FIM EWC - Ξεκινά το παγκόσμιο Αντοχής με τις 24 Ώρες του Le Mans - Όλοι οι νικητές των 48 διοργανώσεων

Το ρεκόρ κατέχει η Yamaha από το 2017

Από τον

Παύλο Καρατζά

16/4/2026

Από το 1978, ο αγώνας μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans συνιστά ένα ξεχωριστό ορόσημο το Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurance (EWC). Την παραμονή της 49ης διοργάνωσης του 24ωρου αγώνα, θυμόμαστε τους νικητές των προηγούμενων 48.

Το ρεκόρ του αγώνα κατέχει η Yamaha από το 2017, καθώς οι Checa, Canepa και Di Meglio διάνυσαν 3.599,1 χιλιόμετρα σε 24 ώρες στην πίστα Bugatti. Τις πρώτες δύο σεζόν οι Christian Léon και ο Jean-Claude Chemarin κέρδισαν τον αγώνα με Honda, ενώ οι πιο επιτυχημένοι αναβάτες του θεσμού είναι οι Alex Vieira και Grégory Leblanc με πέντε νίκες.

Παρακάτω όλοι οι νικητές του αγώνα μοτοσυκλέτας 24 Ωρών του Le Mans από το 1978:

Χρονιά	Αναβάτης 1	Αναβάτης 2	Αναβάτης 3	Μοτοσυκλέτα	Ομάδα
1978	France Jean-Claude Chemarin	France Christian Léon		Honda RCB 1000
1979	France Jean-Claude Chemarin	France Christian Léon		Honda RCB 1000
1980	France Marc Fontan	France Hervé Moineau		Honda RCB 1000
1981	France Jean-Claude Chemarin	France Christian Huguet		Kawasaki Z 1000 J
1982	France Pierre-Étienne Samin	France Dominique Pernet		Suzuki GS 1000 R
1983	France Gérard Coudray	Switzerland Jacques Cornu	Switzerland Sergio Pellandini	Kawasaki Z 1000 R
1984	Netherlands Dirk Brand	Netherlands Henk Van der Mark		Suzuki GS 1000 R
1985	France Bernard Millet	France Guy Bertin	France Philippe Guichon	Suzuki GSX-R 750
1986	France Alex Vieira	France Gérard Coudray	France Patrick Igoa	Honda VFR 750 R RC30
1987	France Alex Vieira	France Jean-Michel Mattioli	France Jean-Louis Battistini	Honda VFR 750 R RC30
1988	France Alex Vieira	France Jean-Michel Mattioli	France Christophe Bouheben	Honda VFR 750 R RC30
1989	France Alex Vieira	France Jean-Michel Mattioli	United Kingdom Roger Burnett	Honda VFR 750 R RC30
1990	France Alex Vieira	France Jean-Michel Mattioli	Belgium Stéphane Mertens	Honda VFR 750 R RC30
1991	France Philippe Monneret	France Bruno Bonhuil	France Rachel Nicotte	Yamaha YZF 750 R (FZR 750 R OW01)
1992	United Kingdom Terry Rymer	United Kingdom Carl Fogarty	Belgium Michel Simul	Kawasaki ZXR 750 R	Kawasaki France
1993	France Adrien Morillas	United Kingdom Brian Morrison	France Wilfried Veille	Kawasaki ZXR 750 R	Kawasaki France
1994	France Adrien Morillas	France Jean-Louis Battistini	United Kingdom Terry Rymer	Kawasaki ZXR 750 R	Kawasaki France
1995	France Alex Vieira	France Rachel Nicotte	United Kingdom Brian Morrison	Honda RVF 750 R RC45	Honda France
1996	France Jehan D'Orgeix	Italy Piergiorgio Bontempi	United Kingdom Brian Morrison	Kawasaki ZX-7R	Kawasaki France
1997	United States Doug Polen	France Juan-Éric Gomez	Australia Peter Goddard	Suzuki GSX-R 750	SERT
1998	France Bertrand Sebileau	France Thierry Paillot	Slovenia Igor Jerman [it]	Kawasaki ZX-7RR	Kawasaki France
1999	France Bertrand Sebileau	United Kingdom Steve Hislop	United Kingdom Chris Walker	Kawasaki ZX-7RR	Kawasaki France
2000	France Sébastien Charpentier	France William Costes	France Sébastien Gimbert	Honda VTR RC51	Honda France
2001	France Christophe Guyot	France Sébastien Scarnato	France Nicolas Dussauge	Suzuki GSX-R 750	GMT94
2002	France Jean-Michel Bayle	France Sébastien Gimbert	France Nicolas Dussauge	Suzuki GSX-R 750	SERT
2003	United Kingdom Brian Morrison	France Philippe Dobé	France Vincent Philippe	Suzuki GSX-R 1000	SERT
2004	France Stéphane Chambon	Japan Keiichi Kitagawa	Australia Warwick Nowland	Suzuki GSX-R 1000	SERT
2005	Spain David Checa	France William Costes	France Sébastien Gimbert	Yamaha YZF-R1	GMT94 Yamaha
2006	France Olivier Four	France Frédéric Protat	Spain Daniel Ribalta-Bosch	Honda CBR 1000 RR	National Moto
2007	France William Costes	France Guillaume Dietrich	Germany Max Neukirchner	Suzuki GSX-R 1000	SERT
2008	France William Costes	France Guillaume Dietrich	Netherlands Barry Veneman	Suzuki GSX-R 1000	SERT
2009	France Gwen Giabbani	Australia Steve Martin	Slovenia Igor Jerman [it]	Yamaha YZF-R1	Yamaha Austria Racing Team
2010	France Julien Da Costa	France Olivier Four	France Grégory Leblanc	Kawasaki ZX-10R	Team SRC Kawasaki France
2011	France Julien Da Costa	France Olivier Four	France Grégory Leblanc	Kawasaki ZX-10R	Team SRC Kawasaki France
2012	France Julien Da Costa	France Freddy Foray [fr]	France Grégory Leblanc	Kawasaki ZX-10R	Team SRC Kawasaki France
2013	France Grégory Leblanc [fr]	France Fabien Foret	France Nicolas Salchaud	Kawasaki ZX-10R	Team SRC Kawasaki France
2014	France Vincent Philippe	France Anthony Delhalle	France Erwan Nigon [fr]	Suzuki GSX-R 1000	SERT
2015	France Vincent Philippe	France Anthony Delhalle	France Étienne Masson	Suzuki GSX-R 1000	SERT
2016	France Grégory Leblanc	France Matthieu Lagrive	France Fabien Foret	Kawasaki ZX-10R	Team SRC Kawasaki France
2017	France Mike Di Meglio	Spain David Checa	Italy Niccolò Canepa	Yamaha YZF-R1	GMT94 Yamaha
2018	Australia Josh Hook	France Freddy Foray	France Alan Techer	Honda CBR 1000 RR	FCC TSR Honda France
2019	France Jérémy Guarnoni	Spain David Checa	France Erwan Nigon	Kawasaki ZX-10RR	Team SRC Kawasaki France
2020	Australia Josh Hook	France Freddy Foray	France Mike Di Meglio	Honda CBR 1000 RR-R	FCC TSR Honda France
2021	France Gregg Black [fr]	Belgium Xavier Simeon	France Sylvain Guintoli	Suzuki GSX-R 1000	Yoshimura SERT Motul
2022	France Gregg Black	Belgium Xavier Simeon	France Sylvain Guintoli	Suzuki GSX-R 1000	Yoshimura SERT Motul
2023	Australia Josh Hook	France Mike Di Meglio	France Alan Techer	Honda CBR 1000 RR-R	FCC TSR Honda France
2024	France Gregg Black	France Etienne Masson	United Kingdom Dan Linfoot	Suzuki GSX-R 1000	Yoshimura SERT Motul
2025	Czech Republic Karel Hanika	Germany Marvin Fritz	AustraliaJason O'Halloran	Yamaha YZF-R1	Yamaha Austria Racing Team

Ετικέτες

24ωρο Le Mans

le mans

https://bit.ly/MOTO_680

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!