Φήμες για Pedrosa και Yamaha

Στο Assen θα ξεκαθαρίσει το τοπίο
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/6/2018

Αυτή τη στιγμή αναμφίβολα, το όνομα του Dani Pedrosa είναι το μεγαλύτερο από αυτά που "παίζουν" στο μεταγραφικό παζάρι για τα MotoGP του 2019. Παρόλα αυτά, αν και ακούγονται πολλές φήμες και εικασίες, ο ίδιος δεν έχει ανοίξει ακόμη τα χαρτιά του και δεν αφήνει να διαρρεύσει καμία πρόθεση ή πλάνο που μπορεί να έχει.
Η ανακοίνωση για την λήξη της συνεργασίας με την Repsol Honda και η αντικατάστασή του από τον Jorge Lorenzo, που έγινε στην συνέντευξη τύπου πριν τον αγώνα της Catalunya, μπορεί να σόκαρε μεγάλο μέρος του κοινού, αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτή η λήξη της συνεργασίας φέτος είχε προαποφασιστεί από τη σεζόν του 2016 κιόλας. Όπως δήλωσε ο ίδιος, την πρόθεσή του να αφήσει την ομάδα με την οποία είχε ταυτιστεί την είχε εκφράσει για πρώτη φορά πριν από δύο χρόνια. Μάλιστα, το 2017 είχε φτάσει πολύ κοντά στο να αποτελέσει τον αντικαταστάτη του Lorenzo στη Yamaha, αλλά τελικά παρέμεινε στην Repsol Honda παίζοντας τον δεύτερο ρόλο πίσω από τον Marc Marquez.

"Αν ο Dani καταλήξει να είναι ένας από τους αναβάτες, νομίζω ότι τόσο εγώ όσο και η Yamaha θα είμασταν πολύ ευτυχείς". Lin Jarvis

Στην ίδια συνέντευξη είχε ερωτηθεί κι ο ίδιος από τους δημοσιογράφους σχετικά με τα μελλοντικά του πλάνα, με τον Pedrosa να δηλώνει πως ήλπιζε να μπορεί να δώσει μερικά στοιχεία, αλλά δυστυχώς η κατάσταση δεν ήταν τόσο ξεκάθαρη όσο θα ήθελε ο ίδιος. "Το μόνο που μπορώ να πω", δήλωσε, "είναι ότι έχω πολλές εναλλακτικές και μάλιστα καλές. Χρειάζομαι χρόνο για να τις αξιολογήσω.."
Ο Pedrosa ποτέ δεν ήταν θιασώτης των φημών, ούτε θέλησε ποτέ να αφήσει να αιωρούνται εικασίες γύρω από το όνομά του, γι' αυτό και δεν θέλησε να κάνει κανένα σχόλιο σχετικά με το ποιες είναι αυτές οι εναλλακτικές, ούτε καν να επιβεβαιώσει ή να αρνηθεί μια ενδεχόμενη αποχώρησή του από τους αγώνες. Αυτό έκανε πολλούς να θεωρήσουν ότι ο Pedrosa θα συνεχίσει να τρέχει με μια άλλη ομάδα, ενώ κι ο ίδιος ο Marquez όταν ρωτήθηκε για το μέλλον του team mate του, απάντησε λακωνικά ότι "θα συνεχίσει να τρέχει".


Εξετάζοντας πλέον τα δεδομένα έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί στα paddock των MotoGP, και με όλες τις εργοστασιακές θέσεις να είναι κατειλημμένες, όλες οι ενδείξεις οδηγούν τον Pedrosa στην καινούργια δορυφορική ομάδα της Yamaha που θα δημιουργηθεί με την υποστήριξη της Petronas. Δεν είναι λίγοι μάλιστα αυτοί που θεωρούν δεδομένη αυτή την συνύπαρξη, αλλά περισσότερα για το project της Yamaha Petronas θα μάθουμε στο ολλανδικό GP του Assen. Αυτό άφησε να εννοηθεί και ο αγωνιστικός διευθυντής της Yamaha Lin Jarvis, ο οποίος είχε πει στην Catalunya πως οι συζητήσεις έχουν κάνει μεγάλη πρόοδο και σύντομα θα καταλήξουμε σε μια καλή λύση, σχετικά με τη νέα δορυφορική ομάδα. "Ελπίζω ότι θα έχουμε μερικές θετικές εξελίξεις μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες, που θα αφορούν το 2019 κι έπειτα. Αν ο Dani καταλήξει να είναι ένας από τους αναβάτες, νομίζω ότι τόσο εγώ όσο και η Yamaha θα είμασταν πολύ ευτυχείς."
Σχόλια έκανε όμως και ο Maverick Vinales, ο οποίος δήλωσε ότι ο ερχομός του Pedrosa στην Yamaha θα συνοδευόταν κι από αρκετή πληροφορία σχετικά με τους ανταγωνιστές τους.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.