Garry Taylor - Πέθανε ο εμβληματικός team manager της Suzuki, των εποχών Schwantz & Roberts

Συνέδεσε άρρηκτα το όνομα του με το Hamamatsu, κάνοντας το ντεμπούτο του με αγωνιζόμενο τον Barry Sheene
Kevin Schwantz και Garrry Taylor
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

31/1/2024

Ο Βρετανός Garry Taylor, ήταν ο εμβληματικός team manager της Suzuki στις εποχές των θρύλων των GP Kevin Schwantz και Kenny Roberts, συνεργάστηκε με τον Anthony Gobert που πέθανε λίγες ημέρες νωρίτερα, ενώ ξεκίνησε την καριέρα του στην αγωνιστική ομάδα του Hamamatsu δίπλα στον Barry Sheene.

Οι αγώνες ήταν το μεγάλο πάθος του Garry Taylor από την εποχή που ο Βρετανός πήγαινε ακόμα σχολείο, όταν συνόδευε στους αγώνες αυτοκινήτου έναν φίλο του που συμμετείχε. Όταν μεγάλωσε λίγο ακόμα, ξεκίνησε να αγωνίζεται κι ο ίδιος με αυτοκίνητο, ενώ όταν του τέλειωσαν τα λεφτά, έγινε κριτής, σε μια προσπάθεια να βρίσκεται μέσα στις πίστες.

H έναρξη της καριέρας του Garry Taylor στην αγωνιστική ομάδα μοτοσυκλέτας της Suzuki έγινε με επεισοδιακό τρόπο, καθώς ο Βρετανός απάντησε σε αγγελία για τις δημόσιες σχέσεις σε ομάδα GP, πιστεύοντας πως η αγγελία αφορούσε την F1. Όμως αντί για αυτό, προσελήφθη στην ομάδα GP μοτοσυκλετών της Suzuki το 1976, την εποχή του φοβερού και τρομερού Barry Sheene.

Παρόλο που αρχικά επιθυμούσε να εργαστεί στον χώρο των αγώνων αυτοκινήτου, ο Taylor παρέμεινε στη Suzuki, για να γίνει το 1987 team manager της εργοστασιακής ομάδας μοτοσυκλέτας της ιαπωνικής εταιρείας. Ήταν η εποχή που ο Kevin Schwantz έδειχνε τα πρώτα σημάδια του μεγάλου ταλέντου του στο αμερικάνικο πρωτάθλημα Superbikes, με τον Βρετανό manager να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις για να τον φέρει στην ομάδα των GP.

Kevin Schwantz και Wayne Rainey

Όπως γνωρίζουμε όλοι όμως, όσο ταλαντούχος και γρήγορος ήταν ο Kevin, άλλο τόσο ήταν επιρρεπής στις πτώσεις. Έχοντας απέναντί του μερικούς από τους πιο σημαντικούς αγωνιζόμενους όλων των εποχών, αναβάτες όπως οι Wayne Rainey, Eddie Lawson, Wayne Gardner και Mick Doohan, ο τίτλος φαινόταν άπιαστο όνειρο για Schwantz και Suzuki. Κι όμως, ο Taylor στάθηκε πιστά δίπλα στον Τεξανό, μην επιτρέποντας στους Ιάπωνες να τον απολύσουν, πείθοντας τους κάποιες φορές με ένα έξυπνο κόλπο, λέγοντας πως η ομάδα είχε ήδη κλείσει χορηγίες για την επόμενη χρονιά με τον Kevin, τις οποίες δεν έπρεπε να πετάξουν.

Schwantz

Κι η ώρα του Schwantz ήρθε το 1993, όπου μετά κόπων και βασάνων, ο πάντα θεαματικός αναβάτης της Suzuki με το “βάθρο ή πτώση” στιλ του, πήρε τον τίτλο με το RGV 500 και με μεγάλο χορηγό τα τσιγάρα Lucky Strike. Σημειώστε πως ο Schwantz που δεν κάπνιζε, είχε δηλώσει πως του άρεσε πολύ περισσότερο το κοστούμι με χορηγό την Pepsi. Αργότερα, ο Taylor θα αποκαλούσε τον Schwantz “το όνειρο κάθε μάνατζερ”.

Garry Taylor και Anthony Gobert

Μετά τον Schwantz, ο Taylor ανέλαβε να συμμαζέψει τον Anthony Gobert, μια αποστολή που όμως θα αποδεικνυόταν μάταιη. Ο Αυστραλός αναβάτης με το πηγαίο ταλέντο είχε ροπή στις καταχρήσεις, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, και παρά τις προσπάθειες του Taylor να τον “στρώσει”, στο τέλος αναγκάστηκε να τον απολύσει. Στις απίθανες ιστορίες για τις προσπάθειες του Βρετανού να λογικέψει τον Αυστραλό εντάσσεται, σύμφωνα με τον πρώην αγωνιζόμενο και νυν δημοσιογράφο Mat Oxley, και μια επίσκεψη στον Ισραηλινό ταχυδακτυλουργό και “μάγο” Uri Geller, γνωστός και σε εμάς από το λύγισμα κουταλιών και τη φράση “Don’t Do it Phedon στο τηλεοπτικό show “Ο διάδοχος του Uri Geller” το 2016. Εκεί ο Geller αφού λύγισε ένα κουτάλι μπροστά στον Gobert του μίλησε για τη δύναμη του νου, προσπαθώντας να του δώσει κίνητρα για να αφήσει πίσω του τον “bad boy” χαρακτήρα. Όταν αργότερα Gobert και Taylor έφευγαν από το σπίτι του Geller, ρώτησε ο Βρετανός τον Αυστραλό πώς του φάνηκε ο “μάγος”. “Μεγάλος μαλ*κ*ς” απάντησε ο Gobert. Ειρωνεία της τύχης, ο Gobert πέθανε λίγες μέρες πριν τον θάνατο του Taylor.

Kenny Roberts Jr & Garry Taylor

Μετά τον διάδοχο του Uri Geller, περνάμε στον διάδοχο του Anthony Gobert, που ήταν ο Kenny Roberts Junior, ο γιος του King Kenny. Παρόλο που η μοτοσυκλέτα της Suzuki δεν ήταν στο επίπεδο των Honda & Yamaha εκείνη την εποχή, Taylor και Roberts Junior κατάφεραν να αποσπάσουν τον τίτλο το 2000, με τον Αμερικανό αναβάτη να παίρνει 4 νίκες και να ανακηρύσσεται Πρωταθλητής 2 αγώνες πριν το τέλος της σεζόν.

Kenny Roberts Jr and Snr

Ο τίτλος αυτός ήρθε μάλιστα στην πρώτη σεζόν του Valentino Rossi στη μεγάλη κατηγορία, με τον Ιταλό να χάνει τον τίτλο στο ντεμπούτο του, χάρη και σε 3 πτώσεις που είχε, και να κατατάσσεται δεύτερος, με τρίτο τον Max Biaggi. Αυτός θα ήταν ο τελευταίος τίτλος της Suzuki στη μεγάλη κατηγορία των GP, μέχρι τον τίτλο του Joan Mir το 2020!

Στην μετάβαση από τη δίχρονη στην τετράχρονη εποχή των MotoGP το 2002, o Taylor προσπάθησε να πείσει τη Suzuki να επαναφέρει τον Schwantz στο τιμόνι της GSV-R, όμως οι Ιάπωνες αρνήθηκαν να το πράξουν.

Ο Taylor αποσύρθηκε από τους αγώνες το 2004, καθώς ήθελε να ξοδεύει περισσότερο χρόνο με τη γυναίκα του, Kate και την κόρη τους Phebe, ενώ παράλληλα αντιμετώπιζε και προβλήματα υγείας.

Schwantz & Taylor

Στα χρόνια της σύνταξης του, εμφανιζόταν στα classic event στο Goodwood παρέα με τον Kevin Schwantz και το RGV 500 με το οποίο είχαν πάρει τον τίτλο.

Garry Taylor

Αγαπημένη φράση του Gary ήταν η "Don't let the batards get you down!" Έζησε τις τελευταίες μέρες με την οικογένεια και τους φίλους του, για να πεθάνει στις 30/1/2024 σε ηλικία 74 ετών.

Ετικέτες

MotoGP Βαρκελώνη: Νίκη Di Giannantonio σε χάος με 2 κόκκινες σημαίες! Η κατάσταση Zarco και Alex Marquez

Χειρότερα μάλλον τα πράγματα για τον Zarco!
MotoGP Βαρκελώνη: Νίκη Di Giannantonio σε χάος με 2 κόκκινες σημαίες! Η κατάσταση Zarco και Alex Marquez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/5/2026

Η επιτομή του όσα μπορούσαν να πάνε λάθος, πήγαν σήμερα για σχεδόν το μισό grid! Η καρό σημαία έμοιαζε ολοένα και πιο μακριά και η κόκκινη έγινε το σήμα κατατεθέν. Η επιμονή ήταν τελικά αυτό που χαρακτήρισε την ημέρα, όπως και ο πόνος και είναι τελικά ο Zarco εκείνος που έχει μεγαλύτερη διαδρομή αποκατάστασης, τουλάχιστον μέχρι τα δεδομένα αυτή την στιγμή, μιλώντας μέσα από το box της Gresini, όπου η πρώτη εικόνα για την υγεία του Alex Marquez είναι ευτυχώς πιο καθησυχαστική συγκριτικά με εκείνο που θα περίμενε κανείς, βλέποντας το ατύχημα!

Τραυματίστηκε ακόμη και ο σημερινός νικητής, ο Fabio Di Giannantonio όταν έπεσε από τα κομμάτια της μοτοσυκλέτας του Alex Marquez, όμως πάλεψε με τον πόνο και ανέκαμψε για να συνεχίσει και να διεκδικήσει την νίκη σε ένα τελευταίο κομμάτι του αγώνα που ήταν ακριβώς ίδιο με τον χθεσινό Sprint, δηλαδή οι αναβάτες έκαναν εκκίνηση, την τρίτη της ημέρας και έτρεξαν για 12 γύρους που μας έδωσαν τον σημερινό νικητή, εννοείται όμως αρκετά επεισοδιακά με πτώση να σημειώνεται ακόμη και στην τελευταία στροφή.

Είναι τόσο ανάποδα όλα αυτά που έγιναν σήμερα, που o Joan Mir όχι μόνο δεν έπεσε αλλά ανέβηκε και στο βάθρο στην δεύτερη μάλιστα θέση. Πίσω του στην τρίτη θέση ο Fermin Aldeguer. Ο Mir είχε το άγχος στο τέλος, πρώτα αν βρίσκεται στην δική μας πραγματικότητα και όχι σε ένα παράλληλο σύμπαν και έπειτα αν θα κρατήσει την θέση του μετά την έρευνα για την πίεση των ελαστικών του.

Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως, στην πρώτη εκκίνηση, ο Pedro Acosta που ξεκινούσε από την pole position, κράτησε και την πρώτη θέση, ενώ ο Alex Marquez και ο Raul Fernandez έπρεπε πρώτα να παλέψουν με τον Franco Morbidelli πράγμα που δεν κράτησε πολύ, αλλά πρόλαβαν να αλλάξουν θέσεις αρκετές φορές στον πρώτο γύρο. Εν τω μεταξύ, ο Morbidelli έχασε κι άλλες θέσεις από τον Jorge Martin που έκανε γρήγορη εκκίνηση και πίεζε να βρεθεί εμπρός από νωρίς για να μην αφήσει να δημιουργηθεί κενό, το ίδιο επίσης προσπάθησε και ο Johann Zarco που έμεινε στην πάλη, ενώ πιο πίσω οι Di Giannantonio, Marco Bezzecchi, Fabio Quartararo και Luca Marini έκλειναν υπόλοιπη 10άδα.

Μαχητικός ο Ai Ogura είχε σκαρφαλώσει στη 12η από τη 18η θέση στο grid και ο Pecco Bagnaia έχασε θέσεις καταλήγοντας στη 15η, την ώρα που ο Binder αναγκάστηκε να εκκινήσει από το pitlane αφού αντιμετώπισε τεχνικά προβλήματα στην γραμμή εκκίνησης. Την επόμενη φορά που μία KTM θα αντιμετώπιζε σήμερα τεχνικά προβλήματα, τα πράγματα θα ήταν πιο σοβαρά.

Η μάχη μεταξύ Fernandez, A. Marquez, Martin και Zarco έδινε την ευκαιρία στον Acosta να αυξήσει τη διαφορά στα επτά δέκατα στην κορυφή. Όχι όμως για πολύ. Μόλις ο Fernandez πέρασε τον Marquez στην πρώτη στροφή, σημείωσε έναν γρήγορο γύρο που του επέτρεψε να πιάσει τον Acosta και να αρχίσει να κυνηγά την πρώτη θέση στον αγώνα.

Ο αναβάτης της Trackhouse δεν άργησε να επιτεθεί στον Acosta διεκδικώντας να οδηγήσει τον αγώνα, πράγμα που τελικά κατάφερε τον 5ο γύρο. Παράλληλα ο Alex Marquez ξεκόλλησε από τον Martin και ξεκίνησε και εκείνος την προσπάθεια για μία καλύτερη θέση του βάθρου.

Κοντά σε όλους αυτούς είναι επίσης ο Zarco και ο Di Giannantonio, ενώ ο Morbidelli ανέλαβε να κρατήσει -άθελά του- τους υπόλοιπους πιο πίσω, δηλαδή τους Mir, Marini και Aldeguer. Οι δυσκολίες συνεχίστηκαν για το ιταλικό δίδυμο των Bagnaia και Bezzecchi - με τον αναβάτη της Ducati να δυσκολεύεται να μπει στη 10άδα, ενώ ο αναβάτης της Aprilia έκανε ένα λάθος ανοίγοντας γραμμή που τον πήγε πίσω στην 12η θέση.

Πίσω στην κορυφή, ο Acosta έκανε επιθέσεις, ιδιαίτερα στην πρώτη στροφή μετά την ευθεία αλλά δεν μπόρεσε τελικά να περάσει τον Fernandez, την ίδια ώρα που ο Marquez πλησίαζε.

Τελικά σημείωσε τον ταχύτερο χρόνο του αγώνα εκείνη την στιγμή και έδειξε πως μπορούσε να διεκδικήσει την νίκη. Η πίεσή του ώθησε τον Acosta να ξανά βγει πρώτος στην μάχη των τριών αναβατών, ενώ ο Alez Marquez φρόντισε να στείλει τον Fernandez πιο κάτω στην κατάταξη και συνέχισε πιέζοντας τον Acosta, μέχρι τον τραυματικό 12ο γύρο.

Το πρώτο από «τα αδύνατα να συμβούν» έλαβε χώρα εκείνη ακριβώς την στιγμή στην Κ10, όταν η KTM του Acosta φάνηκε να σβήνει ξαφνικά στην πίσω ευθεία, αφήνοντας στον Marquez μηδενικό χρόνο αντίδρασης, με την Ducati να χτυπάει την KTM με μεγάλη ταχύτητα. Ο Acosta δεν έπεσε παρόλο που δεν είχε γκάζι και μετά την πρόσκρουση δεν είχε και πίσω ελαστικό, σηκώνοντας αμέσως το χέρι για να δείξει το πρόβλημα.

Το πρόβλημα ήταν πως ο Α. Marquez μετά την πρόσκρουση πάνω στον Acosta, δεν έχει πλέον τιμόνι και με ταχύτητα χτυπά τον προστατευτικό τοίχο. Η Ducati της Gresini διαλύθηκε άμεσα και ο τροχός της εκτοξεύεται και χτυπά τον Di Gianantonio που πέφτει και εκείνος. Κομμάτια χτυπούν επίσης τους Fernandez και Zarco.

Δεν υπήρχε λύση μετά από αυτό και η κόκκινη σημαία σωστά βγήκε μέχρι να καθαριστεί η πίστα.

Στο μεταξύ υπάρχει αρκετό άγχος για τον Alex Marquez που για λίγα δευτερόλεπτα είχε μείνει αναίσθητος πριν τελικά ανοίξει τα μάτια και επικοινωνήσει πλήρως. Όπως είπαμε αρχικά, η κατάστασή του αυτή την στιγμή δεν εμπνέει άγχος και ελπίζουμε να παραμείνει έτσι χωρίς ευρήματα.

Η διοργάνωση έδωσε το πράσινο φως για δεύτερη εκκίνηση και παρόλο που αρκετοί αναβάτες έδειχναν να νιώθουν κάποια ενόχληση, μόνο ο Marquez και ο Enea Bastianini δεν κατάφεραν να κάνουν την επανεκκίνηση - ο Ιταλός έχοντας εγκαταλείψει με τεχνικά προβλήματα στον 10ο γύρο.

Ο Acosta έκανε άλλη μια καλή εκκίνηση, μπροστά από τους Mir και Martin, σε έναν αγώνα που ήταν έναν γύρο μεγαλύτερος από το sprint, αλλά έμελλε να μην γίνει διαρκέσει ούτε για μία στροφή. Κι αυτό γιατί ο Zarco υπερέβαλε στα φρένα και έπεσε στην πρώτη στροφή παίρνοντας μαζί του, τον Bagnaia και τον Marini.

Κανείς εκείνη την στιγμή δεν είχε καταλάβει πόσο σημαντικό θα ήταν το χτύπημα του Zarco γιατί η μοτοσυκλέτα παγίδεψε το πόδι του και εκτός από κάταγμα είχε και εξάρθρωση.

Αμέσως κόκκινη σημαία λοιπόν και τρίτη εκκίνηση μετά από πέντε λεπτά, αυτή τη φορά σε πλήρη, άτυπη, προσομοίωση αγώνα Sprint.

Ήταν σαν οι Ισπανοί να μην θέλουν να τελειώσει αυτός ο αγώνας. Για ακόμη μία φορά ο Acosta έκανε καλή εκκίνηση ενώ η πρώιμη διαμάχη για τη δεύτερη θέση μεταξύ του Martin και του Fernandez κατέληξε στα χαλίκια στη στροφή 5, αφού ο αναβάτης της Trackhouse βιάστηκε σε μια προσπέραση και χτύπησε τον συμπατριώτη του. Στο box της Aprilia επικράτησε έντονος θυμός και άμεσα έγινε επίπληξη στην Trackhouse και ακολούθησε και δεύτερη, η οποία και καταγράφθηκε και από τις κάμερες.

Ο Martin φάνηκε πως μπορούσε να διεκδικήσει την πρώτη θέση του αγώνα αλλά τελικά άφησε τον Mir σε μια απρόσμενη δεύτερη θέση, με έναν Bagnaia που και αυτός δεν περίμενε πως ο αγώνας στην Βαρκελώνη θα κατέληγε με αυτόν εντός πεντάδας.

Ο Di Giannantonio δεν ξεκίνησε την τρίτη φορά καλά και μάλιστα δεν έδειξε σημάδια πως θα μπορούσε να κυνηγήσει την πρώτη θέση. Όμως με απουσία του Marv Marquez και πτώση του Martin βρέθηκε στην θέση να μπορεί να κηνυγήσει κάτι καλύτερο. Η νίκη πάντως φαινόταν πως θα πάει στον Acosta ενώ κάποιος πιο αισιόδοξος θα έλεγε πως θα μπορούσε και ο Mir να κυνηγήσει καλύτερη θέση. Έτσι όπως πίεζε κολλημένος στον πίσω τροχό της KTM από νωρίς.

Τελικά τέσσερις αναβάτες ξέφυγαν μπροστά, περιλαμβάνοντας επίσης τους Bagnaia και Di Giannantonio την ώρα που ο Aldeguer προσπάθησε με την σειρά του να βελτιώσει την θέση του πλησιάζοντας Bagnaia, καθώς η εργοστασιακή Ducati δυσκολευόταν να διατηρήσει τον ρυθμό των πρωτοπόρων, μιας και είχε βάλει -αναγκαστικά- ένα μεσαίο πίσω ελαστικό. Ο Aldeguer έκανε τελικά την κίνησή του στη στροφή 4 του γύρου 7, και βρισκόταν ένα δευτερόλεπτο μακριά από τις θέσεις του βάθρου. Η επόμενη απειλή του Bagnaia ήταν ο Ai Ogura, με τον Ιάπωνα αναβάτη να τον περνά με άνεση.

Αντιστάθηκε ο Acosta μέχρι το τέλος του όγδοου γύρου έχοντας πλέον τον Di Giannantonio να τον κυνηγά έχοντας περάσει τον Mir που πλέον είχε μάχη με Aldeguer και Ai Ogura, σταθερά πιο γρήγοροι εκείνη την στιγμή.

Δεν δυσκολεύτηκε τελικά ο Di Giannantonio να κάνει την καθοριστική κίνηση και μάλιστα ο Acosta δεν μπόρεσε να απαντήσει καθόλου χάνοντας όχι απλά την θέση αλλά και αρκετό χρόνο. Ο Mir κατάφερε να περάσει εμπρός και ο Acosta το βρήκε από εκεί που δεν το περίμενε, ο Mir θα μπορούσε εκείνος να του είχε κάνει το λάθος που τελικά έκανε ο Ai Ogura με την επαφή στον Acosta να τον στέλνει σε πτώση.

Τιμωρήθηκε με ποινή τριών δευτερολέπτων για αυτό και πήγε στην 9η θέση της κατάταξης. Αφού πέρασε τους τελευταίους γύρους αποκρούοντας τον Bezzecchi, ο Bagnaia κληρονόμησε την 4η θέση - αλλά ακόμη και αυτό φαινόταν αβέβαιο καθώς τόσο αυτός όσο και ο Mir τέθηκαν αμέσως υπό έρευνα για πιθανές παραβάσεις στην πίεση των ελαστικών, δίνοντας ελπίδες για ένα βάθρο στον Bezzecchi, ο οποίος είχε περάσει τη γραμμή τερματισμού 6ος. Οι Quartararo, Marini και Binder επωφελήθηκαν επίσης από την ποινή του Ai Ogura, ενώ ο Moreira ολοκλήρωσε τις πρώτες 10 θέσεις.

Ένας εξοργισμένος Martin μπήκε στο pitlane πριν ολοκληρώσει τον τελευταίο γύρο, έχοντας πλήρη επίγνωση της δαπανηρής Κυριακής που τον αφήνει 13 βαθμούς πίσω από τον Bezzecchi στο πρωτάθλημα. Ο Di Giannantonio ανέκτησε την 3η θέση από τον Acosta - τώρα 24 βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο, με τον Acosta να πέφτει στην 5η θέση, 64 βαθμούς πίσω. Τον ακολουθεί το άτυχο δίδυμο της Trackhouse και ο Alex Marquez, ενώ ο Bagnaia προσπερνά τον Marc Marquez στην 8η θέση - με τον εν ενεργεία παγκόσμιο πρωταθλητή να βρίσκεται τώρα 83 βαθμούς πίσω, ενώ εξακολουθεί να αναρρώνει από εγχείρηση.

 

ΝΕΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΟΙΝΗ ΣΤΟΝ Mir:

Τελικά αυτό που φοβόταν ο Mir πράγματι συνέβη, με μία δύσκολη για αυτόν καθυστέρηση που τον άφησε να ανέβει στο βάθρο αλλά και να κατέβει από αυτό νιώθοντας πως η βαριά ατυχία του έχει τελειώσει. Τελικά οι πιέσεις των ελαστικών του βρέθηκαν τόσο χαμηλότερα που του επιβλήθηκε ποινή 16 δευτερολέπτων.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να του αφαιρεθεί και το έπαθλο που πήγε στον Bagnaia με μία μικρή καθυστέρηση.

Παρακάτω ο αναθεωρημένος πίνακας αποτελεσμάτων μετά την επιβολή της ποινής.

Εδώ, η πορεία των Alex Marquez και Zarco μετά τον τραυματισμό τους, καθώς και οι ξεχωριστές στιγμές των σφοδρών ατυχημάτων.

 

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΜΟΤΟ

Χρόνος

ΒΑΘΜΟΙ

1

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

20:06.243

25

2

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+1.466

20

3

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+4.320

16

4

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

+4.679

13

5

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+4.876

11

6

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+4.971

10

7

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+5.137

9

8

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+5.377

8

9

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+6.839

7

10

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+7.160

6

11

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+10.147

5

12

47A. Fernandez

Yamaha Factory Racing

+16.245

4

13

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+17.250

3

14

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+22.916

2

15

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+26.452

1

16

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+27.808

 

17

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+31.066

 

Not Classified

 

89J. Martin

Aprilia Racing

12 Laps

 
 

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

11 Laps

 

Εκτός αγώνα

 

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

   
 

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

   
 

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

   

 

Ετικέτες