Francesco Bagnaia - “Θα πρέπει οι εργοστασιακές μοτοσυκλέτες να είναι ισχυρότερες από των περιφερειακών ομάδων”

Αμφιλεγόμενες δηλώσεις μετά το καταστροφικό για τον Πρωταθλητή του 2022 GP του Le Mans
Pecco
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/5/2023

Χρειαζόμαστε μια διαφορά ιπποδύναμης, όπως υπήρχε παλιά, ανάμεσα στις εργοστασιακές μοτοσυκλέτες και στις μοτοσυκλέτες των ‘πελατών’ της Ducati.” Τάδε έφη, Pecco Bagnaia μετά την πτώση του στο Le Mans, σε έναν αγώνα που είδε τη διαφορά μεταξύ του και του περιφερειακού Marco Bezzecchi να μειώνεται στον ένα βαθμό.

Το GP του Le Mans ήταν ένας αγώνας για γερά νεύρα, με πολλές πτώσεις και συγκρούσεις, κάποιες από τις οποίες από τύχη δεν επέφεραν κάποιο σοβαρό τραυματισμό. Μόλις 13 από τους 21 αναβάτες είδαν τη σημαία του τερματισμού.

Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα και θεαματικά συμβάντα ήταν η σύγκρουση μεταξύ Vinales και Bagnaia, που οδήγησε στην πτώση και εγκατάλειψη τους, ενώ στη συνέχεια παραλίγο να πιαστούν και στα χέρια, με τον Vinales να σπρώχνει τον πεσμένο Pecco και εκείνος να απαντά για να τους χωρίσουν τελικά οι κριτές. Αργότερα οι δυο αναβάτες τα βρήκαν, ενώ οι αγωνοδίκες θεώρησαν -σωστά- τη σύγκρουση ως αγωνιστικό συμβάν, μη ρίχνοντας φταίξιμο σε κανέναν τους.

Μετά τον αγώνα, ο Bagnaia έκανε δηλώσεις, ρίχνοντας μια ιδέα στο τραπέζι για το πώς θα μπορούσαν οι αγώνες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP να γίνουν πιο ασφαλείς, όμως η ιδέα αυτή ακούγεται αρκετά αμφιλεγόμενη, ειδικά όταν την εκφράζει ο Pecco και ειδικά στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Pecco Bagnaia: “Οι μοτοσυκλέτες της σχάρας εκκίνησης μπορούν όλες να νικήσουν. Δεν υπάρχει πλέον η παλαιότερη διαφορά των 6-7 δεκάτων μεταξύ των εργοστασιακών μοτοσυκλετών και των μοτοσυκλετών των ‘πελατών’ του εργοστασίου.Σημειώστε πως αυτή η διαφορά είχε βοηθήσει παλαιότερα στη γέννηση των ‘φανταστικών τεσσάρων’, δηλαδή των Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Casey Stoner και Dani Pedrosa.

Και ο Bagnaia συνεχίζει: Τώρα το επίπεδο είναι ακραίο και όλοι έχουν πιθανότητα να κερδίσουν. Σίγουρα ο αγωνιστικός ρυθμός μας σήμερα δεν ήταν ο αναμενόμενος, με την εξαίρεση του Bezzecchi, και αυτό κράτησε το γκρουπ των πρώτων συγκεντρωμένο. Όμως κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να επιστρέψουμε στη διαφορά ιπποδύναμης μεταξύ εργοστασιακών και περιφερειακών μοτοσυκλετών, ή να βρούμε μια άλλη λύση. Προσπαθούμε να κερδίσουμε τον αγώνα στους πρώτους γύρους εδώ και δύο χρόνια. Κάποιος που είναι πιο πίσω προσπαθεί να περάσει 5-6 αναβάτες σε έναν γύρο, και αυτό δεν θα έπρεπε να συμβαίνει. Είμαστε όλοι στο όριο, και έτσι ειδικά στο πρώτο μέρος του αγώνα, είναι λάθος να προσπαθήσεις να κάνεις το κάτι παραπάνω. Αν δείτε, τα περισσότερα ατυχήματα σημειώνοντας στο αρχικό στάδιο του αγώνα, ίσως επειδή οι αναβάτες είναι πολύ μαχητικοί. Κάτι πρέπει να γίνει για να βελτιωθεί η κατάσταση γιατί δεν είναι ασφαλές έτσι.”

Οι ανησυχίες περί ασφάλειας του Πρωταθλητή του 2022, που συνεχίζει να είναι πρώτος στη γενική βαθμολογία με 94 βαθμούς έναντι 93 του Marco Bezzecchi, έχουν σίγουρα κάποια βάση, όμως η "λύση" που προτείνει, λύση που στρέφεται ενάντια στους περιφερειακούς Ducatisti Bezzecchi, Martin, Marini και Zarco, ακούγεται έως και ως παράπονο κακομαθημένου παιδιού που ζητά από τη “μαμά” Ducati να κόψει τη δύναμη στις μοτοσυκλέτες των “νόθων” παιδιών της που του κάνουν... bullying, κάτι που σίγουρα δεν τον τιμά.

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.