Fabio Di Giannantonio: Υπόθεση "Mapping 8"

Ήταν εντολή της Ducati "να κάτσει στα αυγά του" ο Ιταλός, ή προτροπή της Gresini για προσπέραση στον Pecco;
Fabio di Giannantonio
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/11/2023

Είναι ομαδική προσπάθεια οι αγώνες μοτοσυκλέτας; Σίγουρα. Αλλά μέχρι ποιον βαθμό; Όταν βλέπεις πως μπορείς να πάρεις την πρώτη σου νίκη σε αγώνα MotoGP, στον προτελευταίο αγώνα του συμβολαίου σου, ενώ είσαι “ξεκρέμαστος” για την επόμενη χρονιά, θα δεχθείς να… κάτσεις στα αυγά σου, για να αυξήσει ο κατασκευαστής της μοτοσυκλέτας σου τις πιθανότητες για κατάκτηση του Πρωταθλήματος Αναβατών με αναβάτη ανταγωνιστή σου; Θα κάνεις τη χάρη στην ομάδα / στο εργοστάσιο που σε αντικατέστησαν με άλλο αναβάτη;

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Fabio di Giannantonio έκανε πρώτα απ' όλα χάρη στον εαυτό του -αλλά και σε όλους τους θεατές αγώνων μοτοσυκλέτας-, παίρνοντας μια δίκαιη, μια πανάξια νίκη, και παρά (ή χάρη σε αυτήν) τη διαβόητη προτροπή “Mapping 8” που είχαμε γνωρίσει στο παρελθόν από την παρόμοια υπόθεση του Jorge Lorenzo, μια προτροπή / εντολή που για τους περισσότερους παρατηρητές μεταφράστηκε ως “μείνε πίσω, άσε τον Pecco να κερδίσει”. Και ο Fabio απλά έκανε αυτό που μπορούσε, αυτό για το οποίο είχε αγωνιστεί, δουλέψει και προσπαθήσει τόσο πολύ. Πέρασε τον Pecco και ανέβηκε εκείνος στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Όπως και έπρεπε.

Fabio di Giannantonio

Στον τερματισμό της Κυριακής, ο Di Giannantonio δήλωσε στο βάθρο πως “αυτή είναι μια αληθινή λύτρωση, μια αληθινή εκδίκηση! Για εμένα και για όσους με αμφισβήτησαν. Αλλά τώρα, είμαστε νικητές MotoGP!” Αργότερα, στην press conference, όταν ρωτήθηκε για την εντολή "Mapping 8", ο Ιταλός πρόσθεσε πως “η προτροπή για αλλαγή στον χάρτη 8 σήμαινε πως απέμεναν 5 γύροι και μπορούσα να επιτεθώ”... ήταν όντως έτσι, ή επρόκειτο για μια διακριτική διαχείριση μιας... ανυπακοής από τον αναβάτη της Gresini; Κι αν όντως επρόκειτο για συμφωνημένη επίθεση του Fabio στον Pecco, από την στιγμή που ο Carchedi και ο Di Giannantonio είχαν από πριν συμφωνήσει πως της επίθεσης θα προηγούνταν το “mapping 8”, τότε βρήκαν έναν φοβερό τρόπο να πάρουν... διπλή εκδίκηση προς όσους τους αμφισβήτησαν!

Η εικόνα της Ducati δέχεται χτυπήματα λοιπόν παρόλο που η μία νίκη έρχεται μετά την άλλη με τόσες μοτοσυκλέτες εμπρός, και ενώ είναι ταχύτερη όλων με διαφορά. Το γεγονός πως τους θεωρούν ικανούς για κάτι τέτοιο -για οδηγία "υποχώρησης" προς τον Di Giannantonio- είναι δικό τους σφάλμα και αν έχουν παίξει τόσο καλά στην Gresini, η μία πτέρυγά της δηλαδή, τότε ακόμη χειρότερα.

Fabio di Giannantonio

Θυμίζουμε πως στην περίπτωση του Jorge Lorenzo, ο οποίος είχε δεχθεί την ίδια προτροπή (Mapping 8) το 2017, για να αφήσει τον Dovizioso να περάσει για να διατηρήσει ελπίδες για τον τίτλο ενάντια στον Marc Marquez, ενώ καθώς και εκείνος δεν δέχθηκε να κόψει ρυθμό, η ομάδα του του είχε βγάλει επιπλέον και Pit board που έγραφε “-1”!

Fabio di Giannantonio

Η επιλογή του Digia μας χαροποίησε ιδιαίτερα, γιατί όσο κι αν είναι ομαδική η προσπάθεια, το μεγαλύτερο μερίδιο στη νίκη ανήκει χωρίς καμία αμφιβολία στον αναβάτη, και είναι ντροπή να κρίνονται Πρωταθλήματα από αγώνες τακτικής. Πρώτα ο αναβάτης, μετά το εργοστάσιο. Για αυτό άλλωστε είναι και τόσο γοητευτικοί οι αγώνες, επειδή είναι απρόβλεπτοι! Τίποτα δεν είναι σίγουρο μέχρι το τέλος μιας σεζόν, όπου πρέπει να νικήσει ο καλύτερα προετοιμασμένος, ο πιο γρήγορος, και σε έναν βαθμό ο πιο τυχερός και έχων και την καλύτερη μοτοσυκλέτα. Οι αναβάτες προσλαμβάνονται και πληρώνονται για να κερδίζουν, όχι για να μένουν πίσω σε όποια θέση θα εξυπηρετήσει το εργοστάσιο / την ομάδα. Ας αφήσουμε την τακτική στην F1, και ας απολαύσουμε αγώνες χωρίς εξωτερικές παρεμβολές. Όπως τους αξίζει και όπως μας αξίζει

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.