Φοράς λίγα στην μοτοσυκλέτα αποζημιώνεσαι και λιγότερο. Η πρακτική των ασφαλιστικών στην Γερμανία.

Μειώνουν τις αποζημιώσεις για ελαφρά εξοπλισμένους αναβάτες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/9/2021

Στην Ελλάδα της σαγιονάρας και του τυφλόνους που θα σχολιάσει πως το να μιλά κανείς για καλοκαιρινά μπουφάν και γάντια είναι μέρος απώτερου σχεδίου με στόχο την τσέπη του και όχι την ασφάλειά του, η παρακάτω είδηση θα ακουστεί σίγουρα σαν θεωρία συνομωσίας: Οι ασφαλιστικές εταιρείες στην Γερμανία χρησιμοποιούν ως μοχλό πίεσης για να μειώσουν τις αποζημιώσεις που δίνουν στα θύματα τροχαίων, το κατά πόσο φορούσαν πλήρη εξοπλισμό αναβάτη. Ο νόμος στην Γερμανία δεν έχει αλλάξει, μονάχα η μη χρήση κράνους διώκεται από τον νόμο και δεν υπάρχει πρόστιμο αν οδηγείς χωρίς προστατευτικό μπουφάν. Ο μη σωστά εξοπλισμένος αναβάτης υπάρχει και στην Γερμανία όπως υπάρχει και παντού, αλλά δεν αποτελεί τον βασικό κορμό του μοτοσυκλετισμού, όπως συμβαίνει εδώ σε εμάς.

Σύμφωνα με το βερολινέζικο German Insurance Association (GDV), τον σύνδεσμο που εκπροσωπεί 460 ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, η αποζημίωση ενός θύματος θα μπορούσε να μειωθεί σημαντικά για συγκεκριμένους τύπους κακώσεων καθώς το να μην φορά επαρκή εξοπλισμό ασφαλείας φανερώνει αμέλεια για την δική του ασφάλεια, πράγμα που μπορεί να επιφέρει αντίστοιχες μειώσεις.

Οι αποφάσεις του GDV προφανώς και βάζουν μπροστά το συμφέρον των ασφαλιστικών εταιρειών, έχουν ήδη εφαρμοστεί σε διάφορες περιπτώσεις και φυσικά δεν επηρεάζουν στο παραμικρό το εθνικό σύστημα υγείας της Γερμανίας (GKV-Spitzenverband) που προφανώς και καλύπτει τα έξοδα νοσηλείας. Οι αποφάσεις του GDV έχουν να κάνουν μόνο με την αποζημίωση που καλείται να δώσει η ασφαλιστική εταιρεία του θύτη, στο θύμα. Σύμφωνα με τον γερμανικό νόμο το εθνικό σύστημα υγείας μπορεί να ζητήσει τα έξοδα νοσηλείας, περίθαλψης κτλ μόνο στην περίπτωση που έχει διαπραχθεί έγκλημα ή σκόπιμη πρόκληση αυτοτραυματισμού, όχι στην περίπτωση δηλαδή που κάποιος κατέληξε τραυματισμένος στο νοσοκομείο γιατί χτυπήθηκε από αυτοκίνητο ενώ οδηγούσε αμέριμνος την μοτοσυκλέτα του, φορώντας μόνο το κράνος από εξοπλισμό αναβάτη.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες στην Γερμανία μπορεί λοιπόν να προσπαθήσουν να μειώσουν το κόστος με βάση τον προστατευτικό εξοπλισμό που φορούσε ο αναβάτης την ώρα του ατυχήματος, χωρίς αυτό να αποτελεί πανάκεια για τον τρόπο λειτουργείας τους, αλλά έχει ήδη συμβεί και αποτελεί μάλιστα και οδηγία του GDV προς το μέλη του, οπότε και θα συμβαίνει περισσότερο στο μέλλον. Οι Γερμανοί δεν χρειάζονται βέβαια και ιδιαίτερα μαθήματα για να οδηγούν με πλήρη εξοπλισμό ασφαλείας, αυτό είναι κάτι που πρωτίστως συμβαίνει στην Ελλάδα, και είναι ένα καλό σημείο προβληματισμού για το πόσο μακριά είμαστε σε αυτό το θέμα. Άλλωστε το πρώτο σχόλιο που περιμένουμε είναι πως αυτά είναι λογικά πράγματα για την Γερμανία αλλά δεν μπορείς να γυρνάς με μπουφάν το καλοκαίρι στους 40 βαθμούς, αγνοώντας πόση υγρασία και ζέστη μπορεί να έχει το Μόναχο (για παράδειγμα). Έχουμε καταρρίψει πολλές φορές τον ισχυρισμό πως η ζέστη θέλει γυμνό δέρμα με επιχειρήματα, αλλά κυρίως με το παράδειγμά μας. Ίσα – ίσα που η προστασία από τον ήλιο με διάτρητο μπουφάν και αντίστοιχα γάντια, κάνει την οδήγηση στον καύσωνα ευκολότερη από το εκτεθειμένο δέρμα που αναπτύσσει πολλαπλάσια θερμοκρασία… Προφανώς ούτε λόγος για τον χειμώνα. Εμείς θα θέλαμε να δούμε τους αναβάτες να εξοπλίζονται από μόνοι τους με κατάλληλο ρουχισμό και τις ασφαλιστικές να μην κοιτούν νέους τρόπους περιορισμού των αποζημιώσεων.

KTM-Pedro Acosta: Τελειώνει η υπομονή του Ισπανού - "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός"

Πιστεύει στο εγχείρημα των Αυστριακών – Απαιτεί όμως άμεσες λύσεις από την ομάδα
Pedro Acosta Red Bull KTM Factory Racing 2025
Από το

motomag

26/5/2025

Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing, Pedro Acosta, δήλωσε πως η υπομονή του εξαντλείται με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Αυστριακοί στο MotoGP και πως δεν πρόκειται να περιμένει μια ζωή για να γίνει πρωταθλητής.

Το Grand Prix της Βρετανίας αποδείχθηκε δύσκολο για την KTM, καθώς κανένας από τους αναβάτες της δεν κατάφερε να προκριθεί από το Q1 στις κατατακτήριες, αν και ο Acosta κατάφερε να τερματίσει έκτος σε έναν χαοτικό αγώνα.

Το Σάββατο, ο Acosta σε δηλώσεις του, εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στην KTM ότι μπορεί να φτιάξει μια καλή μοτοσυκλέτα, καλώντας ωστόσο την εταιρεία να προσφέρει λύσεις πιο άμεσα.

Μετά τον αγώνα της Κυριακής, τον οποίο χαρακτήρισε αγώνα απελπισίας, ο Acosta δήλωσε ότι η έλλειψη πρόσφυσης στο πίσω μέρος του έφερε πολλά προβλήματα.

"Λοιπόν, δεν ήταν παράξενος αγώνας. Ήταν ένας αγώνας απελπισίας", είπε.

"Είναι λυπηρό να βλέπεις ότι προσπαθείς να είσαι τέλειος στην επιτάχυνση και στην έξοδο των στροφών, προσπαθείς να μείνεις κοντά στους άλλους και μετά χάνεις τα πάντα στην επιτάχυνση, για κάτι ξεκάθαρο – δεν έχουμε την πρόσφυση που έχουν οι άλλες μοτοσυκλέτες. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα και πρέπει να συνεχίσουμε."

Στην ερώτηση αν πρέπει να αποδεχτεί την κατάσταση και να μάθει να είναι υπομονετικός, ο Acosta απάντησε κοφτά: "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός….Η ευκαιρία περνάει μία φορά στη ζωή. Δεν θα περάσω όλη μου τη ζωή για να γίνω πρωταθλητής σε αυτό το πρωτάθλημα. Χρειάζομαι βοήθεια από το εργοστάσιο. Είσαι νέος μέχρι να μην είσαι πια. Πολλοί αστέρες στο πρωτάθλημα αναδείχθηκαν γρήγορα και εξαφανίστηκαν το ίδιο γρήγορα. Freddie Spencer, τον θυμάσαι; Κέρδισε δύο τίτλους, μετά είχε κάτι με το χέρι του και δεν επέστρεψε ποτέ ο ίδιος."

"Στο τέλος, δεν είναι μόνο εγώ. Βλέπεις και τις τέσσερις KTM να μην περνάνε στο Q2 αυτό το Σαββατοκύριακο και να δυσκολεύονται πολύ. Χρειαζόμαστε βοήθεια από το εργοστάσιο. Τώρα μιλάω για τους τέσσερις αναβάτες – όχι μόνο για μένα."

Ο Acosta εξακολουθεί να συζητιέται για θέσεις άλλων ομάδων καθώς και την ενδεχόμενη αποχώρηση του από την KTM στο τέλος της σεζόν, αν και ο ίδιος επέμεινε για άλλη μια φορά πως έχει ακόμη έναν χρόνο συμβόλαιο και πιστεύει πραγματικά στο εγχείρημα της ομάδας. 

“Αλλά αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα πολύ σοβαρά και είπα ότι χρειάζομαι βοήθεια. Δεν θέλω να έρχομαι εδώ με την KTM μόνο για να καίω καύσιμα. Θέλω να αγωνίζομαι. Και σήμερα μπόρεσα να αγωνιστώ, περίπου, μέχρι ένα σημείο όπου ήμουν στο γκρουπ με τους Marc, Franco, Jack και Alex αλλά δεν μπορούσα να παλέψω. Και αυτό είναι που με καίει, να είσαι τόσο κοντά και να μην μπορείς να το πιάσεις, να μην μπορείς να το καταφέρεις, χωρίς να έχει σημασία τι κάνεις γιατί δεν φτάνει ποτέ.”