εγκέφαλος είναι εκείνος που επεξεργάζεται τα "δεδομένα" που του στέλνουν τα μάτια και εκείνος δημιουργεί τις εικόνες.
Στην έρευνα λοιπόν της Sifi που ξεκίνησε το 2015 σε συνεργασία με την Honda LCR και "πειραματόζωα" τους Cal Crutchlow και Taka Nakagami, οι επιστήμονες εξέταζαν τα μάτια των αναβατών 30 λεπτά πριν τον αγώνα και 30 λεπτά μετά τον αγώνα, δηλαδή σε χρονικό διάστημα όπου ο εγκέφαλος ήταν σε "αγωνιστική υπερδιέγερση". Από το 2019, στην έρευνα μπήκαν και αναβάτες από την Moto2 και Moto3.


Μετά από έξι χρόνια, έως το τέλος του 2021 όπου μάζεψαν τα τελευταία στοιχεία απ' όλους τους αναβάτες και απ' όλες τις κατηγορίες, τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι αναβάτες των MotoGP έχουν την ικανότητα να διατηρούν τα μάτια τους ανοιχτά για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα σε σύγκριση με του αναβάτες των πιο αργών (σε τελική ταχύτητα) κατηγοριών.
Μιλάμε για το αυθόρμητο κλείσιμο των βλεφάρων, δηλαδή μια υποσυνείδητη λειτουργία των ματιών όπου τα βλέφαρα κλείνουν στιγμιαία (0,15 δευτερόλεπτα) ώστε να καθαρίσουν και να υγροποιήσουν το μάτι. Ένας "κοινός" άνθρωπος υπό φυσιολογικές συνθήκες κάνει αυτή την αυθόρμητη κίνηση των βλεφάρων σε διαστήματα κάθε 4-6 δευτερόλεπτα. Όλοι οι αναβάτες των Grand Prix ανεξάρτητα την κατηγορία, ξεπέρασαν κατά πολύ αυτόν τον μέσο όρο.
Όμως ειδικά οι αναβάτες των MotoGP όπου σε κάθε γύρο ξεπερνούν τουλάχιστον για μία φορά τα 300km/h και σε πάρα πολλές πίστες κινούνται για μεγάλα χρονικά διαστήματα με ταχύτητες άνω των 300km/h, η έρευνα έδειξε πως κλείνουν αυθόρμητα τα μάτια τους πολύ λιγότερες φορές σε σχέση με τους αναβάτες των πιο αργών κατηγορίων. Το παράδοξο είναι πως παρά τα πολύ μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα που κλείνουν τα βλέφαρα, τα μάτια των αναβατών των MotoGP δεν είχαν δείγματα ερεθισμού ή ξηρότητας!
Για τον επικεφαλή της έρευνας (που θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια) της Sifi, κύριο Dr Carlos Chines, τα αποτελέσματα δείχνουν πως υπάρχουν τρόποι να εκπαιδευτεί το μάτι για να αντιμετωπίζει "ειδικές συνθήκες" και πιστεύει πως μπορεί να δημιουργηθεί μια σειρά ασκήσεων που θα βελτιώνει τις επιδόσεις του σε συγκεκριμένους τομείς, όπως δηλαδή στην περίπτωση όπου τα μάτια των αναβατών των MotoGP μπορούν να προσφέρουν στον εγκέφαλο για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα αδιάκοπη εικόνα!  

Marc Marquez: Τα κοινωνικά δίκτυα με εκνευρίζουν - Ξέρω ότι θα αποσυρθώ λόγω του σώματός μου και όχι λόγω του μυαλού μου

“Είναι οι άσχημες πτώσεις που σε σφυρηλατούν πραγματικά”
marc
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ο Ισπανός Παγκόσμιος Πρωταθλητής έδωσε συνέντευξη στην Ισπανία, τονίζοντας ότι νιώθει Ισπανός και Καταλανός και μίλησε για το MotoGP, τον Valentino Rossi, τον αδερφό του, για τα χρήματα που βγάζει και πολλά άλλα που αξίζει να ακουστούν.

Όσον αφορά τους τραυματισμούς του είπε πως έχει μεγάλη αντοχή στον πόνο και πως αυτό τον έχει βοηθήσει σε πολλές περιπτώσεις, αλλά σε άλλες τον έχει βλάψει, αφού μπορεί να υποτιμούσε κάποιον τραυματισμό, μέχρι το σημείο που όλοι γνωρίζουμε και ήταν καταστροφικό για την καριέρα του, ένα στάδιο πριν την κόψει και οριστικά. Πλέον έχει μάθει να ζει με τον τραυματισμένο του δεξί ώμο που συνεχίζει να πονάει αν τύχει και κοιμηθεί από εκείνη την πλευρά.

Είναι οι άσχημες πτώσεις που σε σφυρηλατούν πραγματικά. Πολλοί αναβάτες φτάνουν στο MotoGP και πέφτουν μία ή δύο φορές, και φαίνεται ότι δεν ξέρουν να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Οι πτώσεις σου μαθαίνουν τα όρια, αν ξεπεράσεις τα όρια, τραυματίζεσαι, διακινδυνεύεις τη ζωή σου. Σε κάθε τραυματισμό υπάρχουν τρεις φάσεις. Στην πρώτη δεν θέλεις να ξέρεις τίποτα για κανέναν, είσαι συντετριμμένος: φέτος κέρδισα τον τίτλο και πέρασα τρεις εβδομάδες στο σπίτι χωρίς να βλέπω κανέναν. Σε αυτή τη φάση ο πόνος σε κάνει να θυμώνεις και να τα βάζεις με τους αγαπημένους σου. Στη δεύτερη φάση, όλοι προσπαθούν να σε κατευνάσουν και επειδή έχεις περάσει από την πρώτη, τους αφήνεις παρόλο που δεν το νιώθεις. Η τελευταία φάση είναι να δείξεις την υπομονή που δεν είχες πριν, να μην προσπαθείς να κάνεις περισσότερα από όσα πρέπει να κάνεις εκείνη τη στιγμή. Θέλεις να ανέβεις στη μοτοσυκλέτα, αλλά δεν πρέπει”, δήλωσε ο Ισπανός.

Στην συνέχεια είπε πως υπάρχει κατανόηση με τον αδερφό του και αλλά στον αγώνα είναι ελεύθεροι οικογενειακών δεσμών. Θυμήθηκε πως όταν ήταν 8 χρονών είχε πει στον πατέρα του πως θέλει να παίξει ποδόσφαιρο και εκείνος του απάντησε να διαλέξει ανάμεσα στην μπάλα και την μοτοσυκλέτα. Έκανε τότε μια συνειδητή επιλογή προς την μοτοσυκλέτα, όμως για τον Alex ήταν πιο σύνθετη η πορεία αυτή. Δεν είναι πλέον!

Και συνέχισε λέγοντας: “Όταν στον αγώνα είσαι πίσω από κάποιον, είσαι συγκεντρωμένος στο πού να επιτεθείς. Με τον Alex ήταν πολύ δύσκολο γιατί ήμουν πιο συγκεντρωμένος στον κίνδυνο: ίσως να τον έριχνα και να τον τραυμάτιζα, ανησυχούσα. Τότε, ως μεγαλύτερος αδελφός, τον έβαλα να καθίσει και του είπα: Φέτος φαίνεται ότι θα παλέψουμε σε πολλούς αγώνες, και τη Δευτέρα θα είμαστε αδέλφια. Σφίξαμε τα χέρια. Αν συμβεί, θα συμβεί. Αλλά είναι αδελφός μου, μοιραζόμαστε τα πάντα από πάντα και μπορούμε να μοιραζόμαστε πολλές πληροφορίες. Όταν ήμουν στην Honda, δεν το κάναμε γιατί δεν ήταν επαγγελματικό. Αλλά τώρα τρέχουμε και οι δύο για τη Ducati, αν έχουμε αμφιβολίες για ένα ελαστικό ή μια στροφή, το συζητάμε”.

Επίσης, είπε πως του αρέσει η πίεση ενώ διαφορετικά βαριέται. Όταν δεν είναι στρεσαρισμένος κάνει λάθη, όχι το αντίθετο! Δεν ήταν πάντα έτσι, νεότερος δεν άντεχε την πίεση, τώρα έχει μάθει να διαχειρίζεται το άγχος και σε αυτό συμβάλλει το γεγονός πως δεν είναι προσκολλημένος στα χρήματα και δεν φοβάται να πάρει αποφάσεις που θα αποφέρουν λιγότερα.

Όσον αφορά την Ισπανία και την Καταλονία, δήλωσε: “Πληρώνω φόρους στην Ισπανία, είχα σπίτι στην Ανδόρρα όπου η Cervera είναι δίπλα, μόλις μία ώρα οδήγηση, και στην Ανδόρρα πηγαίναμε πολύ συχνά με τους γονείς μου. Όταν άρχισα να οδηγώ στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, είπα να κάνω ότι όλοι και αγόρασα ένα σπίτι εκεί. Άντεξα μόλις δύο μήνες και αποφάσισα να γυρίσω στην Ισπανία. Δεν το κάνω για να στείλω κάποιο μήνυμα, αλλά γιατί απλά αυτά νιώθω. Όταν έχω χρόνο πηγαίνω στην Μαδρίτη ή επιστρέφω στην Cervera. Θέλω να κάνω ότι αποφασίζω, έχω μάθει ότι τα καλά πράγματα έρχονται όταν δεν ψάχνεις για εκείνα και τα άσχημα ξαφνικά και απότομα".
Για το ζήτημα που εκεί είναι φλέγον, σχετικά με την καταγωγή του, ο Marc επικαλέστηκε την ελευθερία της έκφρασης και δήλωση Καταλανός και πως αγαπά την Καταλονία. Όμως αγαπά και την Ισπανία, ιδιαίτερα τον Νότο και πως αυτά τα δύο δεν είναι και δεν πρέπει ναι είναι ασυμβίβαστα. "Υψώνω τη σημαία που νιώθω ότι με εκπροσωπεί εκείνη τη στιγμή.”

Για τον Valentino Rossi και τα κοινωνικά δίκτυα είπε, “Όλοι με ρωτούν, αλλά είναι φυσιολογικό. Εγώ λέω ότι είναι πολύ δύσκολο να ζεις με κακία και δεν θέλω οι οπαδοί μου να κρατούν κακία: θέλω να κρατάνε ενέργεια για να με χειροκροτούν. Όταν τραυματίστηκα, ήταν ένας άλλος αναβάτης που ενεπλάκη: έκανε ένα λάθος, αλλά κανείς δεν το κάνει σκόπιμα και μερικές φορές οι άνθρωποι δεν το καταλαβαίνουν”. Τα κοινωνικά δίκτυα τα χρησιμοποιεί όσο πιο λίγο μπορεί - το ελάχιστο απαραίτητο και διαβεβαιώνει: οι άνθρωποι τείνουν να επικεντρώνονται στο αρνητικό, είναι ανθρώπινο. Τον ενοχλεί, όμως και όποιος λέει ότι οι προσβολές δεν τον επηρεάζουν, λέει ψέματα.

Για τον Marc, οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων θα πρέπει να έχουν ονόματα, αριθμούς ταυτότητας και προφίλ.

Για το αν σκέφτεται να αποσυρθεί, δηλώνει: “Το πιο δύσκολο για έναν αθλητή είναι να ξέρει πότε και πώς να σταματήσει. Όσο υπάρχει πάθος... Ξέρω ότι θα αποσυρθώ λόγω του σώματός μου και όχι λόγω του μυαλού μου. Είμαστε σε ένα άθλημα όπου οι τραυματισμοί είναι πολλοί. Τελευταία, οι άλλοι αναβάτες δεν ήταν πολύ ευγενικοί μαζί μου, αλλά δεν ήταν και πριν”.

Τέλος σε ερώτηση που του έγινε, αν θα ήθελε να έχει ένα γιο που να ασχοληθεί με το ίδιο άθλημα είπε “Δεν θα μου άρεσε. Μου αρέσει να είμαι πολύ προστατευτικός, αλλά η κληρονομιά, το να φέρει το όνομα της οικογένειας, δεν θα τον βοηθούσε καθόλου. Ο κόσμος θα έλεγε ότι έφτασε εκεί εξαιτίας αυτού και δεν θα είχε την ίδια όρεξη. Όχι, καλύτερα μια μπάλα ποδοσφαίρου, μια ρακέτα ή οτιδήποτε άλλο”.

Ετικέτες